Δημόσιες σχέσεις με δημόσιο χρήμα

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Οσα παίρνει ο άνεμος στην Εθνική Τράπεζα

Κράζω τους παπατζήδες των τραπεζών κάθε βδομάδα γιατί όλο και κάτι προκύπτει. Ας πούμε στο εξωτερικό τα υπερκέρδη των τραπεζών φορολογούνται. Εδώ οι τραπεζίτες τα καταπίνουν και φτιάχνουν ψεύτικη εικόνα κοινωνικής ευαισθησίας με διαφημίσεις για το πώς βοηθούν τις οικογένειες με τα σχολικά. Ντροπή.

Ολα αυτά ενώ ο SSM έβαλε χέρι, και σωστά, στη μιζέρια της Εθνικής του ακόμη πιο μίζερου Παύλου Μυλωνά γιατί όλο τον δανεισμό τον έχει διοχετεύσει σε πέντε μεγάλους ελληνικούς ομίλους. Δηλαδή, σιγά μη βάλει πλάτη η άλλοτε κραταιά ελληνική τράπεζα στη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα και μην ασχοληθεί με τα Νόμπελ Οικονομίας για τη σημασία του micro credit στην ανάπτυξη μιας χώρας.

Το πράγμα, όμως, γίνεται χειρότερο. Στην Εθνική αυτοσυγχαίρονται γιατί μαζί με τη γαλλική ΒΝΡ έδωσαν δάνειο 263 εκατομμύρια ευρώ στην Bahri, την κρατική ναυτιλιακή εταιρία της Σαουδικής Αραβίας. Το δάνειο -κρατηθείτε- είναι χωρίς εγγυήσεις, ας πούμε σε πλοία, όπως είναι η διεθνής πρακτική. Και θα χρησιμοποιηθεί ώστε οι Σαουδάραβες να αναχρηματοδοτήσουν τον δανεισμό τους. Με απλά λόγια, άλλοι βλέπουν δάνεια με το κιάλι και άλλοι παίρνουν δάνεια αέρα. Μένει να δούμε ποιον θα πάρει ο αέρας.

Φούσκα ΑΙ από τον Στάσση

Δεν έχω μεγάλη υπομονή ως άνθρωπος, το παραδέχομαι. Αλλά και το business model «λέγε λέγε, αλλά μην κάνεις τίποτε» του Γεωργίου Στάσση με έχει ελαφρώς κουράσει. Δηλαδή, είπαμε, ξαναείπαμε και ματαείπαμε για τα data centers που ετοιμάζει η ΔΕΗ στη Δυτική Μακεδονία και τον χορό εκατοντάδων μεγαβάτ.

Αλλά η ΔΕΗ θα βάλει το οικόπεδο και το ρεύμα και τα data centers δεν είναι τουριστικά κάμπινγκ με ντους και τέντες, άντε και μια καντίνα. Περιμένουμε να μάθουμε ποιος είναι -μη με ρωτάτε τι θα πει αυτή η λέξη- ο hyperscaler, δηλαδή ποιος είναι ο high tech παρτενέρ που θα κάνει τη δουλειά. Μόνο που για αμερικανικό τεχνολογικό όμιλο ακούμε και αμερικανικό τεχνολογικό όμιλο δεν βλέπουμε. Κοινώς, για να μην το κουράζουμε, αφού σας είπα ότι δεν αντέχω, τα data centers του Γεωργίου Στάσση μού κάνουν κάτι σε φούσκα ΑΙ. Ε, ναι, υπάρχουν και αυτές.

Φούσκες στην άσφαλτο από τον Περιστέρη

Πάμε τώρα στις φούσκες της ασφάλτου -αναφέρομαι σε Νέα Αττική Οδό και Νέα Εγνατία Οδό- του Γεωργίου Περιστέρη. Το έργο είναι πονηρό και θα μπορούσε να λέγεται «νέοι δρόμοι, νέα κόλπα». Κοντά 4 δισ. χρέος είναι φορτωμένη η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, αλλά ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος. Το χρέος είναι σοφά μοιρασμένο στις θυγατρικές και, κυρίως, στους δύο μεγάλους δρόμους που έχουν φορτωθεί το 85%, με τις τράπεζες να εξυπηρετούνται επί της ουσίας από τα διόδια.

Είναι η Αττική Οδός που σηκώνει το μεγαλύτερο βάρος με 2,6 δισ., ενώ η Εγνατία κουβαλάει άλλο 1 δισεκατομμύριο. Τα υπόλοιπα είναι μοιρασμένα γύρω γύρω και σπασμένα σε εκατοντάδες εκατομμύρια. Φοβερός ο Περιστέρης, κατάφερε να υποθηκεύσει τα διόδια – δηλαδή κάτι χαρτάκια. Θα έλεγα ότι η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ είναι φούσκα διοδίων. Αλλά πριν προλάβω να ανοίξω το στόμα μου, βγήκε πάλι η ισπανική Santander να δώσει τη ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ ως μετοχή που συστήνει για όσους επενδύουν στην Ευρώπη. Τι να πω; Οτι οι φούσκες, όσο μακριά κι αν τις πάει ο αέρας, σκάνε με τεράστιο πάταγο.

Μονοπωλιακό μερίδιο στην ακρίβεια

Σκλαβενίτης εδώ, Σκλαβενίτης εκεί, Σκλαβενίτης παντού. Δεν είναι πλάκα. Εχουμε μίνι μονοπώλιο στα σούπερ μάρκετ με μερίδιο αγοράς 35%. Θέλει δεν θέλει ο καταναλωτής, δύσκολα θα αποφύγει τον Σκλαβενίτη. Κι εκεί αρχίζει μια άλλη συζήτηση με αφορμή τον τζίρο 6 δισ. και βάλε που όλο και ανεβαίνει – κι από κοντά τα κέρδη. Η κυβέρνηση δεν τα βλέπει; Το ανάποδο ισχύει: με την ανοχή της κυβέρνησης γίνονται όλα αυτά, για να χρησιμοποιήσω μια ήπια λέξη. Και να προσθέσω ότι ο Σκλαβενίτης έχει πλέον αποφασιστικό μερίδιο και στην ακρίβεια. Εκλογές έρχονται – δεν έχω λόγο να πω περισσότερα…

Δημόσιες σχέσεις με δημόσιο χρήμα

Δεν υπάρχει πιο γλυκιά μέθοδος από το να κάνεις δημόσιες σχέσεις με δημόσιο χρήμα. Από την άποψη αυτή, το αχώριστο δίδυμο Λίνα Μενδώνη – Αννα Παναγιωταρέα είναι το απόλυτο γκανιάν της πολιτικής -ή μάλλον της κυβερνητικής- περιόδου που ξεκίνησε το 2019. Οι κυρίες του υπουργείου Πολιτισμού αποδεικνύονται η πιο βιώσιμη υπουργική εκδοχή στην Ελλάδα του μετα-Μνημονίου. Δεν έχω παρά να τους βγάλω το καπέλο μου – ως χειροφίλημα δεν θα φτάσω.