Μπορεί να… πουληθεί το ποδόσφαιρο; Το άθλημα με τη σημερινή του μορφή; Ναι, λέει ο άνθρωπος που έχει εκλεγεί για να διατηρήσει την ανεξαρτησία του. Ο ίδιος ο πρόεδρος της FIFA της μήτρας του αθλήματος Τζιάνι Ινφαντίνο.
Προφανώς η παρατεταμένη παραμονή του στις ΗΠΑ τον έκανε να βλέπει με επιχειρηματικό μάτι τον «βασιλιά των σπορ» κι αποφάσισε να βγάλει στο σφυρί το ίδιο το άθλημα!
Το άλλο μπορεί να σκεφτεί κανείς μετά την τελευταία του πρόταση για… μετοχοποίηση της Παγκόσμιας Συνομοσπονδίας;
Θεωρεί ότι μπορεί με τον τρόπο αυτό να βγάλει 20 δις δολάρια εύκολα μοιράζοντας μερίδια, μετοχές επί της ουσίας σε ιδιώτες. Επιμένει ότι το πακέτο τους θα είναι μειοψηφικό, αλλά κι εδώ στην Ελλάδα με την άκρατη αποκρατικοποίηση το καταλάβαμε το πράγμα.
Η ιδέα δεν είναι νέα. Την είχε διατυπώσει και το 2018, αλλά τη μάζεψε μετά τις αντιδράσεις. Είχε βρει μια ιαπωνική τράπεζα, την Soft Bank, είχε και την υποστήριξη της Σαουδικής Αραβίας κι είχε μιλήσει τότε, για 25 δις που μπορούσαν να μαζευτούν σε 12 χρόνια.
Τώρα επανέρχεται με δυνατότερους συμπαίκτες. Ο Γιασούα Κούσνερ είναι αδελφός του γαμπρού του Ντόναλντ Τραμπ που τόσο αγαπάει ο ηγέτης του ποδοσφαίρου. Μαζί θέλουν να κάνουν το «μεγάλο κόλπο». Μπορούν να βγάλουν μερίδια για το Παγκόσμιο Κύπελλο και το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων. Οι επενδυτές βάζουν λεφτά και στη συνέχεια παίρνουν μερίδιο από τα κέρδη.
Το… τυράκι αυτή τη φορά είναι τα μερίδια που θα πάρουν οι 211 εθνικές ομοσπονδίες της FIFA. Θα έχουν όλες μαζί ένα 20% που θα μπορούν να το πουλήσουν για να καλύψουν τις ανάγκες τους. Πόσο έρχεται στον καθένα; Γύρω στα 10 με 12 εκ. δολάρια. Αλήθεια με τέτοιο θησαυρό οι Αφρικανικές και Νοτιοαμερικάνικες ομοσπονδίες, ή αυτές τις Καραϊβικής περιμένει κανείς να μην… πουλήσουν;
Έτσι κάποιοι επενδυτές μπορούν να αγοράσουν και να βρεθούν από απλή μειοψηφία σε ισχυρή. Κι όταν αρχίζεις να μαζεύεις το… χαρτί από το τραπέζι είναι εύκολο να πάρεις το πάνω χέρι.
Η UEFA ήταν λογικό να αντιδράσει. Οι ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες έχουν τα καλά και τα στραβά τους, αλλά είτε το θέλουμε, είτε όχι αυτές εγγυώνται την συνέχιση του ποδοσφαίρου που ξέρουμε.
«Κανείς δεν μπορεί να γίνει ιδιοκτήτης του ποδοσφαίρου» φωνάζει που βλέπει το κακό να… έρχεται. Στην FIFA δεν το κρύβουν ότι θέλουν Μουντιάλ κάθε δύο χρόνια με 48, με 64, με όσες ομάδες αντέχει το σύστημα.
Αυτό τι σημαίνει; Πίεση στις δικές της διοργανώσεις, τόσο σε επίπεδο εθνικών ομάδων, όσο και συλλόγων. Η FIFA έχει… βάλει χέρι και στα δύο. Τον ένα χρόνο Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων, τον άλλο Μουντιάλ και πάλι από την αρχή.
Μέχρι τώρα η εμπορευματοποίηση του ποδοσφαίρου περιοριζόταν στους συλλόγους. Τώρα μπαίνει στην καρδιά του. Αν αυτό δεν λέγεται πυρηνική βόμβα τότε τι είναι;
Κι επειδή με το χρήμα όλα γίνονται είδαμε το τελευταίο Μουντιάλ να καταπατώνται και οι κανονισμοί. Η κόκκινη κάρτα που… σβήστηκε από την ομάδα των ΗΠΑ ήταν τελικά μια παρανυχίδα σε αυτό που έρχεται.
Τα ισχυρά επενδυτικά γκρουπ, το λέει και το όνομά τους, θέλουν το κέρδος. Αυτό που δεν μπορούν να βρουν σε άλλες επενδύσεις. Μην σας φανεί παράξενο να αλλάξουν και το σκορ σε έναν αγώνα!
Για το πόσοι θα μπορούν να δουν από κοντά τα μεγάλα ματς μην το ψάχνετε. Το τελευταίο Μουντιάλ με τα αστρονομικά σε κόστος εισιτήρια είναι η καταδίκη για να ένα άθλημα που θα το βλέπουν λίγοι δια ζώσης. Μόνο όσοι έχουν γερό πορτοφόλι. Οι άλλοι θα περιοριστούν στην τηλεόραση με τις τιμές των συνδρομών και τραβούν κι αυτές την ανηφόρα αφού τα τηλεοπτικά δικαιώματα θα κοστίζουν περισσότερο.
Σε κανένα άλλο άθλημα το χρήμα δεν προέρχεται από επενδυτές. Φτιάχνεις το event, το πουλάς και έχεις κέρδος.
Τώρα η λογική αλλάζει. Οι ιδιώτες θα βάζουν τα λεφτά και θα περιμένουν το κέρδος με τους διοργανωτές απλά να έχουν δεύτερο ρόλο. Θα φροντίζουν για τις απονομές και θα κάνουν το κομμάτι τους.
Αυτό που δεν καταλαβαίνει ο Ινφαντίνο και οι συν αυτώ είναι ότι στο άθλημα αυτό τον βασικό ρόλο τον παίζει ο κόσμος που στηρίζει τις ομάδες. Αν αυτός γυρίσει την πλάτη όλα θα γκρεμιστούν. Ο πελάτης είναι το αφεντικό. Και πελάτης είναι κάποια εκατομμύρια άνθρωποι, ίσως και δις, που το παρακολουθούν, ξενυχτάνε, συμπάσχουν. Είναι μια αλυσίδα που εάν φύγει ένας κρίκος θα διαλυθεί.
- Η κεντρική φωτογραφία είναι από το Χ και δίνει το κλίμα που επικρατεί σε όσους έχουν συνηθίσει και αγαπήσει αυτό που βλέπουν σήμερα και δεν θέλουν να πειραματιστούν με το αβέβαια αύριο.



