Ο 16χρονος Αλέξανδρος είναι έτοιμος για το πρώτο του live.

Η Μισέλ Ομπάμα έδωσε το βραβείο Καλύτερης Ταινίας στο «Argo», πυροδοτώντας μια… διπλωματική κόντρα.

Επιτυχημένη μεταμόσχευση μετά την απόφαση του 57χρονου πατέρα να γίνει δότης για το παιδί του που αντιμετώπιζε χρόνιο πρόβλημα.

Με το ταμείο στο μείον ξεκινάει την Παρασκευή στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας το συνέδριο του Κινήματος.

Μονομαχία Σαμαρά – Τσίπρα σήμερα με αφορμή τους αγρότες.

Eνα ατμοσφαιρικό και φιλόξενο gathering στα «Χρώματα βυθού» των βορείων προαστίων.

Το οσκαρικό κόκκινο χαλί μπορεί να είναι ο κρυφός πόθος κάθε ηθοποιού και σκηνοθέτη, όμως είναι και ο μεγάλος εφιάλτης, ειδικά για τις γυναίκες σταρ που θέλουν να δείχνουν -αν μη τι άλλο- αψεγάδιαστες. Αυτή η αγωνία λοιπόν εδώ και χρόνια τροφοδοτεί μια βιομηχανία… extreme θεραπειών ομορφιάς που υπόσχονται θαύματα!

Από την εφαρμογή βερνικιού στα νύχια με μαύρα διαμάντια, αξίας 250.000 δολαρίων, μέχρι την απολέπιση προσώπου με περιττώματα πουλιών τίποτα δεν ηχεί υπερβολικό από τις προτάσεις που κάνουν οι ειδικοί ομορφιάς, εν όψει της μεγάλης βραδιάς τελετής των Οσκαρ. Εξάλλου τίποτα δεν είναι αρκετό για να κάνει μια σταρ να νιώσει αυτοπεποίθηση, όταν ξέρει ότι θα τη δουν τουλάχιστον ένα δισεκατομμύριο τηλεθεατές, ενώ οι φωτογραφίες της θα αναπαράγονται για μέρες, ακόμα και για χρόνια.

Στο παρελθόν η 50χρονη πια ηθοποιός Ντέμι Μουρ είχε παραδεχτεί ότι πριν από οσκαρική βραδιά είχε υποβληθεί σε θεραπεία με βδέλλες για αποτοξίνωση του αίματός της, ενώ η Γκουίνεθ Πάλτροου είχε εμφανιστεί σε τελετή έχοντας στην πλάτη της στρογγυλά σημάδια από ένα είδος βεντούζας. Οπως αποδείχθηκε αργότερα, ήταν μια παρενέργεια θεραπείας που βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος και ανακουφίζει από το στρες.

Απόδειξη ότι μπρος στην ομορφιά οι σταρ δεν λογαριάζουν ούτε τον πόνο αλλά ούτε και την αηδία είναι το γεγονός ότι καταφεύγουν στο κέντρο ομορφιάς «Shizuka New York Day Spa» στο Μανχάταν, το οποίο στις περιποιήσεις του περιλαμβάνει το Geisha Facial, θεραπεία διάρκειας μιας ώρας που βασίζεται στην επάλειψη του δέρματος με περιττώματα από νυχτοπούλι σε μορφή σκόνης. Την… πρώτη ύλη εισάγει η ιδιοκτήτρια του ινστιτούτου Σιζούκα Μπερνστάιν από την Ιαπωνία, επειδή έχει πειστεί για την απολεπιστική της δράση!

Το άλλο μεγάλο κεφάλαιο της γυναικείας εμφάνισης, τα μαλλιά, προσεγγίζεται επίσης με θεραπείες που -αν μη τι άλλο- προκαλούν ναυτία και μόνο στο άκουσμά τους. Ενδεικτική είναι η περίπτωση του κέντρου φυσικής θεραπείας μαλλιών «The Broot», με έδρα τη Σάντα Μόνικα, που θεωρεί ότι το μυστικό για όμορφα μαλλιά βρίσκεται στους… όρχεις του ταύρου. Η ιρανικής καταγωγής ιδιοκτήτριά του Σαμίρα Ασεμανφάρ υποστηρίζει ότι η οικογένειά της χρησιμοποιεί εδώ και πολλές γενιές την τεχνική του βρασμού των ταυρίσιων όρχεων προκειμένου να φτιάξει ζωμό πρωτεϊνών και ορμονών που αποτελούν τη βάση θεραπειών ενίσχυσης και αναδόμησης των μαλλιών.

Χρυσές δουλειές κάνουν όμως και οι εταιρείες που προτείνουν έξυπνα τρικ, τα οποία μπορούν να ανεβάσουν το ηθικό των κοντών σταρ! Η εταιρεία υποδημάτων του Χονγκ Κονγκ «iiJin» τοποθετεί σε όλα της τα παπούτσια ειδικό πάτο που είναι «αόρατος» και προσθέτει από πέντε έως δώδεκα πόντους ύψος σε όσους τα φορούν! Τέλος, για όσες λατρεύουν το πολύτιμο φινίρισμα ο γνωστός κοσμηματοπώλης του Λος Αντζελες Azature έχει δημιουργήσει ένα σετ ψεύτικων νυχιών που είναι καλυμμένα με μαύρα διαμάντια 267 καρατιών, τα οποία προσθέτουν «τρισδιάστατη λάμψη» στο μανικιούρ.

Οι τσάντες-δώρα αξίας 45.000 δολαρίων

Από την τελετή των Οσκαρ ακόμα και αυτοί που δεν θα πάρουν το πολυπόθητο χρυσό αγαλματίδιο δεν θα φύγουν με άδεια χέρια. Η εταιρεία μάρκετινγκ Distinctive Assets θα μοιράσει και φέτος τη συσκευασία «Ολοι Κερδίζουν – Τσάντα Δώρου Υποψηφίου για Οσκαρ», η αξία του περιεχομένου της οποίας ξεπερνά τα 45.000 δολάρια. Ταξίδια στην Αυστραλία, τη Χαβάη και το Μεξικό, συνεδρίες personal training, προφυλακτικά, μπουκάλι τεκίλα, παπούτσια του τένις, καθώς και ειδικό σετ φαγητού για όσους προσέχουν το βάρος τους είναι μερικά από τα δώρα που προσφέρονται. Η ακαδημία δεν έχει καμία σχέση με αυτά τα δώρα, αφού σταμάτησε να τα δίνει πριν από έξι χρόνια, όταν η αμερικανική εφορία ζητούσε στη συνέχεια από τους σταρ να τα δηλώνουν και μάλιστα να πληρώνουν τον αναλογούντα φόρο!

Αγιο είχε η υπάλληλος της τεχνικής υπηρεσίας της Βουλής, όταν στην προσπάθειά της να αποστραγγίσει νερά από τον κεντρικό θόλο της Βουλής υποχώρησαν τα κρύσταλλα και κρεμάστηκε για λίγα λεπτά στο κενό, με υπουργούς και βουλευτές να κοιτάζουν ανήμποροι να τη βοηθήσουν από τα έδρανα. Γυναίκα υπάλληλος της Βουλής νωρίς το πρωί ανέβηκε στον θόλο που βρίσκεται πάνω από την αίθουσα της Ολομέλειας κι επιχείρησε να βγάλει νερά που είχαν σωρευθεί εκεί, για να μην πέσουν στην αίθουσα της Ολομέλειας.

Στα υπουργικά έδρανα βρίσκονταν ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Χρήστος Σταϊκούρας και ο υφυπουργός Αθλητισμού Γ. Ιωαννίδης. Ξαφνικά το μεταλλικό πλαίσιο υποχώρησε, έσπασαν γυαλιά που έπεσαν πάνω στα κυβερνητικά έδρανα και η υπάλληλος βρέθηκε αιωρούμενη στο κενό. Υπουργοί και βουλευτές παρακολουθούσαν τη σκηνή έντρομοι και ανήμποροι να αντιδράσουν. Ευτυχώς, με τη συνδρομή των ψύχραιμων συναδέλφων της η υπάλληλος ανασύρθηκε και οδηγήθηκε στο ιατρείο της Βουλής προκειμένου να της παρασχεθούν οι πρώτες βοήθειες, αφού ευτυχώς είχε μόνο κοψίματα στα χέρια της. Αν η κοπέλα δεν μπορούσε να συγκρατηθεί, θα είχαμε ατύχημα με απρόβλεπτες συνέπειες στην αίθουσα της Ολομέλειας.

Από την τεχνική υπηρεσία της Βουλής έγινε γνωστό ότι υπήρχε προστατευτικό δίχτυ στον θόλο και ότι είχαν τηρηθεί όλα τα μέτρα ασφαλείας. Επίσης, ότι η υπάλληλος της τεχνικής υπηρεσίας ήταν δεμένη με ζώνη ασφαλείας, αλλά γλίστρησε στην κοιλοδοκό, με αποτέλεσμα να σπάσουν γυαλιά του θόλου και η ίδια να βρεθεί αιωρούμενη μέχρι να την τραβήξουν οι συνάδελφοί της. Τη συμπάθειά του εξέφρασε ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Χρήστος Σταϊκούρας, όταν η συνεδρίαση ξεκίνησε λίγο αργότερα, για την προσπάθεια των υπαλλήλων της Βουλής να κρατήσουν ασφαλή την αίθουσα.

ΚΩΣΤΑΣ ΖΑΦΕΙΡΙΟΥ

Λονδίνο, μία από τις πρωτεύουσες της μόδας, της μουσικής, οικονομικό κέντρο και πρωτεύουσα της Ευρώπης, πόλος έλξης πληθώρας εθνών που βρίσκονται σε αναζήτηση καλύτερου βιοτικού επιπέδου κι εργασιακών ευκαιριών, το μεγαλύτερο μάλλον melting pot της Ευρώπης, όπου καθημερινά συνυπάρχουν όλες οι φυλές και συμβάλλουν στη δημιουργία μιας κοσμοπολίτικης ατμόσφαιρας χαρίζοντας στον επισκέπτη μια πολυδιάστατη γκάμα επιλογών σε όλα τα επίπεδα. Το πάντρεμα της αγγλοσαξονικής κληρονομιάς με το νέο και διεθνές αίμα που κυκλοφορεί στην πόλη δίνει στο Λονδίνο τον μοναδικό, ζωηρό χαρακτήρα του.
Απειρα ενδιαφέροντα και συναρπαστικά μέρη: εστιατόρια, bars, delis, fashion boutiques, μουσεία, εκθέσεις μοντέρνας τέχνης, υπαίθριες αγορές και δυστυχώς πολύ λίγος χρόνος για να τα εξερευνήσεις, να τα γνωρίσεις και να τα απολαύσεις όπως πρέπει. Σε μαραθώνιο λοιπόν επιδόθηκα την περασμένη εβδομάδα κατά τη διάρκεια του London Fashion Week προκειμένου να προλάβω να επισκεφτώ νέα εστιατόρια, μαγαζιά κι εκθέσεις τέχνης που «έτρεχαν», καθώς και παλιά αγαπημένα μέρη που ευτυχώς δεν χάνουν ποτέ την αξία τους στο Λονδίνο.

Ενα από αυτά είναι το εστιατόριο «Wolseley» στο Picaddily, ανοιχτό από το πρωί σερβίροντας υπέροχο τυπικό αγγλικό πρωινό έως και το βράδυ με ραφιναρισμένη αγγλική – μεσογειακή κουζίνα. Στο «Wolseley» δεν παραλείπω ποτέ να πάω, λόγω του κοσμοπολίτικου αλλά και πολιτισμένου περιβάλλοντός του, αλλά και για το μοναδικό του τσάι που τις περισσότερες φορές θα το απολαύσετε δίπλα στον Daniel Craig, την Elizabeth Hurley ή κάποιον άλλο celebrity. Το english tea αποτελεί ολοκληρωμένο γεύμα με πεντανόστιμα ελαφριά σάντουιτς, τυπικά αγγλικά γλυκά και παραδοσιακά scones με σπιτική μαρμελάδα και κρέμα που δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να χάσετε. Δίπλα ακριβώς από το «Wolseley» βρίσκεεται και το γνωστό «Ritz» όπου κι εκεί σερβίρεται english tea. Η κράτηση είναι αναγκαία και στα δύο εστιατόρια.

Τον τελευταίο χρόνο το Soho ξαναζεί τις παλιές του δόξες, θεωρείται μάλιστα το ιδανικό μέρος της πόλης όπου μπορείς να περάσεις το καλύτερο σαββατόβραδο με αμέτρητες επιλογές από ethnic εστιατόρια. Μία από τις νέες σχετικά αφίξεις είναι το «Bocca di Lupo». Θεωρείται ένα από τα πιο αυθεντικά ιταλικά, δύο βήματα και αυτό από το Piccadilly, αφού καταφέρνει να προσελκύει ένα πολύ glamorous κοινό, χωρίς να χάνει όμως τον οικογενειακό του χαρακτήρα. Με την πρώτη ματιά στο μενού του νιώθεις ότι θα φας καλοφτιαγμένα τυπικά ιταλικά πιάτα, βασισμένα πάντα σε αυθεντικά ιταλικά συστατικά και συνταγές τυπικές απ’ όλες τις περιοχές της Ιταλίας. Το εστιατόριο έχει περίπου δώδεκα τραπέζια και κρατάει πάντα δύο-τρία για τους πελάτες δίχως κράτηση. Αν σχεδιάζετε δείπνο, καλό θα ήταν και εκεί να κάνετε κράτηση εκ των προτέρων.

Λίγο παραπέρα, στο Old Compton Road βρίσκεται το «La Bodega Negra», από τα πιο cool και εναλλακτικά εστιατόρια-bar της πόλης, με έντονο νοτιοαμερικάνικο ambience, διεθνή κόσμο κι εκλεπτυσμένη μεξικάνικη κουζίνα. Το «Cut» στο ξενοδοχείο «45 Park Lane» στο Mayfair είναι ένα από τα πιο πολυσυζητημένα καινούργια εστιατόρια, απόκτημα του διεθνούς φήμης chef και restaurateur Wolfgang Puck, με εξαιρετική αμερικανική κουζίνα, πολύ καλό σέρβις, φρέσκια και μοντέρνα διακόσμηση και τέλος όμορφο και περιποιημένο κόσμο.

Τέλος, αν θέλετε να αναμιχθείτε με τους κοσμικούς της πόλης και παράλληλα να περάσετε ένα διασκεδαστικό βράδυ wining & dining, πεταχτείτε μια βόλτα από το «Novikov», βρίσκεται και αυτό στο Mayfair, σε μια υπέροχη τεράστια σάλα χωρισμένη σε ιταλική γωνία, ιαπωνική και lounge area. Θα περάσετε υπέροχα με άφθονο socializing.

SHOP: Joseph.

Οταν πρωτοανακάλυψα το brand Joseph στα δεκαεννιά μου είχα ενθουσιαστεί. Τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια συνεχίζει να με εκπλήσσει ευχάριστα με κάθε collection του και με τις ενδιαφέρουσες συνεργασίες που κατά καιρούς κάνει με ανερχόμενους σχεδιαστές. Εκτός από την ομώνυμη μάρκα Joseph, εκεί θα βρείτε επίσης Alaia, Balenciaga, Mcqueen, Balmain, Isabel Marrant, Mary Katrantzou. Joseph καταστήματα θα βρείτε διάσπαρτα σε όλο το Λονδίνο. Επισκεφτείτε την ιστοσελίδα joseph.co.uk για να διαλέξετε την τοποθεσία που σας βολεύει. Το αγαπημένο μου multibrand Joseph κατάστημα είναι αυτό στην Draycott Avenue, το οποίο έχει και φοβερή ποικιλία από παπούτσια και τσάντες. Μετά το shopping απολαύστε το cappuccino σας ή ακόμη και ωραιότατα burgers στο «Joe’s cafe», ακριβώς απέναντι από το συγκεκριμένο μαγαζί.

Το «Matches» αποτελεί boutique-σταθμό για όλους τους fashionistas άντρες και γυναίκες και μετρά πλέον τέσσερα μαγαζιά στις περιοχές Marylebone, Richmond, Wimbledon και βεβαίως στο αγαπημένο Notting Hill. Ανοιχτό και τις Κυριακές έως τις 18.00, εκεί θα βρείτε αμέτρητους σχεδιαστές, γνωστούς και ανερχόμενους, όπως Fendi, Saint Laurent, Martin Margiela, Stella McCartney και όλους αυτούς που είδαμε να παρελαύνουν στο London Fashion Week, όπως η Mary Katrantzou, L’Wren Scott, Peter Pilotto, Preen. Εδώ θα βρείτε επίσης σχέδια του Prabal Gurung, σχεδιαστή που εντυπωσίασε στη Νεοϋορκέζικη εβδομάδα μόδας και φορέθηκε πολύ φέτος στο κόκκινο χαλί. Για να πάρετε μια γεύση προτού επισκεφτείτε το κατάστημα, ρίξτε μια ματιά στο website www.matchesfashion.com και σχεδιάστε εκ των προτέρων τα ψώνια σας.

Εκτός από τα γνωστά πολυκαταστήματα «Harrods», «Harvey Nicks» και «Selfridges», το «Liberty» θεωρείται το πιο cult απ’ όλα, με άπειρες επιλογές για πρωτότυπα δώρα, τα πιο hot beayth και fashion brands, μεγάλη ποικιλία από φουλάρια, μεταξωτά μαντίλια, κασμιρένια κασκόλ και τέλος τα πιο μοδάτα παιδικά ρούχα και αξεσουάρ.

Τέλος το «Browns» στη South Molton Street, κάθετη στην Oxford, είναι από τα πιο παλιά μαγαζιά με σχεδιαστές απ’ όλο τον κόσμο σε ρούχα, αξεσουάρ, σειρές κεριών, περιποίησης προσώπου, βιβλίων, κοσμημάτων και τέλος νυφικές συλλογές από Vera Wang, Valentino, Monique L’Huillier, Alberta Feretti, Carolina Herrera.

Για οικονομικές αγορές των τελευταίων τάσεων της μόδας επισκεφτείτε: REISS, TOPSHOP, WAREHOUSE, RIVER ISLAND, TKMAXX.

STAY

Ο κύριος και η κυρία Kemp, γνωστοί για τα design hotels τους, πήραν εκ νέου υπό την κατοχή τους το πρώτο τους ακίνητο, το ανακαίνισαν εξ ολοκλήρου, το διακόσμησαν, έβαλαν την προσωπική τους στιλιστική υπογραφή και πλέον το «Dorset Square Hotel» αποτελεί μια άψογη επιλογή boutique hotel στην καρδιά του πανέμορφου Marylebone. Τριάντα οκτώ μοναδικά και διαφορετικά μεταξύ τους δωμάτια με ζεστό χαρακτήρα, ζωηρά χρώματα, διακοσμητικά φερμένα απ’ όλον τον κόσμο, με θέα σε έναν υπέροχο, καταπράσινο ιδιωτικό κήπο.

Τυπικό βικτοριανό κτίριο που μετατράπηκε σε κομψό, μοδάτο ξενοδοχείο, το «Blakes Hotel στο South Kensington είναι συνήθης προορισμός για celebrities και άτομα της μόδας κυρίως. Η τοποθεσία του είναι πολύ βολική, εφόσον βρίσκεται κοντά σε δύο στάσεις μετρό. Με ταξί ή και με τα πόδια βρίσκεστε πολύ κοντά στα μαγαζιά του Knightsbridge του Brompton Road ή του Kings Road. Το Hyde Park, οι κήποι του Kensington και το Αlbert Hall βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής.

Στην άλλη πλευρά της πόλης, στο Strand του Covent Garden, ο πολυβραβευμένος αρχιτέκτονας Norman Foster μεταμόρφωσε σε υψηλής αισθητικής ξενοδοχείο το δεκαώροφο κτίριο που για πολλά χρόνια φιλοξενούσε τον ραδιοφωνικό σταθμό του BBC. Ονομάζεται «MEHOTEL», είναι πέντε αστέρων, έχει θέα στον Τάμεση, 24ωρο γυμναστήριο, 157 δωμάτια και 16 σουίτες και συγκλονιστική θέα από το rooftop εστιατόριό του.

ART TIPS

Για τους οπαδούς οποιασδήποτε μορφής μοντέρνας τέχνης, μία επίσκεψη αρκεί στα ακόλουθα μουσεία-γκαλερί:
The Victoria and Albert Museum: Τον Μάρτιο, μία από τις πολυαναμενόμενες εκθέσεις είναι αυτή βασισμένη στη μουσική καριέρα του David Bowie.
Το National Portrait Gallery. Npg.ork.uk
Tate Modern. Tate.org.uk

Τα σφάλματα του αστυνομικού Μπότα στην έρευνα για τη δολοφονία της Ρίβα Στίινκαμπ «έβγαλαν» τις χειροπέδες από τα χέρια του Οσκαρ Πιστόριους, ο οποίος θα είναι ελεύθερος μέχρι τη δίκη του, καθώς κρίθηκε ότι δεν συγκεντρώθηκαν αρκετά αποδεικτικά στοιχεία, ικανά να οδηγήσουν στην προφυλάκισή του.

Μετά από μια γεμάτη ανατροπές διαδικασία τεσσάρων ημερών, το δικαστήριο αποφάσισε ότι ο χρυσός Παραολυμπιονίκης μπορεί να αφεθεί ελεύθερος με εγγύηση 250.000 ραντ (ισοδυναμούν με μόλις 21.250  ευρώ), καθώς θεωρήθηκε πως δεν είναι επικίνδυνο να εγκαταλείψει τη χώρα για να αποφύγει να δικαστεί ή να προσπαθήσει να καταστρέψει τυχόν επιβαρυντικά για τον ίδιο στοιχεία. Οπως ξεκαθάρισε ο δικαστής που επιβλέπει τη διαδικασία, Ντέσμοντ Νάιρ, δεν έχει πειστεί ακόμα ότι ο Πιστόριους έκανε φόνο εκ προμελέτης και είπε πως γι’ αυτό θα αποφανθεί τελικώς η Δικαιοσύνη. Παράλληλα, ο Νοτιοαφρικανός δικαστής δεν έκρυψε την ενόχλησή του για τα σφάλματα του ντετέκτιβ Μπότα, τα οποία αποδυνάμωσαν την πολιτική αγωγή και δεν του επέτρεψαν να απορρίψει την αίτηση αποφυλάκισης με εγγύηση του διάσημου αθλητή.

Ο ίδιος ο Πιστόριους άκουγε την ετυμηγορία του δικαστηρίου μην μπορώντας -σε ορισμένες περιπτώσεις- να συγκρατήσει τα δάκρυά του. Με χέρια που έτρεμαν περίμενε την τελική απόφαση, ενώ όταν ο δικαστής αφηγούταν με λεπτομέρειες τα γεγονότα, όπως καταγράφηκαν από τη μια και από την άλλη πλευρά, άρχισε να κλαίει με λυγμούς.

Πάντως τα δάκρυα του χρυσού Παραολυμπιονίκη, όλες τις τελευταίες ημέρες, δεν έπεισαν όλους τους παρευρισκομένους. Ο εισαγγελέας Γκέρι Νελ δεν έκρυψε σε καμιά στιγμή την πεποίθησή του ότι ο κατηγορούμενος δεν κλαίει για την πράξη του, αλλά για την τύχη που θα έχει μετά από αυτήν. Σημείωσε, δε, πως ο Πιστόριους θα πρέπει να είναι βέβαιος ότι θα περάσει πολλά χρόνια στη φυλακή για το έγκλημά του.

Ενας… λαλίστατος νεο-ρεμπέτης! Ο Αγάθωνας Ιακωβίδης -ο ίδιος και οι Koza Mostra θα είναι οι «ανατρεπτικοί» εκπρόσωποί μας στη φετινή Γιουροβίζιον- δεν είναι μια απλή περίπτωση καλλιτέχνη που χρησιμοποιεί την… αυθάδεια στα ΜΜΕ για λόγους δημοσιότητας. Εκτός από το ότι έχει μεγάλο μερίδιο συμμετοχής στην αναβίωση του ρεμπέτικου τραγουδιού στη μεταδικτατορική εποχή, ο λόγος του -είτε ο προφορικός είτε… τραγουδιστικός- ήταν πάντα στα όρια μιας ελεύθερης γλώσσας «που κόκκαλα δεν έχει και κόκκαλα τσακίζει».

Με το που ανακοινώθηκε η συμμετοχή του Αγάθωνα στη Γιουροβίζιον όσοι δεν γνώριζαν τίποτα για τον τραγουδιστή των ρεμπέτικων άρχισαν να μιλάνε για την ιδιαίτερη εμφάνισή του δίνοντας έμφαση στο χοντρό μουστάκι του. Οταν τον άκουσαν δε να μιλάει και να καταφέρεται εναντίον πολλών συναδέλφων του, τα ίδια πρόσωπα μάλλον ξαφνιάστηκαν αρχικά με τα σχόλιά του, ενώ στη συνέχεια άρχισαν να του αποδίδουν και… τιμές του τύπου «καλά τα χώνει»! Ομως η αλήθεια είναι πως σε όλες σχεδόν τις τηλεοπτικές εμφανίσεις του νεο-ρεμπέτη δεν βγήκε το αληθινό του πρόσωπο. αλλά αυτό του… Αστερίξ, που θέλησαν κάποιοι να βγάλουν προς τα έξω κάνοντας μια δήθεν οπτική σύγκριση με τον γνώριμο ήρωα των κόμικς.

Η γνώμη του Αγάθωνα για πολλούς από τους συνυποψηφίους του στη Γιουροβίζιον, που δεν ήταν θετική, αλλά και το ότι δήλωσε ξεκάθαρα πως πολλές από τις νεότερες φίρμες του τραγουδιού «δεν έχουν φωνητικές δυνατότητες» προκάλεσε σάλο, με αποτέλεσμα κάποιοι να τον αποκαλέσουν «γραφικό ρεμπέτη». Ομως εκείνος φαίνεται πως γνωρίζει καλά τι λέει και προπάντων ποια είναι η θέση του ως καλλιτέχνη και ανθρώπου. «Εγώ δεν είπα ποτέ ότι είμαι ρεμπέτης, ούτε είμαι μάγκας. Είναι δύο λέξεις που δεν εκπροσωπούν την εποχή μας» δήλωσε σε πρόσφατη συνέντευξή του.

Πρρόσφυγες γονείς

Ο Αγάθων Ιακωβίδης γεννήθηκε το 1955 στον Ευαγγελισμό του Λαγκαδά από γονείς που ήταν πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία. Σε ηλικία 15 χρόνων κάνει την… επανάστασή του και φύγει από το πατρικό σπίτι («λόγω διαφωνιών με τον πατέρα μου») για να ακολουθήσει τον δρόμο που ίδιος ήθελε να πάρει στη ζωή του. Το γεγονός όμως ότι έπρεπε να δουλεύει για να ζει δεν ήταν καθόλου εύκολο για ένα παιδί στην εφηβεία, αφού πολλές φορές δεν είχε ούτε να φάει… Πάντως εκείνη η εποχή της μάλλον πρόωρης ανεξαρτησίας του του στέρησε τη δυνατότητα να σπουδάσει, γεγονός που του έμεινε απωθημένο, όπως έχει δηλώσει ο ίδιος.

Γρήγορα η μουσική και το τραγούδι θα μπουν στη ζωή του ως αντικείμενο δουλειάς, αρχικά σε μπουάτ της Θεσσαλονίκης, οι οποίες όμως δεν θα του προσφέρουν τον ήχο που ο ίδιος επιθυμεί να ακούσει, να παίξει και να τραγουδήσει. Ετσι από το 1973 και μετά αφοσιώνεται στα λαϊκά μουσικά ακούσματα, που ήταν συνδεμένα με τα παιδικά του χρόνια, από τους Μικρασιάτες γονείς και συγγενείς του. Η μεγάλη συλλογή δίσκων γραμμοφώνου -και όχι μόνο- που διαθέτει αποτελεί το ρεμπέτικο «σχολείο» του, αφού ο αυτοδίδακτος καλλιτέχνης «ρουφάει» όλα τα κλασικά σμυρναίικα και λαϊκά κομμάτια, τραγουδισμένα -σε σπάνιες εκτελέσεις- από αυθεντικούς ρεμπέτες τραγουδιστές και βέβαια δέχεται όλες τις επιρροές της ρεμπέτικης έκφρασης γενικότερα (από το χαρακτηριστικό κομπολόι μέχρι τη σχετικά «ψιλή» φωνή που είχε σε παλιότερες ηχογραφήσεις του) που τον ακολουθεί κυρίως πάνω στο πάλκο. Η αλήθεια είναι πως η αυστηρή προσήλωσή του στην εποχή του ρεμπέτικου (από τη δεκαετία του ’70 ώς σήμερα) θα αποφέρει καρπούς στη δισκογραφική του καριέρα, που ξεκίνησε το 1977, όταν ίδρυσε το Ρεμπέτικο Συγκρότημα Θεσσαλονίκης και άρχισε να κάνει μαζί του εμφανίσεις σε διάφορα μέρη της Ελλάδας.

Στις αρχές της δεκαετίας του ’80, όταν τα ρεμπέτικα της Κατοχής και όχι μόνο γίνονται της μόδας (στον απόηχο ενός έντονου πολιτικού κλίματος που ήρθε ύστερα από τη γνωστή, επτάχρονη φίμωση της χούντας προς κάθε είδος ελευθερίας), ο Αγάθωνας Ιακωβίδης αρχίζει να έχει την τιμητική του. Θα πρέπει να πούμε ότι εκείνη την εποχή εκτός από τον ίδιο «ανθίζουν» και άλλοι νεο-ρεμπέτες τραγουδιστές, όπως ο Μπάμπης Γκολές, ο Γιώργος Λεμπέσης, ο Δημήτρης Κοντογιάννης και λίγο αργότερα η Μαριώ. Με την τελευταία το 1992 θα τραγουδήσει μαζί κι από τότε θα δημιουργηθεί μεταξύ τους μια… άσβεστη κόντρα.

«Καθόλου δεν μετάνιωσα, το περίμενα είκοσι χρόνια να τα πω… » δήλωσε πριν από λίγες μέρες ο Αγάθωνας σχετικά με τα αρνητικά σχόλια που έκανε για τα φωνητικά προσόντα της παλιάς συνάδελφου του («Η Μαριώ δεν είναι συνάδελφος, τραγουδάει απαίσια») αφήνοντας να εννοηθεί πως εκείνη η συνεργασία τους δεν θα πρέπει να ήταν και η καλύτερη… Στη δεκαετία του ’80 η δυναμική… κάθοδός του στην Αθήνα τού δίνει τη δυνατότητα να συνεργαστεί με αξιόλογα ονόματα του λαϊκού και του δημοτικού τραγουδιού (Κώστας Παπαδόπουλος, Γιώργος Κόρος, Βασίλης Σούκας, Λάζαρος Κουλαξίζης, Γλυκερία, Νίκος Φιλιππίδης, Νίκος Χατζόπουλος κ.ά.), αλλά και να γίνει ένα από τα αγαπητά και περιζήτητα ονόματα των «ρεμπετάδικων» της εποχής , όπως είναι η θρυλική «Ταβέρνα του Σαμπάνη», στην οποία άφησε εποχή. Τότε ο τραγουδιστής (πάντα με μακριά μαλλιά, τα οποία ήταν κατάμαυρα) έκοψε για δεύτερη φορά στη ζωή του -και για μικρό χρονικό διάστημα- το μουστάκι του, που είναι το σήμα κατατεθέν του από τότε που ήταν 15 χρόνων. «Την πρώτη φορά το έκοψα για χάρη του γιου μου, που δεν με είχε δει ποτέ με μουστάκι και τη δεύτερη για να κάνω πλάκα στους μουσικούς μου» έχει πει ο ίδιος.

Τα ακυκλοφόρητα τραγούδια του

Ανάμεσα στα πάμπολλα ρεμπέτικα τραγούδια με τα οποία έχει συνδέσει το όνομά του συγκαταλέγονται «Τα παράνομα» (ρεμπέτικα με απαγορευμένο στίχο) αλλά και άλλα, σε μουσική και στίχους του Δημήτρη Πανούση, που ακόμα δεν έχουν κυκλοφορήσει σε δίσκους και καυτηριάζουν τη σημερινή εποχή. Για παράδειγμα, τα κομμάτια «Μαζί τα φάγαμε» («Αεροδρόμια και λιμάνια / και χρυσό Χαλκιδικής / ξεπουλάνε τα τζιμάνια / για «πινάκιο φακής» / Μετατρέψαν τη Βουλή μας σε γωνία μαγαζί / κι από πάνω μάς τη λένε / πως τα φάγαμε μαζί) και «Παραμύθια της Χαλιμάς» («Διορισμένοι και βολεμένοι / δίχως προσόντα οι διευθυντές/ πολυθεσίτες, ψεύτες κι αλήτες / πρώην αφισοκολλητές / Μας γελούσαν τα λαμόγια / πως θα νοιάζονται για εμάς / κι αποδείχτηκαν τα λόγια / παραμύθια Χαλιμάς»). Είναι παντρεμένος με την Εριφύλη Χοντολίδου, με την οποία έχει αποκτήσει έναν γιο, τον Νίκο, ο οποίος συμμετέχει σε τηλεοπτικές εκπομπές της ΕΤ3 για το ρεμπέτικο και παίζει διάφορα μουσικά όργανα βοηθώντας σε συναυλίες τον πατέρα του.

ΑΛΚΙΝΟΟΣ ΜΠΟΥΝΙΑΣ

Oι άντρες με τις σκωτσέζικες φούστες

Η νέα παρέα του Αγάθωνα ακούει στο όνομα Koza Mostra. Ποιοι είναι όμως οι άντρες με τις σκωτσέζικες φούστες και τα all stars, που ξεσηκώνουν το κοινό με το «Alcohol is free»; Η «Εspresso» έψαξε, έμαθε και σας παρουσιάζει μερικά στοιχεία για να τους γνωρίσετε καλύτερα.

Ο Ηλίας Κόζας δεν χρειάζεται συστάσεις. Βασικός τραγουδιστής των Cabaret Balkan για τρία χρόνια, είχε κοινές εμφανίσεις με τους Αγαμους Θύτες για δύο χρόνια σε όλη την Ελλάδα. Ανήσυχο πνεύμα, δεν θα μπορούσε παρά να αναζητήσει ένα πιο προσωπικό όχημα έκφρασης. Και όνομα αυτού: «Koza Mostra». Το συγκρότημα με μόλις ένα χρόνο ενεργού δράσης έχει ξεσηκώσει το κοινό σε όλη την Ελλάδα. Με περισσότερους από είκοσι πέντε σταθμούς στην καλοκαιρινή περιοδεία και με παρουσία στη Γαλλία, στο φεστιβάλ «La Kumpania,» αποτελεί αναμφισβήτητα μία από τις μουσικές εκπλήξεις της χρονιάς.

Ο Ηλίας Κόζας έχει κάνει στο χέρι του ένα τεράστιο τατουάζ, με στίχους του Κ. Π. Καβάφη, οι οποίοι του θυμίζουν την καλή του, ενώ κι εκείνη έχει κάνει ένα ανάλογο τατουάζ στα πλευρά της, με στίχους από ένα τραγούδι του.

ΤΕΡΙΑΝΝΑ ΠΑΠΠΑ

Αναζητά την ελευθερία της έκφρασης, γιατί έχει την ελευθερία της σκέψης. Θέλει να αλλάξουν πράγματα στον κόσμο γιατί μπορεί να αλλάξει πράγματα στον εαυτό του. Θέλει να χρησιμοποιεί το μυαλό του όχι ως… δοχείο για γέμισμα, αλλά ως φωτιά για άναμμα. Ο Κωνσταντίνος Καζάκος έτσι μεγάλωσε. Αυτό του έμαθαν οι γονείς του: να μη φοβάται να λέει τη γνώμη του και να παραδέχεται τα λάθη του.

Παιδί ζωηρό και ατίθασο, ο Κωνσταντίνος μεγάλωσε σε ένα υγιές περιβάλλον, με πολλή αγάπη και τρυφερότητα. «Οι εικόνες των παιδικών μου χρόνων είναι όμορφες πολύ: ξεγνοιασιά, παιχνίδι, σκανταλιές, πολύ θέατρο. Υπάρχουν όμως και εικόνες πολύ έντονες», θυμάται ο γνωστός ηθοποιός και μουσικός.

Ηταν το 1973 που οι γονείς του Τζένη Καρέζη και Κώστας Καζάκος πρωταγωνιστούσαν στη θρυλική παράσταση το «Μεγάλο μας τσίρκο» του Ιάκωβου Καμπανέλλη. Παράσταση που αρχικά κατάφερε να περάσει από τη λογοκρισία, κρύβοντας δεκάδες μηνύματα κατά της δικτατορίας. Ετσι, η σύλληψη των Καζάκου – Καρέζη δεν άργησε να έρθει. «Στην εποχή που παιζόταν το “Μεγάλο μας Τσίρκο” και γίνονταν όλα αυτά στο θέατρο, ήμουν μπροστά όταν ήρθαν στο σπίτι οι ασφαλίτες και πήραν τη μάνα μου και τον πατέρα μου. Θυμάμαι επίσης, αν και τεσσάρων ετών τότε, το Πολυτεχνείο. Με είχε ο πατέρας μου στους ώμους του και ήμασταν μέσα στο Πολυτεχνείο. Εσκαγαν δακρυγόνα, φωνές, χαμός. Είναι έντονες αυτές οι μνήμες μου», περιγράφει ο Κωνσταντίνος Καζάκος.

Οι γονείς του προσπαθούσαν ακόμα και στη μεγαλύτερη σκανταλιά του να συζητήσουν μαζί του το λάθος. «Ναι, ήμουν πολύ διάολος. Απαράδεκτα ζωηρός, αλλά όσο μεγάλωνα ηρεμούσα. Ετσι είναι και η φυσιολογική πορεία, πιστεύω. Βλέπεις παιδάκια που από τα πέντε μέχρι τα δεκαπέντε τους χρόνια είναι αγγελούδια, συσσωρεύοντας την ενέργεια και τη φούρια της νιότης και ότααν γίνουν ενήλικες τους βγαίνει η παιδική βλακεία. Πράγματα που δεν έγιναν στον σωστό χρόνο. Στη δική μου οικογένεια η βία δεν είχε θέση. Θυμάμαι μόνο μία φορά έφαγα ένα χαστούκι από τη μητέρα μου. Μιλούσε με την Αλίκη στο τηλέφωνο, το οποίο ήταν ντούμπλεξ. Εγώ κρυφάκουγα για αρκετή ώρα και όταν με πήραν χαμπάρι, την “έφαγα”» εξιστορεί ο γνωστός ηθοποιός γελώντας.

Τις περισσότερες ημέρες της εβδομάδας μετά το διάβασμα, πήγαινε με τους γονείς του στο θέατρο. Ηταν ο φυσικός του χώρος, το σοβαρό «παιχνίδι» του. «Είναι μαγικός χώρος το θέατρο και δεν γλιτώνεις εύκολα απ’ αυτό. Δεν είναι ένας συνηθισμένος χώρος εργασίας. Γι’ αυτό λέμε παίζω θέατρο, παίζω μουσική. Οι τέχνες είναι παιχνίδι. Αν πάψουν να είναι, δηλαδή αν κάποιος σταματήσει να παίζει θέατρο και αρχίσει να κάνει θέατρο, έχει χαθεί πια όλο το πράγμα. Αυτά που κάνουμε οι καλλιτέχνες είναι παιχνίδι. Ενα παιχνίδι πολύ σοβαρό, πολύ μελετημένο, με πολλή δουλειά. Αν πάψει να είναι παιχνίδι, σταματάει να είναι και τέχνη για μένα».

«Ο πρώτος του έρωτας», μας αποκαλύπτει, «ήταν μια ηθοποιός. Ημουν 5-6 ετών και είχα ερωτευτεί μια ηθοποιό από τον θίασο, την Εύα Μπενάτα, που ήταν γύρω στα 22 τότε. Εκείνη με πείραζε, αλλά εγώ ήμουν ερωτευμένος. Μια φορά σε ένα τραπέζι που ήταν όλοι οι ηθοποιοί ήρθε αρχικά και έκατσε δίπλα μου, αλλά αργότερα σηκώθηκε και πήγε δίπλα στο αγόρι της. Είδα εγώ ότι μιλούσε με άλλον και ότι τη φίλησε κιόλας, έγινα θηρίο. Σηκώθηκα και πήγα και της άστραψα ένα χαστούκι. Πληγώθηκα, ήταν ερωτική απογοήτευση (γέλια)».

Η επιλογή του να ασχοληθεί επαγγελματικά με το θέατρο και τη μουσική έγινε σε ηλικία δεκατριών ετών. Η πρώτη φορά που ανέβηκε στη σκηνή ήταν όταν ήταν μόλις δεκαέξι ετών. «Ηταν με τη μητέρα μου στη “Μήδεια”. Δούλευα στο θέατρο, όλο το καλοκαίρι για να μαζέψω χρήματα να πάρω μια κιθάρα που ήθελα. Εστηνα τα σκηνικά και έκανα κι έναν από τους φρουρούς, τα λεγόμενα “κοντάρια” που δεν μιλάνε (γέλια). Είχα όμως άγχος. Ημουν πολύ συνειδητοποιημένος για το τι ήταν το θέατρο: ότι είναι κάτι πολύ σοβαρό, το αντιμετώπιζα με πολύ σεβασμό», θυμάται.

Την πρώτη του κιθάρα την αγόρασε 5.000 δραχμές από το Αιγάλεω. «Την είχα βρει σε μια μικρή αγγελία και πήγα με τον πατέρα μου να την πάρω. Στην αρχή που δεν είχα ενισχυτή, τον έφτιαξα μόνος μου με πράγματα που βρήκα στο θέατρο και στο σπίτι κι έτσι έβγαζα ήχο. Η αλήθεια είναι ότι τότε και στο σπίτι, αλλά και οι γείτονες είχαν δεινοπαθήσει. Επαιζα δυνατά heavy metal και hard rock. Ε, κάποια στιγμή χαμήλωσα και ησύχασαν», λέει.

Η ζυγαριά ανάμεσα στη μουσική και το θέατρο, όταν έπρεπε να διαλέξει τον επαγγελματικό του δρόμο, ήταν σε πλήρη ισορροπία. «Κατάλαβα όμως, ότι αυτό που ήθελα να κάνω εγώ με τη μουσική στην Ελλάδα δεν είχε τύχη και είπα ότι “δεν πειράζει, θα ασχοληθώ επαγγελματικά με το θέατρο που το αγαπώ και θα παίζω με τους φίλους μου τη μουσική που αγαπώ”. Γι’ αυτό και τώρα που πολλοί μου λένε: “Το γύρισες στη μουσική;” τους απαντώ ότι κάνω και τα δύο. Δεν παράτησα ποτέ το θέατρο για να γίνω μουσικός. Απλώς, το κομμάτι αυτό του μουσικού το είχα λίγο στην άκρη. Κάνω είκοσι χρόνια θέατρο. Τη μουσική δεν την έχω χορτάσει τόσο. Με εξιτάρει να κάνω ένα πετυχημένο live και να γουστάρω κι εγώ, να γουστάρει και ο κόσμος. Νιώθω όμορφα. Εκφράζομαι μέσα από τη μουσική μου, από τα τραγούδια μου. Σε καμία περίπτωση, όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι άφησα το θέατρο. Ξέρω ότι η μουσική που παίζω και που γράφω μπορεί να μην έχει ιδιαίτερη θέση στην Ελλάδα, να μην είναι εμπορική, είναι rock, αλλά είμαι εγώ. Συναισθηματικά με ισορροπεί η μουσική, οικονομικά δεν μου δίνει ισορροπία».

 «Είμαι εγώ» τιτλοφορείται και το πρώτο album του Κωνσταντίνου Καζάκου, σε κλασικό ροκ ρυθμό. Στο CD συμμετέχουν ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας και ο Δημήτρης Σταρόβας, ενώ περιλαμβάνεται κι ένα γρήγορο reggae. Στα περισσότερα κομμάτια τη μουσική και τους στίχους έχει γράψει ο ίδιος.

Τη σύζυγό του, Ιωάννα Μαρτζούκου, τη γνώρισε σε μια φωτογράφηση. « Ηταν μια φωτογράφηση στο πλαίσιο μιας θεατρικής παράστασης και εκείνη, ως διευθύντρια μόδας του περιοδικού, ήρθε να επιβλέψει. Εκεί ήταν η πρώτη φορά που γνωριστήκαμε. Αργότερα ήρθε να δει την παράσταση και βρεθήκαμε με κοινή παρέα για φαγητό. Αρχικά, δεν ήμουν σε καμία φάση να επιδιώξω τίποτα. Μόλις είχα χωρίσει, δεν ήθελα σχέσεις, δεν είχα καμία όρεξη για παντρειές, δεν ήθελα πάλι τα ίδια. Αλλά βρήκα έναν άνθρωπο που μου άρεσε πολύ και δεν μπόρεσα να αντισταθώ», λέει με ένα πλατύ χαμόγελο.

Οσο για το αν υπάρχει το “για πάντα” στη ζωή του; «Το κυνηγάω, όπως όλοι. Θέλει πολλή δουλειά, δεν γίνεται μόνο του».
 

Στο πλευρό του Ζυλ Ντασσέν

Ο Κωνσταντίνος Καζάκος, μεγαλωμένος σ’ ένα περιβάλλον όπου σχεδόν τα πάντα περιστρέφονταν γύρω από τις τέχνες και το θέατρο, θα έλεγε κανείς ότι το πεπρωμένο του ήταν η υποκριτική. Ετσι τελείωσε το Θέατρο Τέχνης. «Ηξερα καλά ότι και συγκρίσεις με τους γονείς μου θα γίνουν και θα με περιμένουν με… τα όπλα στη γωνία, αλλά από τη στιγμή που αυτό ήθελα να κάνω, δεν λογάριασα τίποτα. Είπα ότι “ας λένε ό,τι θέλουν, εγώ θα κάνω αυτό που επιθυμώ. Αυτό που θέλω εγώ”».

Η πρώτη του επαγγελματική δουλειά ήταν στην παράσταση «Απόψε αυτοσχεδιάζουμε». Ακολούθησε ο «Θάνατος του εμποράκου» σε σκηνοθεσία του Ζυλ Ντασσέν. Αυτή ήταν η πρώτη του συνεργασία με τον Κώστα Καζάκο, ενώ στη συνέχεια πρωταγωνίστησε σε πολλές θεατρικές επιτυχίες. Αρχικά η τηλεόραση, όπως λέει, δεν του άρεσε. «Δεν είχε σχέση με την καλλιτεχνία, ήταν κάποιες φορές σαν εργοστάσιο, δεν είχε το στοιχείο της τέχνης. Δεν μου άρεσε. Στην πορεία όμως είδα ότι δεν είναι πάντα έτσι και ότι υπάρχουν και καλύτερα πράγματα και από την πλευρά μου ότι μπορούμε να το οργανώσουμε καλύτερα. Να σου πω την αλήθεια, μου έχει λείψει λίγο η τηλεόραση» παραδέχεται.

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ

1. Αγαπημένος τους προορισμός: «Η Πάρος και η Κέρκυρα, που είναι το νησί της γυναίκας μου και πολλά ακόμα όμορφα μέρη της Ελλάδας».
2. Αγαπημένο ποτό: Τσίπουρο και κόκκινο κρασί.
3. Αγαπημένο φαγητό: Τα πάντα. Δεν μαγειρεύω, αλλά μαγειρεύει ωραία η γυναίκα μου.
4. Τι εκνευρίζει την Ιωάννα στον Κωνσταντίνο: «Η ακαταστασία μου».
5. Εχει μια πλούσια συλλογή από σπαθιά.
6. Αγαπημένες θεατρικές παραστάσεις στις οποίες πρωταγωνιστούσε είναι μεταξύ άλλων: «Ο Βασιλιάς Ληρ», «Ο Θάνατος του Εμποράκου», «Ηταν Ολοι τους Παιδιά μου», αλλά και το «Ναι» στην οποία συμπρωταγωνιστούσε με τον Γιώργο Νινιό.
7.  Οπως λέει, αν δεν έβρισκε δουλειά ως ηθοποιός ή ως μουσικός, θα άλλαζε επαγγελματικό προσανατολισμό. «Δεν θα μου ήταν ευχάριστο, αλλά θα προσαρμοζόμουν. Δεν θα είχα κανένα πρόβλημα».
8. Θα συνεχίσει να κάνει live εμφανίσεις με το συγκρότημά του σε πόλεις της Ελλάδας και τον Μάρτιο θα εμφανίζεται στην Αθήνα.
9. Στο σχολείο ήταν μέτριος μαθητής. «Ημουν του 16. Μια φορά είχα αγγίξει το 17 και ήμουν πολύ χαρούμενος», θυμάται.
10. Οταν ήταν πολύ μικρός ήθελε να γίνει πιλότος.
11. Εκανε για δύο χρόνια μαθήματα κλασικής κιθάρας.
12. Νεαρός ήταν μέλος του συγκροτήματος «Αχτύπητα Φιλέτα».
13.  Εχει δύο παιδιά, την Τζένη και τον Ιάσονα.
14. Τα καλοκαίρια του τα έχει συνδέσει με το εξοχικό της γιαγιάς στο Κοκόνι Κορινθίας.

ΡΑΝΙΑ ΤΡΑΓΟΜΑΛΛΟΥ

Μεσημέρι Σαββάτου έξω από τη θρυλική καφετέρια «Λέντζος», στο Παγκράτι. Ο «ναός» των πιστών οπαδών του αυθεντικού καφέ φραπέ δεν θυμίζει σε τίποτα τις παλιές, καλές μέρες του ένδοξου παρελθόντος. Η πόρτα του καταστήματος μέσα στο οποίο εφευρέθηκε ο αγαπημένος καφές των Ελλήνων είναι ερμητικά κλειστή. Τα τραπεζάκια, που κάποτε «κρυφάκουγαν» τις συζητήσεις των πελατών στέκουν μόνα, οι πλαστικές καρέκλες είναι στοιβαγμένες πρόχειρα σε μια γωνιά και η ιστορική μπάρα άδεια και σκονισμένη. Η εικόνα εγκατάλειψης προκαλεί θλίψη. Δίπλα μας περαστικοί και πάλαι ποτέ θαμώνες κοντοστέκονται και κοιτούν με απορία, αναζητούν τη γνώριμη μορφή του κυρ-Χρήστου και το δυνατό γέλιο της συζύγου του Γωγώς. Ρωτάνε να μάθουν τι έχει συμβεί. Ο «Λέντζος» έκλεισε! Ο άνθρωπος που ανακάλυψε τον φραπέ λύγισε από τα χρέη, νικήθηκε από την κρίση και αναγκάστηκε να βάλει λουκέτο.

Λίγα μέτρα μακριά από το κατάστημα, στο διαμέρισμα του πέμπτου ορόφου μιας παλιάς αθηναϊκής πολυκατοικίας, ο κυρ-Χρήστος μας υποδέχεται χαμογελαστός και έτοιμος να μας μιλήσει για τις αξέχαστες στιγμές που στιγμάτισαν τα σαράντα εννιά χρόνια λειτουργίας της καφετέριας που έμελε να αλλάξει για πάντα την καθημερινή συνήθεια ενός ολόκληρου λαού. Και αυτό συνέβη ένα ηλιόλουστο μεσημέρι του 1971. Οταν ο νεαρός τότε καφετζής εμπνεύστηκε μια αληθινά «μαγική συνταγή», ταίριαξε με μαεστρία τη δοσολογία καφέ και ζάχαρης, που -μέσω μιας σύντομης… διαδρομής στο μπλέντερ- κατέληξε σε ένα παχύρευστο μείγμα με μια ονειρεμένη γεύση. Aπό την πρώτη κιόλας γουλιά γίνεται πάθος και συνήθεια ζωής. Και το όνομα αυτού, καφέ φραπέ διά χειρός Λέντζου!

Στο πλευρό του η κυρία Γωγώ, σύντροφος στη ζωή και συνοδοιπόρος στις ευχάριστες αλλά και δύσκολες ώρες, όπως ακριβώς αυτές των τελευταίων ημερών. «Μην τον βλέπετε χαμογελαστό», μας λέει με σπασμένη φωνή την ώρα που προσπαθεί να κρύψει τη συγκίνησή της. «Υπάρχουν στιγμές που νοσταλγεί το παρελθόν και ξεσπάει σε κλάματα. Είναι άγιος άνθρωπος ο Χρήστος. Εχει βοηθήσει πολύ κόσμο. Δυστυχώς, όμως, προδόθηκε».

Λένε πως τα μάτια είναι ο καθρέφτης του ανθρώπου. Ο πόνος και το παράπονο κρύβονται δύσκολα. Στην περίπτωση του κυρ-Χρήστου το σοφό λαϊκό ρητό επιβεβαιώνεται απόλυτα. Ο «πατέρας του φραπέ» νιώθει υπερήφανος, αλλά και πικραμένος. Ανοίγει την καρδιά του και μας μιλάει από ψυχής.

«Αναγκάστηκα να κλείσω την καφετέρια γιατί είχα μπλέξει άσχημα με κάποια χρήματα που είχα δανειστεί παλιότερα. Ηταν περίπου δέκα εκατομμύρια δραχμές και τα είχα ζητήσει το 1995, όταν αγόρασα το μισό μαγαζί για 125 εκατομμύρια δραχμές. Αυτός ο δανεισμός μού κόστισε. Πήρα τα λεφτά με 5% τόκο τον μήνα. Πλήρωνα κάθε μήνα κανονικά, έδωσα ένα κάρο χρήματα και σήμερα είμαι χωρίς μαγαζί και χωρίς οικονομίες. Επεσα, βλέπεις, σε ανθρώπους που πάντα ζητούσαν κάτι περισσότερο. Ετσι, το χρέος μου συνεχώς αυξανόταν. Παράλληλα, δεχόμουν μεγάλο πόλεμο. Τους τελευταίους μήνες μου ανέβασαν το νοίκι στα 9.000 ευρώ. Την ίδια στιγμή, στο κατάστημά μου εργαζόντουσαν συνολικά οκτώ κορίτσια και τα έξοδα συντήρησης ήταν δυσβάσταχτα. Εφτασα να χρωστάω τρία μηνιάτικα. Λόγω της κρίσης και επειδή δεν μπορούσα να τα φέρω βόλτα, ζήτησα να μου δώσουν μια μικρή παράταση μέχρι τα τέλη Μαρτίου, αλλά δυστυχώς δεν δεχτήκανε. Ετσι, ήρθα πρόσωπο με πρόσωπο με τον δικαστικό κλητήρα».

Καθισμένος στην αγαπημένη του πολυθρόνα, ο κυρ-Χρήστος αναπολεί τις παλιές καλές μέρες, τότε που η κίνηση στην καφετέρια ξεκινούσε από τα ξημερώματα, την εποχή ο κόσμος κυκλοφορούσε με χρήμα και ο όρος «οικονομική κρίση» φάνταζε ξένος.
«Ολες αυτές τις μέρες που κάθομαι στο σπίτι νιώθω πολύ περίεργα. Δεν έχω διάθεση να βγω. Δε μου κάνει όρεξη να πάω βόλτα γιατί δεν θέλω να περάσω έξω από το μαγαζί και να το δω κλειστό μετά από σαράντα εννιά ολόκληρα χρόνια. Τα συναισθήματα είναι ανάμεικτα: περηφάνια για όσα έχω πετύχει, αλλά και θλίψη για το άδικο τέλος. Σήμερα είμαι 79 ετών, αλλά στο βάθος του μυαλού μου είναι μόνο ένα πράγμα: να ανοίξω ξανά την καφετέρια και να φτιάξω πάλι καφέ φραπέ για τους πελάτες και τους φίλους μου».   

Το μυστικό που θα κρατήσει για πάντα

Γεννημένος στην Ολυμπία, ο κυρ-Χρήστος ξεκίνησε την επαγγελματική του πορεία στα μέσα της δεκαετίας του ’50, όταν έπιασε την πρώτη του δουλειά στο ζαχαροπλαστείο «Παπασπύρου», στο Σύνταγμα. Εκεί άλλωστε γνώρισε και τη μοναδική σύντροφο της ζωής του, την κυρία Γωγώ, με την οποία είναι αχώριστοι μέχρι σήμερα. Μετά τη στρατιωτική του θητεία, ο νεαρός τότε Λέντζος πήρε «μεταγραφή» στην «Αίγλη» του Ζαππείου, ενώ το 1964 άνοιξε το πρώτο του μαγαζί, την καφετέρια «Λέντζος». Ωστόσο επτά χρόνια αργότερα μεταφέρθηκε στο κατάστημα της οδού Βρυάξιδος 2, όπου παρασκεύασε και τον πρώτο καφέ φραπέ.  

«Το μυστικό του φραπέ “Λέντζος” δεν πρόκειται να το αποκαλύψω ποτέ. Θα σας πω όμως πώς ξεκίνησε η ιστορία και πώς δημιουργήθηκε ο αγαπημένος καφές των Ελλήνων», δηλώνει ο ίδιος και γυρίζει τον χρόνο πίσω. «Μέχρι το 1971 δεν υπήρχε πουθενά καφές φραπέ. Υπήρχαν όμως κάποιοι που έβαζαν τον καφέ και τη ζάχαρη σε ένα ποτήρι και στη συνέχεια ανακάτευαν έντονα με το καλαμάκι. Η πρώτη σοβαρή προσπάθεια είχε γίνει λίγα χρόνια νωρίτερα στη Θεσσαλονίκη, αλλά και πάλι το αποτέλεσμα δεν ήταν όπως έπρεπε, γιατί ο καφετζής χτυπούσε ελαφρά τον καφέ με shaker και όταν τον σέρβιρε ήταν σαν νεράκι. Ενα μεσημέρι, που ήμουν μόνος πίσω από τον μπουφέ της καφετέριας, αποφάσισα να πειραματιστώ με τους καφέδες. Μετά από αρκετές δοκιμές και μπόλικες αποτυχημένες προσπάθειες, κατάφερα τελικά να φτιάξω αυτό που ήθελα. Πήρα το μπλέντερ, έριξα μέσα τέσσερις κουταλιές της σούπας καφέ, δύο φλιτζάνια ζάχαρη και ενάμιση ποτήρι νερό και αφού το χτύπησα πολύ καλά, βγήκε ο πρώτος καφές φραπέ!»

Το στέκι πολιτικών, καλλιτεχνών, δικαστικών, αλλά και στρατηγών

Παραδοσιακό στέκι για τους φίλους του καλού φραπέ, η καφετέρια «Λέντζος» υπήρξε σήμα κατατεθέν του Παγκρατίου, αλλά και σημείο συνάντησης πλήθος επωνύμων της κοσμικής Αθήνας, που συχνά-πυκνά επισκέπτονταν το μαγαζί ακόμη και με άλογα!
«Μια από τις επισκέψεις που δεν πρόκειται να ξεχάσω ποτέ ήταν αυτή του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου, που είχε έρθει στην πρώτη μας καφετέρια πριν από την δικτατορία» αναφέρει η κυρία Γωγώ και συνεχίζει: «Θυμάμαι πως είχε φτάσει έξω από το μαγαζί ιππεύοντας ένα εντυπωσιακό λευκό άλογο με μια πολύ πλούσια χαίτη. Μαζί του ήταν και όλη η συνοδεία του, που τον ακολουθούσε καβάλα σε άλογα. Κατευθύνθηκαν προς το δασάκι που βρίσκεται ακριβώς απέναντι και αφού έδεσαν τα άλογα, ήρθαν στην καφετέρια. Είχαν παραγγείλει καφέ αλλά και πάστες, για τις οποίες το κατάστημά μας ήταν ξακουστό σε όλη την Αθήνα».

Ο κυρ-Χρήστος ακούει χαμογελαστός και συμπληρώνει: «Από το μαγαζί είχε περάσει κόσμος και κοσμάκης. Ενας από τους πιο τακτικούς πελάτες ήταν ο δικαστικός κ. Τζίφρας, αλλά και ένα σωρό εισαγγελείς που ερχόντουσαν μαζί του για να απολαύσουν τον καφέ τους. Οι ηθοποιοί και οι πολιτικοί που έχουν κάτσει στον “Λέντζο” είναι αναρίθμητοι. Ο Απόστολος Κακλαμάνης ήταν συχνός επισκέπτης, όπως και ο Μανώλης Αγγελόπουλος, που τραγουδούσε στο θεατράκι που υπήρχε απέναντι. Η Σοφία Βέμπο ερχόταν για καφέ μετά τις θεατρικές της παραστάσεις, ενώ η Αλίκη Βουγιουκλάκη και η Κατίνα Παξινού προτιμούσαν πάστες και παγωτό. Από εδώ είχαν περάσει και οι Κώστας Καστανάς, Γιώργος Πάντζας, αλλά και ο Αγγέλου, πρόεδρος βιομηχάνων και διευθυντής Εργατικής Κατοικίας, που είχε βοηθήσει πολλές σερβιτόρες να βγάλουν στεγαστικά δάνεια. Επίσης, φραπέ έχω σερβίρει και στην Ντόρα Μπακογιάννη και τη Λιάνα Κανέλλη, αλλά και σε πολλούς στρατιωτικούς -κυρίως στρατηγούς και πτέραρχους- που ερχόντουσαν για ουζάκι και μεζέ».

ΑΝΔΡΕΣΑ ΑΞΙΩΤΗΣ
ΦΩΤ.: ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΜΑΣΙΑΣ

O Λευτέρης Πανταζής πέρασε δύσκολες στιγμές μετά την πρόσφατη περιπέτεια της υγείας του, όμως τώρα όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν, αφού ετοιμάζεται για μεγάλο δυναμικό comeback. Η πολυήμερη «σιωπή» του δημοφιλούς τραγουδιστή ανήκει στο παρελθόν. Μια «σιωπή» που τον αναστάτωσε, μια και είχε χάσει κυριολεκτικά τη μιλιά του. Η φωνή του, αυτή που τον έκανε να γίνει αγαπητός σε χιλιάδες θαυμαστές του, αυτή που στάθηκε η αιτία για να κρατήσει στα χέρια του δεκάδες χρυσούς και πλατινένιους δίσκους, κινδύνεψε να χαθεί…

Ο δημοφιλής τραγουδιστής για πρώτη φορά μετά την περιπέτεια της υγείας του ανοίγει την καρδιά του στην «Espresso» και μιλάει για τις δύσκολες στιγμές που πέρασε στο νοσοκομείο, τις σκέψεις που έκανε την ώρα που ήταν μόνος του στο κρεβάτι του πόνου και όλα όσα τον ταλαιπώρησαν: «Πέρασα πολύ δύσκολα, κουράστηκα», λέει ο Λευτέρης Πανταζής και συνεχίζει: «Δεν ήθελα να χαλάσω κανενός το χατίρι, με αποτέλεσμα να μην κοιμάμαι καθόλου. Οπου με φωνάζανε πήγαινα, γιατί έτσι είμαι ως άνθρωπος, έτσι είναι ο χαρακτήρας μου. Είμαι εργασιομανής, μέσα από τη δουλειά μου ζω. Κάποια στιγμή λοιπόν το παράκανα, ξέχασα και παραμέλησα τον Λευτέρη. Το πρώτο… καμπανάκι που χτύπησε ο οργανισμός μου ήταν όταν λιποθύμησα, πριν από έναν μήνα περίπου, στο καμαρίνι μου μόλις τελείωσα το πρόγραμμα στο κέντρο όπου εμφανίζομαι. Είπα μέσα μου “κούραση θα είναι”. Αυτό ήταν μία εβδομάδα πριν πάθω το κακό. Στη συνέχεια ασθένησα από γρίπη με 39 πυρετό και ήμουν μία εβδομάδα στο κρεβάτι. Ηταν η πρώτη φορά στη ζωή μου που δεν είχα τις δυνάμεις για να πάω στο μαγαζί όπου τραγουδούσα. Ομως τελικά βρήκα το κουράγιο και πήγα κανονικά στο μαγαζί. Θυμάμαι ήταν Σάββατο. Την επομένη, Κυριακή πρωί, πήγα σπίτι μου, έκανα τα ραντεβού μου και ξάπλωσα. Τη Δευτέρα όμως δεν αισθανόμουν καλά. Πήρα τον γιατρό μου και μου είπε “έλα από εδώ να σε δω”. Με πήγε ο ξάδελφός μου αμέσως εκεί… Μόλις με είδε ο γιατρός, ο παθολόγος Δημήτρης Πλατανισιώτης, και με ρώτησε “τι έχεις, Λευτεράκη;” εκεί έχασα τη μιλιά μου! Με έβαλε κατευθείαν στο κρεβάτι και μου έδωσε ένα φάρμακο. Εκείνη την ώρα οι μόνες λέξεις που μπορούσα να πω ήταν “Θεέ μου, μην πάθει τίποτα η φωνούλα μου!” Μετά από πέντε μέρες επανήλθε η φωνή μου σταδιακά. Ημουν ένα… τσακ πριν από το εγκεφαλικό και όπως μου είπε ο γιατρός, “πρέπει να έχεις κάνεις πολλά καλά. Σε αγαπάει ο Θεός γιατί θα μπορούσες να είχες πάθει χειρότερα”. Πραγματικά συνέβη θαύμα, καθώς μίλησα την όγδοη μέρα, ενώ κανονικά θα μιλούσα σε δύο μήνες!»

Ο τραγουδιστής πέρασε μεγάλο σοκ και το μόνο που θέλει είναι όλα να πάνε καλά και να επιστρέψει και πάλι στις επάλξεις. Καθημερινά δέχεται ευχές από φίλους, συγγενείς και θαυμαστές, προκειμένου να γίνει γρήγορα καλά και να επιστρέψει και πάλι δριμύτερος στη showbiz. Ο γιατροί τού έχουν συστήσει ξεκούραση για τουλάχιστον έναν μήνα προτού επιστρέψει στις επαγγελματικές του υποχρεώσεις, αλλά και να ακολουθεί πιστά τη φαρμακευτική του αγωγή, ενώ αυτά που δεν χρειάζεται καθόλου είναι το στρες και η ένταση.

«Εδώ και δεκατέσσερις μέρες είμαι σπίτι» συνεχίζει ο Λευτέρης Πανταζής. «Πάντως έχω πάει τέσσερις φορές στο στούντιο και τραγούδησα κανονικά. Τι να πω; Με βοήθησε η Παναγιά η Σουμελά. Είχα ξεχάσει ότι είμαι άνθρωπος και νόμιζα ότι είμαι βιονικός… Ούτε ο Σούπερμαν να ήμουν! Αυτό που έπαθα δεν το εύχομαι ούτε στον εχθρό μου. Η αγάπη του κόσμου με κράτησε στη ζωή. Οπου υπάρχει Ελληνας, εδώ στη χώρα ή στο εξωτερικό, με έπαιρνε τηλέφωνο ή μου έστελνε λουλούδια όταν έγινε γνωστή η περιπέτειά μου. Μάλιστα, σχεδόν όλοι οι Ελληνες τραγουδιστές με πήραν τηλέφωνο, γι’ αυτό κι έχω συγκινηθεί πολύ…»
Πάντως, μετά την περιπέτεια με την υγεία του ο Λε-Πα έχει γίνει ακόμη πιο δυνατός κι έχει αναθεωρήσει πολλά πράγματα για τη ζωή. Αυτό που τώρα επιθυμεί είναι όλα να πάνε καλά με τον ίδιο, αλλά και να έχουν υγεία όλοι οι δικοί του άνθρωποι.

Στο στούντιο για τον νέο δίσκο του ο Λε-Πα

Καθώς τα δύσκολα πέρασαν για τον Λευτέρη Πανταζή, ο τραγουδιστής, γεμάτος όρεξη για δουλειά, μπήκε πριν από λίγες μέρες στο στούντιο ηχογράφησης του επί πολλά χρόνια συνεργάτη του Αβέτ, όπου ολοκλήρωσαν τον νέο δίσκο του με τίτλο «Ερχεται»! Οπως μπορείτε να δείτε και στις φωτογραφίες από τις ώρες της ηχογράφησης, ο Λευτέρης, έχοντας στο πλευρό του τον κουμπάρο του και τραγουδιστή Νίκο Γιάννου, του οποίου επιμελείται το νέο του CD, έδωσε όλο του το είναι στην ερμηνεία των νέων τραγουδιών. Από τη μικρή γεύση που πήραμε πριν από μερικούς μήνες με τα τραγούδια- προάγγελους αυτής της δισκογραφικής δουλειάς («Γωνία αγάπης και πόνου», «Δεν υπάρχει το μωρό» και «Σε νοιάζομαι») φανταζόμαστε όλοι τι έχει να γίνει με τα υπόλοιπα δώδεκα που περιλαμβάνει το CD! «Εχω ένα κομμάτι στη νέα μου δισκογραφική δουλειά που λέγεται το “Καΐκι”, σε στίχους Βασίλη Παπαδόπουλου, ο οποίος έχει γράψει εκπληκτικές επιτυχίες, και μουσική Δημήτρη Γκορδατζή» λέει ο Λε-Πα. «Το κομμάτι αυτό περνάει ένα μήνυμα για τη ζωή: ότι τίποτα δεν είμαστε και τίποτα δεν παίρνουμε μαζί μας».

ΣΑΣΑ ΣΤΑΜΑΤΗ

Μία από τις πιο θεματικές αποδράσεις μελών τρομοκρατικής οργάνωσης μέσα από τις φυλακές κατάφερε να αποτρέψει η Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία με τη σύλληψη των τεσσάρων δραστών της δίδυμης ληστείας στο Βελβεντό της Κοζάνης. Σύμφωνα με τα όσα έγιναν γνωστά από το αρχηγείο της ΕΛ.ΑΣ. και έπειτα από την εξερεύνηση των πέντε USB που βρέθηκαν στο διαμέρισμα-γιάφκα στα Τουρκοβούνια, η ομάδα Μιχαηλίδη – Πολίτη είχε ήδη εκπονήσει λεπτομερές σχέδιο απόδρασης συγκεκριμένων μελών της ένοπλης οργάνωσης «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς», τα οποία κρατούνται στο σωφρονιστικό κατάστημα Κορυδαλλού.

Μάλιστα, όπως πρόεκυψε από τη μελέτη του σχεδίου, η ομάδα του Βελβεντού θα χρησιμοποιούσε νοικιασμένο ελικόπτερο προκειμένου να πάρει μέσα από το προαύλιο των φυλακών πρόσωπα που έχουν παίξει κεντρικό ρόλο στην ένοπλη οργάνωση. Στην πραγματικότητα θα ακολουθούσαν κατά γράμμα το σχέδιο απόδρασης του Αλβανού κακοποιού Ριζάι και του Παλαιοκώστα μέσα από τον Κορυδαλλό, η οποία είχε γίνει επίσης με ελικόπτερο. Οι πληροφορίες που έχει καταφέρει να συγκεντρώσει η Αντιτρομοκρατική κάνουν λόγο για προχωρημένο σχέδιο. Μάλιστα φέρεται να είχαν ήδη ειδοποιηθεί συγκεκριμένα μέλη της ένοπλης οργάνωσης, ώστε να είναι έτοιμα για την απόδραση.

Στις ίδιες αποθηκευτικές μονάδες οι αστυνομικοί βρήκαν επιστολές που αντάλλαζαν οι συλληφθέντες στο Βελβεντό της Κοζάνης με τους έγκλειστους συντρόφους τους στις φυλακές Κορυδαλλού. Παρά την κοινή τους ιδεολογία, φαίνεται πως είχαν υπάρξει διαφωνίες θεωρητικού περιεχομένου μεταξύ των αρχικών μελών της «Συνωμοσίας» και της ομάδας Μιχαηλίδη – Πολίτη.

Σύμφωνα με την ΕΛ.ΑΣ., στα πέντε USB βρέθηκαν επίσης φωτογραφίες και βίντεο από καταστήματα τραπεζών, κείμενα επιστολών που απευθύνονται σε φυλακισμένα μέλη της «Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς» και οι οποίες εμπεριέχουν ιδεολογικές θέσεις και τοποθετήσεις, καθώς και μεταξύ τους διαφωνίες. Ακόμα βρέθηκαν κείμενα από έρευνα αγοράς επιχειρησιακών υλικών και μέσων (αλεξίσφαιρα γιλέκα, μικροκάμερες κλπ.), επιστολή των συλληφθέντων Δημητρίου Πολίτη και Ιωάννη Μιχαηλίδη, η οποία δημιουργήθηκε σε ηλεκτρονικό υπολογιστή και αναρτήθηκε σε ιστοσελίδα λίγες ώρες αργότερα, κείμενο του συλληφθέντα Ιωάννη Μιχαηλίδη, το οποίο τροποποιήθηκε τελευταία φορά σε ηλεκτρονικό υπολογιστή και αναρτήθηκε σε ιστοσελίδα την ίδια ημέρα, και, τέλος, διάφορα κείμενα με ιδεολογικό περιεχόμενο.

ΘΕΟΔΟΣΗΣ Π. ΠΑΝΟΥ

Σύζυγος, μητέρα και νύφη τριών πρωθυπουργών της Ελλάδας, η 89χρονη Μαργαρίτα Παπανδρέου-Τσαντ είναι η γυναίκα που οι φήμες την ήθελαν πάντα να κινεί τα νήματα πίσω από τους ισχυρούς άντρες της οικογένειάς της. Δυναμική προσωπικότητα και με θέληση «σιδηράς κυρίας», έχει επανειλημμένως βρεθεί στη δημοσιότητα για τις δραστηριότητές της προκαλώντας άλλοτε θετικά και άλλοτε αρνητικά σχόλια. Ο σάλος που ξέσπασε πρόσφατα από δημοσιεύματα που τη συνδέουν με τη λίστα Λαγκάρντ και το πρόστιμο των 25.000 ευρώ από την Πολεοδομία Κορίνθου για αυθαιρεσίες στο Κτήμα Μαργαρίτα είναι μερικά μόνο από τα θέματα που την έφεραν στο προσκήνιο.

Η «λατρεμένη» μητέρα του Γιώργου Παπανδρέου τα τελευταία χρόνια ζει μόνιμα στην περιοχή Αλμυρή Κορινθίας, όπου διατηρεί μια πολυτελέστατη έπαυλη ακριβώς πάνω στο κύμα. Εκτός από ησυχαστήριο η Μαργαρίτα χρησιμοποιεί τη βίλα και για επιχειρηματικούς σκοπούς, αφού κατά τους καλοκαιρινούς μήνες ο εξωτερικός χώρος με το γκαζόν, ο οποίος διαθέτει δυνατότητα εστίασης 600 ατόμων, πίστα χορού δίπλα στη θάλασσα, πισίνα και έναν υπέροχο κήπο γεμάτο τριανταφυλλιές, χρησιμοποιείται για δεξιώσεις γάμων και βαφτίσεων. Σύμφωνα με την εφημερίδα «Δημοκρατία», διενεργήθηκε στο κτήμα έλεγχος από το αρμόδιο τμήμα της Πολεοδομίας Κορίνθου και διαπιστώθηκαν αυθαιρεσίες στην ανέγερση πέργκολας, στο χαγιάτι, αλλά και στην περιτοίχιση του οικοπέδου με πέτρα και συρματόπλεγμα.

Μάλιστα πριν από μερικά χρόνια είχε ξεσπάσει σκάνδαλο ότι έχει καταπατηθεί κομμάτι του αιγιαλού προκειμένου να φτιάξει το μικρό της παλάτι με θέα τον Κορινθιακό κόλπο, κάτι που διερευνάται σήμερα από την Κτηματική Υπηρεσία Κορίνθου. Στο πολυδιαφημισμένο Κτήμα Μαργαρίτα στην Αλμυρή της Κορινθίας άλλωστε η μητέρα του Γιώργου γιόρτασε τον περασμένο Οκτώβριο τα γενέθλια των ογδόντα εννέα της χρόνων μαζί με την οικογένειά της και στενούς τους φίλους.

Love story

Η Μαργαρίτα Τσαντ, που ακόμη δυσκολεύεται ­όπως υποστηρίζουν εκείνοι που τη γνωρίζουν­ να μιλήσει τα ελληνικά, γεννήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου του 1923 στο Οουκ Πάρκ του Ιλινόις των ΗΠΑ. Ο έρωτάς της με τον Ανδρέα Παπανδρέου τη φέρνει στην Ελλάδα. Υπήρξε η δεύτερη σύζυγός του και από τον γάμο τους αποκτά τέσσερα παιδιά: τον Γιώργο, τη Σοφία, τον Νίκο και τον Αντρίκο Παπανδρέου.

Οι δυο τους γνωρίζονται στην Αμερική, στο σαλόνι του κοινού τους οδοντιάτρου. Ο Ανδρέας ως καθηγητής περνάει από το Χάρβαρντ, το Μπέρκλεϊ, το Πανεπιστήμιο της Μινεσότα. Η Ελλάδα εκείνον τον καιρό συνταράσσεται από τις εκλογές «βίας και νοθείας» του 1961 και από την ανατροπή του 1963, όταν η Ενωση Κέντρου σχηματίζει κυβέρνηση μειοψηφίας με τη στήριξη της ΕΔΑ. Ο Ανδρέας λείπει πολλά χρόνια από την Ελλάδα. Η Μαργαρίτα εκείνη την εποχή είναι ξανθιά, διαφημίστρια και συναντά τον Ανδρέα στην αίθουσα αναμονής ενός Κύπριου οδοντιάτρου.

«Ο Ανδρέας ήταν ένας ζεστός και γοητευτικός άνθρωπος. Είχα υπνωτιστεί, για να είμαι ειλικρινής. Ολα ήταν σχεδόν τέλεια εκτός από ένα: ήταν παντρεμένος. Αυτό το ήξερα από την αρχή. Δεν με σοκάρισε. Αυτό που με σοκάρισε ήταν ότι παρ’ όλες τις προφυλάξεις μου, τις καλές μου προθέσεις και την αποφασιστικότητά μου να μην μπλέκω σε μπερδεψοδουλειές για να προστατεύσω τη δικιά μου ευαίσθητη φύση -αν όχι τίποτα άλλο-, άρχισα να τον ερωτεύομαι» έχει πει η ίδια.

Η Μαργαρίτα είναι τότε 24 ετών κι εκείνος 29 χρόνων. Ο Ανδρέας Παπανδρέου χωρίζει την πρώτη του σύζυγο, την Ελληνοαμερικανίδα ψυχίατρο Χριστίνα Ρασιά, για να παντρευτεί τη Μαργαρίτα πρώτα με πολιτικό γάμο και κατόπιν πιέσεων του πατέρα του με θρησκευτικό, εν όψει της επιστροφής στην Ελλάδα.

Το διαζύγιο που της κόστισε

Η Μαργαρίτα Παπανδρέου-Τσαντ δεν ήταν ποτέ ανυποψίαστη. Γνώριζε ότι ο σύζυγός της ήταν άνθρωπος με πάθη και αδυναμίες, αλλά τον συγχωρούσε. Του συγχώρεσε ακόμη και την απόκτηση της εκτός γάμου κόρης το 1969 στη Σουηδία. Η Αιμιλία Νίμπλουμ διατηρεί και σήμερα άριστες σχέσεις με τα αδέλφια της, αλλά και με τη Μαργαρίτα. Σύμφωνα με τα κουτσομπολιά της εποχής, η Μαργαρίτα πάντα φρόντιζε να καταφεύγει στον φίλο του Ανδρέα, Κάρολο Παπούλια για να του πει τα προβλήματά της και να κλάψει στον ώμο του.

Η άλλη μοιραία γυναίκα στη ζωή του Ανδρέα ήταν η Δήμητρα Λιάνη. Είναι η εποχή που η ελληνική πολιτική σκηνή μεταφέρεται στο προαύλιο του Νοσοκομείου Χέρφιλντ και το πανελλήνιο συνταράσσεται με την περίφημη χειρονομία – αναγνώριση προς την κυρία Λιάνη από τον πρωθυπουργό στο αεροδρόμιο του Ελληνικού δύο μήνες μετά. Ο Ανδρέας παντρεύτηκε τη Δήμητρα Λιάνη σε επίσημη θρησκευτική τελετή στην Ελευθερώτρια της Πολιτείας, γεγονός που σόκαρε την οικογένεια και πίκρανε τη Μαργαρίτα. Υστερα από σαράντα χρόνια βγήκε το διαζύγιο.

Η Ενωση Γυναικών και ο σάλος με τη «χρυσή» χορηγία

Η Μαργαρίτα Παπανδρέου είχε τον αέρα της δυναμικής αρχοντογυναίκας, η οποία όμως ουδέποτε απέβαλε το αμερικάνικο στιλ ντυσίματος, εμπλουτισμένο με μια πινελιά φεμινιστικής κουλτούρας. Η τελευταία αυτή πινελιά έβρισκε κατά περίπτωση έκφραση σε μια καρφίτσα στο πέτο του σακακιού της, κατασκευασμένη από ευτελούς χρηματικής αξίας υλικά, όπως το ειδικά επεξεργασμένο δέρμα ή το φίλντισι, ενώ ταυτόχρονα ο γιακάς του εμπριμέ πουκαμίσου της μπορεί να έφερε μια άλλη, τεράστια faux περλέ καρφίτσα, η οποία αναπαριστούσε ένα τσαμπί σταφύλι. Αυτά συνδυάζονταν με αληθινά διαμαντένια σκουλαρίκια, που διέθεταν επίσης μαργαριτάρια στο κέντρο τους, ασημένια δαχτυλίδια με τιρκουάζ πέτρες και ολόχρυσα βραχιόλια. Τα μαλλιά της ήταν και είναι βαμμένα κοκκινόξανθα, όπως μάλλον θα ήταν κάποτε στο φυσικό τους χρώμα. Το μακιγιάζ της είναι πάντα διακριτικό, με μόνη χαρακτηριστική πινελιά το κραγιόν στα χείλη, το οποίο προτιμάει σε ροζ περλέ απόχρωση.

Είναι η γυναίκα που ίδρυσε -και διατέλεσε για οκτώ χρόνια πρόεδρος- την Ενωση Γυναικών Ελλάδας (ΕΓΕ), μια πανελλήνια, προσωποπαγή, μη κυβερνητική οργάνωση για τα δικαιώματα της γυναίκας. Ως πρόεδρός της στήριξε την προώθηση μεταρρυθμίσεων στη νομική και κοινωνική θέση των Ελληνίδων, όπως η νομιμοποίηση των εκτρώσεων, η θέσπιση του πολιτικού γάμου, η νομιμοποίηση διαζυγίων με αμοιβαία συναίνεση, η δυνατότητα διατήρησης του επωνύμου των γυναικών μετά τον γάμο τους -παρά το γεγονός ότι η ίδια χρησιμοποίησε του συζύγου της- και την απόκτηση ίσων δικαιωμάτων με τον σύζυγο στα παιδιά τους. Ελαβε ενεργό μέρος σε γυναικεία θέματα και θέματα ειρήνης, και διατέλεσε πρόεδρος της ΜΚΟ «Κέντρο Δράσης για την Ειρήνη» που έχει δημιουργήσει η ίδια. Μάλιστα την εποχή που ξέσπασε ο σάλος με τα αστρονομικά ποσά που επιχορηγούνταν από το κράτος στις ΜΚΟ, είχε προκαλέσει αίσθηση το γεγονός ότι την περίοδο που ήταν υπουργός Εξωτερικών ο Γιώργoς Παπανδρέου (1999-2004) έδωσε στη ΜΚΟ της μητέρας του το ποσό του 1.150.188 ευρώ.

Το μυστήριο της λίστας Λαγκάρντ

Και ενώ η μητέρα του τέως πρωθυπουργού απολάμβανε την ησυχία της στο Κτήμα Μαργαρίτα, ξέσπασε πριν από μερικές ημέρες το θέμα με τη λίστα Λαγκάρντ, που θέλει το όνομά της μέσα και δίπλα στο ποσό των 500 εκατομμυρίων δολαρίων.

Τα σενάρια δίνουν και παίρνουν, και πολλοί συνδέουν τη στάση του πρώην υπουργού Οικονομικών Γιώργου Παπακωνσταντίνου (έχασε τη λίστα Λαγκάρντ) με τα χρήματα της Μαργαρίτας Παπανδρέου. Βέβαια η τελευταία, και ο γιος της, ο πρώην πρωθυπουργός, εξέδωσαν σκληρές ανακοινώσεις με τις οποίες διαψεύδουν κατηγορηματικά κάθε εμπλοκή, ενώ η Προκαταρκτική της Βουλής -μετά την κατάθεση του επικεφαλής του ΣΔΟΕ Γ. Στασινόπουλου, ο οποίος επέμεινε σε όσα είχε πει περί εμπλοκής της Μαργαρίτας Παπανδρέου- δήλωσε πρόσφατα αποφασισμένη να ξεψαχνίσει την υπόθεση. Το τι είναι αλήθεια θα το αποδείξει η έρευνα, αφού σίγουρα έπεται συνέχεια.

Πάντως, για την ιστορία, δεν είναι η πρώτη φορά που η αγέρωχη Μαργαρίτα Παπανδρέου-Τσαντ προκαλεί το κοινό αίσθημα. Στις 3 Νοεμβρίου του 1968 είχε ξεσπάσει σάλος, όταν οι εφημερίδες της εποχής την έδειχναν καθισμένη πάνω στο φέρετρο του Γεωργίου Παπανδρέου να χαιρετά τα πλήθη!

ΑΝΘΗ ΒΟΥΛΓΑΡΗ

Την ώρα που η έρευνα της Εισαγγελίας Πρωτοδικών βρίσκεται σε εξέλιξη, με στόχο να διαπιστωθεί αν προκύπτουν ευθύνες για κίνδυνο ανθρώπινων ζωών από τα λουκέτα στις μονάδες εντατικής θεραπείας, τα στοιχεία φανερώνουν ότι καθημερινά χάνουν τη μάχη με τον θάνατο επτά με δέκα ασθενείς που δεν βρίσκουν κρεβάτι.

Στις δεκάδες κλίνες σε μονάδες εντατικής θεραπείας που έχουν «εξουδετερωθεί» σε όλη τη χώρα, λόγω έλλειψης προσωπικού, υπάρχει κίνδυνος να προστεθούν μέχρι το Μάιο άλλες σαράντα με πενήντα, καθώς τα ελληνικά νοσοκομεία βρίσκονται τα ίδια στην Εντατική στερώντας την ελπίδα σε εκατοντάδες ασθενείς που πεθαίνουν στην αναμονή για ένα κρεβάτι σωτηρίας. Τα δεδομένα αποτελούν γροθιά στο στομάχι, καθώς σχεδόν δύο χιλιάδες άνθρωποι χάνουν κάθε χρόνο της ζωή τους, επειδή δεν μπορούν να βρουν κρεβάτι στην Εντατική των δημόσιων νοσοκομείων.

Οσα αποκάλυψε μιλώντας στην «Espresso» ο πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Μονάδων Εντατικής Θεραπείας και καθηγητής της Ιατρικής Σχολής Αθηνών Απόστολος Αρμαγανίδης προκαλούν ανατριχίλα. «Η κατάσταση είναι τραγική και αναμένεται σύντομα να γίνει ακόμη χειρότερη. Χάνονται ζωές από την έλλειψη κρεβατιών σε ΜΕΘ. Οι ασθενείς πεθαίνουν περιμένοντας στην αναμονή των νοσοκομείων της χώρας για να βρεθεί ένα κρεβάτι. Περίπου τριάντα με σαράντα άτομα καθημερινά στο λεκανοπέδιο Αττικής, που μεταφέρονται με τα ασθενοφόρα του ΕΚΑΒ στα δημόσια νοσοκομεία, παλεύουν για να βρουν θέση στη ΜΕΘ. Δυστυχώς όμως μόνο οι μισοί από αυτούς είναι οι τυχεροί. Μόνο ένας στους δύο. Από τους υπόλοιπους περίπου το 45% κινδυνεύει να πεθάνει, ποσοστό που θα ήταν αρκετά μικρότερο, της τάξης του 23%, αν έβρισκαν τελικά κρεβάτι. Εκτιμάται ότι σε ετήσια βάση διπλασιάζεται ο αριθμός των θανάτων εξαιτίας της έλλειψης κρεβατιών, ενώ υπολογίζονται σε χίλια τα άτοομα που θα πεθάνουν, έστω κι αν βρουν θέση σε κάποια ΜΕΘ. Ο αριθμός αυτός γίνεται διπλάσιος, επειδή δεν υπάρχουν κλίνες».

Οπως αποκαλύπτει ο Απόστολος Αρμαγανίδης, οι περικοπές έχουν γονατίσει τη δημόσια υγεία. Στην Ελλάδα λειτουργούν 540 κλίνες εντατικής θεραπείας και 154 είναι κλειστές, λόγω έλλειψης προσωπικού. «Σε αυτές τις 154 θα μπορούσαν να νοσηλευτούν περίπου 4.500 ασθενείς ετησίως. Ομως παραμένουν ανενεργές, την ώρα που οι πολίτες αναζητούν με αγωνία μια θέση, ένα κρεβάτι. Τέλος Δεκεμβρίου έληξαν οι συμβάσεις 120 νοσηλευτών και 50 γιατρών κι έτσι το πρόβλημα έγινε ακόμη μεγαλύτερο. Μέχρι τον Μάιο του 2013 απειλούνται με λουκέτο άλλες 40 με 50 θέσεις εντατικής νοσηλείας» σημειώνει και συνεχίζει: «Ανάλογα προβλήματα αντιμετωπίζουν και οι ΜΕΘ στα ιδιωτικά νοσοκομεία, λόγω των υπέρογκων χρεών που έχει ο ΕΟΠΥΥ. Ο,τι επιτεύχθηκε το 2009, όταν λόγω της πανδημίας της γρίπης έγιναν προσλήψεις προσωπικού και άνοιξαν 80 κλίνες, σήμερα έχει χαθεί, καθώς δεν ανανεώθηκαν συμβάσεις. Βρισκόμαστε όχι εκεί απ’ όπου ξεκινήσαμε, αλλά χειρότερα».

Καταλήγοντας ο κ. Αρμαγανίδης τονίζει: «Αίτημα της Ελληνικής Εταιρείας Εντατικής Θεραπείας είναι να μην κλείσουν άλλες κλίνες ΜΕΘ, αλλά να γίνει ένας ρεαλιστικός σχεδιασμός και ένα συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα για το πώς θα εξασφαλιστεί η μέγιστη δυνατή αξιοποίηση των 154 έτοιμων και κλειστών κλινών ΜΕΘ και η παροχή ποιοτικής φροντίδας στις ΜΕΘ την περίοδο της κρίσης. Οι λύσεις πρέπει να δοθούν εδώ και τώρα, γιατί οι ασθενείς που έχουν ανάγκη νοσηλείας σε ΜΕΘ δεν έχουν την πολυτέλεια να περιμένουν…»

Η κατάσταση τις επόμενες ημέρες αναμένεται να επιδεινωθεί ακόμη περισσότερο, καθώς στη χώρα μας μόλις ξεκίνησε η περίοδος της γρίπης, η οποία αναμένεται να κορυφωθεί το προσεχές διάστημα. Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση επιδημιολογικής επιτήρησης της γρίπης του ΚΕΕΛΠΝΟ, για την περίοδο 2011-2012 καταγράφηκαν συνολικά 127 σοβαρά περιστατικά, εκ των οποίων τα 121 χρειάστηκαν νοσηλεία σε μονάδα εντατικής θεραπείας. Το 2010-2011 καταγράφηκαν 368 περιστατικά που χρειάστηκαν νοσηλεία σε ΜΕΘ. Φέτος, που οι δεκάδες κλίνες έχουν κλείσει, όσοι ασθενείς χρειαστεί να νοσηλευτούν θα αναγκαστούν να μπουν σε λίστα αναμονής.

«SOS» εκπέμπουν οι νοσοκομειακοί γιατροί για τα νέα οργανογράμματα

Την έντονη αντίδραση των νοσοκομειακών γιατρών αλλά και των εργαζομένων στο σύστημα υγείας έχουν προκαλέσει τα νέα οργανογράμματα των νοσοκομείων που περιλαμβάνουν μειώσεις κρεβατιών, τμημάτων και κλινικών. Σύμφωνα με τον πρόεδρο της Ομοσπονδίας Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδος Δημήτρη Βαρνάβα, «τα νέα οργανογράμματα είναι πέραν πάσης αμφιβολίας κατασκευασμένα με σκοπό τη διάλυση των δημόσιων νοσοκομείων». Ο ίδιος πρόσθεσε: «Είναι επιτακτική ανάγκη να αποσυρθούν άμεσα και να συζητηθούν τυχόν αλλαγές μόνο όταν ολοκληρωθεί ένας αξιόπιστος χάρτης υγείας. Πρέπει να αποτυπωθούν οι ανάγκες υγείας κάθε περιοχής και οι διαθέσιμες υποδομές στο δημόσιο σύστημα υγείας».

Χαρακτηριστική είναι η κατάσταση που επικρατεί στη βόρεια Ελλάδα με το κλείσιμο μονάδων εντατικής θεραπείας. Κλειστές παραμένουν 57 κλίνες εντατικής θεραπείας, σε λειτουργία βρίσκονται 127, ενώ υπάρχουν περιπτώσεις μονάδων που λειτουργούν οριακά, με τα προγράμματα των εφημεριών να βγαίνουν με το ζόρι και να μην επαρκούν για να καλύψουν όλο τον μήνα. Στα νοσοκομεία της 3ης Υγειονομικής Περιφέρειας Μακεδονίας υπάρχουν 71 ανοιχτά και 39 κλειστά κρεβάτια Εντατικής και στα νοσοκομεία της 4ης Υγειονομικής Περιφέρειας Μακεδονίας και Θράκης 56 ανοιχτά και 18 κλειστά κρεβάτια ΜΕΘ.

Ρόδος: Καταγγελίες, λανθασμένες συνενώσεις και διαρκή υποβάθμιση

Ενδεικτική είναι η περίπτωση του νοσοκομείου Ρόδου, όπου ψαλιδίζονται κατά 30% οι κλίνες στη μονάδα εντατικής θεραπείας. Οπως είπε στην «Espresso» ο πρόεδρος των Νοσοκομειακών Γιατρών Ρόδου, χειρουργός και εντατικολόγος Βασίλης Κινούς: «Εμείς έχουμε μια μονάδα εντατικής θεραπείας με δυνατότητα ανάπτυξης οκτώ κλινών. Αυτή τη στιγμή, λόγω του ότι ποτέ δεν μπορέσαμε να αποκτήσουμε έναν αριθμό νοσηλευτών και γιατρών ώστε να έχουμε τη δυνατότητα να αναπτύξουμε και την όγδοη κλίνη, παραμείναμε στις επτά λειτουργικές. Με το νέο οργανόγραμμα του νοσοκομείου (που έχει περάσει στη ΦΕΚ στις 31-12-12) μειώνουν τη δύναμη της ΜΕΘ σε πέντε κλίνες».

Ο ίδιος αναρωτιέται πώς είναι δυνατόν να μειώνουν δύο λειτουργικές κλίνες σε ένα νοσοκομείο που είναι το μοναδικό στην περιοχή που διαθέτει ΜΕΘ, σε μια περιφέρεια απομακρυσμένη και τουριστική και που φυσικά καλύπτει όλα τα Δωδεκάνησα και τις Κυκλάδες: «Ενωσαν ανόμοια τμήματα μεταξύ τους, υποβαθμίζοντας άλλα τα οποία είχαν μεγάλη προσφορά και είναι μοναδικά στην περιοχή, όπως το Νευροχειρουργικό και το Ουρολογικό. Εμείς προσπαθούμε πλέον με κάθε τρόπο ή να αποσύρουν το οργανόγραμμα ή να προχωρήσουν σε μια επαναδιάρθρωση της ιατρικής υπηρεσίας, ώστε να μπορεί να είναι λειτουργικό το νοσοκομείο, γιατί έτσι δεν μπορεί να λειτουργήσει καθόλου».

Μαγνησία: «Αναζητούμε κρεβάτια στις Σέρρες και την Πτολεμαΐδα»

«Υπάρχουν σοβαρές ελλείψεις των κρεβατιών της Εντατικής σε όλη την Ελλάδα» λέει ο πρόεδρος των Νοσοκομειακών Γιατρών Μαγνησίας, νευροχειρουργός Νίκος Χαυτούρας και συμπληρώνει: «Πραγματικά οι ανάγκες είναι τεράστιες και δυστυχώς η κρατική εξουσία δεν δίνει το απαιτούμενο βάρος εκεί, γιατί αν έδινε μεγάλη σημασία στην ανάπτυξη κρεβατιών της Εντατικής αλλά και των μονάδων αυξημένης φροντίδας, πραγματικά θα είχαμε γλιτώσει πολλές ανθρώπινες ζωές. Η κάθε απώλεια συνανθρώπου μας είναι μια τεράστια κοινωνικοοικονομική -από όλες τις πλευρές- απώλεια και αποτελεί τεράστια ζημιά για την κοινωνία μας».

Ο κ. Χαυτούρας τόνισε ότι στο νοσοκομείο του Βόλου υπάρχουν οκτώ κλίνες, αλλά πολλές φορές είναι γεμάτες και αναζητούνται κρεβάτια σε άλλα νοσοκομεία της Θεσσαλίας ή άλλων πόλεων της Ελλάδας: «Εχουμε στείλει περιστατικά στις Σέρρες και την Πτολεμαΐδα. Η κατάσταση είναι δραματική, δυστυχώς. Είναι κρίμα να χάνονται ανθρώπινες ζωές από την έλλειψη κρεβατιών Εντατικής αλλά και μονάδων αυξημένης φροντίδας. Πολλοί που βγαίνουν από τη ΜΕΘ πάνε κατευθείαν σε κλινική. Το σωστό είναι να πάνε πρώτα σε μονάδα αυξημένης φροντίδας και μετά σε κλινική για να μην χάνονται οι άνθρωποι. Γίνεται ένας τεράστιος αγώνας για να σωθούν και δυστυχώς είναι ζωτικής σημασίας πρόβλημα».

ΕΥΑ ΠΑΠΑΔΑΤΟΥ – ΓΙΟΥΛΗ ΣΤΑΡΙΔΑ

Μία νεκρή, δρόμους-ποτάμια, απειλητικά φουσκωμένα ρέματα, εκατοντάδες πλημμυρισμένα οικήματα και έντρομους εγκλωβισμένους οδηγούς άφησε πίσω της η πρωτοφανής θεομηνία, με τις βιβλικές νεροποντές και την έντονη χαλαζόπτωση, που έπληξε χθες την Αττική.

Η ένταση των καιρικών φαινομένων ήταν τέτοια που εξέπληξε ακόμη και τους ειδικούς, οι οποίοι μιλούν για «μοναδική καταγεγραμμένη περίπτωση» στα μετεωρολογικά αρχεία τουλάχιστον του τελευταίου μισού αιώνα. Οι εικόνες χάους και καταστροφής, κυρίως από τη δυτική Αττική και τον Πειραιά, όπου σύμφωνα με τα στοιχεία της Πυροσβεστικής σημειώθηκαν τα περισσότερα προβλήματα, ξεπερνούν κάθε προηγούμενο.

Τραγική απώλεια από τη βιβλική θεομηνία, μία ανθρώπινη ζωή που χάθηκε με τον πιο παράδοξο τρόπο. Η 23χρονη Μαρία-Αγγελική Ματραγκού, που βρισκόταν στο αυτοκίνητό της στην περιοχή μεταξύ Αμαρουσίου και Χαλανδρίου, δεν άντεξε όταν είδε τα ορμητικά νερά να καλύπτουν ολοκληρωτικά το όχημα και έχασε τις αισθήσεις της. Πολίτες που είδαν τι ακριβώς είχε συμβεί έσπευσαν και με υπεράνθρωπες προσπάθειες την απεγκλώβισαν. Ομως η καρδιά της νεαρής κοπέλας δεν άντεξε. Οταν μεταφέρθηκε στο Σισμανόγλειο νοσοκομείο, οι γιατροί διαπίστωσαν απλώς τον θάνατό της από έμφραγμα του μυοκαρδίου.

Πολίτες έσωσαν στο παρά πέντε από τα ορμητικά νερά μία άλλη γυναίκα στο Χαλάνδρι, η οποία παρασύρθηκε με το αυτοκίνητό της. Η άτυχη γυναίκα κρεμόταν από την πόρτα του οχήματος κάνοντας απελπισμένες εκκλήσεις για βοήθεια, όταν περαστικοί που άκουσαν τις φωνές της έσπευσαν και κατάφεραν να τη σώσουν.

Ενα παλιό, ακατοίκητο κτίριο κατέρρευσε στην οδό Μαγνησίας, στον Αγιο Παντελεήμονα, ενώ η Πυροσβεστική με κόπο προσπαθούσε να ανταποκριθεί στις απεγνωσμένες εκκλήσεις πολιτών, καθώς δέχτηκε περισσότερες από 1.500 κλήσεις για αντλήσει [Ενα σπίτι που κατέρρευσε μετά την τρομερή νεροποντή.] ις υδάτων και απεγκλωβισμούς οδηγών, με τους δρόμους-χειμάρρους να πλημμυρίζουν σπίτια και καταστήματα. Καθώς τα φρεάτια έφραζαν από τα φερτά υλικά που παρέσερναν οι όγκοι νερού και τα συνεργεία των δήμων δεν φαινόταν να αναλαμβάνουν δράση, κάτοικοι πολλών περιοχών της Αθήνας αναγκάστηκαν να βγουν στους δρόμους προσπαθώντας μέσα στη δυνατή νεροποντή να τα καθαρίσουν με γυμνά χέρια και τσουγκράνες.

Φωτεινοί σηματοδότες τέθηκαν εκτός λειτουργίας, περιοχές έμειναν χωρίς ρεύμα, ο ηλεκτρικός σιδηρόδρομος στο τμήμα Ομόνοιας – Ταύρου «εξουδετερώθηκε» από πεσμένο δέντρο, το τραμ σταμάτησε να λειτουργεί. Από τη βροχόπτωση ποταμοί και ρέματα υπερχείλισαν, με τον Ιλισό να φουσκώνει απειλητικά και να ρίχνει τα νερά του στην παλιά παραλιακή, και το ρέμα της Πικροδάφνης να πλημμυρίζει και να παρασέρνει τα πάντα.

Εικόνες χάους στην παραλιακή, από τον Πειραιά έως και τη Γλυφάδα, κλειστή για πολλές ώρες και η περιφερειακή οδός του Αιγάλεω, πίσω από τα διυλιστήρια, ενώ την απελπιστική κατάσταση στους δρόμους έκανε ακόμη πιο δύσκολη η απουσία φαναριών. Η λεωφόρος Βουλιαγμένης στο ύψος της Γρηγορίου Λαμπράκη, στη Γλυφάδα, στο ρεύμα προς Αθήνα, έμεινε για αρκετή ώρα κλειστή, όπως και η λεωφόρος Ασπροπύργου και μία υπόγεια γέφυρα στη Συγγρού. Στην Αθηνών – Κορίνθου ο δρόμος έκλεισε στο ρεύμα προς Αθήνα, στο ύψος της γέφυρας του Ασπρόπυργου, με αποτέλεσμα να σχηματιστεί ουρά 10 χιλιομέτρων. Η περιοχή της Σταμάτας μετατράπηκε σε… Βενετία και οι περισσότεροι δρόμοι εξαφανίστηκαν κάτω από τα νερά.

Οι καταρρακτώδεις βροχές πλημμύρισαν υπόγειους υποσταθμούς της ΔΕΗ και μαζί με τις πτώσεις δέντρων στα δίκτυα της εταιρείας προκάλεσαν προβλήματα στην ηλεκτροδότηση. Η κακοκαιρία έθεσε εκτός λειτουργίας έξι γραμμές μέσης τάσης σε Κουκάκι, Νέο Κόσμο, Καλλιθέα προς Ταύρο, Φ [Δεκάδες αυτοκίνητα παρασύρθηκαν από τα ορμητικά νερά.] ιλοθέη προς Αγ. Παρασκευή, Θρακομακεδόνες, Χολαργό. Σοβαρά προβλήματα ηλεκτροδότησης παρατηρήθηκαν κυρίως στα νότια προάστια και κυρίως σε Πειραιά, Φάληρο, Καλλιθέα και Κουκάκι.


“ Πρωτοφανές και εντυπωσιακό φαινόμενο”

Πρωτοφανή και συνάμα εντυπωσιακό σε ένταση και διάρκεια ήταν το φαινόμενο των καταιγίδων που έπληξαν, χθες, την Αττική, όπως τονίζουν οι ειδικοί, που προσθέτουν πως οι σφοδρές βροχοπτώσεις, ξεπέρασαν κατά πολύ εκείνες που είχαν σημειωθεί στην Αθήνα στο παρελθόν και είχαν προκαλέσει εικόνες χάους και καταστροφής. Άλλωστε το να πέφτουν 95 χιλιοστά νερού ανά τετραγωνικό δεν είναι συνηθισμένο.

«Στο παρελθόν είχαμε πολύ μεγάλο ύψος βροχής μέσα στον Φεβρουάριο. Συγκεκριμένα στις 10 Φεβρουαρίου του 1965 το μεγαλύτερο ύψος σημειώθηκε στην περιοχή της Νέας Φιλαδέλφειας, στις 3 Φεβρουαρίου του 1976 στο Αστεροσκοπείο, στις 6 Φεβρουαρίου1978 στο Τατόϊ και στις 3 Φεβρουαρίου του 2011 στην περιοχή του Ελληνικού. Ειδικά στο Τατόϊ το 1978 και στο Ελληνικό το 2011 είχαμε 68 χιλιοστά και 70 χιλιοστά βροχής ανά τετραγωνικό μέτρο αντίστοιχα. Σήμερα, όμως, αυτά τα μεγέθη ξεπεράστηκαν. Φτάσαμε τα 95 χιλιοστά στο Αστεροσκοπείο στο Γκάζι, τα 90 στο Παλαιό Φάληρο, τα 83 στο Ψυχικό, τα 80 στου Ζωγράφου και τα 76 στον Πειραιά» λέει στην «Espresso» ο μετεωρολόγος, Θοδωρής Κολλυδάς και προσθέτει:

 « Ήταν μια ιδιαίτερα μεγάλη καταιγίδα, η οποία ενισχύθηκε σημαντικά λόγω των νοτιάδων που μετέφεραν αρκετή υγρασία. Ενώ τέτοια φαινόμενα διαρκούν περίπου 2 ώρες, αυτή κράτησε γύρω στις 6 με 8 ώρες, δηλαδή είχε πολύ μεγαλύτερη διάρκεια από την συνηθισμένη γιατί εμπλουτίστηκε με αρκετή υγρασία» . Πάντως, όπως ανέφερε στην ιστοσελίδα meteo, ο μετεωρολόγος και Ερευνητής του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, Κώστας Λαγουβάρδος, μέχρι τις 1 [Ολοι οι δρόμοι της Αττικής μετατράπηκαν σε ποτάμια.] 1: 30 το πρωί της Παρασκευής το ύψος βροχής στο σταθμό του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών στην Παλαιά Πεντέλη (Λόφος Αστεροσκοπείου), έφτασε τα 110 χιλιοστά.


Ανάλογες θεομηνίες

Στις 6 Νοεμβρίου του 1961 οι ουρανοί της Αττικής άνοιξαν και η χαλαζόπτωση μεγέθους καρυδιού που σημειώθηκε επί δέκα συνεχόμενες ώρες έφερε την απόλυτη καταστροφή. Χάθηκαν 44 ζωές, τραυματίστηκαν 300 άνθρωποι, πλημμύρισαν πάνω από 4.000 σπίτια, ενώ η θεομηνία άφησε άστεγους περισσότερα από 3.700 άτομα. Τα καταστροφικά καιρικά φαινόμενα ξεκίνησαν στις 11:30 το βράδυ και τα νερά των χειμάρρων από την Πάρνηθα, καθώς και του φουσκωμένου Κηφισού έπιασαν τους κατοίκους της Αττικής στον ύπνο. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι καταστροφές που προκλήθηκαν από την πρωτοφανή αυτή κακοκαιρία, σύμφωνα με τους ειδικούς, μπορούν να συγκριθούν με εκείνες ενός τυφώνα.

Η επόμενη σε ένταση βιβλική καιρική καταστροφή στην ιστορία της Αττικής εκδηλώθηκε στις 2 Νοεμβρίου 1977, όταν «βόμβες νερού» έπεφταν από τον Αττικό ουρανό για μιάμιση ώρα, με αποτέλεσμα το Αιγάλεω και το Μοσχάτο κηρύχθηκαν σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Η θεομηνία άφησε πίσω της 37 νεκρούς, ενώ πλημμύρισαν περίπου 2.000 υπόγεια, παρασύρθηκαν 172 αυτοκίνητα και καταστράφηκε το 15% των δρόμων.

ΓΙΟΥΛΗ ΣΤΑΡΙΔΑ