Αναζήτηση

Πατήστε ESC για κλείσιμο

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

1962: Η πρεμιέρα για την «Οδό Ονείρων» και ο… εφιάλτης που ακολούθησε

14/06/2026 - 07:54 | | 7 λεπτά ανάγνωση
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη της Espresso στην Google

Ήταν πολυδιαφημισμένη παράσταση εκείνο το καλοκαίρι του 1962 στην Αθήνα. Η «Οδός Ονείρων» του Μάνου Χατζιδάκι ξεκίνησε ως το αντίπαλο δέος της «Όμορφης πόλης» του Μίκη Θεοδωράκη. Στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας το «Μπροντγουέι» και το «Παρκ» τους χώριζαν λίγα μέτρα. Και τα δύο ξεκίνησαν για να αλλάξουν την επιθεώρηση, αλλά στην πορεία άλλαξαν οι ίδιες οι παραστάσεις.

Ο Μάνος Χατζιδάκις με το εκρηκτικό του ταπεραμέντο είχε καταφέρει να κάνει γνωστή την παράστασή του βδομάδες νωρίτερα μέσα από μια διένεξη.

Η απόφασή του να χρησιμοποιήσει νεαρούς ηθοποιούς στην παράσταση τον έφερε αντιμέτωπο με το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών (ΣΕΗ). Τότε για να παίξει κάποιος στο θέατρο χρειαζόταν άδεια. Κι ο Μάνος είχε αποφασίσει να χρησιμοποιήσει ηθοποιούς χωρίς άδεια.

Λίγες μέρες πριν την πρεμιέρα η κατάσταση εκτονώθηκε με εκατέρωθεν υποχωρήσεις. Το ΣΕΗ δέχτηκε την παρουσία ηθοποιών χωρίς άδεια αρκεί να μην… μιλούσαν.

Η πρεμιέρα δόθηκε στις 14 Ιουνίου και αποτέλεσε κοσμικό γεγονός. Ήταν εκεί ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής με τη σύζυγό του, υπουργός Εσωτερικών Γεώργιος Ράλλης και ο υπουργός Παιδείας Γρηγόρης Κασιμάτης.

Τις πρόβες είχε παρακολουθήσει και ο διάδοχος Κωνσταντίνος.

Ακόμα και το εισιτήριο ήταν… τσουχτερό. Στην πρώτη είχε 100 δρχ. ποσό τεράστιο για θεατρική παράσταση και στις επόμενες 50 δρχ. τιμή τουλάχιστον αλμυρή.

Στις μέρες μας υπάρχει η μουσική της παράστασης από τον σχετικό δίσκο που κυκλοφόρησε και διέσωσε τουλάχιστον τα υπέροχα τραγούδια του Χατζιδάκι από τους ίδιους τους πρωταγωνιστές της.

Αντίθετα δεν έχει διασωθεί το επτάλεπτο φιλμ που ήταν ενσωματωμένο στην παράσταση με πρωταγωνιστή τον ίδιο τον συνθέτη και την Ρένα Βλαχοπούλου που είχε ενταχθεί σε ένα νούμερο παρωδία των βουκολικών ταινιών που έκαναν θραύση τότε.

Ο Μάνος Χατζιδάκις σε ρόλο λήσταρχου και η Ρένα Βλαχοπούλου ως τσελιγγοπούλα!

Τι ήταν όμως η ίδια η παράσταση; Αποτελούσε όνειρο του Μάνου Χατζιδάκι από το 1956 όταν είχε δει μια σειρά από σκίτσα του Μίνωα Αργυράκη. Ήθελε, αρχικά, να τα ζωντανέψει σε μορφή μπαλέτου.

Αργότερα σκέφτηκε να τα μετατρέψει σε θεατρικό έργο και στο τέλος κατέληξε να δώσει μια παράσταση μεταξύ επιθεώρησης και μιούζικαλ.

Θα ήταν μια ωδή στην χαμένη αθηναϊκή γειτονιά που την εποχή εκείνη… έσβηνε κάτω από τη μόδα της πολυκατοικίας. Τα παλιά σπίτια έδιναν τη θέση τους στις μεγάλα… κουτιά που έμοιαζαν τόσο ίδια αλλά και τόσο μοναχικά για τους ενοίκους τους.

Το Σινέ Σόνια, ένα γραμμόφωνο με χωνί, γαζίες, το στέκι ενός πλανόδιου φωτογράφου δημιουργούσαν πλήρη αντίθεση με τις γειτονιές που δημιουργούσε το μπετόν, ακόμα κι έξω από το θέατρο.

Ο Αλέξης Σολωμός ανέλαβε την σκηνοθεσία, ο Μίνως Αργυράκης μετέτρεψε όλο το θέατρο, ακόμα και την πλατεία σε Αθηναϊκή γειτονιά.

Ο Νίκος Γκάτσος βοήθησε στα κείμενα, ο Μανώλης Καστρινός τις χορογραφίες

Ο Δημήτρης Χορν έπαιξε για πρώτη και τελευταία φορά σε επιθεώρηση ή μιούζικαλ. Μαζί του η Μάρω Κοντού, η Ρένα Βλαχοπούλου, ο Γιώργος Κωνσταντίνου, ο Ευάγγελος Πρωτοπαππάς, η Ζέτα Αποστόλου, η Τασούλα Καλογιάννη.

Η Ζωή Φυτούση και ο Γιώργος Μαρίνος σήκωσαν το βάρος της ερμηνείας των τραγουδιών. Η Χρυσούλα Ζώκα και ο Γιώργος Εμιρζάς εκτελούσαν τις χορογραφίες.

Η παράσταση κέρδισε το κοινό, αλλά όχι την κριτική. Απόδειξη ο Μάριος Πλωρίτης που έγραψε στην εφημερίδα «Ελευθερία» ότι η παράσταση δεν ήταν ούτε μιούζικαλ που έχει μια κεντρική ιδέα, ούτε επιθεώρηση στην οποία τα νούμερα είναι ασύνδετα. Και κατέληγε:

«Είμαι βέβαιος πως ο Μάνος Χατσζιδάκις – ο καλλιτέχνης που ξέρουμε – θα έχει μέσα του μια Οδό Ονείρων πολύ πιο «μαγική» από αυτήν που μας παρουσίασε».

Οι περισσότεροι κριτικοί στάθηκαν στην απουσία ενός συγγραφέα που θα μπορούσε να συνεισφέρει με «δυνατά» κείμενα

Ξαφνικά δύο εβδομάδες μετά την πρεμιέρα η παράσταση λίγο έλειψε να τιναχτεί στον αέρα. Ο Δημήτρης Χορν επικαλέστηκε πρόβλημα στις φωνητικές χορδές και έπρεπε να κάνει, μετά από σύσταση των γιατρών, δύο τουλάχιστον εβδομάδες αφωνία.

Την δεύτερη μέρα της απουσίας του ηθοποιού ο Μάνος Χατζιδάκις ανέβηκε στην σκηνή και είπε ότι όποιος από τους θεατές θέλει μπορεί να αποχωρήσει και να εισπράξει το αντίτιμο του εισιτηρίου στο ταμείο. Οι εφημερίδες έγραψαν ότι 500 θεατές αποχώρησαν γεγονός που έκανε έξαλλο τον συνθέτη που μίλησε για ασέβεια στους υπόλοιπους συντελεστές.

Ρένα Βλαχοπούλου, Αλέξης Σολωμός και Γιώργος Κωνσταντίνου πλαισιώνουν στις πρόβες την Αλίκη Βουγιουκλάκη

Το Σάββατο 14 Ιουλίου και Κυριακή 15, πραγματοποιθεί γκεστ εμφανίσεις η Αλίκη Βουγιουκλάκη. Τόσο στην απογευματινή, όσο και στη βραδινή παράσταση των δύο ημερών γίνεται το… αδιαχώρητο. Ακόμα και σκαμπό βάζουν με αποτέλεσμα να επέμβει η αστυνομία. Η Βουγιουκλάκη μόλις έχει ολοκληρώσει τα γυρίσματα της διεθνούς συμπαραγωγής του Φίνου «Aliki» και ετοιμάζεται για την επόμενη που θα είναι δραματική με συμπρωταγωνιστή τον Νίκο Κούρκουλο. Τίτλος «Ταξίδι». Γυρίστηκε, αλλά το άλλο ταξίδι, αυτό της ταινίας στις κινηματογραφικές αίθουσες αποδείχτηκε βραχύβιο. Στους φαν της δεν άρεσε η Αλίκη σε δραματικό ρόλο και μελαχρινή.

Στην σκηνή εμφανίστηκε για πρώτη και τελευταία φορά με τη Ρένα Βλαχοπούλου

Ρένα Βλαχοπούλου και Αλίκη Βουγιουκλάκη στη μοναδική τους συνύπαρξη στο θεατρικό σανίδι

Τελικά η Οδός Ονείρων αλλιώς ξεκίνησε κι αλλιώς κατέληξε. Όπως και η… απέναντι Όμορφη Πόλη. Και οι δύο προσπάθησαν να αλλάξουν την επιθεώρηση, αλλά στην πορεία άλλαξαν οι ίδιες οι παραστάσεις και το τέλος της καλοκαιρινής περιόδου ήταν λύτρωση για όλους τους συντελεστές.

Έμειναν όμως στην ιστορία κυρίως για τη μουσική τους, αλλά και το βήμα που έδωσαν σε νέους ηθοποιούς να δείξουν το ταλέντο τους και να καθιερωθούν.

Άλλα γεγονότα τέτοια μέρα

1158: Ο Ερρίκος ο Λέων ιδρύει το Μόναχο στις όχθες του ποταμού Ίζαρ

1776: Το Κογκρέσο των ΗΠΑ υιοθετεί την «αστερόεσσα» ως επίσημη σημαία του κράτους. Τότε είχε 13 αστέρια και 13 ρίγες.

1789: Ο πλοίαρχος Μπλιγκ και 18 άντρες του που ρίχνονται στη θάλασσα πάνω σε μιά μικρή βάρκα, μετά την ανταρσία του Μπάουντι, έπειτα από τέσσερις χιλιάδες μίλια ταξιδιού φθάνουν σε στεριά..

1811: Γεννιέται η Αμερικανίδα μυθιστοριογράφος Χάριερ Μπίτσερ Στόου. διάσημο έργο της είναι «Η καλύβα του μπάρμπα Θωμά». Πέθανε το 1896.

1825:  Ο Ιμπραήμ ερημώνει την Αργολίδα και πυρπολεί το Άργος.

1864: Γεννιέται ο Γερμανός ιατρός Αλοΐσιος Αλτσχάιμερ που μελέτησε την νόσο που πήρε το όνομά του.

1917: Μετά την έξωση του Κωνσταντίνου, ο Ελευθέριος Βενιζέλος ως πρωθυπουργός πλέον όλης της χώρας την οδηγεί στον Α’ παγκόσμιο πόλεμο στο πλευρό των δυνάμεων της ΑΝΤΑΝΤ.

1928: Γεννιέται στην Αργεντινή ο Ερνέστο «Τσε» Γκεβάρα, διεθνής επαναστάτης και αρχηγός των ανταρτών της Κούβας. Προτίμησε από μια θέση υπουργού στη κυβέρνηση Κάστρο να συνεχίσει την επανάσταση στη Βολιβία. Εκεί, μέσα στη ζούγκλα, σκοτώθηκε το 1967.

1936: Πεθαίνει ο Ρώσσος συγγραφέας Μαξίμ Γκόρκι (68 χρ.). Το πραγματικό του όνομα ήταν Αλεξέϊ Μαξίμοβιτς Πεσκόφ.

1940: Οι Γερμανοί καταλαμβάνουν το Παρίσι

1941: Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Φρανγκλίνος Ρούσβελτ, «παγώνει» όλες τις Γερμανικές και Ιταλικές καταθέσεις στη χώρα.

1946: Γεννιέται ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ.

1961: Γεννιέται ο Άγγλος σταρ της ποπ Μπόι Τζορτζ

1966: Το Βατικανό αποσύρει τον κατάλογο των απαγορευμένων βιβλίων (index librorum prohibitum που είχε συνταχτεί το 1557.

1982: Με την παράδοση των δυνάμεων της Αργεντινής στο Πορτ Στάνλεϊ άνευ όρων ολοκληρώνεται ο πόλεμος των Φόκλαντ με την επικράτηση της Αγγλίας. Λίγο αργότερα κατέρρευσε το καθεστώς Βιντέλα στην νοτιοαμερικανική χώρα.

1986: Πεθαίνει στη Γενεύη ο Αργεντινός συγγραφέας Χόρχε Λουίς Μπόρχες (87 χρόνων).

1987: Η Εθνική Ελλάδας κατακτά στο ΣΕΦ το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα μπάσκετ μετά την νίκη της στον τελικό με 103-101 επί της ΕΣΣΔ.

1993: Η Τανσού Τσιλέρ σχηματίζει κυβέρνηση στην Τουρκία, παράλληλα γίνεται η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός στην ιστορία της χώρας.

2000: Οι πρόεδροι της Βόρειας και της Νότιας Κορέας υπογράφουν σειρά συμφωνιών για να αμβλυνθούν οι διαφορές των χωρών τους.

2007: Πεθαίνει ο Αυστριακός διπλωμάτης Κουρτ Βαλντχάιμ (89 χρόνων). Διετέλεσε γ. γραμματέας του ΟΗΕ (1972-81) και Πρόεδρος της Αυστρίας. Στη δεκαετία του ’80 αποκαλύφθηκε το σκοτεινό ναζιστικό παρελθόν του. Είχε ενεργή συμμετοχή στις απελάσεις Εβραίων από τη Θεσσαλονίκη στο Άουσβιτς.