Το διεθνές αποτύπωμα της Μαρέβας Μητσοτάκη
Η διπλωματία της πρώτης κυρίας
Λένε -σωστά- πως δίπλα σε κάθε πετυχημένο άντρα βρίσκεται μια γυναίκα. Ισχύει και στην πολιτική και πολύ περισσότερο στο ρετιρέ της εξουσίας. Γι’ αυτό η επίσκεψη κατ’ οίκον της Μπριζίτ Μακρόν στη Μαρέβα Μητσοτάκη δεν θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητη.
Πέρα από το έντονο προσωπικό χρώμα, η σχέση ανάμεσα στις δύο πρώτες κυρίες είναι στοιχείο των πολύ καλών ελληνογαλλικών σχέσεων. Λειτούργησε από την πρώτη στιγμή – όπως όμως είναι φυσικό, έχει αναπτυχθεί ιδιαίτερα μέσα σε μια επταετία.
Όσοι κυκλοφορούν στους διαδρόμους της διπλωματίας έχουν να λένε ότι υπάρχει μια αόρατη ιεραρχία ανάμεσα στους αρχηγούς κρατών, που βασίζεται στο πόσες φορές έχουν κερδίσει εκλογές. Μακρόν και Μητσοτάκης έχουν επικρατήσει δύο φορές στις κάλπες. Και ο μεν Γάλλος θα καθίσει αναγκαστικά στον πάγκο ύστερα από δύο θητείες – αν και αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχει στο μυαλό του να επανέλθει το 2032. Ο δικός μας όμως θα γράψει Ιστορία με τρίτη συνεχή θητεία.
Στο μεταξύ, δεν υπάρχει τίποτε πολυτιμότερο στις διεθνείς σχέσεις από την εμπειρία – κάτι που ισχύει για τις γυναίκες πρωθυπουργών και προέδρων όσο και για τους ίδιους. Τα έχουν δει, άλλωστε, όλα.
Πάντως, μια καλή σχέση ανάμεσα σε δύο πρώτες κυρίες είναι κάτι που βοηθάει ιδιαίτερα. Εκεί η συναισθηματική νοημοσύνη της Μαρέβας είναι πολύ σημαντική – αλλά ας μην ξεχνάμε ότι πρόκειται για μια κυρία που έχει πάει στο Χάρβαρντ κι έχει αποτύπωμα δουλειάς στα χρηματοοικονομικά, όπως και στα επιχειρηματικά. Σπάνιο περπάτημα ζωής – ακόμη και σε διεθνές επίπεδο.
Ο Παυλάκης μαδάει τη μαργαρίτα
Ήξερα ότι ο Παύλος Μυλωνάς είναι ξινός και ξενέρωτος – δεν τον είχα για τύπο που παρτάρει. Οπότε το ξεφάντωμα της Εθνικής στο Panagiota Plus στην Αράχοβα -με Καραμούζηδες και Μολυβιάτηδες και όλο τον υπόλοιπο συρφετό- μου προκάλεσε κάποιες απορίες.
Καταρχάς, τι ακριβώς είχαν να γιορτάσουν; Επί Παύλου, η άλλοτε Εθνικάρα είναι ένας τραπεζικός γίγαντας που πάει για ύπνο νωρίς – και όχι τύπος που χοροπηδάει με τη Μάγκι Χαραλαμπίδου στο πλατό. Η τράπεζα πνίγεται στα κεφάλαια, αλλά ο Παύλος δυσκολεύεται να πάρει την παραμικρή απόφαση, με αποτέλεσμα να μετράει οκτώ χαμένα χρόνια στη διοίκηση.
Ακόμη χειρότερα: ο Μυλωνάς είναι εκτεθειμένος, γιατί η Εθνική πούλησε την Εθνική Ασφαλιστική στη CVC για μια δεκάρα, επειδή δεν είχε άντερα να τα βάλει με τις Βρυξέλλες που το επέβαλλαν. Και τι έγινε; Αυτό που θα περίμενε κανείς: η CVC τη μοσχοπούλησε στην Τράπεζα Πειραιώς, τσεπώνοντας κοντά 40% παραπάνω.
Να είσαι διοικητής της Εθνικής και να σου παίρνει ένα ιστορικό σου asset, όπως η Εθνική Ασφαλιστική, η Πειραιώς του Μεγάλου δεν είναι μόνο ξεφτίλα, είναι και κάτι από το οποίο κανονικά θα έπρεπε να βρεις τον μπελά σου. Οπότε τι κάνεις; Πάρτι στην Αράχοβα. Τι είδους ρηχή και ανεγκέφαλη επιλογή είναι αυτή;
Εντάξει, το μάνατζμεντ του τίποτα οδηγεί στο καθόλου. Τώρα ο Παύλος μαδάει τη μαργαρίτα για το ποια ασφαλιστική εταιρία θα αγοράσει – αν μπορέσει ποτέ να αποφασίσει οτιδήποτε. Κι ας μην περηφανεύονται ότι κάνουν επέκταση στη Σαουδική Αραβία κι άλλα γραφικά. Ακόμη κι αυτό το τρένο το χάσανε στην Εθνική, γιατί πάνε με γκαμήλα. Εκεί που εθεωρείτο μελλοντικό eldorado στον Περσικό Κόλπο, η Σαουδική Αραβία έχει τραβήξει χειρόφρενο και ξεφορτώνει ένα μεγάλο πρότζεκτ τη μέρα.
Να το πάω ένα βήμα παραπέρα: με τα δικά μας λεφτά ανακεφαλαιοποιήθηκε η Εθνική. Κι αυτό έγινε για να παίζει ο Παυλάκης Monopoly με τα assets της τράπεζας, να υποδύεται τον διοικητή και να χάσκει, χορεύοντας σέικ στην Αράχοβα; Το χάλι αυτό είναι για να τελειώνει. Αν και ο Παυλάκης πρέπει να δώσει πρώτα εξηγήσεις για το τι έκανε όλα αυτά τα χρόνια – εκτός από τίποτε. Όχι μόνο στην αγορά, αλλά και σε κανέναν εισαγγελέα.
Και κλάμα ο Ευάγγελος…
Ενός κακού μύρια έπονται. Κολλημένη στα τριαντάρια η μετοχή της METLEN και υποχρεωμένος να την αγοράζει με τα λεφτά του ο Ευάγγελος Μυτιληναίος. Βαριέμαι να ξαναγράφω τα ίδια. Λυπάμαι όμως κάθε στέλεχος της εταιρίας -που δεν είναι πολλά βαρύς μεγιστάνας- που είναι υποχρεωμένο για λόγους εταιρικού πατριωτισμού να βάζει το χέρι στην τσέπη για να αγοράζει μετοχές που η αγορά του Λονδίνου επιμένει να τις σορτάρει. Οι κουλές ιδέες να πάει πίσω η δημοσιοποίηση αποτελεσμάτων σίγουρα δεν βοηθούν.
Επειδή όμως όλα τα παρακολουθώ, βλέπω ότι η κατρακύλα έχει πάρει και το ομόλογο των 500 εκατομμυρίων που είχε εκδώσει η METLEN τον περασμένο Οκτώβριο. Η ηχώ από τα ταρατατζούμ της υπερκάλυψης που έφτασε στα 2 δισ. έχει πλέον σβήσει. Τώρα το ομόλογο αρχίζει να παίρνει την κάτω βόλτα. Εκεί που το επιτόκιο ήταν 4% fixed, τώρα είναι κοντά 4,8% και η αξία δεν είναι πια στο 100%, αλλά έχει πάρει την κατηφόρα προς το 95%.
Με απλά λόγια, αγαπητά μου γατάκια, κάποιοι ξεφορτώνονται το ομόλογο και για να το κάνουν δέχονται μια αρχική χασούρα – στη λογική καλύτερα να βγούμε μια ώρα αρχύτερα. Και κλάμα ο Ευάγγελος…
Ο ταλαντούχος κ. Περιστέρης
Αυτό είναι ένα SMS για όσους οδηγούν στην Εγνατία. Ο ταλαντούχος κ. Περιστέρης αγοράζει πανάκριβα και μετά ως εκ θαύματος οι όροι της παραχώρησης αλλάζουν. Έτσι, ας πούμε, η Εγνατία φορτώθηκε με καμιά τριακοσαριά εκατομμύρια επιπλέον έργα – για ασφαλτοστρώσεις και παρεμβάσεις στις σήραγγες.
Συνιστώ λοιπόν στους μποτιλιαρισμένους υπομονή. Τα έργα γίνονται βεβαίως από τη ΓΕΚ-ΤΕΡΝΑ για το καλό της παραχώρησης – κι επειδή το καλό διαχέεται, και για το καλό της ίδιας της εταιρίας.
Καθώς τα μποτιλιαρίσματα θα κρατήσουν αρκετά, έχω χρόνο να επανέλθω με περισσότερα και πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία για τον εθνικό -και ταλαντούχο- παραχωρησιούχο. Φως στο τούνελ δεν πολυβλέπω πάντως.