Πασίγνωστη ηθοποιός μίλησε ανοιχτά για τη διάγνωση με καρκίνο του μαστού, περιγράφοντας όσα έζησε μέσα από προσωπικό της κείμενο που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «The New Yorker».

Η ηθοποιός αυτή δεν είναι άλλη από την Αμάντα Πιτ. Όπως εξήγησε, η είδηση για την υγεία της ήρθε σε μια εξαιρετικά δύσκολη περίοδο για την οικογένειά της, καθώς και οι δύο γονείς της βρίσκονταν σε πολύ επιβαρυμένη κατάσταση. Αναφερόμενη στη μητέρα της, με την οποία είχε στενό δεσμό, έγραψε: «Ήταν παράξενο που δεν της είπα, το περασμένο φθινόπωρο, ότι είχα διαγνωστεί με καρκίνο».
Η ηθοποιός αποκάλυψε ακόμη ότι επί χρόνια οι γιατροί τής επισήμαιναν πως είχε «πυκνό» μαστό, κάτι που απαιτούσε συστηματική παρακολούθηση. Στον πιο πρόσφατο υπέρηχο, η γιατρός της εντόπισε ένα εύρημα που προκάλεσε ανησυχία και συνέστησε βιοψία. Όπως ανέφερε η ίδια: «Τότε κατάλαβα».

Την επόμενη κιόλας ημέρα ενημερώθηκε για την πρώτη εικόνα, σύμφωνα με την οποία ο όγκος έμοιαζε μικρός, όμως έπρεπε να γίνουν και άλλες εξετάσεις για να φανεί με μεγαλύτερη ακρίβεια το μέγεθός του. Η ηθοποιός επέλεξε να μην αποκαλύψει τίποτα στη μητέρα της, εξαιτίας του προχωρημένου Πάρκινσον από το οποίο έπασχε, σημειώνοντας πως η μεταξύ τους επικοινωνία είχε ήδη γίνει πολύ δύσκολη.
Την ίδια περίοδο, η κατάσταση της υγείας του πατέρα της επιδεινώθηκε και τελικά εκείνος πέθανε, χωρίς η ίδια να προλάβει να τον δει ζωντανό. Περιγράφοντας τα συναισθήματά της, σημείωσε: «Ένιωσα ενοχές που δεν έκλαψα, αλλά τουλάχιστον πήρα μια ανάσα από το να αναρωτιέμαι πόσος χρόνος μου απομένει».

Η σκέψη της, όμως, επέστρεφε διαρκώς στη δική της περιπέτεια υγείας. Όπως έγραψε: «Μόλις το σώμα του πατέρα μου έφυγε από το οπτικό μου πεδίο, ήμουν ελεύθερη να πανικοβληθώ ξανά για τον καρκίνο μου». Αργότερα, η γιατρός της τής έστειλε μήνυμα ότι τα χαρακτηριστικά του όγκου ήταν διαχειρίσιμα, χωρίς ωστόσο να σταματήσει η αγωνία μέχρι να ολοκληρωθεί ο πλήρης έλεγχος.
Στη συνέχεια, οι εξετάσεις έδειξαν και δεύτερο όγκο στο ίδιο στήθος, ο οποίος τελικά αποδείχθηκε καλοήθης ύστερα από νέα βιοψία. Έτσι, η θεραπευτική προσέγγιση περιορίστηκε σε ογκεκτομή και ακτινοθεραπεία, χωρίς να χρειαστεί διπλή μαστεκτομή ή χημειοθεραπείες.

Λίγο αργότερα, μαζί με τον σύζυγό της αποφάσισαν να μιλήσουν και στα παιδιά τους για τη διάγνωση. Τον Ιανουάριο, ενημερώθηκε πως η μητέρα της βρισκόταν πλέον στις τελευταίες ημέρες της ζωής της. Θυμούμενη εκείνες τις στιγμές, έγραψε με συγκίνηση: «Δεν ήμουν σίγουρη αν η μητέρα μου καταλάβαινε ότι με κοιτούσε. Όμως κατάλαβα ότι επικοινωνούσε χωρίς να μιλάει. Της τα είχα ήδη πει όλα».
