Η θρυλική στοά της Κυψέλης αναβιώνει

Κάθε φορά που περνώ έξω από τη στοά, στην Αγίου Μελετίου 61 (έχει μερικά καφέ δίπλα, ένα νεόκοπο -αραβικής λογικής- σουβλατζίδικο και, απέναντι, το καλύτερο νυχάδικο της περιοχής), με πιάνει η ψυχή μου.

Από τη Γεωργία Δρακάκη

Διαβάστε ακόμη

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Ιστορικός κινηματογράφος στο Παρίσι ανοίγει ξανά τις πόρτες του με τη στήριξη της Chanel

 Ο κινηματογράφος 208 θέσεων άνοιξε ξανά μετά από περισσότερο από μια δεκαετία μακριά από το κοινό. Γνωστός κάποτε ως Bilboquet και αργότερα ως Olympic…

Τυχαίνει να μένω κοντά στη Στοά Μπρόντγουεϊ, στη Βικτώρια, τα τελευταία χρόνια. Την έχω δει ερημωμένη, καταφύγιο περιστεριών και τοξικοεξαρτημένων συμπολιτών μου, την έχω δει φωλίτσα για νεαρά, αδέσποτα ζευγαράκια της πόλης και, σπανιότερα, την έχω δει να υποδέχεται λίγο κόσμο για κάποιες παντελώς «μαραμένες» θεατρικές παραγωγές, μέτριας προς κακής συνήθως ποιότητας. Κάθε φορά που περνώ έξω από τη στοά, στην Αγίου Μελετίου 61 (έχει μερικά καφέ δίπλα, ένα νεόκοπο -αραβικής λογικής- σουβλατζίδικο και, απέναντι, το καλύτερο νυχάδικο της περιοχής), με πιάνει η ψυχή μου. Κάποτε, εδώ περπατούσε όλο το ελληνικό θέατρο και σινεμά, κάποτε εδώ αντάλλαξαν ένα ή περισσότερα φιλιά ο Δημήτρης Χορν και η Έλλη Λαμπέτη.

Χθες έμαθα για την πρωτοβουλία των Θεατρικών Επιχειρήσεων Τάγαρη. Εάν πηγαίνετε θέατρο, έχετε δει σίγουρα μία ή περισσότερες παραστάσεις που ανέβηκαν χάρη στα χρήματα των παραγωγών Τάγαρη. Παιδιά, η τέχνη δεν γίνεται ως διά μαγείας, με λίγο ταλέντο, λίγο μεράκι και βλέπουμε. Βασικά γίνεται και έτσι, αλλά η τέχνη που περνά στην κοινωνία, η τέχνη που διαπερνά τον ιστό της δημιουργικής πράξης και γίνεται συλλογικό κτήμα χρειάζεται χρήματα για να σταθεί και να προβληθεί σωστά.

Ιδού, λοιπόν, οι Ταγαραίοι! Η νέα επιχειρηματική και πολιτιστική τους κίνηση στέλνει μήνυμα αισιοδοξίας: ριζική ανακαίνιση, τεχνολογική αναβάθμιση και επαναλειτουργία του πρώην κινηματογράφου «Broadway». Τώρα πια -ή, μάλλον, σε λίγο καιρό- θα κάνουμε λόγο για το υπερσύγχρονο θέατρο «Athens Broadway». Κι άλλο upgrade η Κυψελάρα! Κι άλλοι άνθρωποι θα συρρεύσουν στην πάλαι ποτέ εμβληματική και αριστοκρατική γειτονιά των Αθηνών και πάσης Ελλάδος, η οποία γνωρίζει νέες δόξες, με τουριστικαρία και πιτσιρικαρία να συρρέει στα μπαρ της περιοχής, να ζητεί πορτοκαλί κρασιά και να τσουγκρίζει τα σφηνάκια της υπό τους ήχους μιας τζαζ μπάντας που δίνει απρόσμενα lives βράδια καθημερινής.

Το νέο θέατρο, χωρητικότητας 800 θέσεων και με εντυπωσιακή σκηνή 140 τ.μ. (γήπεδο!), δεν εξαλείφει την αίγλη τού χθες. Τα εμβληματικά καθίσματα διατηρήθηκαν και ανακατασκευάστηκαν με απόλυτη πιστότητα στο αρχικό σχέδιο, ενώ διασώθηκε και η χαρακτηριστική πολύχρωμη οροφή

με τα ηχοαπορροφητικά πάνελ της δεκαετίας του ’60 και του ’70. Παράλληλα, παρέμειναν στη θέση τους οι πλευρικοί τοίχοι με τις ιστορικές ασπρόμαυρες φωτογραφίες, που συντρόφευσαν γενιές θεατών.

Την ίδια στιγμή, βρίσκεται σε εξέλιξη η αισθητική αναβάθμιση ολόκληρης της στοάς, όπου στεγάζεται και το θέατρο «Κάτια Δανδουλάκη», αναζωογονώντας συνολικά την περιοχή.

Μπράβο, μπράβο και πάλι μπράβο! Ακούστε, όμως, και κάτι που μπορεί να σας βάλει, όπως εμένα, σε σκέψεις: διαβάζοντας όλα αυτά στο διαδίκτυο, έπεσα πάνω σε μια σχολιάρα που έλεγε: «Σούπερ όλα αυτά, αλλά πόσο Μαρκουλάκη να αντέξουμε πια;» Ουπς!

Ναι, η αυλαία του «Athens Broadway» θα ανοίξει -λέει- τον Δεκέμβριο του 2026 με μια μεγάλη παραγωγή: το κλασικό έργο της Αγκαθα Κρίστι «Εγκλημα στον Νείλο», σε νέα θεατρική διασκευή του Ken Ludwig, μετάφραση του Αντώνη Γαλέου και σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Μαρκουλάκη, στην πρώτη του παρουσίαση στην Ελλάδα. Εύχομαι το νέο θέατρο να χωρέσει όλες τις ανώνυμες προσώρας καλλιτεχνάρες της Κυψέλης και της γύρω περιοχής, που αξίζουν να έχουν έναν άνετο και προσεγμένο χώρο έκφρασης. Ο Μαρκουλάκης και οι φτασμένοι ηθοποιοί έχουν άπειρες δυνατότητες πρόσβασης σε όποιον χώρο θέλουν, από το «Παλλάς» μέχρι το Ηρώδειο. Δεν έχω τίποτα με τον άνθρωπο, μη με παρεξηγήσετε. Απλώς, περιμένω και πιο πρωτοποριακά, φρέσκα, νεανικά, ουσιαστικά πράγματα από το ανακαινισμένο θέατρο της γειτονιάς μου. Δικαίωμά μου, νομίζω.

(Ελάτε για ποτό στο Au Revoir κάνα βραδάκι… Εκεί απέναντι είναι, στην Πατησίων! Πού ξέρετε, μπορεί να σκάσει και κάνας Μαρκουλάκης μετά του λαμπρού θιάσου και να πίνει ουισκάρες στο μπαρ.)