❱❱ 35χρονη Βραζιλιάνα έγραψε βιβλίο για την άγρια ζωή της ως παιδί και τη φτώχεια που την οδήγησε να σκοτώσει αγόρι για ένα κομμάτι ψωμίΜεγάλωσε σε μια σπηλιά νιώθοντας την καυτή ανάσα άγριων ζώων που παραμόνευαν για να την κάνουν τροφή. Η ίδια όμως αποδείχθηκε ακόμα πιο επικίνδυνη και από τα τζάγκουαρ, αφού στο όνομα της επιβίωσης σκότωσε ένα αγόρι.
Η 35χρονη σήμερα Κριστίνα Ρίκαρντσον στο νέο βιβλίο της με τίτλο “Never Stop Walking” αποκαλύπτει τις άγριες συνθήκες στις οποίες αναγκάστηκε να ζήσει ως παιδί στην άγρια φύση, έξω από την πόλη Ντιαμαντίνα της Βραζιλίας, όπου είχε καταφύγει η άστεγη μητέρα της Πετρονίλια το 1983, ενώ η μικρή ήταν μόλις 15 ημερών, για να γλιτώσει από τον βίαιο αδερφό της. «Οδυνηρά φτωχές, τρώγαμε πουλιά που σκοτώναμε με σφεντόνα» γράφει χαρακτηριστικά η Ρίκαρντσον.
Ζητιάνευαν
Οταν αποφάσισαν να επιστρέψουν στον πολιτισμό, ζητιάνευαν στους δρόμους του Σάο Πάολο, όπου τις κορόιδευαν και τις αποκαλούσαν κατσαρίδες. Η Κριστίνα έμαθε να κλέβει τρόφιμα από τις λαϊκές, αλλά ένας άλλος άστεγος φίλος της, που πιάστηκε να κάνει το ίδιο, εκτελέστηκε στον δρόμο. Η πείνα όμως ήταν πιο ισχυρή ακόμα και από τον κίνδυνο του θανάτου.
Μια μέρα, ενώ ήταν μόλις επτά ετών, τσακώθηκε μ’ ένα άλλο άστεγο αγόρι για ένα κομμάτι ψωμί από τα σκουπίδια. «Μου έριξε γροθιά στο πρόσωπο και παλέψαμε σκληρά. Οταν κυλιστήκαμε στο έδαφος, άκουσα έναν ήχο σπασίματος δίπλα μου. Ηταν ένα μεγάλο κομμάτι γυαλί από μπουκάλι. Το πήρα και χωρίς να το σκεφτώ το κάρφωσα στην κοιλιά του όσο πιο δυνατά μπορούσα. Στην αρχή δεν ένιωσα τίποτα. Μετά το χέρι μου έγινε ζεστό. Αίμα ανέβλυσε από το τραύμα του. Πήρα το ψωμί από το αγόρι που ούρλιαζε και διπλωνόταν από πόνο. Αφού απομακρύνθηκα, άρχισα να τρώω. Αλλά μετά άρχισα να κάνω εμετό. Η συνειδητοποίηση του τι είχα κάνει με συγκλόνισε» περιγράφει σοκαριστικά στο βιβλίο της.
Η ζωή της άλλαξε, όταν μαζί με τον αδερφό της Πατρίκ μπήκαν σε ορφανοτροφείο και το 1991 υιοθετήθηκαν από μια μεσοαστική οικογένεια στη Σουηδία. Το 2015 και έχοντας επουλώσει τις πληγές της γύρισε στη Βραζιλία και εντόπισε τη μητέρα της, η οποία είχε διαγνωστεί με σχιζοφρένεια. Η δική της περιπέτεια την έκανε να ιδρύσει μια οργάνωση για την προστασία των παιδιών, το Coelho Growth Foundation, αλλά και να γράψει το βιβλίο-εξομολόγηση.
