Ανδρέας Μπάρκουλης: Σκόρπισε το ταλέντο του στους πέντε ανέμους

Κάποια από τις μοίρες, όταν γεννήθηκε ο Ανδρέα Μπάρκουλης, στις 4 Αυγούστου 1936 είχε… νεύρα. Ήταν η μέρα (η Ελλάδα δοκίμαζε μια ακόμα δικτατορία), ήταν απλά κακόκεφη; Κι όταν οι φίλες της μοίραζαν τις χάρες που θα είχε το μικρό αγόρι αυτή δεν έδωσε ευχή, αλλά… κατάρα: Να μην μπορέσει να χαρεί τη δόξα, μόνο τη ζωή.

• Από τον Άγγελο Μενδρινό

Η αλήθεια είναι ότι την απόλαυσε τη ζωή στο… κόκκινο για τα περισσότερα από τα 80 του χρόνια. Έφυγε από αυτόν τον κόσμο τέτοια μέρα (23/8) το 2016.Ταλαιπωρημένος από κινητικά προβλήματα, με κακή υγεία, αλλά τουλάχιστον ήρεμος.

Τον ζήλεψαν πολλοί. Οι γυναίκες που δεν τον είχαν δικό τους, οι άντρες που δεν μπορούσαν να του μοιάσουν. Από κοντά και οι συνάδελφοί του που τον έβλεπαν να συνδυάζει το ταλέντο με την ομορφιά, σπάνιος συνδυασμός για έναν ηθοποιό.

Χρειάστηκε να περάσουν πολλά χρόνια, με την επιστροφή του από την Αμερική για να δείξει ότι το υποκριτικό του ταλέντο ήταν υψηλού επιπέδου με τους ρόλους που έπαιξε κυρίως στο θέατρο, αλλά και στις αντίστοιχες τηλεοπτικές παραστάσεις.

Αυτό που σημάδεψε την καριέρα του ήταν η σύλληψή του για 3,17 γραμμάρια χασίς. Όπως και τώρα, έτσι και τότε δεν ήταν ούτε ο πρώτος, ούτε ο τελευταίος. Έπεσε όμως σε μια εποχή που έπρεπε οι διωκτικές αρχές να δείξουν ότι… μοχθούν για το κοινό καλό. Για να καλύψουν τις αθρόες συλλήψεις αντιστασιακών τόριξαν στους καλλιτέχνες. Ο Στράτος Διονυσίου ήταν ο πρώτος, ο Ανδρέας Μπάρκουλης ο δεύτερος.

Η σύλληψή του έγινε στις 7 Νοεμβρίου 1973 ημέρα Τετάρτη όταν πήγαινε στο θέατρο Αναλυτή (Πατησίων 72) για να παίξει στο έργο «Έρωτας και πολιτική» με τους Κώστα Ρηγόπουλο και Κάτια Αναλυτή.

Κι ενώ όλη η Αθήνα έλεγε «Τα μάθατε; Έπιασαν τον Μπάρκουλη» η σύλληψή του ανακοινώθηκε τρεις μέρες αργότερα, το Σάββατο, ίσως για να έχει χρόνο σε μέρα αργίας το κοινό να διαβάσει την είδηση!

Οι κινητοποιήσεις των Φοιτητών που λίγες μέρες αργότερα οδήγησαν στο Πολυτεχνείο, η δίκη του Κοεμτζή, οι αλλαγές που θα έφερνε η κυβέρνηση Μαρκεζίνη στον… εκδημοκρατισμό της χώρας, ήταν τα… καυτά θέματα. Κι όμως ήρθε να τα επισκιάσει η σύλληψη του Μπάρκουλη!

Στην απολογία του την Δευτέρα 12 Νοεμβρίου υποστήριξε ότι η ποσότητα ήταν για ατομική χρήση. Παραδέχτηκε ότι από το 1964 είχε μπλέξει με τα ναρκωτικά και το αλκοόλ με αιτία αισθηματικές και οικογενειακές ατυχίες, αλλά και ένα τροχαίο.

Κλείστηκε στις φυλακές μέχρι να γίνει η δίκη του, κατάφερε να βγει με εγγύηση στις 21 του μήνα.

Όμως η καριέρα του είχε καταρρεύσει. Στο θέατρο ο Βαγγέλης Βουλγαρίδης είχε πάρει τη θέση του, από την τηλεόραση ήταν κομμένος (έπαιζε στους «Εμπόρους των Εθνών» που αργότερα για άλλους λόγους στερήθηκαν στους τίτλους αρχής και τον Νίκο Ξυλούρη που απαγορεύτηκε να ακούγεται σε ΕΙΡΤ και ΥΕΝΕΔ).

Ξέροντας ότι έρχονται τα χειρότερα με τη δικαιολογία μιας τουρνέ στις ΗΠΑ έφυγε από την Ελλάδα στις 25 Μαΐου 1974. Έγινε φυγόδικος, Φυσικά στον Νέο Κόσμο δεν μπορούσε να παίξει στο θέατρο ή τον κινηματογράφο. Μόνη διέξοδος το τραγούδι. Φορώντας μια ασημένια περούκα εμφανιζόταν στα κέντρα των ομογενών σε Σικάγο, Νέα Υόρκη, Τορόντο και αλλού. Η φωνή του ήταν αξιοπρεπής, αλλά προτιμούσε να ερμηνεύει ως ηθοποιός τα τραγούδια. Εκεί κυκλοφόρησε και δύο δίσκους που έγιναν επιτυχίες μεταξύ της ομογένειας.

Στην απέραντη χώρα άγνωστος μεταξύ αγνώστων επαναπροσδιόρισε την πορεία του. Έπρεπε να βρει τη δύναμη να αρχίσει από την αρχή. Και βρήκε ανθρώπους, ομογενείς, να τον στηρίζουν. Οι περισσότεροι όταν αυτός διέπρεπε στην Ελλάδα, αυτοί βρίσκονταν στην άλλη άκρη του κόσμου δουλεύοντας σκληρά για να πετύχουν. Ουσιαστικά δεν τον είχαν ζήσει. Κι όμως του στάθηκαν.

Στις 3 Ιουλίου 1978 αποφάσισε να επιστρέψει στην Ελλάδα για να αντιμετωπίσει τις συνέπειες των πράξεων του. Μπορεί πια στη χώρα να υπήρχε Δημοκρατία, αλλά η πολιτεία εξακολουθούσε να αντιμετωπίζει τους χρήστες ως κακούργους. Εξέτισε την ποινή του κι επέστρεψε σε αυτό που αγαπούσε, την ηθοποιία.

Εκεί είχε την ευκαιρία να δείξει το ταλέντο του. Δεν ήταν πια ο ζεν πρεμιέ, αλλά ένας ηθοποιός που κατέθετε το ταλέντο του. Έπαιξε στο θέατρο, στην τηλεόραση.

Μπορεί κινηματογραφικά να σκόρπισε το ταλέντο του σε πολλές β’ κατηγορίας ταινίας και λίγες καλές, αλλά κυρίως τηλεοπτικά, όχι στα σήριαλ, αλλά στο «Θέατρο της Δευτέρας» έδειξε ποιος είναι.

Τα προβλήματα υγείας δεν τον άφησαν να ολοκληρώσει το τρίτο αυτό ξεκίνημά του.

Τα τελευταία χρόνια είχε δίπλα του την σύζυγό του Βίκυ και τα δυο παιδιά που απέκτησε μαζί της.

Άλλα γεγονότα τέτοια μέρα

30 π. Χ: Ο Οκταβιανός μετά την επιτυχία της εκστρατείας του στην Αίγυπτο εκτελεί τον Μάρκο Αντώνο Αντύλλιο, μεγαλύτερο γιο του αντιπάλου του Μάρκου Αντώνιου και τον Πτολεμαίο ΙΕ’ Καισαρίωνα, τελευταίο βασιλιά της δυναστείας των Πτολεμαίων στην Αίγυπτο, παιδί του Ιούλιου Καίσαρα και της Κλεοπάτρας.

1921: Με ενέργειες του Λώρενς της Αραβίας ο Φεϊζάλ γίνεται ο πρώτος βασιλιάς του Ιράκ.

1922: Η κυβέρνηση διορίζει Αρχιστράτηγο στο μέτωπο της Μικράς Ασίας τον αντιστράτηγο Γεώργιο Πολυμενάκο.

1944: Τα συμμαχικά στρατεύματα μπαίνουν στο Παρίσι δυόμιση μήνες μετά την απόβαση στη Νορμανδία.

1975: Ολοκληρώνεται η Δίκη των πρωταιτίων του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου στις φυλακές Κορυδαλλού. Ο Πρόεδρος του δικαστηρίου Γιάννης Ντεγιάννης ανακοινώνει τις ποινές. Οι Γεώργιος Παπαδόπουλος, Στυλιανός Παττακός και Νικόλαος Μακαρέζος καταδικάστηκαν σε θάνατο. Λίγη ώρα αργότερα ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής μετέτρεψε τις θανατικές ποινές σε ισόβια συμπληρώνοντας: «Όταν λέμε ισόβια, εννουούμε ισόβια»

1982: Με νόμο που ψηφίζει η Βουλή αναγνωρίστηκε η Εθνική Αντίσταση

Γεννήσεις

1800: Ευάγγελος Ζάππας, επιχειρηματίας και εθνικός ευεργέτης. Πέθανε το 1865

1864: Ελευθέριος Βενιζέλος, ο πολιτικός που μεταμόρφωσε την Ελλάδα από μικρό σε ασήμαντο Βαλκανικό κράτος σε μεγάλη Ευρωπαϊκή δύναμη.

1912: Τζιν Κέλι, Αμερικανός ηθοποιός και χορευτής με μεγάλη καριέρα στο Χόλυγουντ. Πέθανε το 1996.

1923: Λέανδρος Παπαθανασίου, συνθέτης και παραγωγός δίσκων, πατέρας της Βίκυ Λέανδρος. Έκανε διεθνή καριέρα ως Λεό Λέανδρος. Είναι ο πρώτος ερμηνευτής του Ύμνου του Παναθηναϊκού που έγραψαν ο Γιώργος Οικονομίδης και ο Γιώργος Μουζάκης. Πέθανε το 2005 σε ηλικία 102 χρόνων.

1949: Βίκυ Λέανδρος (Βασιλική Παπαθανασίου), τραγουδίστρια με διεθνή καριέρα και πολιτικός. Το 1967 εκπροσωπώντας το Λουξεμβούργο κέρδισε τον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision. Πούλησε περισσότερα από 150 εκ. δίσκους σε όλο τον κόσμο. Το 2006 εξελέγη Δημοτική Σύμβουλος στον Πειραιά με τον συνδυασμό του Παναγιώτη Φασούλα που στηρίχτηκε από το ΠΑΣΟΚ.

1957: Τάσος Μητρόπουλος, ποδοσφαιριστής. Έμεινε στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου για την μαχητικότητά του, αλλά και τη δύναμή του. Φόρεσε τη φανέλα όλων των μεγάλων ομάδων. Ξεκίνησε από τον Εθνικό (1977-80), συνέχισε σε Ολυμπιακό (1980-92), ΑΕΚ (1992-94), Παναθηναϊκό (1994), Απόλλωνα (1994-6), Ηρακλή (1995) και Βέροια (1995-97).

1964: Μάκης (Μαυρουδής) Βορίδης, πολιτικός. Υπήρξε γραμματέας της νεολαίας της φιλοδικτατορικής οργάνωσης ΕΠΕΝ, έγινε πρόεδρος του εθνικιστικού Εθνικού Μετώπου, εντάχτηκε στο ΛΑΟΣ, το 2012 εντάχτηκε στη Νέα Δημοκρατία στην οποία βρίσκεται μέχρι σήμερα.

1969: Τόνυ Δημητρίου, Κύπριος ηθοποιός με καριέρα στην Ελλάδα.

Θάνατοι

1926: Ροδόλφο Βαλεντίνο (26 χρ.), Αμερικανός ηθοποιός ιταλικής καταγωγής. Μεγάλο αστέρι της εποχής του βωβού κινηματογράφου αποτέλεσε το πρώτο είδωλο της κινηματογραφικής βιομηχανίας. Με την είδηση του θανάτου του ακόμη και αυτοκτονίες θαυμαστριών του σημειώθηκαν!

2020: Γιάννης Πουλόπουλος (79 χρ.), τραγουδιστής με εντυπωσιακή φωνή και μεγάλη καριέρα.

Διαβάστε ακόμη

SHOWBIZ

«Βρείτε τις διαφορές» - Viral η πρόταση γάμου του Σοϊλέδη στην Μαριλίνα - Στο Χ θυμήθηκαν την Αντωνά

Ο Άρης Σοϊλέδης έκανε πρόταση γάμου στη Μαριλίνα Κυπαρίσση στη Λήμνο. Δείτε τις λεπτομέρειες της εντυπωσιακής βραδιάς και τις αντιδράσεις στο X.