Ο υπνωτιστής, η ερωμένη και ο εγκαταλελειμμένος σύζυγος

Τέτοια μέρα, στις 22 Σεπτεμβρίου 1933 όλη η Αθήνα είχε και πάλι βασικό θέμα συζήτησης έναν υπνωτιστή. Μόνο που αυτή ιστορία δεν είχε τραγική κατάληξη, αλλά μπόλικο αλατοπίπερο με σεξ και χρήμα. Όλα τα συστατικά για να κάνει ντόρο.

• Από τον Άγγελο Μενδρινό

Πρωταγωνιστές τρεις ξένοι. Ένα ζευγάρι Ούγγρων, ο Ιωσήφ και η Ιουδήθ Λάσλο κι ένας Ολλανδός υπνωτιστής, ο Γεράδιος φαν Βέρκεμ.

Είχαν έρθει και οι τρεις στην Ελλάδα από τη Βουδαπέστη. Ένα πρωί εμφανίστηκε στην αστυνομία ο Ούγγρος σύζυγος και κατήγγειλε ότι η γυναίκα του είχε απαχθεί μέσω υπνωτισμού από τον Ολλανδό φίλο τους.

Τότε δεν ήταν της μόδας μόνο ο υπνωτισμός, αλλά και η αναζήτηση νέων θρησκειών. Το ζευγάρι των Ούγγρων ανήκε στη Θεοσοφική εταιρεία Βουδαπέστης, μια οργάνωση αμερικανικής προέλευσης που πρέσβευε ότι σε κάθε θρησκεία υπάρχουν ψήγματα αλήθειας. Είχε μάλιστα και παράρτημα στην Ελλάδα.

Μέχρι τότε η αστυνομία κυνηγούσε μέντιουμ, καφετζούδες, χαρτορίχτρες που κέρδιζαν χρήματα σε βάρος αφελών πολιτών. Τέτοια περίπλοκη υπόθεση πρώτη φορά αντιμετώπιζε.

Στις 21 Σεπτεμβρίου ο απαγωγέας και η απαχθείσα εμφανίζονται στο Αστυνομικό Τμήμα Πεντέλης και δηλώνουν ότι δεν υπάρχει απαγωγή, αλλά η Ιουδήθ που αν κρίνουμε από τις φωτογραφίες δεν την λες και ωραία, τον ακολούθησε με την θέλησή της.

Η ίδια επιβεβαίωνε το γεγονός.

Στο πλευρό του απατημένου συζύγου ήταν και το ελληνικό παράρτημα της Θεοσοφικής εταιρείας. Η πρόεδρός της η Γερμανίδα Γκέτες ήταν εκεί όπως και ο γενικός γραμματέας Π. Χατζηπέτρου.

Ο ανακριτής Πίκουλας δεν μπορούσε να βγάλει άκρη. Η Ιουδήθ μιλούσε μόνο γερμανικά που μετέφραζε η Γκέτες. Προφανώς εκτός από τη μετάφραση την προέτρεπε να επιστρέψει στον σύζυγό της και στα παιδιά τους. Αποτέλεσμα κάποια στιγμή να της επιτεθεί και να την χτυπήσει!

Ο Ιωσήφ Λάσλο επέμενε ότι η σύζυγός του είναι ναρκωμένη και δεν έχει δική της βούληση. Παράλληλα κατήγγειλε ότι φεύγοντας είχε πάρει μαζί της και 4.000 δρχ. ποσό σημαντικό για την εποχή.

Δικηγόρος του Λάσλο ήταν ο Χρήστος Λαδάς από τους διαπρεπείς νομικούς που μετά τον πόλεμο δολοφονήθηκε, όταν ήταν υπουργός, στο κέντρο της Αθήνας και έδωσε το όνομά του στην ομώνυμη οδό πίσω από την παλιά Βουλή.

Μπλεγμένος ο ανακριτής ζητά από τις Ολλανδικές και Ουγγρικές αρχές πληροφορίες για τα άτομα. Οι Ολλανδοί καταζητούσαν τον υπνωτιστή για διάφορα αδικήματα, συνήθως καταχρήσεις χρημάτων με θύματα αφελείς πολίτες.

Η Ιουδήθ κλαίγοντας κατέθεσε όχι μόνο ότι ακολούθησε με τη θέλησή της τον υπνωτιστή, αλλά ο σύζυγός της την κακομεταχειριζόταν, ποτέ δεν είχε χρήματα και της πρότεινε να κάνει συντροφιά με άντρες.

Ο υπνωτιστής με τη σειρά του κατήγγειλε ότι ο σύζυγος του απέσπασε 14.000 δρχ. Έδειξε μάλιστα το αποδεικτικό του τελωνείου που είχε δηλώσει τα χρήματα, ενώ ο Λάσλο δεν είχε δηλώσει συνάλλαγμα. Κι άφησε υπονοούμενα για την σεξουαλική του συμπεριφορά λέγοντας ότι του συμπεριφερόταν περίεργα.

Για να βγει κάποια άκρη κλήθηκε ο υποδιευθυντής του Δημόσιου Ψυχιατρείου Κωνσταντινίδης για να διαπιστώσει εάν η Ιουδήθ ήταν όντως υπνωτισμένη.

Χωρίς να μπορεί να το βεβαιώσει στο 100% δήλωσε ότι η γυναίκα δεν ήταν υπνωτισμένη, αλλά διατύπωσε ένα λογικό ερώτημα:

«Πως ο σύζυγος επέτρεπε στην Ιουδήθ να κάνει θεραπείες με τον υπνωτιστή και να μένει μαζί του τα βράδια;»

Επειδή το πράγμα έμπλεκε όλο και πιο πολύ αποφασίστηκε η πιο απλή λύση. Ο Ολλανδός υπνωτιστής εκδόθηκε στη χώρα του για να εκτίσει τις ποινές που εκκρεμούσαν, η Ιουδήθ θα πήγαινε στους γονείς της. Κι εκεί υπήρχε άλλο πρόβλημα. Όταν γεννήθηκε στην πόλη Κλουζ ανήκε ανήκε στην Αυστροουγγαρία. Τώρα ήταν μέρος της Ρουμανίας. Ειδοποιήθηκαν και την πήραν μαζί τους. Άγνωστο εάν τήρησε την υπόσχεσή της να τον περιμένει έως ότου αποφυλακιστεί για να τον παντρευτεί.

Όσο για τον σύζυγο απελάθηκε στην πατρίδα του την Ουγγαρία όπου θα συνέχιζε τις αποκρυφιστικές αναζητήσεις του κι ενδεχομένως να έβρισκε κάποια δουλειά για να καλύπτει τα έξοδά του.

Στην εφημερίδα «Έθνος» ο Τίμος Μωραϊτίνης ένας από τους κορυφαίους χρονογράφους της εποχής ασχολήθηκε με το θέμα βάζοντας την δική του πινελιά στην υπόθεση. Το δημοσιεύουμε όχι μόνο ως ντοκουμέντο για ένα δημοσιογραφικό προϊόν που δεν υπάρχει πλέον στις εφημερίδες, αλλά και για τιμήσουμε την μνήμη του, αφού πέθανε τέτοια μέρα το 1952 σε ηλικία 67 χρόνων.

Άλλα γεγονότα τέτοια μέρα

1499: Με την Συμφωνία της Βασιλείας παίρνει τέλος ο πόλεμος της Ελβετικής ομοσπονδίας και τον Αυτοκράτορα του Ρωμαιογερμανικού βασιλείου Μαξιμιλιανό Α’. Οι Ελβετοί αποκτούν την ανεξαρτησία τους.

1597: Για πρώτη φορά οι Σλάβοι πολιορκούν την Θεσσαλονίκη.

1598: Σε μονομαχία στο Χόρτον, μια περιοχή κοντά στο Ουίνδσορ και τον Τάμεση ο συγγραφέας και ηθοποιός Μπεν Τζόνσον σκοτώνει τον 20χρονο ηθοποιό Γκάμπρελ Σπένσερ. Οι λόγοι της μονομαχίας δεν έγιναν ποτέ γνωστοί.

1735: Ο σερ Ρόμπερτ Γουάλπολ γίνεται ο πρώτος πρωθυπουργός της Βρετανίας που εγκαθίσταται στην οδό Ντάουνιγκ 10 στο Λονδίνο.

1792: Η νέα Γαλλική Δημοκρατία καθιερώνει νέα χρονολόγηση. Ήταν η 1η Βεντεμιέρ του 1ου χρόνου. Ο χρόνος χωριζόταν σε 12 μήνες. Κάθε μήνας σε τρία 10ήμερα, με εξαίρεση το τελευταίο τμήμα του 12ου μήνα που είχε 12 ή 16 στα δίσεκτα χρόνια, μέρες.

1818: Μετά από θυελλώδη συνεδρίαση της Ανώτατης Αρχής της Φιλικής Εταιρείας στην Κωνσταντινούπολη αποφασίζεται η οργάνωση να συνεχίσει τις προετοιμασίες για την Επανάσταση παρά τον θάνατο του Νίκου Σκουφά.

1827: Ο αιγυπτιακός στρατός του Ιμπραήμ ξεκινά από την Μεσσηνία την ερήμωση της Πελοποννήσου.

1862: Ο βασιλιάς της Πρωσίας Γουλιέλμος Α’ ανακοινώνει ότι διόρισε πρωθυπουργό τον Ότο Βίσμαρκ, ένας 47χρονο βλοσυρό κτηματία που δεν είχε ασχοληθεί ποτέ στο παρελθόν με την πολιτική. Παρ’ όλα αυτά ο Βίσμαρκ, ο επονομαζόμενος και «Σιδερένιος Καγκελάριος» έφθασε την Πρωσία στο απόγειο της δόξας της.

1863: Ο πρόεδρός Λίνκολν εκφωνεί το λόγο της απελευθέρωσης των Σκλάβων. Από την 1η Ιανουαρίου θα απελευθερωθούν όλοι οι σκλάβοι στις επαναστατημένες Πολιτείες.

1888: Κυκλοφορεί το πρώτο τεύχος του μηνιαίου περιοδικού National Geographic.

1915: Στρατιωτικές δυνάμεις της ΑΝΤΑΝΤ αποβιβάζονται στην Θεσσαλονίκη.

1941: Ο Χίτλερ ζητά από τη Βουλγαρία ή να μπει στον πόλεμο στο πλευρό του ή να δεχθεί την κατάληψή της. Φυσικά οι Βούλγαροι προτίμησαν το πρώτο.

1971: Κηδεύεται ο νομπελίστας ποιητής Γιώργος Σεφέρης και η κηδεία του μετατρέπεται σε συλλαλητήριο κατά της δικτατορίας των συνταγματαρχών.

1973: Ο Χένρι Κίσινγκερ γίνεται ο πρώτος Εβραίος που ορκίζεται υπουργός Εξωτερικών στις ΗΠΑ.

1980: Ξεσπά ο Ιρανο-ιρακινός πόλεμος. Το Ιράκ εισέβαλε στο Ιράν σε μια προσπάθεια να ελέγξει τα στενά του Σατ Αλαράμπ.

1985: Ο Γάλλος πρωθυπουργός Λοράν Φαμπιούς παραδέχεται ότι μυστικοί πράκτορες στη Νέα Ζηλανδία βύθισαν το πλοίο της «Γκριν Πις» με το όνομα «Ρέϊνμπόου Γουόριορ» (ουράνιο τόξο) ακολουθώντας τις οδηγίες του.

1990: Σε κάθειρξη είκοσι ετών καταδικάζεται από το διαρκές στρατοδικείο ο νεότερος γιος του Νικολάι Τσαουσέσκου.

1996: Στην Αυστραλία ο καρκινοπαθής Μπομπ Ντεντ γίνεται ο πρώτος άνθρωπος στον κόσμο που αυτοκτόνησε με την έγκριση του κράτους. Χρησιμοποίησε ένεση βασιζόμενος στο νόμο περί εθελοντικής ευθανασίας.

1996: Στις Εθνικές εκλογές το ΠΑΣΟΚ του Κώστα Σημίτη κερδίζει την αυτοδυναμία με ποσοστό 41,49% (162 έδρες). Ακολουθούν Ν. Δημοκρατία (Μιλτιάδης Έβερτ) με 38,12% (108 έδρες), ΚΚΕ (Αλέκα Παπαρήγα) 5,61% (11), Συνασπισμός (Νίκος Κωνσταντόπουλος) 5,12% (9) και ΔΗ.Κ.ΚΙ (Δημήτρης Τσοβόλας) 4,43% (9). Εκτός Βουλής έμεινε η Πολιτική Άνοιξη του Αντώνη Σαμαρά με 2,94%, ενώ το όριο συμμετοχής ήταν το 3%.

Γεννήθηκαν

1791: Μάϊκλ Φάραντεϊ, Βρετανός φυσικός και χημικός, από τους πρώτους που μελέτησαν τον ηλεκτρισμό. Πέθανε στις 25 Αυγούστου 1867.

1885: Έριχ φον Στρόχαϊμ, Αυστριακός σκηνοθέτης, σεναριογράφος, ηθοποιός παραγωγός του κινηματογράφου. Μετανάστευσε μικρός στην Αμερική κι έπειτα από πολλές δουλειές του… ποδαριού κατέληξε στο Χόλυγουντ. Πέθανε στις 12 Μαΐου 1957.

Θάνατοι

1952: Τίμος Μωραϊτίνης (67 χρ.), δημοσιογράφος, συγγραφέας, εκδότης και ποιητής. Θεωρείται ο αυθεντικότερος εκπρόσωπος του χρονογραφήματος που πλέον δεν υπάρχει στις εφημερίδες, αλλά ήταν ιδιαίτερα δημοφιλές τον περασμένο αιώνα.

1991: Γιάννης Νεγρεπόντης (61 χρ.), ποιητής, πεζογράφος, στιχουργός.

2001: Αϊζακ Στερν (81 χρ.), Αμερικανός βιολονίστας ουκρανικής καταγωγής.

2007: Μαρσέλ Μαρσό (84 χρ.), Γάλλος μίμος. Θεωρείται ο αναβιωτής στα μεταπολεμικά χρόνια του μιμικού θεάτρου. Είχε διεθνή αναγνώριση με παραστάσεις σε όλο τον κόσμο.

Διαβάστε ακόμη

SHOWBIZ

Μαζωνάκης: Η κόρη των δύο γιατρών τους επισκέφθηκε σε Κορυδαλλό

Η συνάντηση έγινε σε φορτισμένο κλίμα.