Ο άνθρωπος που έδωσε εικόνα και ήχο στα καλύτερά μας χρόνια

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Ήταν 15 Ιουλίου του 1943 όταν γεννήθηκε ο Λουκιανός Κηλαηδόνης. Είδε το φως της ζωής σε μια Ελλάδα που βρισκόταν υπό κατοχή, μεγάλωσε σε μια Ελλάδα που βρισκόταν σε εμφύλιο και καθιερώθηκε σε μια Ελλάδα που προσπαθούσε να αποκτήσει ευρωπαϊκή ταυτότητα.

Από τον Άγγελο Μενδρινό

Ο Λουκιανός κατάφερε να συνδυάσει τη νοσταλγία του χτες, τα κακώς κείμενα του σήμερα και την αγωνία του αύριο. Κι όλα αυτά με ένα ανάλαφρο στιλ, με νότες που θύμιζαν την Αμερική του ’50, αλλά στίχους που αφορούσαν την Ελλάδα.

Έδωσε με τον καλύτερο τρόπο, το λεπτό του χιούμορ, την ειρωνεία όταν χρειαζόταν, την αγωνία του νεοέλληνα να γίνει… Ευρωπαίος κρατώντας τις ρίζες του με τα καλά και τα στραβά.

Σε αυτό βοήθησαν οι καταβολές του. Μεγάλωσε σε μια αθηναϊκή γειτονιά, την Νέα Κυψέλη που θύμιζε… προάστιο της Αθήνας κι ας βρισκόταν στην καρδιά της. Χωμάτινοι δρόμοι, φτωχικά σπιτάκια. Και στο δικό του σπίτι ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα της Ελλάδας του καιρού εκείνου. Τον πατέρα του τον γνώρισε στα εννιά του χρόνια. Ήταν εξορία και επέστρεψε το 1952 από τους τελευταίους που απολύθηκαν από την Μακρόνησο. Η μητέρα του Μικρασιάτισσα χρειάστηκε να γίνει και πατέρας για να κρατήσει το σπίτι. Όπως λέει ο ίδιος δεν ήταν κομμουνίστρια, αλλά σεβάστηκε την απόφαση του άντρα της να μην υπογράψει δήλωση μετάνοιας για να γυρίσει σπίτι του.

Η οικογένεια Κηλαηδόνη. Ο Λουκιανός στα χέρια του πατέρα του Δημήτρη, η μητέρα του Ιάσμη και ο αδελφός του Κώστας

Οι αντιφάσεις της οικογένειας τον ακολούθησαν και στην προσωπική του ζωή. Τελείωσε αρχιτέκτονας στο ΕΜΠ στην Αθήνα, αλλά μόνο το τελευταίο εξάμηνο ήταν στην Αθήνα, τα τρεισήμισι χρόνια τα παρακολούθησε στη Θεσσαλονίκη. Εκεί ανάμεσα στις γραμμές και τα σχέδια αγάπησε και την ζωγραφική, την γλυπτική κι ότι άλλο όμορφο υπήρχε γύρω του.

Πέταξε τέσσερα χρόνια σπουδών για να αφοσιωθεί στη μουσική.

Το πρώτο του άλμπουμ ήταν τραγούδια από τη θεατρική παράσταση Η Πόλη μας της Κωστούλας Μητροπούλου που ανέβηκε από το χορόδραμα της Ραλούς Μάνου το 1970. Εκεί γνωρίσαμε τον Μανώλη Μητσιά που ερμήνευσε τα τραγούδια μαζί με την Βίκυ Μοσχολιού

Δύο χρόνια αργότερα ο Νίκος Γκάτσος του εμπιστεύεται 13 τραγούδια που αποτελούν το δεύτερο άλμπουμ την «κόκκινη κλωστή»

Ο διαφορετικός δρόμος που χάραξε ο Λουκιανός φάνηκε στην αμέσως επόμενη δουλειά του, τα Μικροαστικά σε – υπέροχους – στίχους του Γιάννη Νεγρεπόντη. Κυκλοφόρησε μέσα στη δικτατορία (1973). Η λογοκρισία από τα 20 ενέκρινε τα 12 που κυκλοφόρησαν κι έγιναν αμέσως επιτυχίες. Ο ήχος διαφορετικός, όπως και τα νοήματα. Ένας καθαρά πολιτικός δίσκος χωρίς κραυγές, μόνο με λεπτή ειρωνεία…

Από τότε ακολούθησε ένα μπαράζ επιτυχιών, ο Φτωχός και μόνος καουμπόι, το Ψυχραιμία παιδιά, η Χαμηλή πτήση και τόσα άλλα…

Μίλησε και για δύσκολα θέματα, όπως τα ναρκωτικά με τον δικό του τρόπο…

Θα μπορούσε να επαναπαυθεί στις επιτυχίες του…

Δεν το έκανε. Η μουσική για το Θεσσαλικό Θέατρο της γυναίκας του Άννας Βαγενά, η μουσική για τις επιθεωρήσεις του Ελεύθερου Θεάτρου διοχέτευσαν την έμπνευσή του

Ανήσυχος οργάνωσε συναυλίες που άφησαν εποχή, στον Λυκαβηττό, το περίφημο Πάρτι στη Βουλιαγμένη…

Μέχρι και με πλοίο, την Ισμήνη έκανε συναυλίες. Το πλοίο στο λιμάνι με τους μουσικούς και στην αποβάθρα ο κόσμος να το απολαμβάνει…

Αν τώρα σε αυτά προσθέσουμε και την μουσική για ταινίες όπως Ο θίασος και Οι Κυνηγοί του Θόδωρου Αγγελόπουλου ή τον Ελευθέριο Βενιζέλο του Παντελή Βούλγαρη παίρνουμε μια ιδέα από την γκάμα των δραστηριοτήτων του.

Έφυγε νέος στις 7 Φεβρουαρίου 2017. Η ταυτότητά του έγραφε ότι ήταν 73 χρόνων, μέχρι την τελευταία στιγμή όμως ήταν ο έφηβος που σκάλιζε τις αναμνήσεις μας, τις έκανε μουσική και εικόνες.

Το κακό είναι ότι φεύγοντας πήρε μαζί του τα καλύτερά μας χρόνια, τη ζωντάνια, το μπρίο και μας άφησε τις αναμνήσεις, σαν τα θερινά σινεμά που λιγοστεύουν από καλοκαίρι σε καλοκαίρι.

Άλλα γεγονότα τέτοια μέρα

1099: Η Ιερουσαλήμ καταλαμβάνεται από τους Σταυροφόρους στη διάρκεια της Α’ Σταυροφορίας.

1149: Εγκαινιάζεται ο ανακατασκευασμένος Ναός της Αναστάσεως στην Ιερουσαλήμ.

1606: Γεννιέται ο μεγαλύτερος Ολλανδός ζωγράφος, Χάρμενζ Βαν Ριν Ρέμπραντ. Πέθανε το 1669.

1795: Η «Μασσαλιώτιδα» που γράφτηκε το 1792 από τον Ρουζέ ντε Λιλ γίνεται ο Εθνικός Ύμνος της Γαλλίας.

1834: Έπειτα από 356 χρόνια διαλύεται στην Ισπανία η Ιερά Εξέταση,

1904: Πεθαίνει ο Ρώσσος συγγραφέας Άντον Τσέχοφ (44 χρ.).

1906: Στις φυλακές Ναυπλίου καρατομείται ο δολοφόνος του πρωθυπουργού Δηλιγιάννη, Αντώνιος Κωσταγερακάρης.

1965: Ο πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου εξαναγκάζεται σε παραίτηση από το Παλάτι. Ήταν η έναρξη των περίφημων Ιουλιανών.

1974: Πραξικόπημα στη Κύπρο με στόχο την ανατροπή του Μακάριου. Οι πραξικοπηματίες της ΕΟΚΑ Β’ έχουν την υποστήριξη της χούντας στην Αθήνα. Νέος πρόεδρος ανέλαβε ο Νικόλαος Σαμψών, ενώ ο Μακάριος διαφεύγει τη δολοφονία από τους στασιαστές και καταφεύγει στην μονή Πάφου.

1997: Στο Μαϊάμι δολοφονείται ο μετρ της υψηλής ραπτικής Τζιάνι Βερσάτζε (49 χρ.)

2008: Σεισμός 6,4 Ρίχτερ στη Ρόδο γίνεται αισθητός μέχρι την Κύπρο.

2016: Απόπειρα πραξικοπήματος στην Τουρκία με άρματα μάχης να βγαίνουν στους δρόμους της Κωνσταντινούπολης. Τρεις μέρες μετά έχει κατασταλεί. Ο Ταγίπ Ερντογάν έχει την ευκαιρία να πραγματοποιήσει εκκαθαρίσεις στις Ένοπλες Δυνάμεις και στον κρατικό μηχανισμό.

1999: Με επέμβαση της αστυνομίας λήγει η περιπέτεια των επτά ομήρων που κρατούσε Αλβανός στο λεωφορείο των ΚΤΕΛ στη Φλώρινα Δύο επιβάτες ακινητοποίησαν τον ένοπλο, αλλά οι αστυνομικοί στη διάρκεια της επέμβασης υποχρεώθηκαν να τον σκοτώσουν.