Έλλη Λαμπέτη, έβρισκε στο θεατρικό σανίδι την ευτυχία που δεν γνώρισε στη ζωή

Ο κόσμος όλος είχε σχηματίσει την εικόνα της Έλλης Λαμπέτη με αφορμή τους ρόλους που είχε ερμηνεύσει στον κινηματογράφο και ιδίως το θέατρο. Ήταν εύθραυστη, ένα κλαράκι που νόμιζες ότι θα το πάρει ο άνεμος στην πρώτη αναποδιά.

• Από τον Άγγελο Μενδρινό

Κι όμως στην τελευταία της παράσταση, αυτή που έδωσε σε νοσοκομείο της Νέας Υόρκης αυτό το κλαράκι έγινε… Διγενής, σκληρός πολεμιστής. Το πείσμα της για τη ζωή ήταν μοναδικό, είπαν οι γιατροί. Η μάχη όμως χάθηκε, αλλά πολέμησε. Κι αυτός ο ρόλος της ήταν και ο πιο σημαντικός.

Αυτό το πείσμα ήξερε καλά να το κρύβει στη σκηνή. Κάθε ρόλος απαιτούσε ειδική προετοιμασία. Έδωσε ψυχή και σάρκα στις ηρωίδες που ενσάρκωσε. Δύσκολοι ρόλοι από το παγκόσμιο ρεπερτόριο. Ακόμα κι όταν έχασε τη φωνή της έπαιξε στο θέατρο τη Σάρα στα «παιδιά ενός κατώτερου θεού» και με τα χέρια της έδωσε ρεσιτάλ ηθοποιίας.

Ο Φρέντυ Γερμανός στο βιβλίο που έγραψε για αυτήν αναφέρει μια ιστορία για την προσπάθεια να σβήσει… ποιητικά ένα κερί. Προσπαθούσε ένα μήνα να το σβήσει με την ανάσα της και το τέλος τα κατάφερε.

Στη «Φιλουμένα Μαρτουράνο» έπρεπε να υποδυθεί μια πόρνη που δεν αποκαλύπτει στον άντρα της ποιο από τα τρία παιδιά είναι το δικό του. Τρόμαξε με τον ρόλο. Μίλησε με ιερόδουλες, τις μελέτησε πριν ανέβει στην σκηνή!

Στην Αθήνα οι Αθηναίοι διάβαζαν στις εφημερίδες της 3ης Σεπτεμβρίου τα αφιερώματα για την καριέρα της. Τόσες ταινίες, τόσες παραστάσεις, τόσες επιτυχίες. Είχε σβήσει την προηγούμενη μέρα στη Νέα Υόρκη…

Η μοίρα αναμετρήθηκε σκληρά μαζί της. Κι της έπαιξε βρώμικο παιχνίδι. Ίσως να ζήλεψε τη δόξα της. Της πήρε το μεγάλο της όπλο, τη φωνή της.

Αυτή τη χαρακτηριστικό φωνή της. Το ψεύδισμα που από ελάττωμα το έκανε στιλ.

Στην «κάλπικη λίρα» υπάρχει μια σκηνή που δείχνει όχι μόνο το ταλέντο, αλλά και το πάθος της. Είναι η σκηνή όπου λέει «σ’ αγαπώ» στον ζωγράφο Παύλο, τον Δημήτρη Χορν. Ο τρόπος που το λέει είναι μοναδικός.

Μπορεί στο σινεμά να οφείλουμε ψήγματα του ταλέντου της, αλλά όπως είχε δηλώσει πολλές φορές, ποτέ δεν το αγάπησε. Έπαιξε σε ταινίες για οικονομικούς λόγους. Είχε μάλιστα και άποψη που στήριζε την αντιπάθειά της. «Το σινεμά είναι θέμα σκηνοθέτη. Κάθε τόσο λέει… στοπ. Αυτός μοντάρει την ταινία. Ο ηθοποιός δεν προλαβαίνει να δημιουργήσει. Ενώ στο θέατρο ισχύει το αντίθετο. Μια παράσταση μπορεί να ανέβει ακόμα και χωρίς σκηνοθέτη εάν υπάρχει στέρεο κείμενο και καλοί ηθοποιοί».

Μόνο που την υστεροφημία της, την απόδειξη του τεράστιου ταλέντου της, οφείλεται στα μέτρα φιλμ που την αποτύπωσαν, ενώ οι παραστάσεις στις οποίες διέπρεψε τις κράτησαν στην μνήμη τους όσοι τις είδαν.

Οι άντρες στη ζωή της έπαιξαν σημαντικό ρόλο. Αγάπησε παράφορα τον Αλέκο Αλεξανδράκη και τον Δημήτρη Χορν τον οποίο αρχικά αντιπαθούσε.

Και με τους δύο πληγώθηκε. Αντίθετα παντρεύτηκε τον καλό της φίλο και μέντορά της Μάριο Πλωρίτη και τον Αμερικανό συγγραφέα Φρέντερικ Γουέικμαν ο οποίος παρά τον χωρισμό τους στάθηκε δίπλα της τις δύσκολες ώρες στη Νέα Υόρκη.

Ο θάνατος χτύπησε τους δικούς της ανθρώπους. Η μητέρα της σκοτώθηκαν από αδέσποτη σφαίρα στο σπίτι τους, η αδελφή της σε τροχαίο, ο αδελφός της Τάκης πέθανε από φυματίωση σε μικρή ηλικία. Ήθελε να γίνει μητέρα, προσπάθησε να υιοθετήσει ένα κορίτσι, αλλά της πήραν τη Λίζα έπειτα από τέσσερα χρόνια. Κάθε επαγγελματική επιτυχία ερχόταν να μαυρίσει τη ψυχή της κι ένας θάνατος ή ένας αποχωρισμός.

Άλλα γεγονότα τέτοια μέρα

301: Ιδρύεται το κράτος του Αγίου Μαρίνου, η παλαιότερη Δημοκρατία που επιβίωσε μέχρι τις μέρες μας.

1843: Στην Αθήνα ξεσπά η επανάσταση της 3ης Σεπτέμβρη. Ο βασιλιάς Όθων υποχρεώνεται να παραχωρήσει Σύνταγμα. Η Εθνοσυνέλευση άρχισε τις εργασίες της στις 8 Μαρτίου, ενώ στις 18 του ίδιου μήνα ο βασιλιάς ορκίστηκε πίστη στο Σύνταγμα.

1879: Έπειτα από πολιορκία ενός μήνα οι Αφγανοί σφάζουν όλους τους Βρεττανούς κατοίκους της Καμπούλ.

1922: Σύμφωνα με διαταγή του Νουρεντίν πασά όλοι οι άνδρες Ελληνικής και Αρμενικής καταγωγής από 18 έως 45 χρόνων πρέπει να παραδοθούν στις τουρκικές δυνάμεις και θα κρατηθούν μέχρι το τέλος των εχθροπραξιών

1939: Αγγλία και Γαλλία κηρύσσουν τον πόλεμο στη Γερμανία τα στρατεύματα της οποίας για τρίτη μέρα προελαύνουν στο έδαφος της Πολωνίας.

1942: Ο Ισπανός στρατηγός Φράνκο απολύει το υπουργικό συμβούλιο κι αναλαμβάνει τον πλήρη έλεγχο της χώρας.

1974: Ο Ανδρέας Παπανδρέου ιδρύει το ΠΑΣΟΚ (Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα).

1993: Πεθαίνει η τελευταία εγκλωβισμένη στο Τρίκωμο της Αμμοχώστου.

2006: Η εθνική Ισπανίας αναδεικνύεται Πρωταθλήτρια Κόσμου στο μπάσκετ στην Ιαπωνία. Στον τελικό συντρίβει την Ελλάδα με 70-47, η οποία νωρίτερα είχε αποκλείσει στον ημιτελικό τις ΗΠΑ κι… άδειασε τις μπαταρίες.

Γεννήσεις

1851: Όλγα Κωνσταντίνοβα, Ρωσίδα πριγκίπισσα και Βασίλισσα της Ελλάδας μετά τον γάμο της με τον Γεώργιο Α’. Πέθανε το 1926

1875: Φερδινάνδος Πόρσε, Αυστριακός κατασκευαστής αυτοκινήτων. Πέθανε το 1951.

1926: Ειρήνη Παππά, ηθοποιός με διεθνή καριέρα. Το επώνυμό της ήταν Λελέκου. Το Παππά είναι το επώνυμο του συζύγου ηθοποιού Άλκη Παπά τον οποίο παντρεύτηκε 1947, χώρισε το 1951. Πέθανε το 2013.

1940: Εδουάρδο Γκαλεάνο, Ουρουγουανός δημοσιογράφος και συγγραφέας που αναδείχτηκε σε εξέχουσα προσωπικότητα της λογοτεχνίας στην περιοχή που έχει να παρουσιάσει τόσους και τόσους μεγάλους στο είδος αυτό. Πολλά από τα έργα του έχουν μεταφραστεί και στα ελληνικά. Πέθανε το 2015.

1948: Φώτης Κουβέλης, δικηγόρος, πολιτικός. Υπήρξε πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών και υπουργός σε κυβερνήσεις στις οποίες συμμετείχε ο ΣΥΡΙΖΑ.

1949: Πέτρος Ζ’ (Παπαπέτρου), Πατριάρχης και Πάπας Αλεξανδρείας και Πάσης Αφρικής. Σκοτώθηκε κατά την πτώση του Σινούκ που τους πήγαινε στο Άγιο Όρος το 2004.

1965: Σμαράγδα Διαμαντίδου, ηθοποιός.

1978: Κώστας Καραφώτης, τραγουδιστής

Θάνατοι

1658:  Όλιβερ Κρόμγουελ (59 χρ.), πρωτεργάτης της επανάστασης κατά του Βασιλιά Καρόλου Β’ και κατόπιν «Λόρδος προστάτης» της Αγγλίας.

1883: Πέθανε ο Ρώσσος συγγραφέας Ιβάν Σεργκέγιεβιτς (65 χρ.). Γνωστός για το μυθιστόρημα «Πατέρας και γιός» και για το θεατρικό του έργο «Ένας μήνας στην εξοχή».

1989: Γκαετάνο Σιρέα (36 χρ.), Ιταλός ποδοσφαιριστής. Σκοτώθηκε σε τροχαίο στην Πολωνία όπου είχε πάει για να κατασκοπεύσει τη Βίντσεβ Λοτζ, αντίπαλο της Γιουβέντους με την ιδιότητα του σκάουτερ της ομάδας

1991: Φρανκ Κάπρα (94 χρ.), Αμερικανός σκηνοθέτης που είχε γεννηθεί στην Ιταλία. Οι γονείς του μετανάστευσαν στο Λος Άντζελες όταν ήταν μικρός. Κέρδισε τρία όσκαρ σκηνοθεσίας, ενώ άλλες τρεις φορές ήταν υποψήφιος.

1993: Κωνσταντίνος Καλλιγάς (65 χρ.), συγγραφέας και δημοσιογράφος. Την περίοδο 1967-74 ήταν συνεργάτης της Διεύθυνσης Τύπου του Συμβουλίου της Ευρώπης γεγονός που τον έβαλε στο στόχαστρο της δικτατορίας η οποία τον συνέλαβε και τον φυλάκισε.

1994: Νίκος Χατζηκυριάκος Γκίκας (88 χρ.), ζωγράφος

1994: Μπίλι Ράιτ (70 χρ.), από τα μεγάλα αστέρια του ποδοσφαίρου της Αγγλίας. Είναι ο πρώτος ποδοσφαιριστής στον κόσμο που ξεπέρασε τις 100 συμμετοχές σε εθνική ομάδα (105 συμμετοχές από το 1946 έως το 1959 με τρία γκολ) και ο δεύτερος ποδοσφαιριστής που έγινε «σερ» από τη βασίλισσα.

1998: Μιχαήλ (Μάκης) Αρναούτης (72 χρ.), στρατιωτικός, υπασπιστής του πρώην βασιλιά Κωνσταντίνου.

1999: Δημήτρης Μακρής (89 χρ.), ο «Κουταλιανός» που έδινε υπαίθριες παραστάσεις για να εξασφαλίσει τα προς το ζειν κι έγινε τραγούδι. Άφησε την τελευταία του πνοή στη Ρόδο.

2003: Ηλίας Πετρόπουλος (75 χρ.), ερευνητής, μελετητή του λαϊκού πολιτισμού, ποιητής, κριτικός, δημοσιογράφος και συλλέκτης.

2006: Γιώργος Θεοδωσιάδης (82 χρ.), σκηνοθέτης και δάσκαλος του θεάτρου.

2016: Θάνος Ανεστόπουλος (49 χρ.), τραγουδιστής, συνθέτης, στιχουργός, ιδρυτής του συγκροτήματος «Διάφανα Κρίνα»

Διαβάστε ακόμη

SHOWBIZ

Μαρία Αναστασοπούλου: Η ζωή μετά τον χωρισμό από τον Κολοκυθά

Η σπάνια εξομολόγηση για τον χωρισμό