Καλεσμένη στην εκπομπή «Καλημέρα είπαμε;» με τη Ζωή Κρονάκη και τον Τάσο Ιορδανίδη βρέθηκε την Κυριακή η Αιμιλία Υψηλάντη.
Η έμπειρη πρωταγωνίστρια του θεάτρου μίλησε, μεταξύ άλλων, για τη σημασία που είχε για την ίδια η δημιουργία του δικού της θεάτρου, αλλά και για τον ηλικιακό ρατσισμό στον καλλιτεχνικό χώρο.
«Αν μου ζητούσε κάποιον να κάνω έναν απολογισμό, να πω το μεγαλύτερο μου κατόρθωμα, δεν θα έλεγα έναν ρόλο. Δεν θα έλεγα κάποια πράγματα που έζησα στην πολιτική ή το παιδί μου. Κάτι που δεν φανταζόμουν ότι μπορούσα να το κάνω… έχτισα και ξαφνικά κατάλαβα αυτό που έλεγε ο απλός άνθρωπος, που έχτισε ένα σπίτι, την τρομακτική χαρά και περηφάνεια που είχε που έχτισε».
Στη συνέχεια, η Αιμιλία Υψηλάντη αναφέρθηκε στο θέατρο Αργώ, εξηγώντας πως μέσα από αυτή τη διαδικασία κατάλαβε τι σημαίνει να δημιουργείς κάτι από την αρχή.
«Θα πέρναγε η ζωή μου, αν δεν έχτιζα το θέατρο Αργώ, χωρίς να καταλάβαινα τι σημαίνει χτίζω. Είναι αστείο για μένα, που ήθελα να ‘μαι καλλιτέχνης και δεν με ενδιέφεραν αυτά καθόλου, αλλά κατάλαβα αυτό».
Η ηθοποιός στάθηκε, επίσης, στο ζήτημα της ηλικίας στον καλλιτεχνικό χώρο, τονίζοντας πως οι ρόλοι για γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας είναι περιορισμένοι.
«Υπάρχει ηλικιακό όριο για τους καλλιτέχνες, άλλο αν προσπαθούμε να το διαχειριστούμε κάπως. Είπα πως δεν υπάρχουν ρόλοι για μεγάλες γυναίκες. Δείτε στην τηλεόραση, δείτε στα σίριαλ, πόσες λίγες είναι οι μεγάλες γυναίκες» πρόσθεσε, εν συνεχεία, η Αιμιλία Υψηλάντη στην ψυχαγωγική εκπομπή της ΕΡΤ.
Κλείνοντας, η Αιμιλία Υψηλάντη μίλησε για τον τρόπο με τον οποίο το κοινό αντιμετωπίζει διαφορετικά την εικόνα ενός άντρα και μιας γυναίκας σε μεγάλη ηλικία.
«Επίσης, υπάρχει ένα μεγάλο πολιτιστικό πρόβλημα, ενώ αποδεχόμαστε στην οθόνη το αντρικό πρόσωπο σε μεγάλη ηλικία, το αποδέχεται το κοινό, είναι πολύ αρνητικό όταν βλέπει την πολύ μεγάλη γυναίκα και δεν καταλαβαίνω γιατί. Δεν έχουμε καταφέρει, από φόβο προφανώς, να αγκαλιάσουμε τους μεγάλους και να συμφιλιωθούμε με την εικόνα τους».