Αυτός ο άνθρωπος βίασε, βασάνισε, σκότωσε, αλλά το τέλος του δίχασε…

Σε όλο τον κόσμο υπάρχουν άνθρωποι – τέρατα. Κάνουν πράγματα που δεν το βάζει ο νους του ανθρώπου. Υπάρχουν όμως και μέσα σωφρονισμού που τους συναγωνίζονται σε απανθρωπιά. Ένα από αυτά η γκιλοτίνα. Στην πολιτισμένη Γαλλία καταργήθηκε μόλις το 1981 από την κυβέρνηση Μιτεράν κι αυτή είναι η ιστορία του τελευταίου ανθρώπου που εκτελέστηκε με αυτόν τον τρόπο τέτοια μέρα στις 10 Σεπτεμβρίου 1977.

• Από τον Άγγελο Μενδρινό

Ο Χαμιντά Τζαντουμπί ήταν Τυνήσιος που στο ταραγμένο για τη Γαλλία 1968 αποφάσισε να μεταναστεύσει για ένα καλύτερο αύριο. Άλλωστε όταν είχε γεννηθεί, το 1949 η χώρα του απλά ήταν μια αποικία της Γαλλίας.

Βρήκε δουλειά, εργάστηκε ως αποθηκάριος, αλλά το 1971 ένα μηχάνημα διαμέλισε το πόδι του. Υποχρεώθηκε στην υπόλοιπη ζωή του να φορά προσθετικό μέλος.

Στο νοσοκομείο στο διπλανό δωμάτιο βρισκόταν ένας κύριος που καθημερινά δεχόταν την επίσκεψη της όμορφης κόρης του, της Ελίζαμπεθ Μπουσκέ που ήταν 18 χρόνων.

Γρήγορα η νεαρή δεν πήγαινε μόνο για τον πατέρα της, αλλά και τον νεαρό Τυνήσιο.

Μια ρομαντική ιστορία στη σκιά μας τραγωδίας; Όχι ακριβώς γιατί η τραγωδία ακολούθησε αμέσως μετά.

Ο Χαμιντά ποτέ δεν ξεπέρασε το σοκ του ατυχήματος. Έγινε βίαιος κι αναζητούσε χρήματα με άλλους τρόπους. Κάποια στιγμή υποχρεώνει την Ελίζαμπεθ να συνευρεθεί με οκτώ άνδρες.

Αμέσως μετά πηγαίνει στο πλησιέστερο αστυνομική τμήμα και υποβάλει μήνυση. Ο Χαμαντά συλλαμβάνεται, καταδικάζεται ως προαγωγός και μένει λίγους μήνες στη φυλακή.

Βγαίνοντας παίρνει όρκο να εκδικηθεί. Πριν την εκδίκηση γνωρίζει δύο 16χρονες, την Αν και την Αμάρα. Μένουν μαζί και ζουν από τα χρήματα που εισπράττει από όσους θέλουν να περάσουν λίγη ώρα με τα δύο κορίτσια.

Το μίσος για την Ελίζαμπεθ δεν έχει καταλαγιάσει. Την αναζητά, την βρίσκει και την απαγάγει. Κλεισμένη σε μια αποθήκη η άτυχη κοπέλα υποφέρει τα πάνδεινα από τον απαγωγέα της και τα δύο κορίτσια. Της καίνε το σώμα με καυτό σίδερο κι όταν πια αυτή είναι εξαντλημένη την στραγγαλίζει. Το γυμνό της σώμα το πετάνε σε μια αποθήκη που συνήθως έβρισκαν καταφύγιο οι πεταλούδες της εθνικής οδού για λίγη ώρα πληρωμένου έρωτα.

Η αστυνομία βρίσκει το πτώμα, αλλά δεν αναζητά τον Χαμιντά. Θεωρεί ότι η κοπέλα εκδιδόταν και κάποιος πελάτης με διαστροφές την σκότωσε!

Όλα αυτά έγιναν στις 3 Ιουλίου 1974 σε μια περιοχή 40 χλμ. από το κέντρο της Μασσαλίας.

Ο Χαμαντά συνεχίζει τη δραστηριότητά του. Βρίσκει μια 15χρονη. Την απαγάγει, τη βιάζει και την κρατά φυλακισμένη. Λέγεται Χουριά. Για 13 μέρες η κοπέλα είναι όμηρος. Στις 9 Αυγούστου βρίσκεται μόνη με την Αμάρα. Η Αν και ο Χαμαντά έχουν πάει για ψώνια. Η Χουριά πείθει την Αμάρα να την λύσει και να την αφήσει να φύγει. Τα καταφέρνει.

Πηγαίνει στην αστυνομία κι αφηγείται την περιπέτειά της.

Δύο μέρες μετά εντοπίζεται και συλλαμβάνεται ο Χαμναντά. Περνά από δίκη, καταδικάζεται σε θάνατο.

Η κοινή γνώμη μοιράζεται. Αποτρόπαια τα εγκλήματά του, αλλά δεν μπορεί ένα πολιτισμένο κράτος να οδηγεί στο θάνατο και μάλιστα με γκιλοτίνα τους εγκληματίες.

Στις 9 Ιουνίου 1977 απορρίπτεται η έφεσή του και την επόμενη μέρα πρέπει να οδηγηθεί για εκτέλεση.

Υπάρχει ένα μοναδικό ντοκουμέντο για την μέρα εκείνη από μια δικαστικό. Η Μονίκ Μαμπελί έπρεπε να παρίσταται στην εκτέλεση για να την βεβαιώσει. Έφυγε από τη ζωή το 2012, αλλά οι κληρονόμοι της βρήκαν το κείμενο και το έδωσαν στην εφημερίδα «Le Monde» ως ντοκουμέντο.

Περιγράφει λεπτομερώς τον χώρο. Τις χοντρές μοκέτες στον διάδρομο για να μην ακούγονται τα βήματα, τα τελευταία τσιγάρα, το ρούμι που ήπιε ο υποψήφιος για εκτέλεση.

Περιγράφει τον 27χρονο: «Είναι νέος, τα μαλλιά του πολύ σκούρα και περιποιημένα. Το πρόσωπο του είναι αρκετά όμορφο, με ομοιόμορφα χαρακτηριστικά, αλλά έχει χλωμή επιδερμίδα και σκούρες σκιές κάτω από τα μάτια του. Δεν μοιάζει ούτε με ανόητο ούτε με θηρίο. Καπνίζει και αμέσως γκρινιάζει ότι οι χειροπέδες του είναι πολύ σφιχτές. Ένας φρουρός πλησιάζει και προσπαθεί να τις χαλαρώσει. Γκρινιάζει ξανά. Αυτή τη στιγμή βλέπω ότι ο δήμιος, που στέκεται πλαισιωμένος από δύο βοηθούς, κρατάει ένα λεπτό σχοινί ανάμεσα στα χέρια του. Συζητείται η αντικατάσταση των χειροπέδων με το σχοινί, αλλά στο τέλος αφαιρούνται εντελώς, και ο δήμιος λέει μια φρικτή και τραγική ατάκα: Ορίστε, βλέπετε, είσαι ελεύθερος!»

Κι αμέσως μετά περιγράφει το θέαμα που και για εκείνη είναι πρωτόγνωρο: «Τα χέρια του είναι δεμένα πίσω από την πλάτη του με το σχοινί. Ο κρατούμενος τραβιέται προς τα πάνω. Οι φρουροί ανοίγουν μια πόρτα στο διάδρομο. Η γκιλοτίνα εμφανίζεται, απέναντι από την πόρτα. Ακολουθώ τους φρουρούς που τον οδηγούν μπροστά και μπαίνω στο δωμάτιο όπου βρίσκεται η…μηχανή. Στη μία πλευρά υπάρχει ένα μικρό καφέ ψάθινο καλάθι. Όλα λειτουργούν πολύ γρήγορα. Το σώμα είναι σχεδόν πεταμένο μπρούμυτα. Γυρίζω την πλάτη μου όχι από αδυναμία αλλά από ένα είδος ενστικτώδους αντίδρασης. Ακούω έναν εκκωφαντικό θόρυβο. Γυρίζω πίσω — αίμα, πολύ αίμα, πολύ κόκκινο αίμα. Σε μια στιγμή, μια ζωή έχει χαθεί. Ο άντρας που μιλούσε πριν από ένα λεπτό τώρα δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα μπλε αντικείμενο σε ένα καλάθι. Ένας από τους φρουρούς παίρνει μια μάνικα. Τα ίχνη του εγκλήματος πρέπει να σβηστούν γρήγορα. Νιώθω ένα είδος ναυτίας, την οποία ελέγχω. Μέσα μου νιώθω αηδία».

Ακολούθησαν 18 ακόμα καταδίκες σε θάνατο, αλλά καμία δεν εφαρμόστηκε. Η κυβέρνηση Μιτεράν στις 9 Οκτωβρίου 1981 κατάργησε την θανατική ποινή. Η πολιτισμένη Γαλλία ήταν η τελευταία χώρα στη Δυτική Ευρώπη που όχι μόνο διατηρούσε την ποινή, αλλά και με τον ίδιο τρόπο που αυτή εφαρμοζόταν τον Μεσαίωνα!

Άλλα γεγονότα τέτοια μέρα

1509: Ισχυρός σεισμός χτυπά την Κωνσταντινούπολη. Οι κάτοικοί της τον χαρακτήρισαν ως «Μικρή Ημέρα της Κρίσεως»

1611: Δέκα χιλιάδες επαναστάτες από την Θεσσαλία και την Ήπειρο μπαίνουν στα Γιάννινα, αλλά δέχονται ισχυρή επίθεση από τους Τούρκους που τους υποχρεώνει να υποστείλουν τη σημαία της Επανάστασης. Ο επικεφαλής τους, Μητροπολίτης Λάρισας – Τρίκκης Διονύσιος, γνωστός και ως σκυλοφιλόσοφος, συλλαμβάνεται και αφήνει την τελευταία του πνοή έπειτα από φριχτά βασανιστήρια.

1898: Ο αναρχικός Λουίτζι Λουτσένι δολοφονεί στη Γενεύη την Αυτοκράτειρα της Αυστροουγγαρίας Ελισάβετ (61 χρ), γνωστότερη ως Σίσσυ.

1922: Τη νύχτα της 10ης προς την 11η Σεπτεμβρίου ξεσπά στη Χίο κίνημα των συνταγματαρχών Νικόλαου Πλαστήρα και Στυλιανού Γονατά. Στο κίνημα προσχωρεί σημαντικό τμήμα των δυνάμεων του Στόλου με επικεφαλής τον αντιπλοίαρχο Δημήτριο Φωκά, διοικητή της Ναυτικής βάσης Χίου. – Οι Βρετανοί αποφασίζουν τη σύγκληση Διάσκεψης για την ειρήνη. Η Τουρκία δέχεται να μετάσχει μόνο στη περίπτωση που θα της δοθεί η Ανδριανούπολη και αναγνωριστεί ο Έβρος ως μεθοριακή γραμμή μετάξύ Ελλάδος και Τουρκίας.

1944: Η Χίος απαλλάσσεται από τη Γερμανική κατοχή.

1945: Καταδικάζεται σε θάνατο ο Νορβηγός πρωθυπουργός Βίντκουν Κουίσλινγκ, συνεργάτης των Γερμανών κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Το ονομά του πέρασε στην Ιστορία κι έγινε συνώνυμο της προδοσίας.

1960: Ο Αιθίοπας Αμπέμπε Μπικίλα  τρέχοντας ξυπόλητος, κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στον Μαραθώνιο (χρόνος: 2:15.16.2) των Ολυμπιακών Αγώνων της Ρώμης. Παράλληλα γίνεται ο πρώτος Αφρικανός που κερδίζει σε αυτό το αγώνισμα.

1967: Οι κάτοικοι του Γιβραλτάρ ψηφίζουν υπέρ της διατήρησης της Βρετανικής κυριαρχίας και κατά της ενσωμάτωσης στην Ισπανία.

1981: Η «Γκουέρνικα» ο διάσημος πίνακας του Πάμπλο Πικάσο που ζωγράφισε το 1937 επιστρέφεται στην Ισπανία από την Νέα Υόρκη όπου φυλασσόταν καθώς στη χώρα επανήλθε η κοινοβουλευτική Δημοκρατία.

1995: Δυνάμεις του ΝΑΤΟ βομβαρδίζουν Σερβοβοσνιακές θέσεις για να λυθεί η πολιορκία του Σεράγεβο.

1996: Υπόθεση παιδεραστίας συγκλονίζει το Βέλγιο. Σε αυτήν ενέχονται 23 άτομα, έντεκα από αυτά αστυνομικοί!

2001: Στην βρετανική έκδοση του τηλεπαιχνιδιού «Ποιος θέλει να γίνει εκατομμυριούχος» κερδίζει το έπαθλο (ένα εκ. λίρες), αλλά αργότερα αποκαλύπτεται ότι είχε τη βοήθεια της συζύγου του και ενός άλλου ατόμου ακούγοντας τον βήχα τους.

Γεννήσεις

1855: Ρόμπερτ Κολντγουέϊ, Γερμανός αρχαιολόγος, ανακάλυψε την Βαβυλώνα. Πέθανε στις 4 Φεβρουαρίου 1925.

1956: Γιάννης Μπέζος, ηθοποιός.

1960: Κόλιν Φερθ, Άγγλος ηθοποιός. Τιμήθηκε με όσκαρ για την ερμηνεία του στον ρόλο του Γεωργίου ΣΤ’ στην ταινία «Ο λόγος του βασιλιά».

1968: Γκάι Ρίτσι, Άγγλος κινηματογραφιστής, σκηνοθέτης, παραγωγός και ηθοποιός. Υπήρξε σύζυγος της Μαντόνα.

Θάνατοι

1961: Βόλφγκανγκ φον Τιπς (33 χρ.), Γερμανός πιλότος της F1. Στο Γκραν Πρι της Μόντσα, στον δεύτερο γύρο το μονοθέσιό του συγκρούστηκε με αυτό του Τζίμι Κλαρκ. Στη συνέχεια χάνοντας τον έλεγχο έπεσε στους θεατές σκοτώνοντας 13 από αυτούς. Ως συνέπεια του ατυχήματος η FIA απαγόρευσε τις απότομες στροφές.

1991: Μπραντ Ντέϊβις (41 χρ.), ηθοποιός, πρωταγωνιστής της ταινίας «Το εξπρές του μεσονυχτίου». Έπασχε από AIDS.

1991: Ιβ Μοντάν (70 χρ.), Γάλλος ηθοποιός και τραγουδιστής

2010: Γκιζέλα Ντάλι (73 χρ.), ηθοποιός που τα τελευταία χρόνια της ζωής της αποσύρθηκε στη Νάξο. Είχε διαγνωστεί με καρκίνο.

2011: Κλιφ Ρόμπερτσον (88 χρ.), Αμερικανός ηθοποιός.

2025: Τσάρλι Κερκ (31 χρ.), Αμερικανός ακροδεξιός πολιτικός δολοφονείται κατά τη διάρκεια ομιλίας του στο Πανεπιστήμιο Γιούτα Βάλερι στο Όρεμ.

Διαβάστε ακόμη

SHOWBIZ

Γιώργος Μαζωνάκης: Τι είναι η πλασμαφαίρεση που έκανε στην κλινική του Κολωνακίου

Τι γνωρίζουμε για τις τελευταίες ώρες του τραγουδιστή