1940 – Η ατιμία των Ιταλών στην βύθιση του Έλλη και η ελληνική αδιαφορία

Κάθε χρόνο τέτοια μέρα, Δεκαπενταύγουστο πέρα από τη γιορτή της Παναγίας πολλοί θυμούνται και τον τορπιλισμό της Έλλης έξω από το λιμάνι της Τήνου. Παλαιότερα… περίσσευαν οι πανηγυρικοί λόγοι για την ατιμία των Ιταλών που βύθισαν ένα αγκυροβολημένο πλοίο που είχε πάει να τιμήσει μια θρησκευτική γιορτή. Εκεί έμπαινε τελεία. Δεν γινόταν καμία αναφορά στο τι απέγινε το κουφάρι του Έλλη, ούτε φυσικά ποια ήταν η τύχη του Έλλη 2 του ιταλικού πλοίου που έδωσε ως αποζημίωση μετά τον πόλεμο η σύμμαχος πλέον χώρα Ιταλία ως αποζημίωση για τον τορπιλισμό του Έλλη.

Η τελεία ήταν απαραίτητη γιατί εάν η Ιταλία διέπραξε μια ατιμία, το ελληνικό κράτος διέπραξε… δύο.

• Από τον Άγγελο Μενδρινό

Η Έλλη αγκυροβόλησε 550 μέτρα έξω από το λιμάνι της Τήνου. Δεν μπορούσε να πλησιάσει άλλο. Παρά τις προσπάθειες του πληρώματος δεν αποφεύχθηκε η βύθιση. Και παρέμεινε εκεί για χρόνια. Η κεντρική φωτογραφία έχει ληφθεί από το υποβρύχιο που την βύθισε κι αποτελεί μοναδικό ντοκουμέντο.

Το 1955 ένας επιχειρηματίας του νησιού είχε την ιδέα να ανασύρει τα μέρη του πλοίου που βρίσκονταν στον βυθό για να τα πουλήσει για παλιοσίδερα (σκραπ). Δύο χρόνια δύτες ανέβαζαν στην επιφάνεια ότι είχε απομείνει από το άτυχο πλοίο. Κομμάτι – κομμάτι πουλήθηκε η ιστορία χωρίς να αντιδράσει κανείς!

Το 1985 όταν η ελληνική πολιτεία, επιτέλους, αποφάσισε ερευνήσει τι είχε απομείνει από την «Έλλη». Βρέθηκε μόνο η ανεμοδόχος του πλοίου που σήμερα είναι το μόνο που θυμίζει το πλοίο!

Κι η τύχη του Έλλη 2 δεν ήταν καλύτερη. Το πλοίο ήταν το καμάρι του Μουσολίνι. Ναυπηγήθηκε το 1935 σε ιταλικά ναυπηγεία και η καθέλκυσή του καλύφθηκε κινηματογραφικά

Οι υπεύθυνοι του Πολεμικού Ναυτικού επέμεναν στην απόκτησή του. Μόνο που μόλις αυτό έφθασε στην Ελλάδα το 1952 και ονομάστηκε Έλλη 2 διαπιστώθηκε ότι… έκαιγε πολύ. Χρησιμοποιήθηκε σε κάποιες περιοδείας του Βασιλιά Παύλου και στη συνέχεια παροπλίστηκε. Το 1973 μετά από επτά ανεπιτυχείς προσπάθειες πουλήθηκε για παλιοσίδερα κι αυτό. Το τίμημα ήταν 50 εκ. δραχμές της εποχής. Τον ίδιο μήνα που τορπιλίστηκε η Έλλη, Αύγουστο του 1973, στα Ναυπηγεία στο Πέραμα άρχισε ν αποσυναρμολόγησή του. Όπως δήλωσε ο εργολάβος που κέρδισε τον διαγωνισμό το πραγματικό του κέρδος δεν θα ξεπερνούσε τα τέσσερα εκατομμύρια δραχμές!

Η εκδίκηση της Έλλης

Όμως η Έλλη που βυθίστηκε στην Τήνο πήρε την εκδίκησή της. Το ιταλικό υποβρύχιο που τη βύθισε λεγόταν «Delfino» κι ήταν από τα πολυδιαφημισμένα του ναυτικού της χώρας. Κι εδώ η καθέλκυσή του καλύφθηκε κινηματογραφικά για λόγους προπαγάνδας.

Μοναδικό… μεγάλο κατόρθωμα ήταν η βύθιση της Έλλης. Και το τέλος του υπήρξε ανάλογο. Ενώ τα υποβρύχια… παθαίνουν στο καθήκον αυτό βυθίστηκε σε ατύχημα. Στις 23 Μαρτίου 1943 λίγο έξω από το λιμάνι του Τάραντα συγκρούστηκε με το ρυμουλκό «Linbara». Αποτέλεσμα να πάρει μαζί του στον θάνατο 28 μέλη του πληρώματος μαζί με τον κυβερνήτη του.

Ο κυβερνήτης του δεν ήταν πλέον ο άνθρωπος που έδωσε εντολή για να βυθιστεί η Έλλη. Ο Γκιουζέπε Αϊκάρντι είχε πάρει μετάθεση.

Όμως ποιος λόγος να χτυπήσει ένα πλοίο που μετείχε τιμητικά σε μια θρησκευτική γιορτή σε μια χώρα που δεν ήταν σε πόλεμο; Ο γαμπρός του Μουσολίνι και υπουργός Εξωτερικών Τσιάνο αποδίδει την ενέργεια στον Διοικητή Δωδεκανήσων, έναν φαντασμένο φασίστα τον Τσέζαρε Μαρία Ντε Βέκκι. Για αυτόν είχε γράψει στα απομνημονεύματά του: «Κάθε λεπτό γεννιέται ένας ηλίθιος, εγώ δεν χρειάστηκε να ψάξω πολύ για να τον ανακαλύψω».

Μετά τον πόλεμο με αφορμή τα απομνημονεύματα του Ντε Βέκκι ξέσπασε καυγάς με τον Αϊκάρντι για την ευθύνη του τορπιλισμού. Ο πρώτος χαρακτήριζε τον δεύτερο ανίκανο αφού η εντολή που είχε ήταν να χτυπήσει πλοία που μετέφεραν εφόδια στους Άγγλους στο Αιγαίο. Ο δεύτερος επικαλέστηκε διαταγή για τα νησιά Τήνο και Σύρο και υποστήριξε ότι τα κανόνια του «Έλλη» στόχευσαν το υποβρύχιό του. Κάτι τέτοιο φυσικά δεν ισχύει. Υποστήριξε ότι εκτέλεσε την εντολή που είχε, αμέσως μετά πήγε στη Σύρο όπου δεν βρήκε κανένα πλοίο.

Κι οι δύο παρέμειναν αμετανόητοι οπαδοί του καθεστώτος Μουσολίνι. Ο Ντε Βέκκι πέθανε το 1959 στα 75 του χρόνια κι ο Αϊκάρντι το 1997 στα 91 του. Κι οι δύο φυσικά ποτέ δεν ζήτησαν συγγνώμη.

Άλλα γεγονότα τέτοια μέρα

1096: Ξεκινά η Α’ Σταυροφορία. Στόχος η κατάληψη των Αγίων Τόπων.

1261: Ο Μιχαήλ Παλαιολόγος στέφεται στην Κωνσταντινούπολη Αυτοκράτορας, ο πρώτος από την ανάκτησή της από τους Φράγκους.

1517: Γίνεται η πρώτη επίσημη επαφή Ευρώπης – Κίνας. Πορτογαλικά πλοία φτάνουν στις εκβολές του ποταμού Περλ. Ο Φερνάντο Πίρες ντε Αντράδε, επικεφαλής του στόλου συναντά Κινέζους αξιωματούχους.

1534: Στο Παρίσι ο Βάσκος Ιγνάτιο Λογιόλα ιδρύει τη θρησκευτική «Εταιρεία του Ιησού». Πρόκειται για την αδελφότητα των Ιησουϊτών που αποτέλεσε αιχμή του δόρατος της καθολικής εκκλησίας στον αγώνα της εναντίον του προτεσταντισμού.

1858: Ο Βασιλιάς Όθωνας θεσπίζει με διάταγμα «περί συστάσεως των Ολυμπίων» γενικούς αθλητικούς διαγωνισμούς κάθε τέσσερα χρόνια με την επωνυμία «Ολύμπια» στο πλαίσιο των διεθνών εκθέσεων στο Ζάππειο. Τον θεσμό χρηματοδοτούσε ο Ευάγγελος Ζάππας. Οι αγώνες έμειναν στην ιστορία ως «Ζάππειες Ολυμπιάδες».

1922: Ο Μουσταφά Κεμάλ ενημερώνει τηλεγραφικά την Τουρκική Εθνοσυνέλευση στην Άγκυρα για την επικείμενη νίκη των δυνάμεών του σε βάρος των Ελλήνων στο μέτωπο της Μικράς Ασίας. Στην Αθήνα ήδη άρχισε να προετοιμάζεται το έδαφος για την επικείμενη κατάρρευση του μετώπου. Χαρακτηριστικό είναι το άρθρο του Γεωργίου Βλάχου στην «Καθημερινή» με τίτλο «Οίκαδε».

1974: Ο Ανδρέας Παπανδρέου επιστρέφει στην Ελλάδα. Η πρώτη του δήλωση στο αεροδρόμιο του Ελληνικού είναι «Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες».

1996: Τη συμμετοχή της Τουρκικής παρακρατικής οργάνωσης «Γκρίζοι Λύκοι» στα επεισόδια που στοίχισαν τη ζωή σε δύο ελληνοκύπριους επιβεβαιώνει ο ΟΗΕ.

2015: Τα ρολόγια στην Βόρεια Κορέα πηγαίνουν μισή ώρα πίσω καθιερώνοντας την ώρα Πιόνγιανγκ που είναι 8,5 πλέον ώρες μπροστά από την ώρα Γκρίνουιτς.

Γεννήσεις

1769: Ναπολέων Βοναπάρτης, ονομάστηκε «Μέγας». Γεννήθηκε στο Αζαξιό της Κορσικής. Αυτοκράτορας της Γαλλίας από το 1804 έως το 1813 και από το 1814 έως το 1815. Πέθανε το 1821.

1922: Γιώργος Μουζάκης (83 χρ.), συνθέτης. Έγραψε περισσότερα από 2.500 τραγούδια και μελωδίες. Πέθανε το 2005.

1926: Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος (90 χρ.), δικηγόρος και πολιτικός. Πρόεδρος της Δημοκρατίας την περίοδο 1995-2005. Πέθανε το 2016.

1929: Θεόδωρος Δημητρίεφ, ηθοποιός και τραγουδιστής. Συγκλονιστική η ερμηνεία του στο ορατόριο του «Άξιον Εστί» του Οδυσσέα Ελύτη που μελοποίησε ο Μίκης Θεοδωράκης. Πέθανε το 2016.

1929: Γιώργος Ρουμπάνης, αθλητής του άλματος επί κοντώ. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1956 στη Μελβούρνη κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο. Πέθανε το 2025.

1955: Νένα (Ειρήνη) Βενετσάνου, συνθέτρια και τραγουδίστρια.

1962: Παρασκευάς Καρασούλος, ποιητής και εκδότης

1972: Μπεν Άφλεκ, Αμερικανός ηθοποιός, σκηνοθέτης και παραγωγός

1974: Μπέττυ Μαγγίρα, ηθοποιός

Θάνατοι

1974: Γιουκ Γιούνγκ Σου, σύζυγος του Προέδρου της Νότιας Κορέας Παρκ Τσουνγκ Χι (48 χρ.). Δολοφονήθηκε κατά τη διάρκεια απόπειρας δολοφονίας του συζύγου της από πράκτορα της Βόρειας Κορέας.

1975: Μουτζιμπούρ Ραχμάν (55 χρ.), Σεΐχης του Πακιστάν. Δολοφονήθηκε μαζί με τα περισσότερα μέλη της οικογένειάς του κατά τη διάρκεια πραξικοπήματος που οδήγησε στην ανατροπή του.

1980: Γεώργιος Δρόσος (68 χρ.), δημοσιογράφος, πολιτικός

1989: Θρασύβουλος Τσακαλώτος (92 χρ.), στρατιωτικός και πολιτικός

Διαβάστε ακόμη

MEDIA

Λευκάδα: Κρυφό πάθος κάτω από τις ελιές – Το βίντεο που έγινε viral

'Οταν ένα λευκό αυτοκίνητο αρχίζει να κουνιέται τόσο έντονα που τραβά όλα τα βλέμματα!