Δολοφονία Παύλου Φύσσα, ένα μάθημα για όλους

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Το 2013 ο Παύλος Φύσσας είχε διασκευάσει μια επιτυχία του Γιάννη Αγγελάκα, το σιγά μην κλάψω, σιγά μην φοβηθώ. Ήταν μια ραπ εκδοχή όπου ο μουσικός από το Πέραμα έβαζε τη δική του πινελιά στον στίχο όπου έλεγε:

Για όσους με πρόδωσαν με πίσω μαχαιριές σιγά μην κλάψω…

Κι όσοι με απείλησαν με πύρινα δεσμά θέλω να ξέρουν ότι σιγά μην φοβηθώ

Από τον Άγγελο Μενδρινό

Ο Παύλος δεν φοβήθηκε εκείνο το βράδυ της 17ης Σεπτεμβρίου 2013 στο Κερατσίνι, δεν έκλαψε αυτός, αλλά έκλαψε όλη η Ελλάδα, τουλάχιστον από την στιγμή που κατάλαβε το τι συμβαίνει γύρω της.

Ο θάνατός του έμοιαζε με ηλεκτροσόκ για μια ολόκληρη χώρα. Κάποιοι… έπεσαν από τα σύννεφα ανακαλύπτοντας ότι πίσω από το Κόμμα των αυθεντικών Ελλήνων, τη Χρυσή Αυγή, κρυβόταν ένας ολόκληρος μηχανισμός βίας και τρομοκρατίας.

Έπρεπε να μεσολαβήσει ένας θάνατος, μια θυσία, για να τραβηχτεί η κουρτίνα, να βγει στο φως η λειτουργία μας οργάνωσης που αψηφούσε νόμους και λογική, μα πάνω απ’ όλα είχε γίνει επαγγελματικό σωματείο, Εγκληματική Οργάνωση με εκπροσώπηση ακόμα και μέσα στη Βουλή!

Η αλήθεια είναι ότι σε αυτό είχαν βοηθήσει και τα μίντια. Οι γριούλες που πήγαιναν στα ΑΤΜ των τραπεζών συνοδεία των μελών της για να μην τις κλέψουν οι… κακοί, τα συσσίτια για αποκλειστικά για Έλληνες που υπέφεραν όχι από την οικονομική κρίση, αλλά από τα μεροκάματα που τους έπαιρναν οι μετανάστες και πολλά άλλα είχαν γίνει αγαπημένα θέματα κάποιων εφημερίδων και ιστότοπων.

Ο Παύλος Φύσσας ήταν από αυτούς που φώναζαν για το fake όλων αυτών των ενεργειών, είτε μέσα από τη μουσική του, είτε με τη φυσική του παρουσία σε εκδηλώσεις διαμαρτυρίας.

Η τελευταία του λέξη ήταν η αρχή μιας μεγάλης προσπάθειας να ξεδοντιαστεί το τέρας.

Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμα και εκείνες τις στιγμές η Χρυσή Αυγή σε ανάρτησή της απέδιδε τη δολοφονία σε ποδοσφαιρικά κίνητρα. Ο Φύσσας με την παρέα του παρακολουθούσε τον αγαπημένο του Ολυμπιακό να παίζει με την Παρί Σεν Ζερμέν σε καφετέρια στο Κερατσίνι.

Μια παρέα χρυσαυγιτών τον εντόπισε κι άρχισε να τον προκαλεί. Κάλεσαν ενισχύσεις και ξαφνικά γέμισε ο τόπος με τύπους ντυμένους στα μαύρα που διψούσαν για αίμα.

Οι διάλογοι μέσα από τα μηνύματα των δολοφόνων προκαλούν ρίγος. Δεν ήταν καυγάς. Ήταν ενέδρα θανάτου για την οποία κινητοποιήθηκε ολόκληρος μηχανισμός που έφθασε στον ηγέτη του κόμματος! Ότι κινείται σφάζεται

Ο κόσμος που προσπερνούσε αδιάφορα τα όσα συνέβαιναν χρόνια τώρα δραστηριοποιήθηκε. Οι τεράστιες συγκεντρώσεις για να αποδοθεί δικαιοσύνη δείχνουν ότι η συντριπτική πλειοψηφία της κοινής γνώμης ήθελε να κλείσει οριστικά το κεφάλαιο της Χρυσής Αυγής.

Προσοχή: Με τη δολοφονία και τις ποινές στους υπευθύνους έκλεισε ο κύκλος της Εγκληματικής Οργάνωσης, αλλά όχι των ανθρώπων που μοιράζονται τις ίδιες ιδέες με αυτήν. Υπάρχουν και σήμερα τύποι που θέλουν να επιβάλλουν με τη βία τις απόψεις τους. Το φίδι δεν κάνει μόνο ένα αυγό. Υπάρχουν πάντα νεοσσοί που μεγαλώνουν με τη δική μας ανοχή. Κι όσο μεγαλώνει η ανοχή, τόσο αυξάνει και ο κίνδυνος να υπάρξει το επόμενο θύμα για να αφυπνίσει ξανά το πλήθος.

Σκεφτείτε πόσες φορές βεβηλώθηκε το μνημείο του Φύσσα που έχει στηθεί, σκεφτείτε τα σχόλια που διακινούνται στο διαδίκτυο σε κάθε επέτειο, την κριτική που δέχεται όχι μόνο η μητέρα του Μάγδα σε κάθε δημόσια παρέμβασή της, αλλά και όσοι προσπαθούν να υπερασπιστούν τη μνήμη του…

Ευτυχώς που υπάρχει και η ίδια η ζωή για να μας θυμίσει κάποια πράγματα. Η αποφυλάκιση του Ηλία Κασιδιάρη τρεις μέρες πριν την επέτειο της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα και το σόου που στήθηκε μοιάζει με καμπανάκι. Στο χέρι μας είναι να μη γίνει… καμπάνα.

Άλλα γεγονότα τέτοια μέρα

1176: Στη μάχη του Μυριοκέφαλου, κοντά στις πηγές του Μαίανδρου ποταμού οι Τούρκοι του Καλιτζ Αρσλάν Β’ νικούν τους Βυζαντινούς του αυτοκράτορα Μανουήλ Α’ Κομνηνού. Συνέπεια της μάχης είναι η οριστική εγκατάσταση των Τούρκων στην περιοχή της Μικράς Ασίας.

1787: Στην Αίθουσα της Ανεξαρτησίας στην Φιλαδέλφεια της Πενσυλβάνια ψηφίζεται το Σύνταγμα των ΗΠΑ.

1931: Η RCA Victor παρουσιάζει τον πρώτο δίσκο μακράς διαρκείας (33 στροφών)..

1967: Στο Αμερικανικό δίκτυο CBS κάνει πρεμιέρα η τηλεοπτική σειρά «Επικίνδυνες Αποστολές».

1983: Μις Αμερική εκλέγεται για πρώτη φορά Αφροαμερικανή. Πρόκειται για την τότε 20χρονη Βανέσα Γουίλιαμς, η οποία έχασε τον τίτλο της επειδή είχε ποζάρει γυμνή παλαιότερα και οι φωτογραφίες με την ευκαιρία της εκλογής της δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Penthouse. Μετά από 32 χρόνια δέχτηκε δημόσια συγγνώμη για την ενέργεια αυτή από τους διοργανωτές.

1998: Η Βασκική αυτονομιστική οργάνωση ένοπλης δράσης ΕΤΑ έπειτα από 30 χρόνια δραστηριότητας ανακοίνωσε ότι κηρύσσει μονομερώς πλήρη κι επ’ αόριστον κατάπαυση του πυρός χωρίς όμως να εγκαταλείψει τον στόχο της που παραμένει η δημιουργία ανεξάρτητου Βασικού κράτους στην Ισπανία.

2001: Ειδικές δυνάμεις των ΗΠΑ εισβάλλουν στο Αφγανιστάν, ενώ Πακιστανοί αξιωματούχοι στην Καμπούλ προσπαθούν να πείσουν τους Ταλιμπάν να παραδόσουν τον Σαουδάραβα Οσάμα Μπιν Λάντεν, που θεωρείται ο εγκέφαλος της επίθεσης στους δίδυμους πύργους της Νέας Υόρκης, ζωντανό ή νεκρό.

2004: Αρχίζουν στην Αθήνα οι 12οι Παραολυμπιακοί Αγώνες.

Γεννήσεις

1819: Ζαν Μπερτράν Λεόν Φουκό, Γάλλος φυσικός γνωστός για το πείραμα που επιχείρησε το 1851 και απέδειξε την περιστροφή της Γης, γνωστό ως «εκκρεμές του Φουκό». Πέθανε στις 11 Φεβρουαρίου 1868.

1854: Ντέϊβιντ Μπούϊκ, Αμερικανός κατασκευαστής αυτοκινήτων. Πέθανε στις 5 Μαρτίου 1929.

1857: Κονσταντίν Εδουάρδοβιτς Τσιολκόφσκι, Ρώσος φυσικός. Από πολλούς θεωρείται ο πατέρας της θεωρητικής αστροφυσικής. Πέθανε στις 19 Σεπτεμβρίου 1935

1931: Αν Μπάνκροφτ, Αμερικανίδα ηθοποιός. Βραβεύτηκε με Όσκαρ Α’΄γυναικείου ρόλου, δύο φορές με τη Χρυσή Σφαίθρα, τρεις φορές με το BAFTA και δύο με Έμμυ. Το πραγματικό της όνομα ήταν Άννα Μαρία Λουίζα Ιταλιάνο. Πέθανε στις 6 Ιουνίου 2005.

1940: Φίλιππος Δρακονταειδής, συγγραφέας και μεταφραστής.

1940: Σωτήρης Μουστάκας, Κύπριος ηθοποιός, αγωνιστής της ΕΟΚΑ στο απελευθερωτικό αγώνα (1955-59). Πολλοί θεωρούν ότι δεν κατάφερε να ξεδιπλώσει όλες τις ερμηνευτικές του ικανότητες. Πέθανε στις 4 Ιουνίου 2007.

1968: Μαρί Σαντάλ, συγγραφέας, εικονογράφος παιδικών βιβλίων, σχεδιάστρια ενδυμάτων και σύζυγός του γιου του τελευταίου Βασιλιά των Ελλήνων, Παύλου Ντε Γκρες. Πατέρας της είναι ο Αμερικανός επιχειρηματίας Ρόμπερτ Γουόρεν Μίλερ.

1971: Αντριάνα Σκλεναρίκοβα, Σλοβάκα τοπ μόντελ και ηθοποιός. Υπήρξε σύζυγος του Γάλλου ποδοσφαιριστή Κριστιάν Καρεμπέ (1998-2012). Το 2014 παντρεύτηκε τον νυν σύζυγό της Αράμ Οχανιάν.

1973: Ντέμης Νικολαΐδης, ποδοσφαιριστής με μεγάλη καριέρα κυρίως στην ΑΕΚ και την Ατλέτικο Μαδρίτης. Διετέλεσε πρόεδρος της ΑΕΚ.

1978: Ελεονώρα Μελέτη, δημοσιογράφος, τηλεπαρουσιάστρια, ραδιοφωνική παραγωγός και σήμερα Ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας.

Θάνατοι

1923: Στέφανος Δραγούμης (81 χρ.), πολιτικός και δικηγόρος. Διετέλεσε πρωθυπουργός το 1910. Υπήρξε από τους κύριους οργανωτές του Μακεδονικού Αγώνα με τον γιο του Ίωνα Δραγούμη και τον γαμπρό του Παύλο Μελά.

1948: Φάλκε Μερναντότ (53 χρ.), Σουηδός ευγενής και πολιτικός. Δολοφονήθηκε από Εβραίους παραστρατιωτικούς στην Ιερουσαλήμ όπου είχε απεσταλμένος του ΟΗΕ στην περιοχή.

1961: Αντάν Μεντερές (62 χρ.), Τούρκος πολιτικό, πρώην πρωθυπουργός. Απαγχονίστηκε από τους στρατιωτικούς που τον ανέτρεψαν με πραξικόπημα. Επί των ημερών του οργανώθηκαν οι διώξεις κατά των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης. Κατηγορήθηκε για χρηματισμό και προδοσία.

1965: Αλεχάντρο Κασόνα (62 χρ.). Ισπανός θεατρικός συγγραφέας, ιδιαίτερα αγαπητός στην Ελλάδα. Από τα κορυφαία του έργα είναι «Τα δέντρα πεθαίνουν όρθια» που έχει ανέβει στο θέατρο και στην τηλεόραση. Μεγάλο μέρος της ζωής του το έζησε αυτοεξόριστος στην Αργεντινή. Το πραγματικό του όνομα ήταν Αλεχάντρο Ροντρίγκες Άλβαρες.

1982: Μάνος Λοΐζος (45 χρ.), συνθέτης από τους σημαντικότερους της γενιάς του. Ο θάνατός του οφείλεται σε απόρροια του εγκεφαλικού που υπέστη σε νοσοκομείο της Μόσχας όπου βρισκόταν για νοσηλεία.

1984: Πέτρος Γαρουφαλιάς (83 χρ.), πολιτικός και βιομήχανος. Συνεργάτης του Γεωργίου Παπανδρέου η θέση του στο υπουργείο Άμυνας υπήρξε η αφορμή να ξεσπάσει η διαφωνία με το Παλάτι που οδήγησε στην Αποστασία. Μεταπολιτευτικά υπήρξε ηγέτης του ακροδεξιού κόμματος Εθνική Δημοκρατική Ένωση, αλλά δεν κατάφερε να εξασφαλίσει έδρα στη Βουλή. Ήταν σύζυγος της Μαριάνθης Φιξ, χήρας του ιδιοκτήτη της ομώνυμης βιομηχανίας μπύρας.

1985: Λόρα Άσλεϊ (60 χρ.), Ουαλή σχεδιάστρια μόδας και επιχειρηματίας. Πέθανε από εγκεφαλική αιμορραγία που της προκάλεσε πτώση από σκάλα στη διάρκεια των γενεθλίων της κόρης της.

1986: Σπύρος Άγκνιου (77 χρ.), Αμερικανός πολιτικός, ελληνικής καταγωγής. Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ (1969-73), υποχρεώθηκε να παραιτηθεί εξαιτίας σκανδάλου δωροδοκιών που στη συνέχεια μετατράπηκε σε καταδίκη για φοροδιαφυγή. Αποτελεί τη μοναδική περίπτωση παραίτησης αντιπροέδρου στις ΗΠΑ για ποινικό αδίκημα. Το οικογενειακό του όνομα ήταν Αναγνωστόπουλος.

1994: Καρλ Πόπερ (92 χρ.), Αυστριακός φιλόσοφος, εμπνευστής της θεωρίας των τριών κόσμων (υλικά αντικείμενα, υποκειμενικές σκέψεις και συναισθήματα, αντικειμενικές οντότητες).

2011: Φαίδων Ματθαίου (87 χρ.), μπασκετμπολίστας, προπονητής. Θεωρείται ο «Πατριάρχης του μπάσκετ», χαρακτηρισμός που του δόθηκε από τους συγχρόνους του. Εργάστηκε στην Ελλάδα και στο εξωτερικό τόσο ως παίκτης, όσο κι ως προπονητής.

2013: Μιχάλης Γιαννάτος (72 χρ.), ηθοποιός με συμμετοχή σε πολλές διεθνείς παραγωγές όπως «Εξπρές του μεσονυχτίου», «Το μαντολίνο του λοχαγού Καρέλι» κ.ά. Γεννημένος στην Κωνσταντινούπολη μιλούσε άπταιστα ελληνικά, τούρκικα, αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά, ισπανικά.