Το αιχμηρότατο δημοσίευμα της «Washington Post» για την κατάσταση στην Ελλάδα και τις επιπτώσεις που είχε στον πληθυσμό
Χρησιμοποιώντας σκληρή γλώσσα και χωρίς να χαρίζεται, η «Washington Post» με δημοσίευμά της περιέγραψε με τον πιο ευθύ τρόπο πώς η συγκυβέρνηση Ν.Δ. – ΠΑΣΟΚ κατάφερε να γυρίσει την Ελλάδα 35 χρόνια πίσω! Τόνισε δε πως οι δηλώσεις του Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος επιμένει στην άποψη πως ο ΣΥΡΙΖΑ μέσα σε δυόμιση μήνες καταστρέφει όλα όσα πέτυχε τα προηγούμενα χρόνια η κυβέρνησή του, προκαλούν μόνο οργή και αγανάκτηση στους Ελληνες πολίτες.
«Υπάρχουν πολλοί τρόποι να αντιληφθεί κανείς την ιστορική σημασία της κρίσης στην Ελλάδα. Η οικονομία της μειώθηκε περίπου όσο των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Υφεσης. Ο δείκτης ανεργίας έφτασε στο 28%. Οι πόλεις γέμισαν με νέφος τους χειμώνες, επειδή οι πολίτες δεν μπορούν να θερμάνουν τα σπίτια τους με άλλο τρόπο παρά μόνο καίγοντας ό,τι έχουν στα χέρια τους» ανέφερε χαρακτηριστικά το δημοσίευμα που τόνιζε στον τίτλο του ότι «σε επίπεδα 1980 επέστρεψαν οι φτωχοί στην Ελλάδα»! Η «Washington Post» ανέφερε ακόμη πως «οι πλούσιοι Ελληνες τα έχουν καταφέρει λίγο καλύτερα από τους υπόλοιπους, με το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημά τους να πέφτει μόνο στο επίπεδο του 1985. Αλλά οι φτωχοί έχουν πέσει ακόμη περισσότερο, πίσω στο επίπεδο που βρίσκονταν το 1980».
Ανθρωπιστική κρίση
Παράλληλα, το δημοσίευμα σημείωνε πως «δεν είναι υπερβολή να πει κάποιος ότι η Ελλάδα πράγματι αντιμετωπίζει ανθρωπιστική κρίση» προσθέτοντας ότι «δυστυχώς, οι προηγούμενες κυβερνήσεις, αντί να σιωπούν και να κρύβονται, έχουν το θράσος να παρεμβαίνουν στην πολιτική επικαιρότητα και να κάνουν και μαθήματα οικονομικής ευρωστίας».
Παράλληλα, σε συνέντευξή του στη δημόσια αυστριακή ραδιοφωνία ο νομικός και ερευνητής του εργατικού επιμελητηρίου Αυστρίας Λούνκας Ομπερντόρφερ παρατήρησε πως η μαζική φτωχοποίηση των Ελλήνων οφείλεται ξεκάθαρα στη νεοφιλελεύθερη πολιτική ριζικής λιτότητας που ακολουθήθηκε από την τρόικα, η οποία συνιστά ένα μόρφωμα εκτός Ευρωπαϊκού Δικαίου! Παράλληλα ο Ομπερντόρφερ υποστήριξε την άποψη να συγκληθεί μια Διεθνής Διάσκεψη Χρέους, υπενθυμίζοντας ότι το μεταπολεμικό χρέος της Γερμανίας ήταν υψηλότερο, με αποτέλεσμα να αποφασιστεί λίγο μετά τον πόλεμο η διαγραφή του.