8 Νοεμβρίου 2005, η μέρα που ο Αλέκος Αλεξανδράκης είπε… αντίο

Εκείνη τη μέρα το Ταξίδι στο Όνειρο για τον Αλέκο Αλεκανδράκη έπαιρνε τέλος. Περνούσε σε άλλη διάσταση αφήνοντας πίσω του μια βαριά κληρονομιά. Είχε ζήσει σε 77 χρόνια όσα άλλοι θα ζήσουν, αν προλάβουν σε 77… ζωές.

Ονειρευόταν να γίνει μεγάλος σκηνοθέτης, να παίζει ρόλους και να σκηνοθετεί έργα από αυτά που λέμε κλασικά.

Όμως η τα σχεδιάζει αλλιώς. Η μοίρα δεν του είχε δώσει απλά ομορφιά, του είχε δώσει και ταλέντο κι από δίπλα του είχε βάλει και ιδέες ανατρεπτικές, από αυτές που ήταν απαγορευμένες εκείνες τις εποχές.

Ίσως σε αυτό να… φταίει και η οικογένεια. Ο δικηγόρος πατέρας του είχε ένα σπίτι γεμάτο βιβλία, όχι μόνο νομικά. Εκεί ο μικρός Αλεξανδράκης μγάλωσε στον δικό του κόσμο, εκεί πιθανότατα, έμαθε να μιλά με ειλικρίνεια, να μένει σταθερός στις ιδέες του, να μην προσκυνά, να είναι αξιοπρεπής.

Ήταν στα… ντουζένια του, νέος, ωραίος, διάσημος, όταν αποφάσισε να κάνει το όνειρό του πραγματικότητα. Γύρισε μια ταινία, δική του, αλλά η Συνοικία το Όνειρο έγινε τα επόμενα χρόνια εφιάλτης του.

Τον υποχρέωσε να κάνει, ειδικά στο σινεμά, ταινίες που θα απέρριπτε ασυζήτητή, τον έβαλε στο καλούπι που δεν ήθελε, του ζεν πρεμιέ. Τον εμπόδισε να επικοινωνήσει με το κοινό του στη γλώσσα που ήθελε.

Μεγάλος πιά θέλησε κάτι να αφήσει. Έπαιξε κάποιους από τους ρόλους που ήθελε, βοήθησε με τη συμμετοχή του νέους δημιουργούς στους οποίους πίστευε ότι είχαν ταλέντο.

Ήταν αληθινός. Είτε έπαιζε σε φτηνές παραγωγές του ασπρόμαυρου κινηματογράφου, είτε σε λαμπερές ταινίες του Φίνου ήταν ένας έντιμος επαγγελματίας που πάλευε για το καλύτερο.

Ακόμα και στην τηλεόραση ήταν από τους πρώτους που ενέδωσε. Έπαιξε στον Παράξενο Ταξιδιώτη, την πρώτη σειρά που αμφισβήτησε ευθέως από άποψη θεαματικότητας τον Συνταγματάρχη Βαρτάνη. Με πλάκα τα γαλόνια ο δεύτερος είχε να αντιμετωπίσει έναν άνθρωπο που κρατούσε μόνο μια βαλίτσα στο χέρι. Κι όμως καθήλωνε το κοινό.

Λίγο αργότερα κάτω από την μπαγκέτα του Βασίλη Γεωργιάδη έδειξε ότι ένα δύσκολο έργο, φτιαγμένο για λόγους, ο Γιούγκερμαν μπορούσε να αγαπηθεί από την πλειοψηφία των τηλεθεατών.

Χρόνια αργότερα ο ΑΝΤ1 παρουσίασε τη δική του εκδοχή του μυθιστορήματος του Καραγάτση. Μέχρι την Αγία Πετρούπολη έφθασαν οι παραγωγοί του για να αναβιώσουν την εποχή. Απέτυχαν οικτρά. Το σήριαλ δεν ολοκληρώθηκε και τη μεγάλη ευθύνη την είχε ο Αλεξανδράκης. Είχε ταυτιστεί στα μάτια του κόσμου ως Γιούγκερμαν που ακόμα κι ένας αξιόλογος ηθοποιός, όπως ο Μαρκουλάκης δεν κατάφερε να τον ξορκίσει.

Πολλές από τις ταινίες που γύρισε με άλλον πρωταγωνιστή θα ήταν στο σωρό, θα περνούσαν και δεν θα… ακουμπούσαν. Κι όμως τις βλέπουμε και τις ξανβλέπουμε.

Ο Αλεξανδράκης αγάπησε οτιδήποτε ήταν θηλυκού γένους. Την ηθοποιία, την ειλικρίνεια και φυσικά τις γυναίκες. Δεν αγάπησε τον γάμο. Τρεις φορές παντρεύτηκε, αλλά με την Νόνικα Γαληνέα, εκτός γάμου έμεινε μαζί της τον περισσότερο καιρό, 21 χρόνια.

Ηθοποιοί καλοί, ίσως και καλύτεροι θα βγουν στο μέλλον, αλλά τον μύθο του Αλεξανδράκη δεν θα τον φτάσουν. Το νήμα της σύνδεσης με το κοινό κόπηκε με το αντίο που είπε εκείνη τη μέρα.

Ένα τρυφερό αφιέρωμα στο παλιό ΜΕΓΚΑ από την Μαρία Παπαδή που φωτίζει πολλές πτυχές της ζωής του…

Γεννήσεις

1656: Έντμουντ Χάλεϊ, Βρετανός αστρονόμος ο πρώτος άνθρωπος που υπολόγισε την τροχιά ενός πλανήτη. Το όνομά του δόθηκε στον κομήτη που σε τακτά χρονικά διαστήματα πλησιάζει τη Γη. Πέθανε στις 25 Ιανουαρίου 1742.

1897: Φώτης Κόντογλου, αγιογράφος, ζωγράφος, λογοτέχνης. Αναζήτησε την ελληνική παράδοση μέσα από το έργο του κι ανέδειξε την αξία της βυζαντινής αγιογραφίας. Πέθανε στις 13 Ιουλίου 1965.

1900: Μάργκαρετ Μίτσελ, Αμερικανίδα δημοσιογράφος, συγγραφέας του Όσα παίρνει ο άνεμος. Σκοτώθηκε σε τροχαίο στις 16 Αυγούστου 1949.

1912: Στυλιανός Παττακός, στρατιωτικός, πραξικοπηματίας. Από τους πρωτεργάτες του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου 1967 υπηρέτησες ως αντιπρόεδρος και υπουργός Εσωτερικών. Καταδικάστηκε σε θάνατο, η ποινή του μετατράπηκε σε ισόβια και αποφυλακίστηκε για λόγους υγείας το 1990. Έζησε άλλα 26 χρόνια εκτός φυλακής. Πέθανε σε ηλικία 103 χρόνων στις 8 Οκτωβρίου 2016.

1922: Κρίστιαν Μπάρναρντ, Νοτιοαφρικανός γιατρός, ο πρώτος που τοποθέτησε καρδιά από άνθρωπο σε άνθρωπο το 1967. Πέθανε στη διάρκεια των διακοπών του στην Πάφο στις 2 Σεπτεμβρίου 2001.

1931: Πάολο Ταβιάνι, Ιταλός σκηνοθέτης και σεναριογράφος. Μαζί με τον αδελφό του Βιτόριο συνεργάστηκαν σε εμβληματικές ταινίες του ιταλικού σινεμά. Πέθανε στις 29Φεβρουαρίου 2024.

1934: Στράτος Διονυσίου, τραγουδιστής. Έγραψε ιστορία στο ελληνικό τραγούδι ερμηνεύοντας μεγάλες επιτυχίες. Παιδιά του είναι ο Άγγελος και ο Στέλιος Διονυσίου. Πέθανε στις 11 Μαΐου 1990.

1935: Αλέν Ντελόν, Γάλλος ηθοποιός, παραγωγός. Σύμβολο του σεξ την εποχή της ακμής του, αλλά και εξαιρετικός ερμηνευτής. Πέθανε στις 18 Αυγούστου 2024.

1936: Βίρνα Λίζι, Ιταλίδα ηθοποιός με μεγάλη καριέρα στον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Πέθανε στις 18 Δεκεμβρίου 2014.

1947: Μίρκα Παπακωνσταντίνου, ηθοποιός με καριέρα σε θέατρο, κινηματογράφο και τηλεόραση.

1953: Γιώργος Φοιρός, ποδοσφαιριστής και προπονητής. Για 12 χρόνια αγωνίστηκε στον Άρη (1971-83) κι έκλεισε την καριέρα του στον Ηρακλή (1983-87). Στη συνέχεια έγινε πετυχημένος προπονητής.

1970: Χουάν Χοσέ Μπορέλι, Αργεντινής ποδοσφαιριστής (μέσος) που αγαπήθηκε ιδιαίτερα από τους οπαδούς του Παναθηναϊκού στον οποίο αγωνίστηκε από το 1991 έως το 1996.

Θάνατοι

1920: Νεκτάριος, Άγιος (74 χρ.), επίσκοπος, θεολόγος που αγιοποιήθηκε. Τιμάται ως Άγιος και στην Καθολική εκκλησία. Το κοσμικό του όνομα ήταν Αναστάσιος Κεφαλάς και είχε γεννηθεί στη Σηλυβρία της Ανατολικής Θράκης.

1977: Τάσος Γιαννόπουλος (46 χρ.), ηθοποιός, παραγωγός με έντονη παρουσία σε θέατρο και κινηματογράφο όπου είχε δική του εταιρεία παραγωγής ταινιών. Αγαπημένος του ρόλο αυτός του Κίτσου. Υπέφερε από κίρρωση του ήπατος.

1986: Βιατσεσλάβ Μολότοφ (96 χρ.), υπουργός Εξωτερικών της ΕΣΣΔ, δεξί χέρι του Στάλιν. Την υπογραφή του φέρει το σύμφωνο φιλίας με τη Γερμανία λίγο πριν την έκρηξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά και ο αυτοσχέδιος εκρηκτικός μηχανισμός που δημιούργησαν οι Φινλανδοί στρατιώτες για να αντιμετωπίσουν την εισβολή του Σοβιετικού Στρατού στη χώρα τους το 1939.

1998: Ζαν Μαρέ (84 χρ.), Γάλλος ηθοποιός, ζωγράφος, γλύπτης και πολλά άλλα. Υπήρξε εραστής και… μούσα του Ζαν Κοκτώ. Στη συνέχεια έγινε πρωταγωνιστής του κινηματογράφου και μετά τον θάνατο του μέντορά του προσπάθησε να κρατήσει ζωντανή την μνήμη του.

2001: Αριστείδης Μόσχος (74 χρ.), δεξιοτέχνης στο σαντούρι και βαθύς γνώστης της παραδοσιακής μας μουσικής.

2006: Βασίλης Πολυδούρης (59 χρ.), Αμερικανός συνθέτης με ειδικότητα στον κινηματογράφο. Οι γονείς του ήταν Έλληνες, ο ίδιος είχε γεννηθεί στο Κάνσας. Η κινηματογραφική του μουσική περιλαμβάνει τις ταινίες Κόναν, το Ελευθερώστε τον Γουίλι κ.ά.

Διαβάστε ακόμη

ΡΕΠΟΡΤΑΖ

Ερρίκος Πετιλόν: «Αχυράνθρωπος» στο κύκλωμα φοροδιαφυγής - 18 συλλήψεις

Ο Ερρίκος Πετιλόν εμπλέκεται στο κύκλωμα φοροδιαφυγής με οφειλές 203 εκατ. ευρώ. Τι υποστηρίζει ο δικηγόρος των κατηγορουμένων.