Νικητής με τη βοήθεια του Θεού ο Γιώργος Μυλωνάκης

«Αντε γεια»  – «Πόρτα» στον Περιστέρη από τον ΣΕΒ 

Δεν μπορώ να πω ότι δεν μου αρέσει να δικαιώνομαι. Εβδομάδες τώρα επισημαίνω ότι η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ έχει καβαλήσει όχι απλώς το καλάμι, αλλά τη χώρα. Και ότι έχει στηθεί μια ιστορία στο Χρηματιστήριο με υποβολέα έναν αγνώστων λοιπών στοιχείων αναλυτή της Santander για υπεραξίες που έρχονται από τις παραχωρήσεις – δηλαδή από διόδια σε άδειους και έρημους αυτοκινητοδρόμους.

Διαβάστε ακόμη

ESPRESSO DOPIO

Παίκτης που κερδίζει δεν αλλάζει

Ο Παύλος Μαρινάκης έμεινε στη θέση του κυβερνητικού εκπροσώπου, παρά τα σενάρια για μετακίνησή του στο υπουργείο Μεταφορών. Από τον μικρό ανασχηματισμό έως την…

Και δεν μπορώ να πω ότι δεν έχω πιάσει ένα κλίμα ενόχλησης στην αγορά για την υποτιθέμενη παντοδυναμία της ΓΕΚ-ΤΕΡΝΑ, ενώ είναι προφανές ότι έχει γυάλινα πόδια. Ολα αυτά εικονογραφήθηκαν σε μελανές αποχρώσεις από την αποτυχία του Γιώργου Περιστέρη να επανεκλεγεί στο Δ.Σ. του ΣΕΒ, λες και ήταν ένας μικροεπιχειρηματίας που έφαγε πόρτα από το βιομηχανικό κατεστημένο. Είναι προφανές ότι οι βιομήχανοι έχουν μπουχτίσει με την κρατικοδίαιτη επιχειρηματικότητα, αλλά και με την αλαζονεία των ολιγαρχών που δεν είναι επιχειρηματίες αλλά παραχωρησιούχοι.

Ολοι ξέρουν την πατέντα Περιστέρη: παραχωρήσεις που κερδίζονται με υπέρογκα τιμήματα σε διαγωνισμούς που αφήνουν τους σοβαρούς επιχειρηματίες άφωνους – για να ακολουθήσει μια μουλωχτή αναδιαπραγμάτευση των συμβάσεων στα υπουργικά γραφεία, ώστε οι όροι να γίνουν πιο ευνοϊκοί. Αυτό το καλαμπούρι έχει κουράσει και, όπως γίνεται σε τέτοιες περιπτώσεις, επήλθε εξοστρακισμός. Το μήνυμα των βιομηχάνων είναι κάτι μεταξύ «φτάνει πια» και «άντε γεια». Διαλέγετε και παίρνετε. Πάντως, το χαστούκι δεν ήταν απλώς δυνατό – ερχόταν από καιρό.

Η ξεφτίλα Μυλωνά συνεχίζεται  

Οσοι τον ήξεραν από παλιά είχαν να λένε πως είναι ένας ξινός, μουγκός, δειλός και μόνιμα αναποφάσιστος τύπος. Σε αυτούς τα πεπραγμένα του Πολ Μυλωνά στην Εθνική Τράπεζα δεν προκαλούν καμία έκπληξη. Εχει η τράπεζα πλεονάζον κεφάλαιο; Λογικό, όταν κλέβεις τους μικρο-καταθέτες με αναρίθμητες κρυφο-χρεώσεις και κάθεσαι πάνω στα διαθέσιμα, δίνοντας δάνεια μόνο στους ίδιους και τους ίδιους. Ακόμα περισσότερο: όταν δεν αποτολμάς καμία κίνηση, καταδικάζοντας την εμβληματική για τη χώρα τράπεζα σε στασιμότητα.

Ολα αυτά φαίνονται και σχολιάζονται. Αλλά κανείς δεν μπορεί να μιλήσει με το στόμα γεμάτο και για να αποφύγει την κριτική από τους μετόχους, ο Μυλωνάς αποφάσισε πρόγραμμα επαναγοράς ιδίων μετοχών από το Χρηματιστήριο. Ουσιαστικά τούς βάζει χρήματα στην τσέπη, ενώ τσιμπάει αριθμητικά και το μέρισμα. Ο λογαριασμός είναι μισό δισ. ευρώ και οι αγορές θα πάνε για έναν χρόνο. Υποτίθεται ότι αυτό γίνεται επειδή η Εθνική δεν χρειάζεται κεφάλαια για να θωρακίσει τον ισολογισμό της. Στην πραγματικότητα είναι ένας τρόπος να καλοπιάσει ο Μυλωνάς την αγορά και να κερδίσει χρόνο – για να μην κάνει τίποτε.

Το Χρηματιστήριο όμως κοιτάει πάντα μπροστά. Και αναρωτιέται: θα μπορεί ο Μυλωνάς να συνεχίσει το πρόγραμμα επαναγοράς μετοχών και του χρόνου ή του παραχρόνου, αφού άλλη πολιτική δεν έχει; Εγώ σας απαντώ ότι αυτό είναι αδιάφορο. Ο Μυλωνάς δεν θα είναι διοικητής της Εθνικής του χρόνου – και το ξέρει πρώτος από όλους ο ίδιος. Διότι η ξεφτίλα Μυλωνά συνεχίζεται, αλλά δεν μπορεί να κρατήσει.

Η κομπίνα στον ΟΠΑΠ έχει φέρει πλερέζες

Από πλερέζα σε πλερέζα ο πρώην ΟΠΑΠ, αφού η εξαγορά από την Allwyn δεν πουλάει. Και γιατί να πουλήσει; Είναι προφανές ότι ο Κάρελ Κόμαρεκ και τα έξυπνα τσεχοπούλια από το Βερμπιέ της Ελβετίας έχουν πιαστεί από τη μύτη. Γιατί όλοι ξέρουν ότι το ΑΙ έχει φέρει τα πάνω κάτω και στα στοιχηματικά. Οπως και οι πλατφόρμες crypto με προγνώσεις. Εξ ου και η KKCG του Κόμαρεκ είδε τον ΟΠΑΠ σαν ένα σένιο μαγαζάκι με υγιή οικονομικά, που θα μπορούσε να σηκώσει δανεισμό πολύ πιο εύκολα από την Allwyn, η οποία αρχίζει να θυμίζει την τύχη των δεινοσαύρων που, όταν άλλαζε το κλίμα, γίνονταν από κυρίαρχοι κουφάρια και κόκκαλα.

Με απλά λόγια, ο ορίζοντας είναι σκοτεινός για τις εταιρίες στοιχημάτων διεθνώς. Κάτι ήξεραν οι μέτοχοι του ΟΠΑΠ που καταψήφισαν τη συγχώνευση και βγήκαν με 19 ευρώ σε μια μετοχή που έχει τώρα κολλήσει στα δεκατριάρια. Γιατί πώς θα γινόταν ο ΟΠΑΠ σανίδα σωτηρίας του μεγαθηρίου που λέγεται Allwyn; Κοινώς, πρόκειται για κομπίνα που δείχνει τους κινδύνους που έχει το να ανοίγουμε την πόρτα της χώρας σε τυχοδιωκτικές φιγούρες αμφίβολης υπόστασης.

Νικητής με τη βοήθεια του Θεού ο Μυλωνάκης

Πάντα πίστευα στον Γιώργο Μυλωνάκη. Και μου δίνει ιδιαίτερη χαρά που, με τη βοήθεια του Θεού, δίνει τη μάχη της υγείας του και, βήμα βήμα, την κερδίζει. Μετά την επιστροφή από τη Γερμανία, τα νέα, όπως καταλαβαίνω, είναι μόνο καλά – κι αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, τόσο για τον ίδιο και τους δικούς του όσο και για την κυβέρνηση και τη χώρα.

Μπροστάρης της γενιάς του στην πολιτική ο Σταύρος

Τον παραδέχομαι τον Σταύρο Παπασταύρου. Αλλοι έλεγαν κι έλεγαν επί χρόνια. Αυτός έκανε μέσα σε μερικούς μήνες. Με απλά λόγια, ο Σταύρος ως υπουργός Ενέργειας δεν έφερε απλώς τη Chevron στην Ελλάδα, αλλά έβαλε τη χώρα μας μέσα στον συνολικό σχεδιασμό της Chevron στην ευρύτερη περιοχή μας – μαζί με χώρες όπως το Ισραήλ, η Κύπρος και η Αίγυπτος. Η Chevron, μάλιστα, δεν περιορίστηκε στα αρχικά blocks σε Κρήτη και Πελοπόννησο, αλλά ζήτησε και το Ιόνιο, ενώ ενδιαφέρεται να είναι και operator. Φαίνεται δε πως έρχονται και λεφτά.

Αυτά είναι, βεβαίως, πρωτοφανή πράγματα και αναδεικνύουν τον Παπασταύρου σε μπροστάρη της γενιάς του στην πολιτική. Και μάλιστα σε έναν κλάδο, τα πετρέλαια, στον οποίο οι εταιρίες όχι απλώς δεν χαρίζουν κάστανα, αλλά δεν βάζουν ούτε δολάριο σε πρότζεκτ που δεν τα πιστεύουν. Το διά ταύτα είναι πως η Ελλάδα του 21ου αιώνα θα είναι μια αναβαθμισμένη χώρα που θα παίζει σε ανώτερη κατηγορία – κι αυτό είναι κάτι που θα το χρωστάμε και στον Σταύρο, γιατί για τους Αμερικανούς δεν έχει μόνο σημασία τι λέγεται, αλλά και ποιος το λέει.