Το δέντρο θα «ζει» αιώνια, καθώς 30 βρετανικά επιστημονικά κέντρα και μουσεία απέκτησαν σπόρους της προκειμένου να τους καλλιεργήσουν
Το δέντρο θα «ζει» αιώνια, καθώς 30 βρετανικά επιστημονικά κέντρα και μουσεία απέκτησαν σπόρους της προκειμένου να τους καλλιεργήσουν
Ενα μήλο ήταν η αιτία της έκπτωσης των πρωτόπλαστων από τον παράδεισο, αλλά η πτώση ενός μήλου ήταν και η αιτία για να ανακαλυφθεί το 1666 ο νόμος της βαρύτητας στη Φυσική. Λίγα δέντρα έχουν γίνει τόσο διάσημα όσο η μηλιά, ωστόσο για τους σπόρους μίας και μόνης συγκεκριμένης μηλιάς έχουν μπει… στην ουρά κέντρα και μουσεία.
Η μηλιά που στάθηκε η αιτία να ανακαλύψει ο Νεύτωνας τη θεωρία περί βαρύτητας ζει έως σήμερα και (όπως φαίνεται) θα βασιλεύει νυν και αεί μέσω των «απογόνων» της, αφού 30 βρετανικά επιστημονικά κέντρα και μουσεία απέκτησαν σπόρους της για να καλλιεργήσουν τις δικές τους μηλιές.
Αυτό ανακοίνωσε η Βασιλική Εταιρία Επιστημών της Βρετανίας, η αρχαιότερη επιστημονική εταιρία – ακαδημία στον κόσμο, η οποία είναι ένας από τους 30 φορείς που απέκτησαν τη δική τους «νευτώνεια» μηλιά. Αυτό το μοναδικό και σπάνιο γεγονός έγινε με αφορμή τον εορτασμό της πρώτης Παγκόσμιας Ημέρας Κέντρων Επιστήμης και Μουσείων Επιστημών, που διοργανώθηκε υπό την αιγίδα της UNESCO. Το δέντρο του Νεύτωνα εξακολουθεί να ανθεί στον δεντρόκηπο του αρχοντικού Γούλστχορπ στο Λίνκολνσιρ, τη γενέτειρα και το πατρικό σπίτι του Νεύτωνα.
Και ομολογουμένως είναι μια μηλιά πολυταξιδεμένη, αφού το 2010 κομμάτια ξύλου και σπόροι της στάλθηκαν στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό με τον Τιμ Πικ ως κομμάτι της αποστολής του «Principia».
Για την Ιστορία, η πτώση του διάσημου μήλου χρονολογείται το 1666, όταν ο 23χρονος Νεύτωνας παραθέριζε στο πατρικό του, καθώς το πανεπιστήμιο του Cambridge ήταν κλειστό λόγω της μεγάλης πανούκλας.
Η βαρύτητα
Η παρατήρηση της πτώσης ενός μήλου στο έδαφος και όχι στο κεφάλι του τον ώθησε να σκεφτεί περί της δύναμης που τράβηξε το μήλο.
Αν η βαρύτητα μπορούσε να επεκταθεί από τη Γη στις κορυφές των δέντρων, τότε γιατί να μην έφτανε ως το φεγγάρι; Ηταν το κρίσιμο πνευματικό άλμα, που του επέτρεψε να κατανοήσει και στη συνέχεια να περιγράψει μαθηματικά πώς η βαρύτητα υπακούει στην ίδια σχέση μεταξύ της μάζας και της απόστασης παντού στο ηλιακό σύστημα.
