Καίτη Ντάλη: Εχω φάει το ξύλο της αρκούδας από τον άντρα μου

COVER STORY
Αποκαλύψεις-σοκ από την τραγουδίστρια που αποφάσισε να τα πει όλα

Καίτη Ντάλη: Εχω φάει το ξύλο της αρκούδας από τον άντρα μου

❱❱ Η Καίτη Ντάλη, μούσα του Ξαρχάκου, βγάζει στη φόρα την άγρια κακοποίηση από τον σύζυγό της

Από τον
ΝΙΚΟ ΝΙΚΟΛΙΖΑ

Συγκλονίζει η Καίτη Ντάλη, η ιέρεια των ζεϊμπέκικων, με όσα εξομολογείται στην «Espresso», περίπου εφτά χρόνια μετά την απόφασή της να αποσυρθεί από τα φώτα της δημοσιότητας.

Η μούσα του Σταύρου Ξαρχάκου, που δεν κατάφερε να κάνει την τεράστια καριέρα που θα άρμοζε στη φωνή της και την ερμηνευτική δεινότητά της -τουλάχιστον όχι στην Ελλάδα-, μιλά πρώτη φορά για το άγριο ξύλο που έτρωγε από τον σύζυγό της, για τη συνεργασία της με τον σπουδαίο μουσικοσυνθέτη, που, όπως λέει, είναι ο μοναδικός που της φέρθηκε σαν οικογένεια, για τον έρωτα που ενέπνευσε στον Ομάρ Σαρίφ, αλλά και για τη Σωτηρία Μπέλλου, που την πολέμησε καλλιτεχνικά. Είναι η πρώτη γυναίκα που φόρεσε κοστούμι στην πίστα, μια και έζησε πολλά χρόνια στην Αμερική, ενώ είναι εκείνη που πρώτη τραγούδησε τα ρεμπέτικα σε μπλουζ μουσική!

«Κοιτούσαν το κορμί μου»

Οταν το 2012 πήρε τη σκληρή απόφαση να μην ξανατραγουδήσει, ήξερε πως ο δρόμος της απομόνωσης που τραβούσε θα της κόστιζε και ψυχολογικά, αλλά και σε χρήμα, μια και λεφτά -όπως λέει- δεν απέκτησε. «Ολοι κοιτούσαν το κορμί μου και όχι τη φωνή μου. Ο μόνος που μου φέρθηκε σαν οικογένεια και τον λατρεύω είναι ο Ξαρχάκος. Υποκλίνομαι» μας λέει και αρχίζει μια αφήγηση βγαλμένη από άλλες, σκληρές εποχές. «Αποφάσισα να φύγω απ’ αυτό το επάγγελμα γιατί, αγάπη μου, κουράστηκα τόσα χρόνια να δουλεύω και να μη με πληρώνουν. Στην Ελλάδα κανένα μαγαζί δεν πληρώνει. Αν ανοίξω το στόμα μου, θα γίνει της κακομοίρας. Σε θέλουν να τραγουδάς τζάμπα και να τα παίρνουν οι ιδιοκτήτες. Αυτός είναι και ο λόγος που σταμάτησα οριστικά το τραγούδι» σημειώνει εκνευρισμένη.

Γυναίκα μποέμισσα, γεύτηκε τη ζωή με πάθος. Δεν δείλιασε ποτέ και δεν ενέδωσε σε απειλές και σε νταβατζιλίκια. Ωστόσο, μία από τις καλύτερες στιγμές της ήταν στο θρυλικό στέκι της, στην πλατεία Βικτωρίας, περίπου πριν από μία δεκαετία. Εκεί που κάθε βράδυ γινόταν λαϊκό προσκύνημα για να ακούσουν τη μεγάλη Καίτη Ντάλη.

«Και που γινόταν χαμός, τι έγινε; Τα μαγαζιά δεν πληρώνανε και δεν πληρώνουν. Εμένα δεν με νοιάζει τι θα πει ο κόσμος. Εγώ αποφάσισα ότι έπρεπε να φύγω και έφυγα με το κεφάλι ψηλά. Τώρα μου ζητάνε να επιστρέψω. Οταν έλεγα σε όλους αυτούς “ελάτε στο μαγαζί να με δείτε, να με στηρίξετε”, δεν έρχονταν. Τώρα ξανασκέφτηκαν την Καίτη Ντάλη; Οχι, ευχαριστώ, δεν θα πάρω» λέει με πικρία.

Γεννήθηκε στη Φωκίωνος Νέγρη. Οι γονείς της πάντα, όσο θυμάται τη ζωή της, την απέτρεπαν να γίνει τραγουδίστρια. «“Δεν θα σε κάνουμε πουτάνα” μου έλεγε ο πατέρας μου και έτσι αποφάσισα να φύγω για την Αμερική, μετανάστρια. Εκεί πρωτοδούλεψα στη λάντζα. Μετά με ανακάλυψε ο Τάκης Μπίνης. Μέγας ρεμπέτης! Μαζί του έφαγα γλυκό ψωμί. Εμεινα πολλά χρόνια στην Αμερική. Πολλή χαρτούρα. Και τώρα που το σκέφτομαι, πέρασα καλύτερα απ’ ό,τι στην Ελλάδα. Οι άνθρωποι εκεί ήταν πιο αγνοί. Εδώ, στο καλλιτεχνικό στερέωμα όλοι είναι απατεώνες. Θα σου δώσω ένα παράδειγμα: όταν ήμουν στα φόρτε μου, μια πολύ μεγάλη τραγουδίστρια έδωσε στην τότε δισκογραφική μου εταιρία 20.000.000 δραχμές για να με σβήσουν από προσώπου γης. Η πρώτη μου δουλειά εδώ ήταν με τον Δημήτρη Μητροπάνο. Πρώτα ονόματα ήμασταν και οι δύο» θυμάται, ξεφυλλίζοντας νοσταλγικά το άλμπουμ των αναμνήσεων.

Σε μία από τις σπάνιες συνεντεύξεις της, πριν από πολλά χρόνια, είχε πει ότι στα κέντρα όπου τραγουδούσε οι δεσμίδες με τα εκατομμύρια πηγαινοέρχονταν για πάρτη της. «Εγώ πάντως δεν απέκτησα χρήματα. Τίποτα. Δούλεψα με θηρία. Με τον Τσιτσάνη, τον Ζαμπέτα, τον Γαβαλά, τον Διονυσίου. Με έπαιρναν μαζί τους, γιατί τους έφερνα κόσμο και χαρτούρα. Στον Τσιτσάνη άρεσε η φωνή μου. Με τον Ζαμπέτα ήμουν φίλη. Ομως εγώ δέχτηκα πόλεμο από ανθρώπους που ήταν πίσω από όλα αυτά τα ιερά τέρατα. Μου έβαζαν συνεχώς τρικλοποδιές. Τι να εξιστορήσω και τι να αφήσω» λέει με πικρία στη φωνή.

Τα κεφάλαια της ζωής της Καίτης Ντάλη, πολλά. Τόμος ολόκληρος! «Θέλω να τα γράψεις σε βιβλίο. Να ξέρει ο κόσμος τι γινόταν» μας λέει με την περηφάνια της ντίβας και πρώτη φορά αποφασίζει να μιλήσει δημοσίως για τα άγρια βασανιστήρια που έζησε στα χέρια του πρώην συζύγου της.

«Δεν απέκτησα δική μου οικογένεια. Μια φορά παντρεύτηκα και μετά την εκκλησία χώρισα. Δεν μπορούσε να πάει παρακάτω αυτός ο γάμος... Δεν μπορεί να παντρεύεσαι και ο άλλος να πηγαίνει με γκόμενα το ίδιο βράδυ» αναφέρει, όμως κάτι στο βλέμμα της προδίδει κάτι πιο σοβαρό από μια απιστία...

Τη ρωτάμε αν ο πρώην άντρας της τη χτυπούσε και τότε ένας χείμαρρος ξεχύνεται από μέσα της: «Αυτό που λένε σήμερα bullying θα έπρεπε να το μετονομάσουν “σε πατάω κάτω”. Εχω φάει το ξύλο της αρκούδας από τον άντρα μου. Τον παντρεύτηκα για πέντε ώρες και μετά την εκκλησία τον χώρισα. Ημασταν μαζί δύο και πλέον χρόνια. Το ξύλο το δικό μου δεν το έχει φάει άλλος άνθρωπος. Ηταν άρρωστος από τη ζήλια. Δεν μπορεί να διανοηθεί κανείς τι τράβηξα. Ηθελε να με καταστρέψει. Και δεν μπορούσα να τον καταγγείλω στην Αστυνομία, γιατί θα με έγραφαν τα περιοδικά και φοβόμουν μην το μάθει η μάνα μου, ο πατέρας μου. Ημουν όνομα τότε» μας λέει και μας αιφνιδιάζει!

Προσπαθεί να πιει μια γουλιά νερό και το χέρι της τρέμει. Από τα μάτια της στάζουν δάκρυα... «Μετά το ξύλο που έτρωγα από εκείνον, πήγαινα με δεμένα πόδια και χέρια να τραγουδήσω. Κατέστρεψα την καριέρα και τη ζωή μου εξαιτίας του. Οταν χωρίσαμε, είχε βάλει φίλους του και όπου με έβρισκαν με χτυπούσαν. Και πόσα δεν πλήρωσα για να πάρω το διαζύγιο; Περιουσίες. Δεν μου πήρε μόνο τα λεφτά, αλλά τον πλήρωσα με τη ζωή μου ολόκληρη!» ξεσπά. 

Ολοκληρώνοντας την κουβέντα μας, της ζητάμε να συμβουλεύσει τα νέα παιδιά που θέλουν να κάνουν καριέρα στον χώρο του τραγουδιού. «Να μην το κάνουν! Να μη γίνουν τραγουδιστές. Τους δίνω ευχή και κατάρα. Να σπουδάσουν, να κάνουν οικογένεια, να κάνουν άλλες δουλειές. Η νύχτα είναι άτιμη».

----

«Μου την έπεφταν και άντρες και γυναίκες, αλλά δεν ενέδωσα στις σεξουαλικές παρενοχλήσεις! Γι’ αυτό κι έμεινα στην... ίδια τάξη»

Εκείνες τις σκληρές εποχές των περασμένων δεκαετιών, που η γυναικεία παρουσία τόσο στην κοινωνία όσο και στις πίστες ήταν... υποδεέστερη, η Καίτη Ντάλη έζησε πολλά. «Ολοι αυτοί που βγαίνουν σήμερα και λένε για σεξουαλικές παρενοχλήσεις, ένα μόνο θα σου πω: ήθελαν και τα έκαναν. Αν δεν “δώσεις”, δεν θα “πάρεις”. Εγώ παρότι δέχτηκα σεξουαλικές παρενοχλήσεις, δεν ενέδωσα. Μου την έπεφταν και άντρες και γυναίκες! Και συνθέτες και συνάδελφοι τραγουδιστές και διευθυντές δισκογραφικών μου έδιναν ραντεβού και εγώ τους έστηνα! Ολοι στο ίδιο μοτίβο κινούνταν. Γι’ αυτό κι έμεινα στην... ίδια τάξη» μας λέει και σκάει στα γέλια.

«Ακόμα και στην Αμερική που εγώ ήμουν πρώτο όνομα, πέρασα πολλά από συναδέλφους μου, που έρχονταν για αρπαχτές. Εβαζαν λόγια, μου έκλειναν το μικρόφωνο... Υπάρχει ένας βλάχος εδώ, που δουλεύει ακόμα, από τον οποίο τι πέρασα, Παναγία μου!» θυμάται, αλλά αναφέρεται και σε καλές συνεργασίες που δεν θα ξεχάσει ποτέ.

«Πρότυπά μου ήταν ο Καζαντζίδης, ο Γαβαλάς και η Μοσχολιού. Με τη Βίκυ συνεργαστήκαμε αρκετά. Ηταν η μεγάλη μου αδυναμία. Οπως και η Τζένη Βάνου. Οσο για τη Σωτηρία Μπέλλου; Ούτε συζήτηση. Οταν με ζήτησε πρώτη φορά ο Τσιτσάνης να πάω μαζί τους, εκείνη του είπε “Ή την Ντάλη ή εμένα”. Μετά από λίγες εβδομάδες και ενώ το μαγαζί τους πάτωνε και στο δικό μου διώχναμε κόσμο, ήρθε η Σωτηρία να μου ζητήσει συγγνώμη. Δεν τη δέχτηκα. Εγώ, αγάπη μου, δεν έκανα πίσω όταν είχα δίκιο» μας λέει και μας κλείνει το μάτι.

Στο κέντρο Ξημερώματα η σεξοβόμβα της πίστας υποδέχτηκε για ξεφάντωμα τον μεγάλο σταρ της εποχής Ομάρ Σαρίφ. «Με ερωτεύτηκε. Ομως εγώ φοβόμουν. Εχω γονίδια από τη Μάνη. Δεν ξέρεις τι έχει ο άλλος στο μυαλό του. Και έτσι ο Ομάρ Σαρίφ έφυγε για τη χώρα του» λέει και γελάει όταν θυμάται τους έρωτες που έζησε.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ