Υπάρχει μια ξεχασμένη ιστορία που ίσως να μην έχει προηγούμενο στα παγκόσμια χρονικά. Ένας Βασιλιάς, ο Όθων στην προκειμένη περίπτωση, επισκέπτεται κρυφά την Σμύρνη που τον υποδέχτηκε σαν δικό της ανώτατο άρχοντα!
Βρισκόμαστε στα 1833, η Ελλάδα έχει μόλις τρία χρόνια που είναι ανεξάρτητο κράτος, ο Όθων είναι ακόμα ανήλικος, έχει ένα χρόνο στον θρόνο, αλλά… κουμάντο δεν κάνει ο ίδιος, αλλά οι αντιβασιλείς.
- Από τον Άγγελο Μενδρινό
Αποφασίζει να επισκεφτεί την ελληνικότατη σε φρόνημα και πληθυσμό, αλλά τουρκοκρατούμενη Σμύρνη, την «γκαούρ Σμύρνη» όπως την αποκαλούσαν οι ίδιοι οι Τούρκοι.
Η Ελλάδα, τότε, ήταν μικρή, απελπιστικά μικρή σε έκταση, πάμφτωχη, σπαρασσόταν από εμφύλιες διαμάχες και το μόνο που δεν μπορούσε να σκεφτεί ήταν να απελευθερώσει περιοχές με πανίσχυρη ελληνική παρουσία. Άλλωστε μετρούσε μόλις τρία χρόνια ως ανεξάρτητο κράτος και πρωτεύουσα ήταν το Ναύπλιο.
Ο νεαρός Βασιλιάς που δεν διακρίθηκε για την πολιτική του ευφυία, άλλωστε προετοιμαζόταν για κληρικός, πήρε μια απόφαση καθαρά πολιτική και τη δρομολόγησε εξαιρετικά.
Ανακοίνωσε ότι θα κάνει κρουαζιέρα στα νησιά του Αιγαίου, όσα τουλάχιστον ανήκαν στο ελληνικό κράτος με το αγγλικό πλοίο «Μαγαδασκάρη», το ίδιο που τον είχε φέρει στην Ελλάδα.
Αξιοποίησε την παρουσία του αδελφού του Μαξιμιλιανού ήταν ακόμα διάδοχος του θρόνου στη χώρα του, στην Κωνσταντινούπολη όπου θα είχε συνομιλίες με τον Σουλτάνο. Στις 23 Μαΐου, με το νέο ημερολόγιο, το πλοίο έπιασε στην Σμύρνη. Δεν είναι σαφές εάν είχε ενημερώσει τις αρχές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ο ίδιος θεωρούσε την επίσκεψη αυστηρά ιδιωτική και στόχος ήταν απλά να υποδεχτεί τον αδελφό του που μετά την Πόλη θα έφτανε στο «διαμάντι» της Ιωνίας.
Βγήκε δύο τρεις φορές από το πλοίο για να κάνει έναν περίπατο, να δει την πόλη, αλλά σύντομα τον αναγνώρισαν οι κάτοικοι και σε κάθε του βήμα γινόταν σωστό πανηγύρι.
Η επίσκεψη γρήγορα πήρε επίσημο χαρακτήρα από την πλευρά των Ελλήνων. Δοξολογία στην Μητρόπολη, την Αγία Φωτεινή με τον Μητροπολίτη Σεραφείμ και δώδεκα αρχιερείς ντυμένους με βυζαντινά άμφια. Καθολικός ήταν ο Όθων και μάλιστα φανατικός, αλλά απόλαυσε τη μεγαλοπρέπεια που στήθηκε για χάρη του.
Ακολούθησε η επίσκεψη στην Ευαγγελική Σχολή. Νέα μεγαλεία. Ο διευθυντής της Αβραάμ Ομηρόπουλος τον υποδέχτηκε όχι με τιμές αρχηγού κράτους, αλλά σαν να ήταν ο ανώτατος άρχοντας της πόλης.

Η άφιξη του Μαξιμιλιανού με το σκάφος «Φραγκίσκος Α’» σήμανε και το τέλος της επίσκεψης. Δικαιολογία για μεγαλύτερη παραμονή δεν υπήρχε.
Στις 5 Ιουνίου με το νέο ημερολόγιο πάντα, τα δύο πλοία έφυγαν από την Σμύρνη με προορισμό την Σύρο.
Αυτές οι 13 μέρες που έμεινε ο Όθων στην πρωτεύουσα της Ιωνίας μπορεί να ήταν και οι ευτυχέστερες της βασιλείας του κι η ειρωνεία είναι ότι έγινε σε μια ελληνική πόλη που όμως δεν ήταν αποτελούσε μέρος του ελληνικού κράτους!
Κι οι Τούρκοι; Αρχικά ήταν συγκρατημένοι. Οι αρχές έκαναν πως δεν καταλάβαιναν τι γινόταν σε κάθε έξοδο του Έλληνα Βασιλιά. Ήταν στη μέση και ο Μαξιμιλιανός, δεν ήθελαν να δημιουργήσουν θέμα αφού είχαν ανάγκη από ισχυρούς συμμάχους σε μια περίοδο που τους πίεζαν οι Ρώσοι και οι Αιγύπτιοι.
Μόλις απέπλευσαν όμως τα πλοία με τους υψηλούς προσκεκλημένους έδειξαν το αληθινό τους πρόσωπο. Ο Σουλτάνος ζήτησε από τον Πατριάρχη να εξορίσει τον αναιδή Μητροπολίτη που έδωσε τόση σημασία σε μια ιδιωτική επίσκεψη. Κι αυτός συμφώνησε να τον… εξορίσει στην Προύσα.

Για μια ακόμα φορά οι Έλληνες της Σμύρνης είδαν τις προσδοκίες τους να απαλλαγούν από τους Τούρκους και να βρουν καταφύγιο στην μητέρα – πατρίδα να διαψεύδονται… Η επόμενη φορά που έκαναν το ίδιο όνειρο το έζησαν για λίγο και στη συνέχεια έγινε εφιάλτης με τον ξεριζωμό όχι μόνο τον δικό τους, αλλά και όλων των Ελλήνων της Μικράς Ασίας.








