To κοιμητήριο των κατοικίδιων

ΚΟΣΜΟΣ
Μερικές από τις τελευταίες κατοικίες ζώων στο κοιμητήριο του Παρισιού.

To κοιμητήριο των κατοικίδιων

Χτίστηκε το 1899 και λειτουργεί ακόμα! Το «Cimetiere des chiens et autres animaux domestiques» (Κοιμητήριο σκύλων και άλλων κατοικίδιων ζώων») ιδρύθηκε ύστερα από σχετικό γαλλικό νόμο που έπαψε να επιτρέπει στους Παριζιάνους να κηδεύουν τα κατοικίδιά τους όπου επιθυμούν ή να τα πετάνε στα σκουπίδια.

Μπορεί να έχουν περάσει πάνω από εκατό χρόνια, όμως το κοιμητήριο συνεχίζει να λειτουργεί κανονικά. Βρίσκεται σε βορειοδυτικό προάστιο του Παρισιού και προσφέρει αιώνια κατοικία σε εκατοντάδες ζώα που αποδείχτηκαν οι καλύτεροι φίλοι των ανθρώπων. Μεταξύ αυτών, και αρκετά ζώα που βρέθηκαν μπροστά στις κάμερες και γνώρισαν το φως της δημοσιότητας, όπως ο Rin Tin Tin! Ο γερμανικός ποιμενικός, που πρωταγωνίστησε σε είκοσι επτά χολιγουντιανές ταινίες, λατρεύτηκε τόσο πολύ από το κοινό του που έφτασε σε κάποια στιγμή της καριέρας του να λάβει τις περισσότερες ψήφους για το Οσκαρ α' αντρικού ρόλου, αλλά δεν προτάθηκε τελικά, επειδή δεν ήταν άνθρωπος. Η κηδεία του ωστόσο έγινε με ανθρώπινες τιμές.

Εκτός των σκύλων όμως στο κοιμητήριο έχουν ταφεί και αρκετές γάτες, αλλά και πτηνά, χάμστερ, κουνέλια, καθώς και ένα ψάρι, μία μαϊμού, ένα άλογο αγώνων και ένα λιοντάρι! Κάποια μνήματα είναι εντελώς λιτά, ενώ άλλα ιδιαίτερα περίτεχνα και σε αρκετά υπάρχει σκαλισμένη η φιγούρα του ζώου πάνω στο μάρμαρο. Ενας περίτεχνος τάφος είναι αφιερωμένος σε ένα σκύλο Αγίου Βερνάρδου, τον Μπάρι, ο οποίος έγινε ήρωας το 1814, όταν έσωσε σαράντα ζωές στις ελβετικές Αλπεις -μεταξύ αυτών και ένα μικρό αγόρι- που είχαν παγιδευτεί σε μια παγωμένη κορυφή χωρίς καμία πρόσβαση.

Το παριζιάνικο κοιμητήριο ιδρύθηκε από τον δικηγόρο Ζορζ Αρμουά και τη δημοσιογράφο Μαργκερίτ Ντουράν και έγινε γρήγορα πολύ δημοφιλές. Παρ’ όλα αυτά το 1986 βρέθηκε πολύ κοντά στο λουκέτο, καθώς σοβαρά οικονομικά προβλήματα οδήγησαν τους διαχειριστές του στην απόφαση για παύση κάθε δραστηριότητας. Αμέσως όμως οι υποστηρικτές του κοιμητηρίου, σε συνεργασία με τις δημοτικές αρχές, έδωσαν μάχη για να το κρατήσουν ανοιχτό. Το κατάφεραν όταν έπεισαν τις κρατικές αρχές να καταχωρίσουν το μέρος ως τόπο ιστορικού ενδιαφέροντος.