Jimmy the Greek, ποντάριζε σωστά, αλλά έχασε το στοίχημα της ζωής

Η ζωή του ήταν ένα διαρκές ποντάρισμα. Κέρδισε, έχασε, αλλά πάντα η αδρεναλίνη ήταν στα ύψη. Στο μόνο που απέτυχε ήταν το στοίχημα με την προσωπική του ευτυχία. Ίσως γιατί δεν υπάρχουν αποδόσεις για να μελετήσει, αλλά το απρόβλεπτο. Και η ζωή του Jimmy the Greek από ανατροπές άλλο τίποτα.

• Από τον Άγγελο Μενδρινό

Ο άνθρωπος που έγινε ο «γκουρού» των τυχερών παιχνιδιών για τους Αμερικανούς ξεκίνησε στραβά τη ζωή του. Γεννήθηκε στο Οχάιο ως Δημήτρης – Γιώργος Συνοδινός τέτοια μέρα, 9 Σεπτεμβρίου, το 1919. Η καταγωγή του ήταν από το το Θολό Ποτάμι της Χίου.

Παντοπώλης ο πατέρας του, αλλά στα δέκα χρόνια του είδε την σκληρή όψη της ζωής. Ο εν διαστάσει άντρας της αδελφής της μητέρας του, θολωμένος από τον χωρισμό, σκοτώνει τις δύο αδελφές την ώρα που γύριζαν στο σπίτι από το μαγαζί του πατέρα του. Αμέσως μετά αυτοκτόνησε. Ο μικρός Δημήτρης ήταν να τις ακολουθήσει, αλλά την τελευταία στιγμή άλλαξε γνώμη. Αποφάσισε να μείνει στο μαγαζί να συνεχίσει το παιχνίδι του.

Όπως είπε κι αργότερα, τότε κατάλαβε τι σημαίνει τύχη ή ατυχία στη ζωή.

Το «ζειν επικινδύνως» μπήκε στο αίμα του. Τις πρώτες οικονομίες τις επένδυσε σε μια εταιρεία άντλησης πετρελαίου και εξόρυξης άνθρακα. Τα λεφτά του έγιναν… καπνός.

Αποφάσισε ότι πάντα έπρεπε να παρατηρεί αυτά που δεν παρατηρούσαν οι άλλοι και τράβηξε για την Μητρόπολη του τζόγου, το Λας Βέγκας.

Λάτρης του Αμερικάνικου ποδοσφαίρου άρχισε να ποντάρει στους αγώνες. Έψαχνε να βρει το… λάθος των μπουκμέικερς, αλλά έγινε ευρύτερα γνωστός στις Προεδρικές εκλογές του 1948.

Τότε έβαλε 10.000 δολάρια στην εκλογή του Χάρι Τρούμαν και κέρδισε 160.000.

Οι δημοσιογράφοι τον ρωτούσαν διαρκώς από που πήγαζε η σιγουριά του. Γιατί θεώρησε χαμένο  από… χέρι τον άλλο υποψήφιο, τον Τόμας Ντιούι. Κι η απάντησή του ήταν αφοπλιστική:

«Έχετε δει τον αντίπαλό του; Ο Τόμας Ντιούι έχει μουστάκι. Πόσες Αμερικανίδες θα πήγαιναν με έναν άντρα με μουστάκι σαν του Έρολ Φλιντ; Γιατί να τον ψηφίσουν;»

Βρισκόμαστε ήδη στα 1948, τα πρότυπα ομορφιάς έχουν αλλάξει, αλλά παραμένει ίδια η δίψα για κέρδος.

Ο Νικ Σνάιντερ όπως έχει γίνει γνωστός, ο «Έλληνας» όπως είναι το παρατσούκλι του έχει αρχίσει να δίνει συμβουλές στοιχήματος, να πουλά τις προβλέψεις του και 200 εφημερίδες σε όλη τη χώρα να τις φιλοξενούν.

Έχει ήδη γίνει ένας θρύλος. Δίνει συνεντεύξεις, συχνά μιλά για το χωριό του, είναι ο κλασικός τύπος του Αμερικάνικου νότου με τα χοντρά δαχτυλίδια, το αυτάρεσκο ύφος και την τρομερή αυτοπεποίθηση.

Η τηλεόραση δεν αργεί να του χτυπήσει την πόρτα. Από το 1976 συμμετέχει στην εκπομπή «NFL Today» στο CBS. Τώρα πιά τον γνωρίζουν όλοι. Ο λόγος του είναι αιτία που οι μπουκ σπεύδουν να αλλάξουν τις αποδόσεις για να μην καταστραφούν.

Σε προσωπικό επίπεδο τα πράγματα δεν πάνε καλά όσο τα επαγγελματικά. Από τα πέντε παιδιά του, τα τρία πεθαίνουν  από κυστική ίνωση, ένα αυτοάνοσο  νόσημα που οφείλεται στην κληρονομικότητα.

Εκτός των συνόρων δεν τον ξέρουν. Ο Μοχάμετ Άλι φροντίζει για αυτό. Όταν νικά τον Τζο Φορμαν μιλά στον Ντέιβιντ Φροστ, τον δημοφιλέστερο τηλεοπτικό οικοδεσπότη της εποχής. Κάποια στιγμή γυρνά στην κάμερα και ρίχνει το γάντι:

«Όλοι θα προσκυνήσετε. Ακούτε διάφορους ειδικούς όπως ο Τζίμι δε γκρικ να σας λένε για την επαγγελματική πυγμαχία. Ελάτε στον Μοχάμετ Άλι να σας πει. Αυτός ξέρει καλύτερα…»

Κι επειδή ο Άλι ότι έλεγε, ότι έκανε είχε παγκόσμιο αντίκτυπο οι εκτός Αμερικής άρχισαν να ρωτάνε «ποιος είναι αυτός».

Μόνο που κάποιες φορές η λάμψη των επιτυχιών τυφλώνει και οδηγεί σε λάθη.

Το 1988 στην Κυριακάτικη εκπομπή του ζήτησαν την γνώμη για τους  Αφροαμερικανούς παίκτες που είχαν κατακλύσει τις ομάδες του αμερικανικού ποδοσφαίρου.

Κι εκεί έγινε το… λάθος.

«Κάποτε όλες οι επαγγελματικές ομάδες θα έχουν μαύρους ποδοσφαιριστές. Είναι πιο δυνατοί από τους λευκούς. Είναι λογικό. Μην ξεχνάτε ότι είναι απόγονοι δούλων. Οι αφέντες των προγόνων τους ήθελαν γερούς δούλους και έβαζαν τους γερούς δούλους να κάνουν παιδιά με τις γερές δούλες. Δείτε τη κατατομή τους. Δεν μπορεί να συμβεί το ίδιο με τους λευκούς που επέλεγαν συντρόφους με άλλα κριτήρια…»

Αυτό ήταν. Ξεσηκώθηκαν όλες οι οργανώσεις κατά των φυλετικών διακρίσεων. Το CBS έλυσε το συμβόλαιο μαζί του φοβούμενο μποϊκοτάζ των διαφημιζόμενων. Ήταν η εποχή που η Αμερική προσπαθούσε να γεφυρώσει το χάσμα, να αφήσει πίσω της τις φυλετικές διακρίσεις.

Όχι ο Τζίμι δε Γκρικ δεν ήταν ρατσιστής. Άλλωστε αυτό το παραδέχονται και οι πολλοί αφοραμερικανοί αθλητές που ήταν φίλοι του. Απλά προσπάθησε να εντυπωσιάσει, να πει κάτι… έξυπνο, κάτι διαφορετικό. Ήταν ο αυτάρεσκος τρόπος που τον διέκρινε.

Η απομάκρυνση τον πίκρανε. Τώρα πιά κανείς δεν δεχόταν να συνεργαστεί μαζί του. Η στεναχώρια τον λύγισε. Όπως έγραψε κι ένας φίλος του που μίλησε μαζί του σε ρεπορτάζ του στιλ «που βρίσκεται τώρα», από τότε που έφυγε από την τηλεόραση του ήρθαν όλες οι αρρώστιες μαζεμένες. Παρουσίασε διαβήτη, έρπητα ζωστήρα, αρτηριακή πίεση.

Παράπονό του; Κανείς από τους παλιούς του συνεργάτες στο CBS δεν τον πήρε ποτέ τηλέφωνο από τότε που απολύθηκε. Μόνο ο σκηνοθέτης της εκπομπής όταν απολύθηκε κι αυτός επικοινώνησε μαζί του για να του πει τον… πόνο του!

Η καρδιά του τον πρόδωσε στις 21 Απριλίου 1996 όταν ανακοινώθηκε ο θάνατός του. Είχε παραμείνει στο Λας Βέγκας που τόσο αγάπησε και συνέχισε να αναζητά  τη δική του λογική εξήγηση πριν στοιχηματίσει για κάτι.

Μπορεί να έγινε ο… Μεσσίας των απανταχού τζογαδόρων, αλλά ο ίδιος έχασε το μεγάλο στοίχημα με την ευτυχία.

Άλλα γεγονότα τέτοια μέρα

1821: Ο Γιωργάκης Ολύμπιος ανατινάζει τη Μονή Σέκου στη Μολδοβλαχία. Σκοτώνονται οι Έλληνες και οι Τούρκοι που ήσαν κλεισμένοι σ’ αυτήν.

1930: Το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ απαγορεύει την είσοδο αλλοδαπών εργατών στη χώρα προκειμένου να καταπολεμήσουν την ανεργία.

1933: Ο Έλληνας πρωθυπουργός Τσαλδάρης και η ακολουθία του αναχωρούν για την Άγκυρα, για να υπογράφουν το ελληνοτουρκικό σύμφωνο φιλίας.

1941: Ιδρύεται στην Αθήνα ο «Εθνικός Δημοκρατικός Σύνδεσμος» (ΕΔΕΣ) με αρχηγό τον στρατηγό Ναπολέοντα Ζέρβα.

1948: Τα Σοβιετικά στρατεύματα αποχωρούν από τη Βόρεια Κορέα που γίνεται Λαϊκή Δημοκρατία με πρόεδρο τον Κιμ Ιλ-σονγκ. Από τότε η οικογένειά του κυβερνά τη χώρα.

1956: Πρώτη τηλεοπτική εμφάνιση του Έλβις Πρίσλεϊ στο «Εντ Σάλιβαν σόου».

1971: Ξεκινά η τετραήμερη εξέγερση κρατουμένων στην φυλακή «Άτικα» της Νέας Υόρκης. Οι νεκροί φτάνουν τους 70.

1974: Διώξεις των Τούρκων κατά των Ελλήνων ομογενών στην Κωνσταντινούπολη.

1974: Ο δικηγόρος Αλέξανδρος Λυκουρέζος μηνύει 15 πραξικοπηματίες για εσχάτη προδοσία. Ανοίξει με τον τρόπο αυτό ο δρόμος της δίωξης των πρωταιτίων του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου.

1982: Η Άννα Βερούλη κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στον ακοντισμό στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα στίβου που έγινε στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας. Η βολή της ήταν 70μ02. Το χάλκινο μετάλλιο πήγε στη Σοφία Σακοράφα.

1996: Σύμφωνα με καταγγελίες της Κυπριακής κυβέρνησης δολοφόνος του Σολομών Σολωμού στη Δερύνεια ήταν ο Κενάν Ακίν, υπουργός Γεωργίας του ψευδροκράτους και μέλος των γκρίζων λύκων.

2025: Ρωσικά μη επανδρωμένα ρωσικά αεροσκάφη περνούν στον εναέριο χώρο της Πολωνίας, αλλά στη συνέχεια καταρρίπτονται. Για πρώτη φορά παραβιάζεται ο εναέριος χώρος μέλους του ΝΑΤΟ από τους Ρώσους.

Γεννήσεις

1585: Αρμάν Ζαν ντε Πλασίς (καρδινάλιος και δούκας του Ρισελέ), Γάλλος πολιτικός, ήταν αυτός που εδραίωσε την ισχύ του στέμματος στη χώρα και από τους ιδρυτές της Γαλλικής Ακαδημίας. Το 1629 έγινε πρωθυπουργός του Λουδοβίκου ΙΓ’. Πέθανε το 1642).

1828: Λέων Τολστόϊ, Ρώσος συγγραφέας. Πέθανε το 1910.

1900: Τζέϊμς Χίλτον, Αμερικανός επιχειρηματίας, ιδρυτής της αλυσίδας ξενοδοχείων που φέρει το όνομά του

1922: Μανώλης Γλέζος, δημοσιογράφος, πολιτικός και αντιστασιακός, Πέθανε στις 30 Μαρτίου 2020.

1923: Ροζίτα (Ζωή Μαρία) Σώκου, δημοσιογράφος, συγγραφέας, κριτικός και μεταφράστρια. Πέθανε στις 14 Δεκεμβρίου 2021.

1925: Βάσω Δεβετζή, πιανίστρια με διεθνή καριέρα. Πέθανε στο Παρίσι την 1η Νοεμβρίου 1987.

1935: Μίλτος Παπαποστόλου, ποδοσφαιριστής και προπονητής. Πέθανε στις 2 Φεβρουαρίου 2017.

1985: Λούκα Μόντριτς, Κροάτης ποδοσφαιριστής με μεγάλη καριέρα στη Ρεάλ και την εθνική ομάδα της χώρας του. Φέτος στα 41 χρόνια του αγωνίζεται στην Μίλαν.

Θάνατοι

1901: Χένρι ντε Τουλούζ Λοτρέκ (37 χρ.), Γάλλος ζωγράφος και λιθογράφος. Κατέγραψε και ζωγράφισε με μεγάλη διορατικότητα χαρακτήρες από τη ζωή στα Παρισινά καμπαρέ.

1942: Ρώμος Φιλύρας (54 χρ.), ποιητής. Το πραγματικό του όνομα ήταν Γιάννης (Γιάγκος)Οικονομόπουλος. Υπέφερε από αφροδίσιο νόσημα που επηρέασε την ψυχική του υγεία με αποτέλεσμα να καταλήξει από το 1927 στο Δρομοκαΐτειο Θεραπευτήριο.

1971: Παύλος Κούπερ (42 χρ.), Ολλανδός γεωπόνος, ο άνθρωπος που… σύστησε τα θερμοκήπια στους Κρητικούς. Ζούσε στην Ιεράπετρα, όλοι τον φώναζαν «Ολλανδό». Σκοτώθηκε σε τροχαίο.

1976: Μάο Τσετούνγκ, Κινέζος ηγέτης, αναδείχτηκε στα χρόνια της Αντίστασης στους Ιάπωνες και αργότερα κυριάρχησε στην αχανή χώρα του.

1984: Γιλμάζ Γκιουνέι, (47 χρ.) Τούρκος σκηνοθέτης, σεναριογράφος και ηθοποιός. Ήταν  κουρδικής καταγωγής γεγονός που του δημιούργησε πολλά προβλήματα στη χώρα του.

2001: Αχμέντ Σαχ Μασούντ (49 χρ.), Αφγανός, ηγέτης της Βόρειας Συμμαχίας και σημαντικότερος αντίπαλος των Ταλιμπάν.

Διαβάστε ακόμη

SHOWBIZ

Αποκαλύψεις-φωτιά για γνωστό ζευγάρι της showbiz - Η πολυτελής ζωή στα social και τα δανεικά

Τι αποκαλύφθηκε στην εκπομπή «Gr Xpress»