Με τι γελούσαν οι Αθηναίοι το 1974 αμέσως μετά την πτώση της χούντας

Το θεατρικό καλοκαίρι του 1974 αναμενόταν μικρό και… φτωχό. Από τη μια το Μουντιάλ (16 Ιουνίου έως 7 Ιουλίου) στη Γερμανία με την τηλεόραση να μεταδίδει τους αγώνες που συνέπιπταν με τις θεατρικές παραστάσεις, αλλά και η αυστηρή λογοκρισία έκανε τους περισσότερους θιάσους να ξεκινήσουν συντηρητικά με ολιγομελή σχήματα δίνοντας έμφαση στην πρόζα.

Κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί τις… κοσμογονικές αλλαγές που έρχονταν και στις θεατρικές παρατάσεις μέσα σε λίγες εβδομάδας.

• Από τον Άγγελο Μενδρινό

Αναζητώντας τις παραστάσεις των αθηναϊκών θεάτρων τις παραμονές της Μεταπολίτευσης διαβάζουμε ότι:

*Ο Αλέκος Αλεξανδράκης και η Νόνικα Γαληνέα… εξαργύρωναν την τηλεοπτική επιτυχία του «Παράξενου Ταξιδιώτη» με το έργο των Ρίτσαρντ Χάρις και Λέσλι Ντάρμπιν «Δύο και δύο κάνουν σεξ» στο «Αθηνά»

*Η Τζένη Καρέζη και ο Κώστας Καζάκος στο «Αθήναιον» την παράσταση του Ιάκωβου Καμπανέλλη «Ένα κάποιο παραμύθι, το κουκί και το ρεβύθι» αφού το «Μεγάλο μας Τσίρκο» η επιτυχία τους είχε απαγορευτεί.

*Το «Ελεύθερο Θέατρο», στο Άλσος Παγκρατίου το «Μια ζωή Γκόλφω» με τον Κώστα Αρζόγλου και την Σμαράγδα Σμυρναίου στους κεντρικούς ρόλους. Έχει διασωθεί ένα απόσπασμα που μπορείτε να δείτε στην αρχή του βίντεο.

*Η Νόρα Βαλσάμη, ο Νίκος Βασταρδής και η κόρη του Άννα Ανδριανού στο «Καλουτά» την κωμωδία του Μαρκ Ζιλμπέρ Σοβαζόν «Ξενοδοχείο για τρεις».

*Ο Γιάννης Γκιωνάκης στον «Απόλλωνα» το έργο του Γιώργου Ρούσσου «Τρίτη και 13» με νέο τίτλο, «Ο προληπτικός». Μια κωμωδία γραμμένη το 1954, που είχε γυριστεί το 1963 ταινία με τον δημοφιλή κωμικό.

*Ο Γιώργος Δάνης, η Μαρία Φωκά, η Ελένη Μαυρομμάτη, η Βίρνα Νιαβή και η Σούλα Αθανασιάδου είχαν συμπράξει για να παρουσιάσουν την κωμωδία του Άλκη Παππά «Ο Τύραννος».

*Η Ελένη Ανουσάκη και η Αλέκα Στρατηγού στο «Δελφινάριο» πήγαν πίσω στις παλιές, επιτυχημένες, συνταγές. «Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας» του Δημητρίου Κορομηλά (πρώτη παράσταση το 1891).

*Με Κορομηλά και το «Θέατρο Τέχνης», αλλά με την «Τύχη της Μαρούλας» (γράφτηκε το 1889) σε σκηνοθεσία Κάρολου Κουν.

*Στο «Περοκέ» ο θίασος «Νέα Πορεία» παρουσίαζε τη σάτιρα του Γιώργου Χαραλαμπίδη «Οι 300 της Πηνελόπης».

*Ο Βασίλης Διαμαντόπουλος και ο Γιώργος Μιχαλακόπουλος οι οποίοι είχαν δημιουργήσει ένα αχτύπητο τηλεοπτικό δίδυμο στη σειρά του Γιώργου Μουρσελά «Εκείνος κι Εκείνος» που είχε  απαγορευτεί από τους κρατούντες εξαιτίας της υποβόσκουσας πολιτικής σάτιρας. Ένωσαν , θεατρικά, τις δυνάμεις τους στο «Σάτιρα» (σημερινή ονομασία Πορεία) κι ανέβασαν την κωμωδία του Ζιλ Φλάιφερ «Ας παίξουμε τους δολοφόνους» που κράτησε λίγο. Αργότερα αποφάσισαν να παρουσιάσουν άλλο έργο σε τουρνέ στην περιφέρεια.

Τα θέατρα της Λεωφόρου Αλεξάνδρας και πέριξ ακολούθησαν την παράδοση της επιθεώρησης. Η θεματολογία περιορισμένη. Τα πετρέλαια στη Θάσο που είχαν ανακαλυφτεί, το σκάνδαλο των κρεάτων με τον πρώην υπουργό Μπαλόπουλο κατηγορούμενο και φυσικά τις δημοφιλείς εκπομπές της τηλεόρασης που αποτελούσαν μια σίγουρη λύση μακριά από τα προβλήματα της λογοκρισίας.

*«Βέμπο»: Υπερεπιθεώρηση, όπως τη διαφήμιζαν, των Πρετεντέρη – Μιχαηλίδη «Το θέμα είναι να τη βρώ..» με τους Σωτήρη Μουστάκα, Άννα Φόνσου, Γιάννη Βογιατζή, Κώστα Πρέκα, Δέσποινα Στυλιανοπούλου, Δάκη, αδελφές Μπρόγερ.

*«Μετροπόλιταν»: Σταύρος Παράβας, Ζωή Λάσκαρη, Ρένα Ντορ, Αλέκος Λειβαδίτης το «Κάθε τρύπα και… πετρέλαιο» των Καραγιάννη – Καμπάνη – Μακρίδη.

*«Παρκ»: Κώστας Βουτσάς, Μάρω Κοντού, Έλενα Ναθαναήλ και Γιώργος Κωνσταντίνου τα «Κουρδιστά ανθρωπάκια» του Κώστα Πρετεντέρη.

*«Μπουρνέλη»: Γιώργος Πάντζας και Χρόνης Εξαρχάκος την μουσική φάρσα, όπως την είχαν ονομάσει, «Στρίκινγκ στο πλοίο των τρελών» των Γιάννη Δαλιανίδη, Νίκου Μαστοράκη, Μίμη Πλέσσα.

*«Μινώα»: Λάμπρος Κωνσταντάρας, Μαίρη Χρονοπούλου, Μπέτυ Μοσχονά, Τάκης Μηλιάδης, Βαγγέλης Σειληνός και Μαρία Ιωαννίδου «Ω, τι κρέας μαμά» των Σακελλάριου – Ελευθερίου – Μαρκέα.

*«Ρουαγιάλ»: Ο Νίκος Ρίζος με τη σύμπραξη του Γιάννη Μιχαλόπουλου και της Καίτης Παπανίκα «Έρχεται ο Χρυσοχέρης» των Νικολαίδη – Βασιλειάδη – Μιχαηλίδη.

*«Πειραϊκό – Λυρικό»: Ο Γιώργος Λαζαρίδης στην «Οδό ευκαιρίας» με τους Νίκο Ξανθόπουλο, Μάρθα Καραγιάννη, Γιώργο Κάππη, Κατερίνα Γιουλάκη, Γιώργο Μούτσιο, Σούλη Σαμπάχ, Ηλία Λογοθέτη, Κώστα Μποζώνη και χορευτικά από τους Γιάννη Φλερύ και Λίντα Άλμα.

Με την κήρυξη επιστράτευσης τα θέατρα έκλεισαν. Επαναλειτούργησαν, τα περισσότερα, την Παρασκευή 26 Ιουλίου. Κάποιοι ηθοποιοί που είχαν κληθεί να υπηρετήσουν αντικαταστάθηκαν. Παράδειγμα ο Κώστας Καραγιώργης που έπαιζε στον θίασο του Γιάννη Γκιωνάκη. Τον διαδέχτηκε ο Νίκος Τσούκας.

Άλλα, όπως στο «Ρουαγιάλ» πριν αλλάξουν νούμερα, άλλαξαν τον τίτλο. Η επιθεώρηση πλέον λεγόταν «Ο χρυσοχέρης ε-ε-έρχεται», από το σύνθημα που φώναζε στους δρόμους της Αθήνας ο κόσμος για τον Καραμανλή.

Ξέσπασμα σάτιρας χωρίς λογοκρισία

Από το βράδυ της 24ης Ιουλίου, την ώρα που η νέα πολιτική κυβέρνηση έπιασε… δουλειά το ίδιο έκαναν και οι θεατρικοί συγγραφείς. Έπρεπε μέσα στα στενά χρονικά περιθώρια που υπήρχαν να γράψουν νέες επιθεωρήσεις, αυτή τη φορά χωρίς το φόβο της λογοκρισίας.

Πρώτη που άλλαξε τίτλο και πολλά από τα νούμερα ήταν αυτή των Αλέκου Σακελλάριου – Ναπολέοντα Ελευθερίου στο θέατρο «Μινώα». Νέος τίτλος «Με λένε Κώστα». Έκανε πρεμιέρα το Σάββατο 27 Ιουλίου. Εκεί ο Λάμπρος Κωνσταντάρας, με το κατάλληλο μακιγιάζ εμφανιζόταν ως Καραμανλής (κεντρική φωτογραφία) και τραγουδούσε στο ρυθμό του «Με λένε Γιώργο» του Χατζηνάσιου (σουξέ της εποχής) μια παρλάτα που έλεγε:

Με λένε Κώστα

κι αν μ’ είχαν εξορίσει

κι αν με πίκραναν

και με πρόσβαλαν πολύ

στην πρώτη ανάγκη

ξαναήρθα απ’ το Παρίσι

σαν φανταράκι

στην δική σας εντολή

Λέει μια παροιμία μας

που όλοι τη θυμούνται

πως μάτια που δεν βλέπονται

γρήγορα λησμονιούνται.

Αλλ’ όμως την πατρίδα

πως να τη λησμιονήσεις;

Κι εγώ δεν σας λησμόνησα

αλλά κι εσείς επίσης

Η ξενιτειά είναι πικρή

όπως και να το κάνεις

τόσα χρόνια στην ξενιτειά

οπωσδήποτε τα χάνεις

Δεν έχω όμως παράπονο

και πίκρα για κανένα

τα περασμένα πέρασαν

κι ας είναι ξεχασμένα

Και τώρα πάλι δίπλα σας

σαν πρώτα στην ΕΡΕ

και μιλ παρντόν

αν που και που

λέω κανένα ρε!

Με λένε Κώστα

και συνήθειες δεν αλλάζω

αλλ’ ούτε έχω

άλλο τρόπο συμπεριφοράς

Θ’ αρχίσω πάλι

όπως πρώτα να φωνάζω

να μπει στον πάγκο του

ο κάθε μασκαράς.

Την Τρίτη 30 Ιουλίου τέσσερα θέατρα ξεκινούσαν παραστάσεις.

*«Βέμπο»: «Έχουμε αρχηγό με φρύδια» των Κώστα Πρετεντέρη και Λάκη Μιχαηλίδη. Θίασος Σωτήρη Μουστάκα, Άννα Φόνσου, Γιάννη Βογιατζή, με τραγούδι (Δάκης) και χορευτικά (αδελφές Μπρόγερ).

*«Παρκ»: «Πάει το πουλί μας πάει… και το στόμα μας λαλάει» του Κώστα Πρετεντέρη με τους Κώστα Βουτσά, Μάρω Κοντού, Έλενα Ναθαναήλ, Γιώργο Κωνσταντίνου, Γιώργο Παπαζήση και Σπύρο Φωκά. Στα χορευτικά ο Φώτης Μεταξόπουλος και η Νάντια Φοντάνα, ενώ η μουσική ήταν του Ζακ Ιακωβίδη.

*«Μετροπόλιταν»: «Ο λαός νίκησε…» των Παπαδούκα – Καμπάνη – Μακρίδη με τους Σταύρο Παράβα, Ζωή Λάσκαρη, Ρένα Ντορ, Αλέκο Λειβαδίτη και μουσική του Γιώργου Χατζηνάσιου.

*«Πειραϊκό»: Στις 3 Αυγούστου ανέβαινε η επιθεώρηση των «Δόξα τω Θεώ, μπράβο στο λαό» των Λαζαρίδη – Ελευθερίου με τους Νίκο Ξανθόπουλο, Μάρθα Καραγιάννη, Γιώργο Κάππη, Κατερίνα Γιουλάκη, Γιώργο Μούτσιο, Σούλη Σαμπάχ, Ηλία Λογοθέτη, Κώστα Μποζώνη κ.ά.

*«Ρουαγιάλ»: Ξεκίνησε τελευταίο, στις 9 Αυγούστου, αλλά διαφημίστηκε ως «η πρώτη επιθεώρηση που γράφτηκε εξαρχής» από τους Πυθαγόρα και Σταμάτη Φιλιππούλη με τίτλο «Εδώ Ντόιτσε Βέλε».  Πρωταγωνιστές ο Νίκος Ρίζος, ο Γρηγόρης Μιχαλόπουλος (ο τηλεοπτικός κος Συνήγορος), η Καίτη Παπανίκα και οι Δημήτρης Νικολαίδης (είχε αναλάβει και την σκηνοθεσία), Μάκης Δεμίρης, Έλσα Ρίζου, Αλέκα Στρατηγού κ.ά

Όπως διαβάζουμε στον τύπο της εποχής η Ρένα Βλαχοπούλου σε τουρνέ σε όλη την Ελλάδα ανέβασε την επιθεώρηση των Καραγιάννη – Καμπάνη «Ο σεΐχης της Καβάλας» υποδυόμενη την Δέσποινα Παπαδοπούλου, ενώ ο Βασίλης Μπουγιουκλάκης ήταν ο Γεώργιος Παπαδόπουλος.

Τα δημοφιλή νούμερα

Με τι όμως γελούσαν οι Αθηναίοι που έκαναν ουρές στα θέατρα;

Στο Μετροπόλιταν οι Βασίλης Τσιβιλίκας, Σωτήρης Τζεβελέκος και Ντάνος Λυγίζος  στο νούμερο «Νέο Εορτολόγιο» ψέλνουν τα της «Δέσποινας της καπελοφόρου και το τροπάριο του Γεωργίου πρώην τροπαιοφόρου του Λαγονησίου:

«Ο εαυτόν εις τους επτά ουρανούς ανυψώσας

Ο τους πάντας μαντρώσας και γυψώσας

Ο μηδέποτε πεζός περπατήσας

Ο κατ’ επανάληψιν την κυκλοφορίαν σταματήσας

Ο μοιρλάζων πεντακοσάριο για κάθε καινούργιο παιδί σας

Ο την ελληνικήν γλώσσαν ταλαιπωρήσας και το βρακίν μας σχίσας

Ο ουδέποτε τι έλεγε κατανοήσας»

ο οποίος διέλυσε:

«την τριάδα την ομοούσιον

καο τοποθέτησεν εαυτόν εις τόπον δροσερόν και θαυμάσιον

ευάερον, ευήλιον και παραθαλάσσιον!»

Στο ίδιο θέατρο ο Αλέκος Λειβαδίτης, ένας από τους αυθεντικότερους εκφραστές του είδους είναι ο «καροτσάρης» που αφηγείται στο άλογο του τον Μάρκο:

«Γιατί αυτό θα πει Δημοκρατία ρε Μάρκο. Να σου χτυπάν το κουδούνι στις έξι το πρωί και να είναι ο γαλατάς… Φοβόμουνα δε στο κρύβω. Φοβόμουνα ρε Μάρκο!»

Στη συνέχεια στο ρυθμό του «καροτσέρη τράβα» τραγουδά:

«Καροτσέρη, ασ’ το κάρο

και για βόλτα θα σε πάρω

για μια βάλτα για τη Γυάρο»

Κι ο Παράβας ουρλιάζει:

«Μαζεύανε, γεμίζανε, μπουντρούμια, φυλακές τους.

Μας στέλνανε μεσ’ την ΕΣΑ και τους βασανιστές τους.

Κι όποιος τολμούσε να τα πει και δεν φοβόταν Χάρο

νύχτα τον τσουβαλιάζανε και τον στέλνανε στη Γυάρο.

Έτσι ταξίδεψα κι εγώ κάποιο Σαββάτο βράδυ

Κι εκεί με περιποιήθηκαν, με τρέλαναν στο χάδι.

Μα ότι και να κάναμε τόγραψε η Ιστορία,

πάλι με αίμα βάφτηκε η λέξη Ελευθερία!»

Ο Γιώργος Κωνσταντίνου στο «Παρκ» αφηγείται την ιστορία του μπαλέτου «Δράκουλας σεξ»:

«Στα Καρπάθια τα όρη, παραβάτης κάθε τρόμου

έχει ο Δράκουλας απλώσει το βασίλειο του τρόμου…

Α! για λόγους ιστορικούς θέλω να σας πω ότι ο Πύργος του Δράκουλα εθεμελιώθη υπουργούντος του βαρόνου φον Παττάκεν, γνωστού και ως στοιχειωμένο μυστρί».

Εκεί και ο Κώστας Βουτσάς, μεταξύ άλλων, υποδύεται τον μουδιασμένο, ακόμα Ρωμιό που δεν ξέρει εάν πρέπει να πιστέψει ή όχι στην αλλαγή. Και μιλά με τη Λουίζα Μελίντα:

-Ένα όνειρο δεν τολμούσα να κάνω,. Να δω την τηλεόραση μας ευνουχισμένη…

-Ευνουχισμένη;

-Ναι, χωρίς πουλί! Της το κόψανε.

-Μιλάτε ελεύθερα κύριε Κωστάκη μου, τώρα έχουμε Δημοκρατία

-Ποια απ’ όλες; Γιατί έχω μπερδευτεί με τις δημοκρατίες. Και πέρσι τέτοιο καιρό για δημοκρατία μου μιλάγανε…

-Τώρα μπορούμε να μιλάμε ελεύθερα.

-Εγώ δεν μιλάω ελεύθερα. Κυρίες μου και κύριοι σας παρακαλώ, μη με παρεξηγείτε. Είμαι δειλός, είμαι φοβιτσιάρης. Γι’ αυτό κάντε μου μια χάρη. Αν ανάμεσά σας στην πλατεία κάθεται κανένας χαφιές, πείτε μου εκ μέρους μου ότι τον έχω….»

Λίγο μετά λέει:

«Έχω πάθει αγκύλωση» και χώνει ανάποδα τα χέρια στις τσέπες του

-Γιατί;

-Τόσα χρόνια μέσα από τις τσέπες μου μούντζωνα την κατάσταση!

Παρακάτω θυμάται την Γυάρο και τον Γεώργιο Μαύρο που υπήρξε για ένα διάστημα κάτοικός της:

«Καλημέρα τους έλεγα, θα σε στείλουμε στη Γυάρο, μου λέγανε… Κανείς δεν μούπε, θα σε στείλω στις Μπαχάμες. Η Γυάρος ήταν πιο συμφέρουσα, πιο οικονομική. Τελευταία μάλιστα  είχανε στείλει και τον λεβέντη μας, τον αντιπρόεδρο μας, τον Μαύρο (χειροκρότημα)… Πήγε κι αυτός στο νησί, αλλά αντί να μαυρίσει, ο καημένος, μαύρισαν οι δικές τους ψυχές. Πήγε και στη Γενεύη με τους τουρκακλάδες. Είχε και συζήτηση: Χασίς νουμάν αμανέ, τουρκιστί. Οι τουρκαλάδες έχουν της αυτής τους, πως το λένε, τον τσουτσούμ χαβά, όλο θέλουνε. Να φάνε την Κύπρο, το Αιγαίο, αλλά τελικά θα φάνε το εθνικό τους φαγητό, τουρκιστί σιχτίρ πιλάφ!»

Ο Γιώργος Πάντζας στο θέατρο «Μπουρνέλλη» στο νούμερο «Νάτανε το ’21» λέει:

«Όπως ο Γέρος στα Δερβενάκια,

να τους στριμώχναμε σαν χανουμάκια!

Όπως ο Διάκος στην Αλαμάνα

θα τους αυτώσει ο διάβολος τη μάνα»

Στο ίδιο πνεύμα και Σταύρος Παράβας:

«Μια μέρα που θα παίξουμε πίπιζες και νταούλια

στην Πόλη θα ξαπλώσουμε, παρέα με τη Χούλια»

Κι όπου Χούλια, η διάσημη τότε ηθοποιός Χούλια Κότσιγιτ, η Αλίκη της Τουρκίας

Από το χιούμορ στην καπηλεία

Η Σούλα Αλεξανδροπούλου (περιοδικό «Επίκαιρα», τεύχος 315, 15 Αυγούστου) έγραψε για κάποιες περιπτώσεις που η σάτιρα έφθανε τα όρια της καπηλείας σε καταστάσεις που είχαν πονέσει την Ελλάδα τα τελευταία χρόνια. Σταχυολόγησε μερικά.

Διαβάζουμε:

Θέατρο Μετροπόλιταν: Στη σκηνή η πάντα εντυπωσιακή Ζωή Λάσκαρη. Δροσερή, όμορφη, πανευτυχής και επιτέλους “απελευθερωμένη”…

Η γλυκιά Ζωή συζητεί μ’ ένα νεαρό στον οποίο δηλώνει πως δεν εμφανιζόταν στην τηλεόραση γιατί ήταν «κομμένη» και συνεχίζει λέγοντας πως τώρα που τα πράγματα άλλαξαν θα εμφανισθεί για να πάρει συνέντευξη από τον υπουργό κ. Μαγκάκη και από τον συνθέτη Μίκη Θεοδωράκη και απ’ όλους τους άλλους που ταλαιπωρήθηκαν μεταξύ κρατητηρίων και Ωρωπού, καθώς – επιστέγασμα – και από τις μανούλες που έχασαν τα παιδάκια τους στο Πολυτεχνείο.

Το νούμερο τελειώνει με την φράση από τον στίχο «Τούτο το χώμα είναι δικό τους και δικό μας…»

Θέατρο Παρκ: Η Μάρω Κοντού, εκρηκτική δεσποινίς με παντελόνια λευκά και στενή μπλουζίτσα, μεθυσμένη και μ’ ένα μπουκάλι στα χέρια, διεκτραγωδεί τα παθήματα μας, στον ρυθμό του «ω, τι κόσμος, μπαμπά» για να καταλήξει στην τραγική αποκάλυψη!… Αιτία της θλίψης και της μέθης της, εκείνο το αγόρι, το αξέχαστο που έχασε στο Πολυτεχνείο! Αυτά με συνοδεία μπαλέτου και αν κατάλαβα καλά μέσα σε κλαμπ.

Θέατρο Βέμπο: Η Σμάρω Στεφανίδου «μάνα του Πολυτεχνείου» μ’ ένα γιο ταλαιπωρημένο στη Γυάρο κι έναν άλλο χαμένο στα τραγικά γεγονότα του Νοέμβρη, ζητά συγγνώμη από το κοινό γιατί δεν μπορεί να ξεχάσει τη θλίψη της και να χαρεί μαζί του.

Στο ίδιο θέατρο: Φινάλε. Σκηνικό Πολυτεχνείο. Με συνθήματα γραμμένα, κολώνες ζωγραφισμένες κι ένα μαγνητόφωνο που αναμεταδίδει τα μηνύματα του ραδιοπομπού. «Εδώ Πολυτεχνείο».

Στη σκηνή η Μέμα Σταθοπούλου. Επίσης εντυπωσιακή, ψηλή, ξανθή, χυμώδης, μεταμφιεσμένη σε φοιτήτρια. Κάποια στιγμή η διήγηση των γεγονότων τελειώνει και η όμορφη Μέμα τραγουδά μαζί με τον θίασο και το κοινό το γνωστό ηρωικό τραγούδι του Θεοδωράκη «Είμαστε δυό, είμαστε τρεις, είμαστε χίλιοι δεκατρείς…» και πάει λέγοντας.

Θέατρο Βέμπο: Η Άννα Φόνσου αναζητεί, ως θηλυκός Διογένης άνθρωπο. Μετά πολλών κόπων  και βασάνων τον βρίσκει στο πρόσωπο του κ Καραμανλή. Και αφού αναφέρεται στον πρωθυπουργό καταλήγει: «Ζήτω τα Πολυτεχνεία και τα παιδιά που βγήκαν από τα θρανία».

Υπήρξαν αντιδράσεις και προφανώς το θέατρο «Μπουρνέλη» θέλησε να διαχωρίσει τη θέση του

Φυσικά επέστρεψε και το «Μεγάλο μας Τσίρκο» όπου όπως έλεγε η σχετική διαφήμιση θα είχε και σκηνές που είχαν κοπεί από τη λογοκρισία στην παράσταση του 1973.

Από εκεί υπάρχει κι ένα απόσπασμα που προβλήθηκε στην εκπομπή «Ριμέι» της ΕΡΤ από το αρχείο του Κώστα Καζάκου

Άλλα γεγονότα τέτοια μέρα

1741: Πεθαίνει ο Ιταλός συνθέτης Αντόνιο Βιβάλντι (63 χρ.).

1750: Πεθαίνει ο Γερμανός συνθέτης Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ (65 χρ.)

1822: Στο Αγιονόρι της Αργολίδας ο Θόδωρος Κολοκοτρώνης ολοκληρώνει τον αφανισμό της στρατιάς του Δράμαλη.

1836: Γεννιέται ο λογοτέχνης Εμμανουήλ Ροΐδης. Με το έργο του «Πάπισσα Ιωάννα» ήρθε σε σύγκρουση με την εκκλησία. Πέθανε το 1904.

1913: Με ήττα των Βουλγάρων και τη συνθήκη Ειρήνης στο Βουκουρέστι παίρνει τέλος ο Β’ Βαλκανικός Πόλεμος. Η Ελλάδα πάντως για να πάρει την Δυτική Θράκη χρειάστηκε να περιμένει μέχρι το 1920.

1914: Ξεκινά ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος με την κήρυξη πολέμου της Αυστροουγγαρίας στην Σερβία.

1929: Γεννιέται στη Νέα Υόρκη η Ζακλίν Λι Μπουβιέ, σύζυγος του Αμερικανού προέδρου Τζον Κένεντι, αλλά και του Έλληνα εφοπλιστή Αριστοτέλη Ωνάση. Πέθανε το 1994.

1942: Ο Σοβιετικός στρατός ξεκινά την τελική επίθεση για την κατάληψη του Στάλινγκραντ που βρισκόταν στα χέρια των Γερμανών.

1942: Ο Μπενίτο Μουσολίνι επισκέπτεται την Αθήνα. Επιθεωρεί ιταλικές  μονάδες και συναντά στελέχη της κατοχικής κυβέρνησης.

1951: Γεννιέται ο Ισπανός αρχιτέκτονας Σαντιάγκο Καλατράβα γνωστός και για τα έργα του στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004.

1964: Πεθαίνει ο θεατρικός συγγραφέας Δημήτρης Μπόγρης (74 χρ.)

1974: Γεννιέται ο πρώην πρωθυπουργός και επικεφαλής του κόμματος ΕΛ.Α.Σ Αλέξης Τσίπρας.

1981: Γεννιέται ο ηθοποιός Γιάννης Τσιμιτσέλης

2001: Ο Αυστραλός κολυμβητής Ίαν Θορπ γίνεται ο πρώτος που κερδίζει έξι χρυσά μετάλλια σε ένα Παγκόσμιο Πρωτάθλημα.

Διαβάστε ακόμη

ΡΕΠΟΡΤΑΖ

Σύρος: Νέο βίντεο αποκαλύπτει τις τελευταίες κινήσεις της 42χρονης πριν από το φονικό

Νέα στοιχεία έρχονται στο φως για την υπόθεση που έχει συγκλονίσει τη Σύρο.