Δύο Έλληνες πατριώτες στην Ξάνθη

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Κάποιες φορές μια φωτογραφία είναι χίλιες λέξεις -κάποιες άλλες φορές μπορεί να είναι και ζωντανή Ιστορία-, ιδίως στην πολιτική.

Δύο Έλληνες πατριώτες στην Ξάνθη

Το λέω, γιατί χάζευα τα στιγμιότυπα από τη συνάντηση του πρώην πρωθυπουργού με τον υπουργό Οικονομικών στην Ξάνθη. Μην πάει το μυαλό σας στο πονηρό, με διαδοχολογίες και άλλα τέτοια. Τα σημαίνοντα εδώ είναι ο τόπος και το αντικείμενο. Είναι, από τη μία πλευρά, ο ακριτικός Ελληνισμός -που φυλάει Θερμοπύλες- και, από την άλλη πλευρά, ο πρωτογενής τομέας, τα καπνά ως στοιχείο της αγροτικής παραγωγής, αφού ο Κώστας Καραμανλής είναι πρόεδρος της ΣΕΚΕ και με αυτή του την ιδιότητα τον συνάντησε ο Κυριάκος Πιερρακάκης.

Με άλλα λόγια, ο συμβολισμός είναι πατριωτικός και για αυτό εξαιρετικά ισχυρός -πώς να το πω;-, παράγει υψηλό βολτάζ. Επειδή και οι δύο είναι ευτραφείς και καλοζωισμένοι -άντε, θα το ομολογήσω-, είμαι βέβαιος ότι το ευχαριστήθηκαν και στο τραπέζι στο εστιατόριο Παλιά Πόλη, στην Ξάνθη.

Από εκεί και πέρα, πρόκειται για δύο προσωπικότητες με εντελώς αντιθετικά χαρακτηριστικά. Ο μεν πρώην πρωθυπουργός είναι λαμπερός εκπρόσωπος της ηγεμονικής πολιτικής δυναστείας που είναι ο καραμανλισμός και απόλυτος εκφραστής της καθαρόαιμης ελληνικής Δεξιάς. Ο δε νυν υπουργός Οικονομικών είναι ένας φρέσκος σαραντάρης πολιτικός, προερχόμενος από τον χώρο του Κέντρου, εντελώς και απολύτως αυτοδημιούργητος και ταυτόχρονα ο πρώτος Έλληνας που κέρδισε σε ψηφοφορία μια σημαντική διεθνή θέση: την προεδρία του Eurogroup.

Από εκεί και πέρα, εκτός από την αγάπη για το καλό φαγητό, Καραμανλής και Πιερρακάκης έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: την υψηλή δημοφιλία! Δεν είναι εύκολο να το κρατήσεις αυτό σε μια συγκυρία που η πολιτική προκαλεί, το λιγότερο, καχυποψία σε μεγάλα κομμάτια της κοινωνίας.

Κάπως έτσι, η συνάντηση δύο πολιτικών που τους χωρίζει μια γενιά παρήγαγε ένα γνήσιο πατριωτικό στιγμιότυπο που θα μνημονεύεται και θα επανέρχεται για τα επόμενα χρόνια. Θα με θυμηθείτε!

Εκτροχιασμός για τη ΓΕΚ-ΤΕΡΝΑ του μπάρμπα-Γιώργου

Δεν ξέρω αν υπάρχει χειρότερο πράγμα για Έλληνα ολιγάρχη από το να βγαίνει και να αγοράζει ο ίδιος τη μετοχή του για να συγκρατήσει την πτώση της. Αυτή είναι η ζοφερή πραγματικότητα για τη ΓΕΚ-ΤΕΡΝΑ, με τον μπάρμπα-Γιώργο Περιστέρη να βάζει κάθε τόσο το χέρι στην τσέπη και να βγάζει κάνα δυο εκατομμύρια ευρώ για να μαζεύει καμιά πενηνταριά χιλιάδες μετοχές.

Έγινε πάλι προχθές, Πέμπτη και, βεβαίως και δυστυχώς, τέτοιες κινήσεις ανακοινώνονται πλέον στο Χρηματιστήριο – τι να κάνουμε; Όλα αυτά, γιατί εκεί που η μετοχή πήγαινε για τα 58 ευρώ και βάλε, με το πουσάρισμα της Santander, έχει γκρεμοτσακιστεί κάτω από τα 40 ευρώ. Αν δεν ήταν οι νεκροί, θα έλεγα ότι η πραγματικότητα ήρθε και τράκαρε από πίσω τις εξυπνάδες αυτές των Ισπανών αναλυτών, όπως το ένα τρένο έπεσε πάνω στο άλλο στη χώρα τους.

Συνεπώς, τα πράγματα καλά δεν πάνε. Και η ιστορία του ομολόγου των 500.000.000 ευρώ για κλάματα είναι. Η ΓΕΚ-ΤΕΡΝΑ βγήκε τελικά με επιτόκιο στο 4,7% και δεν τόλμησαν να το αγγίξουν οι ελληνικές τράπεζες γιατί τους έβαλε χέρι η Τράπεζα της Ελλάδος, που έχει από πάνω της τον δράκο του SSM. Για να συνοψίσω: η κατάντια τέλος δεν έχει – τώρα που το μαύρο δεν μπορεί να εμφανιστεί άλλο ως άσπρο.

Ζόμπι-τράπεζα η Εθνική του Παυλάκη

Σαν κομφετί μοιράζουν το μέρισμα στην Εθνική Τράπεζα, μόνο που δεν είναι όλο τον χρόνο Απόκριες, παιδιά. Ο μασκαράς δώδεκα μήνες τον χρόνο είναι, βεβαίως, ο Παυλάκης Μυλωνάς, που συνεχίζει να καλύπτει την ανυπαρξία του ως μάνατζερ, μετατρέποντας τη στασιμότητα σε κερδοφορία -αφού απλώς μαζεύουν ψίχουλο ψίχουλο τις χρεώσεις στους πελάτες-, ενώ με την επαναγορά ιδίων μετοχών μπουστάρει το ποσοστό του μερίσματος επί των κερδών.

Γιατί όλα αυτά; Για να κρατηθεί η πεθαμένη μετοχή ζωντανή και να εξακολουθεί να φαίνεται ελκυστική στους αλογομούρηδες του Χρηματιστηρίου. Με άλλα λόγια, πάνε να συντηρήσουν την ψευδαίσθηση ότι η Εθνική πάει καλά -πώς να πάει; Τράπεζα-ζόμπι είναι- με διάφορα τεχνικά κόλπα που φαίνονται. Κοινώς: Παυλάκη, σε βλέπουν, φτάνει.

Μπουκώνει στόματα η ΔΕΗ

Συνεχίζεται το πάρτι με τις χορηγίες της ΔΕΗ. Ο Γεώργιος Στάσσης έχει βρει τη λύση για να εμφανίζεται ως υπερμάνατζερ στα πάσης φύσεως -και αποφύσεως- ελληνικά ΜΜΕ. Με μια 150άρα εκατομμυριάκια τον χρόνο δεν αγοράζεις απλώς την ησυχία σου ή έστω δημοσιότητα, εξασφαλίζεις την απόλυτη ασυλία για οτιδήποτε κι αν κάνεις ή δεν κάνεις.

Ποτέ η δημόσια ζωή δεν ήταν αγορασμένη όπως είναι σήμερα από τη ΔΕΗ για λογαριασμό του Στάσση, που απολαμβάνει την απόλυτη omerta και κινείται σε ένα περιβάλλον όπου η αμφισβήτηση είναι εντελώς αδιανόητη. Έλλειμμα δημοκρατίας; Αλαζονεία των μεγαλομανατζαραίων που έχουν τα media -και όχι μόνο- στο τσεπάκι τους;

Παράδειγμα: Κανείς δεν γράφει ότι, ενώ το κόστος της κιλοβατώρας είναι περί τα 100 ευρώ, η ΔΕΗ τη χρεώνει 250 ευρώ και βάλε. Γιατί; Γιατί μπορεί, και για να βγαίνουν δισ. κέρδη, ενώ κόσμος και κοσμάκης ζορίζεται, δεν μπορεί να τελειώσει τον μήνα και δεν έχει λεφτά να πληρώσει το ρεύμα. Είδατε να το λέει κάποιος κάπου; Όχι βέβαια, γιατί πώς να το πει με το στόμα γεμάτο!