Εχει το κλειδί για τη μηχανή του χρόνου

ΚΟΣΜΟΣ

Εχει το κλειδί για τη μηχανή του χρόνου

Το όνειρο της ζωής του ήταν να δώσει μια δεύτερη ευκαιρία στον πατέρα του, τον οποίο έχασε ξαφνικά. Η αγάπη του για τον άνθρωπο που τον γέννησε οδήγησε τον μικρό Ρόναλντ Μάλετ να κάνει τα πάντα για να τα καταφέρει. Κι ανάμεσα σε αυτά τα «πάντα» ήταν να κατασκευάσει μια μηχανή του χρόνου, η οποία θα του επέτρεπε να πάει πίσω, ώστε να προλάβει το θάνατο του πατέρα του.

Παιδί ακόμα άρχισε να σκέφτεται τον τρόπο με τον οποίο θα τα κατάφερνε κι αυτός ο τρόπος ήταν οι σπουδές. Οπλισμένος με θάρρος, αλλά και θράσος, ο Μάλετ κατάφερε να ξεπεράσει δύο μεγάλους εχθρούς: τη φτώχεια και την προκατάληψη.

Ηταν μέσα της δεκαετίας του ‘50 όταν ο μικρός Ρόναλντ έχασε τον πατέρα του και έπεσε σε κατάθλιψη. Λίγο αργότερα έμαθε για τη θεωρία της σχετικότητας του Αλμπερτ Αϊνστάιν και πήρε την απόφαση να φτιάξει μια μηχανή του χρόνου.

Εκείνη την εποχή ήταν σχεδόν αδύνατο για ένα μαύρο παιδί να έχει τη μόρφωση ενός λευκού. Πόσο μάλλον όταν ήταν φτωχό. Κι όμως κατάφερε να γίνει ένας από τους κορυφαίους φυσικούς των Ηνωμένων Πολιτειών.

Ξεκίνησε δίνοντας τον καλύτερο εαυτό του στο σχολείο όπου και κατάφερε να γίνει άριστος. Ωστόσο το πανεπιστήμιο ήταν άπιαστο όνειρο, αφού η χήρα μητέρα του δεν είχε τα χρήματα για να πληρώσει τις σπουδές του. Η άλλη λύση ήταν ο στρατός. Ετσι, ο Ρόναλντ κατατάχτηκε στην αεροπορία, ελπίζοντας σε μια υποτροφία. Κι αυτός ο στόχος επιτεύχθηκε, αφού η βαθμολογία του ήταν τόσο καλή ώστε γρήγορα πήρε την πολυπόθητη υποτροφία. Φυσικά για να τα καταφέρει πλήρωσε το τίμημα που εκείνη την εποχή πλήρωναν οι μαύροι στρατιωτικοί. Ταπεινώσεις, ύβρεις μέχρι και βασανιστήρια ήταν στην ημερήσια διάταξη. Ακόμα και σήμερα, στα 62 του χρόνια, θυμάται τις ταμπέλες «Μόνον λευκοί, όχι έγχρωμοι» σε διάφορα κτίρια των ενόπλων δυνάμεων.

Εσφιξε τα δόντια και κατάφερε να σπουδάσει. Μόλις αποστρατεύτηκε κέρδισε μια θέση σε Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια και άρχισε τις σπουδές του. Ηταν αρχές της δεκαετίας του ‘70 όταν ολοκλήρωσε το διδακτορικό του και έγινε μόλις ο 79ος μαύρος Αμερικανός που τα κατάφερε σε αυτό το αντικείμενο. Δύο χρόνια αργότερα έγινε καθηγητής Φυσικής στο Πανεπιστήμιο του Κονέκτικατ, όπου εργάζεται μέχρι σήμερα.

Αν και η επαγγελματική του σταδιοδρομία ήταν λαμπρή, ο Ρόναλντ δεν είχε τολμήσει να μιλήσει σε κανέναν για το όνειρό του. «Φοβόμουν ότι αυτό θα ήταν επαγγελματική αυτοκτονία» λέει σήμερα. Ωστόσο, όσο συνέχιζε τις προσπάθειες να δημιουργήσει τη μηχανή του χρόνου, ώστε να επιστρέψει στον πατέρα του, τόσο το πάθος του γινόταν πιο έντονο. Κι όταν πριν από έξι χρόνια το περιοδικό «New Scientist» αποκάλυψε τα πάντα, αντί για την καταστροφή, ήρθαν βροχή οι συνεντεύξεις στην τηλεόραση. «Ο Μάλετ δεν είναι τρελός» έγραψε το έγκυρο επιστημονικό περιοδικό, σημειώνοντας ότι κανένας από τους νόμους της Φυσικής δεν απαγορεύει τα ταξίδια στο χρόνο. Θεωρητικά, κατέληγε το δημοσίευμα, δεν θα έπρεπε να είναι δύσκολο η ύλη να πάει μπροστά και πίσω στο χρόνο.


Η θεωρία του Μάλετ

Πώς όμως μπορείς να φτιάξεις μια μηχανή που θα σε μετακινήσει στο χρόνο; Υπάρχουν πολλές θεωρίες γι’ αυτό, ίσως όμως η πιο κοντινή να είναι αυτή του Ρόναλντ Μάλετ. Πιστεύει ότι για να γυρίσει κανείς πίσω στο χρόνο αρκεί μια δέσμη φωτός, η οποία θα κάνει ελικοειδείς κινήσεις. Το φως είναι ενέργεια και η ενέργεια μπορεί να κάνει το χωροχρόνο να κινηθεί εμπρός και πίσω, όπως ένας γιγαντιαίος κύλινδρος. Βασιζόμενος σε αυτή τη θεωρία του, ο Μάλετ δημοσίευσε το 2000 εργασία στην οποία ανέφερε πως μια ελικοειδώς κινούμενη δέσμη φωτός μπορεί να δημιουργήσει μια δίνη στο χωροχρόνο. Αυτό είναι κατά την άποψή του το σημείο καμπής της προσπάθειάς του. Η εξήγηση της θεωρίας του δεν είναι εύκολη, ωστόσο με λίγα λόγια πιστεύει ότι τέσσερις τέτοιες δέσμες φωτός μπορούν να κάνουν το όνειρό του πραγματικότητα. Αυτό που τώρα αναζητά, είναι χρηματοδότες, ώστε να μεταφέρει στην πράξη όλα όσα έχει κάνει επί χάρτου.