Παίκτης που κερδίζει δεν αλλάζει

Παίκτης που κερδίζει δεν αλλάζει

Στο μπάσκετ το «μπρος πίσω» αποτελεί παράβαση. Η ομάδα χάνει τη μπάλα και ο κύριος με τα γκρίζα, δηλαδή ο διαιτητής, τη δίνει στους αντιπάλους.

Ο Παύλος Μαρινάκης μπορεί να έχει ύψος μπασκετμπολίστα, αλλά στο παρκέ της πολιτικής όλες οι κινήσεις επιτρέπονται, ιδίως σε μια κυβέρνηση στην οποία τον τελευταίο λόγο τον έχει για όλα ο πρωθυπουργός.

Διαβάστε ακόμη

ESPRESSO DOPIO

Success story αλά γαλλικά για Πιερρακάκη

Πολύ δυνατό πέρασμα του Κυριάκου Πιερρακάκη από το Παρίσι.

Το περασμένο Σαββατοκύριακο τα πάσης φύσεως γραφεία, από γραφεία υπουργών ως γραφεία στοιχημάτων, ομοφωνούσαν ότι ο Παύλος Μαρινάκης, υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ και κυβερνητικός εκπρόσωπος, θα πήγαινε στο υπουργείο Μεταφορών.

Αυτό, με αφορμή την έξοδο του Κωνσταντίνου Κυρανάκη για να γίνει γραμματέας της Ν.Δ. Αλλά στην πολιτική τα «σιγουράκια» δεν είναι ποτέ σίγουρα. Ή, για να το πω διαφορετικά, τη σιγουριά που δίνει ο Μαρινάκης στην κυβέρνηση ως εκπρόσωπος δεν την αλλάζεις εύκολα. Ιδίως τώρα, που μπορεί να έχουμε εκλογές, σε τέσσερις μήνες ή σε εννιά, πάντως κάλπες θα έχουμε.

Κάπως έτσι έγινε το «μπρος πίσω» στον μικρό ανασχηματισμό και ο Μαρινάκης έμεινε δίπλα στον Κυριάκο Μητσοτάκη, αν ήταν ποτέ να φύγει. Λογικό.

Ο πρωθυπουργός είναι δύσκολος, αλλά ο Μαρινάκης έχει εύκολο τον δημόσιο λόγο, σε μια συγκυρία όχι πάντα εύκολη για την κυβέρνηση, δεν έχει κανείς παρά να αναλογιστεί την υπόθεση των Τεμπών. Ο Μαρινάκης βρίσκει πάντα τη σωστή λέξη και, κυρίως, διαθέτει πάντα την κοινή λογική όταν τοποθετείται, κάτι ανεκτίμητο στην πολιτική. Αφήστε που είναι νομικός, άρα είναι αδύνατον να μπλέξει.

Επιστρέφοντας στο παρκέ, όθεν ξεκινήσαμε, ο ψηλός της κυβέρνησης διακρίνεται στο κοντρόλ μπάσκετ. Με τόσα κόμματα και συχνά με τόση τοξικότητα στη δημόσια ζωή, δεν είναι μικρό το κατόρθωμα.

Πάντως, η Ν.Δ. θα χρειαστεί εκπρόσωπο για τις εκλογές, οψέποτε γίνουν, διότι ο Παύλος πολιτεύεται και μάλιστα στον Βόρειο Τομέα της Αθήνας. Όχι ότι λείπει από τη Βουλή, αφού ο πρωθυπουργός τον έχει πάντα δίπλα του. Αλλά στην επόμενη Βουλή θα είναι και εκλεγμένος βουλευτής.

Κάλπικο δεκατριάρι

«Δεκατριάρι» είναι η μετοχή της Allwyn στο ταμπλό του Χρηματιστηρίου, όχι όμως όπως ήταν παλιά το «13άρι» στα δελτία του ΟΠΑΠ.

Με απλά λόγια, οι επενδυτές δεν αισθάνονται ούτε τυχεροί ούτε κερδισμένοι από τότε που ο «Τσέχος», δηλαδή ο Κάρελ Κόμαρεκ, αποφάσισε η φάλαινα της Allwyn να καταπιεί το μπαρμπουνάκι που ήταν ο ΟΠΑΠ.

Πάνε τα γευστικά μερίσματα και η αλατισμένη νοστιμιά του εμβληματικού οργανισμού, που χάθηκε μέσα στη γκρίζα και άνοστη τζογο-στοιχηματίλα του μεγαθηρίου των Τσέχων. Σίγουρα αυτό που έγινε δεν εξυπηρετούσε κανέναν άλλον πλην του Κόμαρεκ, που μπόρεσε να συγχωνεύσει λογιστικές καταστάσεις, δάνεια και άλλα στοιχεία μέσα στη μεγάλη εταιρία.

Αυτό είναι και το μάθημα της όλης ιστορίας. Εμφανίζονται στην Ελλάδα διάφοροι ξένοι, αγοράζουν εταιρίες συνδεμένες με τη χώρα και μετά κάνουν ό,τι γουστάρουν με τον γνωστό τυχοδιωκτισμό που έχουν οι μεγιστάνες της Ανατολικής Ευρώπης.

Πρόκειται, άλλωστε, για πρόσωπα «χθεσινά», αφού τη μία στιγμή δεν τους ξέρει κανείς και την άλλη εμφανίζονται ως «επενδυτές» που διεκδικούν ιστορικά assets, τα οποία μετά διαχειρίζονται χωρίς να δίνουν πουθενά λογαριασμό.

Μόνο που ο ΟΠΑΠ ήταν κράτος εν κράτει στην Ελλάδα, δεν ισχύει ακριβώς το ίδιο για την Allwyn. Θα επανέλθω.

Είμαστε τυχεροί που την έχουμε

Στους καιρούς που ζούμε τίποτε δεν είναι το ίδιο στην πολιτική. Ακόμα και η διπλωματία έχει χάσει την παραδοσιακή της αβρότητα και απέχει από τους καλούς τρόπους που διέκριναν τον Ταλλεϋράνδο, τον Μέτερνιχ ή τον Γουέλινγκτον σε εποχές που οι πόλεμοι γέμιζαν τα νεκροταφεία της Ευρώπης.

Ας πούμε, ο Αμερικανός πρέσβης στο Παρίσι Τσαρλς Κούσνερ, συμπέθερος του Ντόναλντ Τραμπ ως πατέρας του Τζάρεντ που είναι σύζυγος της Ιβάνκα, γίνεται συχνά πυκνά μαλλιά κουβάρια με τη γαλλική κυβέρνηση.

Το «κλου» είναι πως όταν τον καλούν στο Κε ντ’ Ορσέ για εξηγήσεις, συνήθως με αφορμή κάτι που έχει πει, αρνείται να πάει!

Αντιθέτως, η Ελλάδα έχει την τύχη να διαθέτει την Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, που δεν είναι μόνο μια χαρισματική παρουσία, αλλά ίσως και να έχει τη μεγαλύτερη επιρροή από όλους τους πρεσβευτές των ΗΠΑ από το 1974 και μετά.

Αυτό έχει φανεί όσον καιρό είναι εδώ, αλλά θα φανεί και προσεχώς, αφού η θητεία της έχει δρόμο. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε αν η θητεία της Γκίλφοϊλ στην Ελλάδα θα συνδεθεί με επίσκεψη του Ντόναλντ Τραμπ στην Αθήνα, κάτι που ο Αμερικανός πρόεδρος φαίνεται να θέλει.

Ο Χατζηαβάτης ψιλικατζής

Τρελαίνομαι να παρακολουθώ τις επιτυχίες της δαφνοστεφούς διοίκησης του Πολ (Παυλάκη) Μυλωνά στην Εθνική Τράπεζα. Ο τύπος έχει σπάσει όλα τα ρεκόρ προς τα κάτω!

Το τελευταίο επίτευγμα του Παυλάκη είναι ότι η ΔΕΗ πέρασε την Εθνική σε κεφαλαιοποίηση, έγινε και αυτό, και την άφησε τέταρτη. Αναμενόμενο. Η ΔΕΗ έχει στο τιμόνι τον Γιώργο Στάσση, που είναι μάνατζερ και ήρθε με φόρα προ επταετίας από την ENEL.

Αντιθέτως, ο Μυλωνάς βρέθηκε όπως βρέθηκε, από σπόντα δηλαδή, στη διοίκηση της Εθνικής το 2018. Έκτοτε λάμπει διά της ανυπαρξίας του, που όμως έχει θαμπώσει την άλλοτε Εθνικάρα, κάτι απολύτως θλιβερό, κυρίως για τη χώρα.

Κακά τα ψέματα: η μεγάλη, και μοναδική, επιτυχία του Πολ είναι ότι έγινε ο ίδιος διοικητής της Εθνικής, κάτι ανέλπιστο. Ως εκεί και τίποτε άλλο. Πώς λέμε «ο Καραγκιόζης φούρναρης»; Ε, ο Χατζηαβάτης ψιλικατζής, γιατί τραπεζίτης ο τύπος δεν είναι.

Χάσαμε τον Χοσέ

Αδέρφια, ανησυχώ. Αυτή την εβδομάδα δεν εμφανίστηκε ο Χοσέ Μανουέλ Αρόγιας. Πήγε διακοπές; Είναι ασθενής; Τον έκλεισαν μέσα;

Αν μπερδευτήκατε, είναι ο θρυλικός αναλυτής της Santander, που κλείνει τα μάτια του και βλέπει τη μετοχή της ΓΕΚ-ΤΕΡΝΑ σε πενηντάρια και βάλε. Ο τύπος, τι να πω; Είναι κάτι σε μέντιουμ, με ιδιαίτερη έμφαση στα παραφυσικά επιχειρηματικά φαινόμενα.

Αλλά, πού είναι; Πού τον έκρυψαν; Γιατί δεν βγαίνει να μας πει ότι η μετοχή θα ανέβει κι άλλο; Λέτε να βρήκε ταβάνι η ΤΕΡΝΑ;

Στο μεταξύ, έχω σοβαρές αμφιβολίες αν ο Ισπανός ξέρει αριθμητική. Γιατί η ΤΕΡΝΑ μοιράζει 34.000.000 ευρώ κέρδη σε τζίρο 8 δισ., με ενάμιση δισ. παρκαρισμένο στην τράπεζα για να φέρνει τόκους.

Φιστίκια, δηλαδή, τι φιστίκια, πασατέμπος… Εκτός αν ο Χοσέ είναι κανένα άβαταρ του Α.Ι. που έχει μπλέξει τα διόδια στην Εγνατία και την Αττική Οδό με τα κρυπτονομίσματα, γιατί γίνονται κι αυτά.