Η γοητεία της Μαρέβας και η χαρισματική Κίμπερλι

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Σπανάκης, σαν ξεφούσκωτη σαμπρέλα!

Για τρίτη συνεχόμενη κυβερνητική θητεία πηγαίνει η Ν.Δ. Δεν έχει ξαναγίνει ποτέ. Ωστόσο, μπορεί το «γαλάζιο» όχημα που οδηγεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης να είναι υβριδικό, όμως δεν μπορεί να κινείται με ξεφούσκωτες σαμπρέλες. Θέλει καινούργια λάστιχα. Στην πολιτική, τον ρόλο της ρόδας έχουν τα στελέχη. Ξεφούσκωτη -τι λέω, σκασμένη- σαμπρέλα είναι ο Βασίλης Σπανάκης. Ενσαρκώνει ένα κλαταρισμένο μοντέλο πολιτικής, που είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τη Ν.Δ.

Δεν μου έκανε καμία εντύπωση που ο Μητσοτάκης προσπέρασε ταχύτατα το κωμικό σενάριο να προωθηθεί ο Σπανάκης στη θέση του γραμματέα της Ν.Δ. Το κόμμα δεν είναι πάρκινγκ πολιτικών προς απόσυρση. Γιατί -το λέω- δεν έχω απολύτως καμία αμφιβολία ότι ο Σπανάκης θα βγει τελευταίος στον Νότιο Τομέα της Αθήνας, αν βγει. Εκφράζει ένα είδος πολιτικού που έχει παραφάει εξουσία και δεν μπορεί να τη χωνέψει, με αποτέλεσμα να περιφέρεται με πρησμένο στομάχι, πεσμένο παντελόνι και μισολυμένο ζωνάρι. Ολο αυτό θα ήταν για γέλια, αν δεν ήταν εντελώς για κλάματα. Τελοσπάντων, θα τα λύσει όλα η ζωή, δηλαδή η κάλπη, ως συνήθως στην πολιτική.

Η αβάσταχτη μιζέρια του Πολ Μυλωνά

Ζούμε σε φάση παραλογισμού, αλλά την απορία την έχω: Τι θα τις κάνουν στην Εθνική όλες αυτές τις μετοχές που αγοράζουν; Ταπετσαρία στα καταστήματα; Κι αυτά όμως έχουν μειωθεί δραματικά. Το δίκτυο της Εθνικής έχει μικρύνει, όπως και το brand της.

Την περασμένη εβδομάδα η Εθνικάρα μάζεψε πάλι ένα σκασμό κομμάτια στο Χρηματιστήριο για να υποστηρίξει το χαρτί, να ικανοποιήσει τους μετόχους και να γλυκάνει το μέρισμα. Ετσι κι αλλιώς, κάθονται πάνω στα κεφάλαια. Παρ’ όλα αυτά, το άλλοτε big blue chip του Ελληνικού Χρηματιστηρίου είναι πλέον τέταρτο σε κεφαλαιοποίηση, δηλαδή εκτός αγωνιστικού βάθρου, πίσω και από τη ΔΕΗ του πολυμήχανου Γιώργου Στάσση.

Εν πολλοίς, μιζέρια. Αλλά ένας μίζερος τύπος δεν ήταν πάντα ο Πολ Μυλωνάς; Το λένε όσοι τον ήξεραν από παλιά. Τη μιζέρια αυτή ο Μυλωνάς τη μετέδωσε στο διαμάντι του ελληνικού τραπεζικού στέμματος. Γιατί οι άνθρωποι δεν αλλάζουν. Η θέση -η προαγωγή- δεν τους αλλάζει. Αντιθέτως, το μόνο που κάνουν οι μεγάλες παρτίδες είναι να μεγαλοποιούν τις αδυναμίες αυτών που είναι λίγοι και καμία θεση δεν μπορεί να τους μεγαλώσει.

Η γοητεία της Μαρέβας

Ηγέτης διεθνούς κλάσης δεν γίνεσαι χωρίς σύζυγο με λάμψη. Ρωτήστε και τον Κυριάκο Μητσοτάκη που είναι global. Τα στιγμιότυπα απο τη σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Τουρκία τα λένε όλα, με το κομψό μαύρο φόρεμα της πρώτης κυρίας της Ελλάδας και την άνετα χαρισματική παρουσία της.

Οι δύο τσέπες του Γιώργου Περιστέρη

Σκανάρω με το κοφτερό μάτι μου ισολογισμούς. Και τι βλέπω; Η Αττική Οδός, με παραχωρησιούχο τη ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, εμφανίζεται ζημιογόνος στον ισολογισμό του 2025; Γιατί, κύριε Γιώργο; Διότι είναι πολλά, όχι τα λεφτά, Αρη, αλλά τα δάνεια, κύριε Περιστέρη. Απίστευτο και όμως αληθινό. Και όχι άσχετο με την πολιτική της μικροδεκάρας στα διόδια που πάνε φουλ για αυτοματοποίηση. Αρα, ο νέος παραχωρησιούχος έχει αγώνα. Θα πρέπει να εξυγιάνει όχι την Αττική Οδό, αλλά το χρηματοδοτικό μοντέλο με το οποίο την απέκτησε.

Κι έτσι έρχομαι σε ένα άλλο θέμα. Είδατε ότι προ τριμήνου ο Περιστέρης έβγαλε 100 εκατομμύρια ευρώ από τα λεφτά που τσέπωσε από τους Αραβες της Masdar για την ΤΕΡΝΑ Ενεργειακή και αγόρασε κοντά στο 10% των μετοχών της ΕΥΔΑΠ που είχε αγοράσει και διακρατούσε από Μνημονίου ο «κοράκης» μάνατζερ Τζον Πόλσον.

Τις πήρε στα 10 ευρώ με 25% premium, αλλά με το μπλα μπλα για τη διαχείριση του νερού και τις μελλοντικές επενδύσεις η μετοχή έχει αρχίσει να σκαρφαλώνει. Καταλαβαίνω ότι ο στόχος είναι τα 14-15 ευρώ. Κι έτσι η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ θα μπορεί να γράψει υπεραξίες από τις μετοχές που έχει, και να ρεφάρει λίγο με την Αττική Οδό που τη βάζει μέσα. Αρα, το μπουστάρισμα της ΕΥΔΑΠ σε διάφορα πληρωμένα οικονομικά sites δεν είναι αθώο. Γίνεται ήδη και μια σπέκουλα για τσίμπημα του μερίσματος στους μετόχους, αλλά από πού θα έρθουν τα λεφτά; Από τους φουκαράδες που πληρώνουν τους λογαριασμούς; Γιατί μόνο το νερό έχει μείνει στον απλό κοσμάκη – μην καταλήξει να το πει νεράκι…

Τα συνεχιζόμενα χάλια της Allwyn

Τελικά, ο ΟΠΑΠ θα μείνει μια νοσταλγική ανάμνηση του παρελθόντος, θυμίζω πως το παρόν έχει άλλο όνομα: Allwyn. Μια άγευστη στοιχηματική εταιρία η οποία θυμίζει φάλαινα που ξεβράστηκε στην ξηρά, και κανείς δεν έχει τη δύναμη να την τραβήξει πίσω στη θάλασσα.

Οι Τσέχοι φόρτωσαν στον υγιή ΟΠΑΠ όλο τον δανεισμό της Allwyn, αλλά κυρίως την ανυπαρξία ενός στόρι για τα χρόνια που έρχονται. Δηλαδή, δεν υπάρχει μέλλον. Διεθνώς, το στοίχημα αλλάζει, περνάει στα cryptoμάγαζα περίεργων προβλέψεων – με άλλα λόγια, η αγορά αυτή αλλάζει και κάποια κήτη του παρελθόντος θα μείνουν σκελετοί στις παραλίες.

Η λάμψη της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ

Καταπληκτική η δεξίωση της αμερικανικής πρεσβείας για τα 250 χρόνια της Ανεξαρτησίας, αλλά και γιατί η Κίμπερλι Γκίλφοϊλ είναι με διαφορά η πιο χαρισματική πρέσβης που είχαν οι ΗΠΑ από το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Η κυρία έχει και λόγο αλλά και καταπληκτική παρουσία, ενσαρκώνοντας τέλεια το excellence της υπερδυνάμεως. Τα είπε ωραία, στάθηκε ωραία, πέρασαν όλοι ωραία. Και η αλήθεια είναι ότι ποτέ ξανά δεν θυμάμαι άλλη δεξίωση της 4ης Ιουλίου στην Αθήνα με τόσο πολύ και τόσο καλό κόσμο – αφού σύσσωμη η ελίτ έδωσε το «παρών».