Πολ ο φευγάτος

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

ΟΠΑΠ: Η φάλαινα και η σαρδέλα

Παρακολουθώ τον άλλοτε ΟΠΑΠ και δεν σταματάω να επισημαίνω πως το άλλοτε μαγαζί γωνία της ελληνικής αγοράς έχει γίνει τώρα ψιλικατζίδικο που μετράει και την τελευταία δεκάρα.

Αυτό είναι μάλιστα συνέπεια της απορρόφησης της γευστικής σαρδέλας, που ήταν κάποτε ο ΟΠΑΠ, από τη φάλαινα-μεγαθήριο της Allwyn.

Αντί το λίπος της φάλαινας να είναι απόθεμα ενέργειας, έχουμε πάει κατευθείαν σε δίαιτα πείνας.

Κάθομαι και διαβάζω ανακοινώσεις και βλέπω ότι οι Τσέχοι της Allwyn έκαναν μια ολόκληρη μανούβρα ανατιμολόγησης και αναδιάρθρωσης των ομολογιακών δανείων της – δεν σας ζαλίζω με τις τεχνικές λεπτομέρειες – για να γλιτώσει πέντε εκατομμύρια τόκους τον χρόνο.

Και δώσ’ του ανακοινώσεις όπου η Allwyn δίνει συγχαρητήρια στον εαυτό της και δεν συμμαζεύεται.

Τρίβω τα μάτια μου – γιατί τι άλλο να κάνω; Τέτοια μιζέρια; Να ψάχνουμε οικονομίες μερικών εκατομμυρίων σε τζίρους δισ.; Τόσο σάπια είναι η κατάσταση ήδη ή τρέχουν να προλάβουν αυτά που έρχονται;

Γιατί η διεθνής στοιχηματική αγορά – το έχω πει και το ξαναλέω – έχει ξεφουσκώσει απότομα με τις νέες δυνατότητες που έχει φέρει η Τεχνητή Νοημοσύνη.

Όλα αυτά, ενώ συνεχίζεται η αγορά ιδίων μετοχών – δώδεκα εκατομμύρια έριξαν οι Τσέχοι στην πιάτσα την Τετάρτη για να μαζέψουν χαρτί.

Γιατί; Διότι η μετοχή της Allwyn με το ζόρι κρατιέται στο δεκατριάρι. Την προηγούμενη εβδομάδα είχαν ρίξει άλλα έξι εκατομμύρια.

Τα συμπεράσματα δικά σας – αλλά η αγορά τα έχει βγάλει ήδη.

Ντόπια μαγαζιά δίνουν τιμή-στόχο τα δεκαπέντε ευρώ, με ατάκες του στιλ «η πτώση είναι ευκαιρία» και άλλα αμίμητα.

Αλλά διεθνώς επικρατεί άκρα του τάφου σιωπή για το μέλλον της Allwyn. Λογικό.

Εθνική: Περπατάει στον αέρα – πριν πέσει

Ο δημόσιος καβγάς για τον αναβαλλόμενο φόρο με έκανε να κοιτάξω ξανά τα κεφάλαια της άλλοτε Εθνικάρας.

Λοιπόν, τα λογιστικά κεφάλαια στα αμπάρια της τράπεζας που διοικεί ο Πολ Μυλωνάς είναι 3,3 δισ. ευρώ και αναλογούν στο 41,2% του CET 1, δηλαδή, για να μη σας μπερδεύω, στο μισό του πιο σκληρού κομματιού της κεφαλαιακής της επάρκειας.

Δεν είναι, όμως, χρήμα, είναι αέρας από μελλοντικές απαιτήσεις!

Κάπως έτσι – και με το να μη γίνεται τίποτε – έχει χτιστεί το στόρι της θωρακισμένης από κεφάλαια Εθνικής, που μοιράζει μέρισμα στους μετόχους και αγοράζει η ίδια το χαρτί της.

Δηλαδή ένα λογιστικό ολόγραμμα ή, αλλιώς, μια χρηματιστηριακή οπτασία.

Το συμπέρασμα είναι ότι η Εθνική του Πολ περπατάει στον αέρα, χωρίς να κοιτάει κάτω. Γιατί άμα κοιτάξει κάτω, θα δει το βάραθρο.

Ο δε Πολ ετοιμάζεται σιγά σιγά να την κάνει, έπειτα από μια γλυκιά οκταετία, αφήνοντας στον επόμενο όλο αυτό το χάλι.

Σας τα έχω ξαναπεί. Ο επόμενος θα είναι μάλλον επόμενη.

Ο τραπεζικός τομέας θα αναδιαρθρωθεί και μην εκπλαγείτε καθόλου, αν δείτε την Credia σε γάμο με την Εθνική.

Ούτως ή άλλως, για την Εθνική έχουμε τέλος εποχής – μια εποχή που, ανέλπιστα εντελώς, τη γλέντησε στο θέατρο σκιών ο Χατζηαβάτης τραπεζίτης.

ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ: Κορόιδα και φουκαράδες

Μας δουλεύουν με το εντελώς αζημίωτο.

Πούσαρε επί εβδομάδες η Santander τις προοπτικές της ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ και μετά – τσακ! – οι Ισπανοί βρέθηκαν underwriters στην αύξηση κεφαλαίου που, υποτίθεται, δεν επρόκειτο να γίνει.

Ωραία και δεοντολογικώς γλιστερά όλα αυτά.

Μάλιστα, οι Τερναίοι κυκλοφορούσαν και μιλούσαν για εισαγωγή των παραχωρήσεων στο Χρηματιστήριο – κάτι που σας είχα εξηγήσει εγκαίρως ότι δεν είχε απολύτως κανένα νόημα.

Γιατί, πολύ απλά, χωρίς τις παραχωρήσεις η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ θα ήταν ένα άδειο κουφάρι.

Ωραίο το δούλεμα, boys, μια χαρά σας βγήκε πάλι. Τον κοσμάκη λυπάμαι.

Γιατί πέρναγα σήμερα το πρωί τα διόδια στην Κατεχάκη και επιβεβαίωσα κάτι που το έχω παρατηρήσει από καιρό.

Όλα κι όλα δύο γκισέ των διοδίων έχουν υπαλλήλους και μπορούν οι οδηγοί να πληρώσουν. Όλα τα υπόλοιπα είναι αυτόματα και θέλουν πάσο.

Όμως το πάσο σημαίνει να δεσμεύσεις λεφτά μπροστά – που ο κοσμάκης δεν τα έχει, δεν του περισσεύουν.

Οπότε οι ουρές στα δύο γκισέ με υπαλλήλους ήταν δεκάδες αυτοκίνητα.

Δεν χρειάζεται να σας πω ότι η αυτοματοποίηση των διοδίων ξεφορτώνει και προσωπικό από την εταιρία που διαχειρίζεται την Αττική Οδό.

Κάτι που γίνεται όχι σιωπηλά, αλλά μουλωχτά.

Αυτή είναι η φωτεινή φιλολαϊκή πολιτική Γιώργου Περιστέρη, ένθεν κακείθεν των διοδίων – αλλά και η Ελλάδα των ανισοτήτων, που μεγαλώνουν.

Και, βέβαια, αρχίζει να φαίνεται ποιος πληρώνει το υπερτίμημα που έδωσε η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ για να πάρει την Αττική Οδό.

Τα κορόιδα του Χρηματιστηρίου και οι φουκαράδες της ασφάλτου.

Η ξανθιά ξεχάστηκε στο κομμωτήριο

Ανθούν τα περίεργα deals στο Χρηματιστήριο.

Όπου και να κοιτάξεις βλέπεις να συμβαίνει κάτι περίεργο. Ωστόσο, η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς περί άλλα τυρβάζει.

Είναι σαν ξανθιά κυρία που έχει ξεχαστεί κοιτώντας το κινητό της στο κομμωτήριο.

Δεν αναφέρθηκα τυχαία σε χρώμα μαλλιών.

Το ερώτημα είναι αν πάμε για νέο 1999-2000 – οπότε η κυρία θα φύγει κακήν κακώς από το κομμωτήριο και θα την τρέχουν διάφοροι στα δικαστήρια.

Όποιος δεν θυμάται το παρελθόν, καταλήγει να το βλέπει να επαναλαμβάνεται στην πλάτη του.

Θα επανέλθω άμεσα.

Γιάννης Οικονόμου: Παίκτης που κερδίζει, ξαναπαίζει

Μύρισαν σιγά σιγά εκλογές και, παρ’ όλα όσα λέγονται, εγώ πιστεύω στο ανθρώπινο δυναμικό της Ν.Δ.

Μάλιστα, έχουμε ένα σημαντικό φαινόμενο. Εξηγούμαι: Είναι σε φάση πολιτικής ενηλικίωσης πολλές γενιές στελεχών που έχουν περάσει από την ηγεσία της ΟΝΝΕΔ.

Σταματώ στον Γιάννη Οικονόμου, νυν βουλευτή Φθιώτιδας.

Ο Οικονόμου έκανε γραμματέας της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ τα δύσκολα χρόνια της δεκαετίας του ’90.

Δηλαδή – το βρήκατε – το διάστημα από το 1993 και μετά, που ήταν παντοδύναμο πολιτικά το ΠΑΣΟΚ.

Χρόνια δύσκολα για τη Ν.Δ., που φαινόταν σε κάποιες στιγμές να μην έχει ούτε ορίζοντα ούτε προοπτική.

Αυτό είναι το μέταλλο από το οποίο είναι φτιαγμένος ο Οικονόμου, που βρέθηκε τότε κοντά στον Κώστα Καραμανλή, όπως μία δεκαπενταετία αργότερα βρέθηκε δίπλα στον Κυριάκο Μητσοτάκη από την αρχή της ηγεσίας του – και μάλιστα περνώντας από σημαντικά πόστα, κυβερνητικός εκπρόσωπος στα Τέμπη και μετά υπουργός Προστασίας του Πολίτη.

Γέννημα θρέμμα της Φθιώτιδας και γεωπόνος στο επάγγελμα, ο Οικονόμου είναι ριζωμένος με τον τόπο του.

Τον προάγει και τον στηρίζει – προστατεύοντας τους ανθρώπους του.

Αυτή η αυθεντικότητα είναι το ισχυρότερο χαρακτηριστικό του – αλλά και ένα μεγάλο πλεονέκτημα για τη Ν.Δ., που τον είχε, τον έχει και θα τον έχει στις τάξεις της.

Παίκτης που κερδίζει, όχι μόνο δεν αλλάζει, αλλά ξαναπαίζει.