Δεν ήταν απλώς μία μεγάλη πρωταγωνίστρια. Η Μάρω Κοντού υπήρξε η γυναίκα που ενσάρκωσε όσο λίγες τη δυναμική, κομψή και ανεξάρτητη Ελληνίδα. Με περισσότερες από έξι δεκαετίες παρουσίας στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση, χάρισε στο κοινό ηρωίδες που μέχρι σήμερα παραμένουν σημείο αναφοράς. Αυτοί είναι οι ρόλοι που έγραψαν ιστορία.
- Από την Αλβάρα Μερκιόρι
Ελένη Κοκοβίκου – «Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα» (1965)
Η πιο εμβληματική ηρωίδα της καριέρας της. Ως Ελένη Κοκοβίκου στάθηκε απέναντι στον αυταρχικό Αντωνάκη, διεκδικώντας σεβασμό, αξιοπρέπεια και ισότητα μέσα στον γάμο. Η σκηνή της αποχώρησής της από το σπίτι παραμένει μία από τις πιο δυνατές στιγμές του ελληνικού κινηματογράφου και έκανε την Κοκοβίκου διαχρονικό σύμβολο της γυναικείας χειραφέτησης.

Διαβάστε επίσης: «Καλό ταξίδι Μάρω. Ένα αλάνι ήσουν με χιούμορ, μπέσα κι αρχοντιά ψυχής»
Φωφώ Βλάσση – «Ο φίλος μου ο Λευτεράκης» (1963)
Η πανέξυπνη και δυναμική σύζυγος που αποκαλύπτει το μεγάλο ψέμα του άντρα της και τον φέρνει αντιμέτωπο με τις συνέπειες των πράξεών του. Ένας από τους πιο αγαπημένους κωμικούς ρόλους της.

Λιλή Χαρίδημου – «Η σωφερίνα» (1964)
Γοητευτική, ανεξάρτητη και γεμάτη αυτοπεποίθηση, η Λιλή απέδειξε πως η Μάρω Κοντού μπορούσε να συνδυάζει την κομψότητα με το αυθεντικό κωμικό ταλέντο.

Γιούλα Μπογκοσιάν – «Ο κράχτης» (1964)
Μυστηριώδης, σαγηνευτική και γεμάτη μπρίο, σε έναν ρόλο που ανέδειξε τη θεατρική της στόφα και τη μοναδική σκηνική της παρουσία.

Ρένα Καλλιγαρίδη – «Τα κίτρινα γάντια» (1960)
Η αριστοκρατική και κομψή Ρένα έγινε μία από τις πιο χαρακτηριστικές γυναικείες φιγούρες του ελληνικού σινεμά, επιβεβαιώνοντας πως η Μάρω Κοντού ήταν η επιτομή της φινέτσας.

Ζανέτ Φλωρά – «Έγκλημα στο Κολωνάκι» (1959)
Ένας ρόλος που απέδειξε ότι μπορούσε να υπηρετήσει με την ίδια επιτυχία και πιο σύνθετους χαρακτήρες, πέρα από την κωμωδία.

Ρίτα – «Αλίμονο στους νέους» (1961)
Με τη φυσική της γοητεία και την αμεσότητά της, χάρισε ακόμη μία αξέχαστη ερμηνεία σε μία από τις πιο διαχρονικές ελληνικές ταινίες.

Ισμήνη – «Αντιγόνη» (1961)
Η δραματική πλευρά της Μάρως Κοντού ξεδιπλώθηκε μέσα από την Ισμήνη, αποδεικνύοντας ότι διέθετε εύρος που ξεπερνούσε κατά πολύ την κωμωδία.

Η Μάυρη Φορντ
Η «Μαύρη Φορντ» του Μάνου Χατζιδάκι έγινε άρρηκτα συνδεδεμένη με τη Μάρω Κοντού. Το τραγούδι ακούστηκε στην ιστορική «Οδό Ονείρων» το 1962 και παραμένει μέχρι σήμερα μία από τις πιο χαρακτηριστικές μουσικές στιγμές της σπουδαίας ηθοποιού. Μάλιστα, η μελωδία της «Μαύρης Φορντ» είχε ακουστεί αρχικά ως ορχηστρικό θέμα στην ταινία «Το κοροϊδάκι της δεσποινίδος» (1960), πριν αποκτήσει στίχους και ερμηνευτεί από τη Μάρω Κοντού στην «Οδό Ονείρων».
Η μεγάλη κυρία του ελληνικού κινηματογράφου
Είτε ως η ανυπότακτη Ελένη Κοκοβίκου, είτε ως η ευφυής Φωφώ, είτε ως οι κομψές και δυναμικές γυναίκες που ενσάρκωσε στη μεγάλη οθόνη, η Μάρω Κοντού δεν υποδύθηκε απλώς ρόλους. Δημιούργησε ηρωίδες που αγαπήθηκαν, ταυτίστηκαν με μια ολόκληρη εποχή και συνεχίζουν να συγκινούν κάθε φορά που οι ασπρόμαυρες ταινίες προβάλλονται στην τηλεόραση. Το χαμόγελο, η αρχοντιά και το ανεξάντλητο ταλέντο της θα παραμείνουν για πάντα ένα από τα πιο φωτεινά κεφάλαια της ιστορίας του ελληνικού κινηματογράφου.









