Ερευνα αποδεικνύει ότι η διαφορετικότητά τους σε σχέση με τα άλλα πουλιά βρίσκεται στη δομή του εγκεφάλου τους
Γιατί ο παπαγάλος μπορεί να μιλήσει, ενώ τα άλλα πουλιά απλώς τιτιβίζουν; Η απάντηση βρίσκεται στις δομικές διαφοροποιήσεις του εγκεφάλου του, που του δίνει τη δυνατότητα να μιμείται την ανθρώπινη ομιλία, όπως υποστηρίζει έρευνα που πραγματοποίησε ομάδα του πανεπιστημίου Duke της Βόρειας Καρολίνας.
«Τα ευρήματα ανοίγουν τεράστιους δρόμους έρευνας στους παπαγάλους και συγκεκριμένα στην προσπάθεια κατανόησης του τρόπου με τον οποίο επεξεργάζονται τις πληροφορίες που χρειάζονται για να αντιγράψουν νέους ήχους αλλά και τους μηχανισμούς που συμμετέχουν στη μίμηση των ήχων της ανθρώπινης ομιλίας» δηλώνει ο δρ Μούκτα Τσακραμπόρτι, που συμμετείχε στην έρευνα.
Μέχρι τώρα οι ειδικοί απέδιδαν το γεγονός ότι οι παπαγάλοι είναι από τα ελάχιστα ζώα που θεωρούνται «ηχητικοί μαθητές» στο διαφορετικό μέγεθος του εγκεφάλου τους. Ωστόσο μελετώντας το μοτίβο της γονιδιακής έκφρασής τους, οι ερευνητές του Duke διαπίστωσαν ότι ο εγκέφαλός τους είναι δομημένος διαφορετικά από εκείνον των ωδικών πτηνών ή των κολιμπρί, τα οποία επίσης έχουν να επιδείξουν δυνατότητες εκμάθησης ήχων.
Εκτός από τα συγκεκριμένα κέντρα του εγκεφάλου που ελέγχουν την ηχητική εκμάθηση (είναι γνωστά ως «πυρήνες»), οι παπαγάλοι έχουν επίσης «κελύφη» τα οποία παίζουν ρόλο στην εκμάθηση ήχων. Αυτά τα «κελύφη» είναι συγκριτικά μεγαλύτερα στα είδη των παπαγάλων που μιμούνται καλύτερα την ανθρώπινη φωνή.
Τέλος, οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι οι εγκεφαλικές περιοχές των πουλιών που ευθύνονται για την ηχητική εκμάθηση βρίσκονται μέσα σε περιοχές που ελέγχουν και την κίνηση. Εικάζουν λοιπόν ότι αυτή η «ταύτιση» μπορεί να εξηγεί γιατί κάποιοι παπαγάλοι μπορούν επίσης να μάθουν να χορεύουν στο άκουσμα μιας μελωδίας.
«Χρειάζεται σημαντική εγκεφαλική ισχύς για να γίνει επεξεργασία της ηχητικής πληροφορίας και να παραχθούν κινήσεις απαραίτητες για τη μίμηση ήχων ενός άλλου είδους» τονίζει ο δρ. Τσακραμπόρτι.