Ράνια Θρασκιά: «Οραματιζόμαστε μια χώρα που τους χωρά όλους»

Θεωρεί ηθικό χρέος τη συμμετοχή στα κοινά, πιστεύει ότι «μια Ελλάδα για όλους» δεν μπορεί να αφήνει κανέναν πίσω και επιμένει πως η ενσυναίσθηση δεν είναι απλώς μια ωραία λέξη, αλλά είναι μια ευθύνη που θα πρέπει να μετατρέπεται σε πράξεις και λύσεις.

Της Βίβιαν Μπενέκου

Η βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης και υπεύθυνη του τομέα Ψυχικής Υγείας του ΠΑΣΟΚ, Ράνια Θρασκιά, μιλάει σήμερα στην «Espresso» με τη διπλή ιδιότητά της, της ψυχολόγου και της πολιτικού, και αναφέρει ότι προσεγγίζει τη δημόσια ζωή μέσα από δύο έννοιες που περικλείονται σε αυτό που λέμε «λογική και ευαισθησία».

Η Ράνια Θρασκιά, την οποία είχαμε τη χαρά να φιλοξενήσουμε στα γραφεία μας στο Παλαιό Φάληρο, αναπτύσσει τις σκέψεις της για την πολιτική, την κοινωνία, τις ανισότητες και όσα εξακολουθούν να πληγώνουν την καθημερινότητα των πολιτών. Από την ακρίβεια και τη στεγαστική κρίση μέχρι το στίγμα της ψυχικής υγείας, τη βία μεταξύ ανηλίκων και τα έμφυλα στερεότυπα, τοποθετείται χωρίς να αποφεύγει απολύτως τίποτα. Παρατηρεί αρνητικά τη λεκτική βία εντός της Βουλής, καθώς και το ότι ακόμη υπάρχουν στερεότυπα που συνοδεύουν τις γυναίκες στην πολιτική.

«Δεν αρκεί να κατανοείς τις αγωνίες των πολιτών. Οφείλεις να τις μετατρέπεις σε πράξεις» υποστηρίζει, ανοίγοντας το κεφάλαιο του «πώς βλέπει εκείνη την πολιτική»!

Στα πιο προσωπικά της, τα οποία συνηθίζει να κρατά καλά κρυμμένα, αναφέρεται στη μητρότητα, στις στιγμές αδυναμίας της, αλλά και στους δύο έφηβους γιους της, που, όπως λέει χαρακτηριστικά, διευρύνουν τους ορίζοντές της «όσο 1.000 βιβλία μαζί»!

Όσο για τον έρωτα, απαντά με το λιτό αλλά σημαντικό «κοιτάω μπροστά».

Τι σας οδήγησε να ασχοληθείτε ενεργά με την πολιτική και να ενταχθείτε στο ΠΑΣΟΚ; Εν ολίγοις, τι σας έκανε να αισθανθείτε ότι δεν αρκεί πλέον να παρατηρείτε τα προβλήματα της κοινωνίας από μακριά;

Αποτελεί για μένα ηθικό χρέος να συμμετέχω ενεργά στη διαμόρφωση της Ελλάδας που αξίζουμε. Ιδιαίτερα σε αυτή τη σκληρή πραγματικότητα που βιώνουμε, να συνεισφέρω στην προσπάθεια για κοινωνική δικαιοσύνη, αλληλεγγύη, συλλογική ευημερία. Να συμβάλω στην αλλαγή που θα ανοίξει δρόμους εκεί που ο πολίτης σήμερα συναντά αδιέξοδα. Κι αυτό περνάει μέσα από το ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής, τη δύναμη εκείνη στον πυρήνα της οποίας βρίσκονται προοδευτικές αρχές και αξίες, τη μόνη που μπορεί να εκφράσει μια εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης απέναντι στη Ν.Δ.

Το ΠΑΣΟΚ θέλει να γίνει ξανά πρωταγωνιστής της πολιτικής ζωής. Τι πρέπει να κάνει διαφορετικά ώστε να κερδίσει όχι μόνο την ψήφο, αλλά και την εμπιστοσύνη των πολιτών;

Αυτό που θέλει το ΠΑΣΟΚ είναι μια χώρα που τους χωρά όλους. Και μπορεί να την εγγυηθεί ακριβώς επειδή διαθέτει ένα επεξεργασμένο κυβερνητικό πρόγραμμα και σοβαρό πολιτικό προσωπικό. Αυτό είναι που πρέπει να φτάσει σε κάθε γειτονιά. Διότι η δική μας σχέση με τους πολίτες δεν βασίστηκε ποτέ σε επικοινωνιακές εκστρατείες, αλλά οικοδομήθηκε με αγώνες. Γι’ αυτό και ολοένα και περισσότερο κερδίζουμε την εμπιστοσύνη τους, όπως επιβεβαιώνεται και από τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των δημοσκοπήσεων.

Ποια είναι η μεγαλύτερη αποτυχία της σημερινής κυβέρνησης και σε ποιον τομέα θεωρείτε ότι η αντιπολίτευση θα μπορούσε να είναι ακόμη πιο αποτελεσματική;

Η παρούσα κυβέρνηση απέτυχε να εμπνεύσει στους πολίτες το αίσθημα ασφάλειας και εμπιστοσύνης που θα έπρεπε να έχουν απέναντι στο κράτος και να διασφαλίσει ότι κανείς δεν μένει πίσω. Να μην στραγγαλίζονται οι άνθρωποι από την ακρίβεια και την αισχροκέρδεια, να μην καταγράφει η χώρα μας αρνητικά ρεκόρ στο ιδιωτικό χρέος και να μην καταρρέει δημογραφικά, να μην απαξιώνονται η δημόσια υγεία και εκπαίδευση.

Αυτό που οφείλουμε να συνεχίσουμε να κάνουμε, με ακόμη μεγαλύτερη ένταση, είναι να επικοινωνούμε το πρόγραμμά μας στους πολίτες ώστε να δώσουμε ελπίδα και προοπτική για την επόμενη μέρα. Η οποία οφείλει να έχει στο επίκεντρό της την περιφερειακή ανάπτυξη. Γιατί μια Ελλάδα για όλους δεν μπορεί να ζει στη σκιά της ερήμωσης της περιφέρειας και των χωριών της, των ανισοτήτων που διογκώνονται και της υποβάθμισης της ποιότητας ζωής στα μεγάλα αστικά κέντρα.

Η ακρίβεια και η στεγαστική κρίση είναι τα δύο μεγαλύτερα προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας. Ποια είναι η πιο άμεση και ρεαλιστική λύση που προτείνει το ΠΑΣΟΚ;

Για την αντιμετώπιση της ακρίβειας στην πηγή απαιτούνται ενίσχυση των ελέγχων στην αγορά και ουσιαστική προστασία των καταναλωτών. Και, βέβαια, στοχευμένες μειώσεις φόρων, φορολόγηση των υπερκερδών και ένα δικαιότερο φορολογικό σύστημα για τους πολίτες.

Το ΠΑΣΟΚ παρουσίασε πρόσφατα και μια ολοκληρωμένη πρόταση για την αντιμετώπιση του ιδιωτικού χρέους, η οποία προβλέπει προστασία της πρώτης κατοικίας, βιώσιμες ρυθμίσεις και αυστηρότερους κανόνες για funds και servicers. Όσον αφορά τη στεγαστική κρίση, έχουμε καταθέσει τεκμηριωμένες και εφαρμόσιμες προτάσεις, που περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, πλαφόν στις αυξήσεις των ενοικίων, περιορισμό της βραχυχρόνιας μίσθωσης, αξιοποίηση κλειστών ακινήτων και δημιουργία κοινωνικών κατοικιών, με προτεραιότητα σε νέους και ευάλωτες κοινωνικές ομάδες.

Πιστεύετε ότι η πολιτική χρειάζεται περισσότερη ενσυναίσθηση;

Αναμφίβολα. Ό,τι δεν αγγίζει θετικά και δεν αλλάζει τη ζωή των πολιτών δεν έχει νόημα. Γι’ αυτό και στη χάραξη των όποιων πολιτικών οφείλουμε να προτάσσουμε την ενσυναίσθηση. Συχνά οι πολίτες αισθάνονται ότι οι πολιτικοί μιλούν για αριθμούς και δείκτες σαν να μη ζουν στην ίδια χώρα με αυτούς.

Μαζί με την επιστημονική προσέγγιση και την τεχνοκρατική λογική θα πρέπει να συνυπάρχει πάντα η ευαισθησία προς τον άνθρωπο, ώστε να μπορούμε να παράγουμε πολιτικές που δεν θα στερούνται νοημάτων ούτε θα κινδυνεύουν να αποτύχουν. Η πολιτική χρειάζεται λογική και ευαισθησία, όπως λέω και στο σύνθημα της υποψηφιότητάς μου.

Η βουλευτής Α’ Θεσσαλονίκης του ΠΑΣΟΚ Ράνια Θρασκιά με τη Βίβιαν Μπενέκου στα γραφεία της «Espresso»

Τι σας έχει εκπλήξει περισσότερο στη Βουλή;

Αυτό που με απογοητεύει και δεν σταματά να με εκπλήσσει είναι η ευκολία με την οποία ορισμένοι βουλευτές χρησιμοποιούν τη λεκτική και ψυχολογική βία ως μέσο πολιτικής αντιπαράθεσης μέσα στη Βουλή. Κι είμαι περήφανη που το ΠΑΣΟΚ επ’ ουδενί δεν συμμετέχει σε αυτό, στον εκφυλισμό του πολιτικού λόγου, και δη εντός του Κοινοβουλίου.

Ποια είναι η μεγαλύτερη προσωπική θυσία που απαιτεί η πολιτική;

Δεν αντιλαμβάνομαι ότι η πολιτική απαιτεί κάποια «θυσία». Είναι η ευθύνη που πηγαίνει χέρι χέρι με τον τιμητικό ρόλο που έχω αναλάβει. Και οι δυσκολίες που έχω να αντιμετωπίσω στον δρόμο μου σχετίζονται κυρίως με την εναρμόνιση της οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής, προκλήσεις που αντιμετωπίζει κάθε εργαζόμενη μητέρα.

Έχοντας ασχοληθεί επαγγελματικά με την ψυχολογία, θεωρείτε ότι η ψυχική υγεία εξακολουθεί να αποτελεί ταμπού στην ελληνική κοινωνία; Γιατί, δηλαδή, στην Ελλάδα εξακολουθούμε να αντιμετωπίζουμε την ψυχολογική υποστήριξη ως πολυτέλεια και όχι ως βασικό δικαίωμα;

Το στίγμα επιμένει, παρότι μιλάμε πιο ανοιχτά πλέον. Γιατί δεν έχουμε φροντίσει να επενδύσουμε στην ενημέρωση και στο να καταστεί επιτέλους σαφής η σημασία της αυτοφροντίδας – ότι όπως ακριβώς φροντίζουμε ένα τραύμα στο σώμα μας, έτσι πρέπει και να μεριμνούμε όταν αισθανόμαστε ψυχική δυσφορία.

Παράλληλα, οι ελλείψεις στις δημόσιες δομές και τα οικονομικά και γεωγραφικά εμπόδια κάνουν την ψυχολογική υποστήριξη πολυτέλεια. Γι’ αυτό το ΠΑΣΟΚ προτείνει τη σύσταση Εθνικού Συστήματος Ψυχικής Υγείας (ΕΣΥΨΥ), συνδεδεμένου με ένα ισχυρό ΕΣΥ, με δωρεάν ψυχοθεραπευτική και ψυχοκοινωνική φροντίδα για όλους. Η φροντίδα της ψυχικής υγείας είναι δικαίωμα όλων και η Πολιτεία οφείλει να το εγγυάται στην πράξη.

Σας έχει βοηθήσει η επαγγελματική σας εμπειρία ως ψυχολόγος στον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζετε τους πολίτες και τα πολιτικά προβλήματα;

Ναι, με έχει βοηθήσει να ακούω ουσιαστικά και να αναγνωρίζω πίσω από κάθε αίτημα τον άνθρωπο, τις ανάγκες και την αγωνία του. Για μένα, η ενσυναίσθηση και η συμπόνια είναι στάση πολιτικής ευθύνης. Σημαίνουν να παίρνουμε στα σοβαρά όσα βιώνουν οι πολίτες και να απαντάμε με συγκεκριμένες πολιτικές, που μειώνουν τις ανισότητες και στηρίζουν όσους δυσκολεύονται.

Το γεγονός ότι η οικογένεια Μαζωνάκη οδήγησε τον τραγουδιστή στο ψυχιατρείο το βρίσκετε σωστό για προβλήματα, π.χ., εθισμών;

Δεν γνωρίζω τα κλινικά δεδομένα και δεν θα ήταν υπεύθυνο να κρίνω τη συγκεκριμένη περίπτωση ή να υιοθετήσω υποθέσεις για την υγεία ενός ανθρώπου. Γενικά, οι εξαρτήσεις χρειάζονται εξειδικευμένη φροντίδα, με σεβασμό στη συναίνεση του πάσχοντα. Η ακούσια νοσηλεία πρέπει να αποτελεί έσχατο μέτρο, με αυστηρές νομικές προϋποθέσεις και τεκμηριωμένη κλινική αξιολόγηση από ομάδα ειδικών. Πάνω απ’ όλα, οφείλουμε να σεβόμαστε τον ίδιο τον άνθρωπο, τα δικαιώματα και την αξιοπρέπειά του.

Η βία μεταξύ ανηλίκων, ο σχολικός εκφοβισμός και η επιθετικότητα απασχολούν όλο και περισσότερο τις οικογένειες. Πώς αντιμετωπίζεται αυτό;

Με μία ολιστική εθνική στρατηγική, με διατομεακές πολιτικές και δράσεις, κι όχι με αναχρονιστικές πρακτικές μακριά από τα σύγχρονα επιστημονικά δεδομένα, την παιδαγωγική σκέψη και τα προηγμένα συστήματα εκπαίδευσης. Οφείλουμε να διασφαλίσουμε σχολικούς ψυχολόγους και κοινωνικούς λειτουργούς σε όλα τα σχολεία και σε μόνιμη βάση, να στηρίξουμε τους εκπαιδευτικούς, να παρέχουμε συμβουλευτική στους γονείς, κηδεμόνες και φροντιστές. Και, φυσικά, να επενδύσουμε στην πρόληψη, στρέφοντας το βλέμμα στην επανορθωτική δικαιοσύνη και τη διδασκαλία του μαθήματος της ενσυναίσθησης στα σχολεία.

Έχετε αισθανθεί ποτέ ότι η κοινωνία είναι πιο αυστηρή στην αξιολόγηση μιας γυναίκας πολιτικού απ’ ό,τι ενός άνδρα συναδέλφου της;

Δυστυχώς, ναι. Μια γυναίκα πολιτικός συχνά αξιολογείται όχι μόνο για το έργο και τις θέσεις της, αλλά και μέσα από τους υπόλοιπους, πολλαπλούς, ρόλους της. Η ιδιότητα της μητέρας, για παράδειγμα, μπορεί να σε καθιστά στα μάτια κάποιων λιγότερο επαρκή πολιτικό, ενώ είναι καθημερινή η αναμέτρηση με έμφυλα στερεότυπα, προσδοκίες που αδικούν τις γυναίκες και κεκαλυμμένες μορφές βίας σε βάρος τους.

Πώς ισορροπείτε ανάμεσα στην ενσυναίσθηση και στον πολιτικό ρεαλισμό;

Δεν θεωρώ ότι πρόκειται για αντίθετες έννοιες που πρέπει να ισορροπήσουν. Η ενσυναίσθηση μου θυμίζει διαρκώς για ποιον λόγο βρίσκομαι στην πολιτική, ενώ ο ρεαλισμός τι οφείλω να πετύχω προς όφελος των συμπολιτών μου. Δεν αρκεί να συνδέομαι μαζί τους, να ακούω ουσιαστικά τις ανάγκες τους και να συναισθάνομαι τις αγωνίες τους. Οφείλω να μετατρέπω αυτή τη σύνδεση σε πράξεις και λύσεις στα πραγματικά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε όλοι μας.

Αν μπορούσατε να γυρίσετε τον χρόνο πίσω, θα επιλέγατε ξανά την πολιτική; Υπάρχει κάτι που θα κάνατε διαφορετικά;

Θα επέλεγα ξανά την πολιτική χωρίς δεύτερη σκέψη. Γιατί, παρά τις όποιες δυσκολίες και τις απαιτήσεις της, πιστεύω βαθιά ότι αξίζει να συμμετέχεις ενεργά στη διαμόρφωση του μέλλοντος του τόπου σου. Δεν θα έκανα κάτι διαφορετικά, κάθε εμπειρία αποτελεί μέρος αυτής της διαδρομής που με διαμορφώνει.

Σε προσωπικό επίπεδο, πότε ήταν η τελευταία φορά που νιώσατε πραγματικά αδύναμη; Και πώς βρίσκετε τη δύναμη να συνεχίζετε;

Νιώθω αδύναμη, όπως όλοι μας, όταν κάτι δεν αλλάζει. Αντλώ, όμως, δύναμη από το όραμα και την πεποίθηση ότι μπορούν να έρθουν καλύτερες μέρες. Στις πιο προσωπικές μου δυσκολίες, η αγάπη που δίνω και παίρνω είναι πάντα η κινητήριος δύναμή μου.

Χαλαρό «κλικ» μετά το τέλος της ενδιαφέρουσας συζήτησης

Μιλήστε μου λίγο για τα αγόρια σας: ηλικίες, τι σας λένε…

Είναι εξαιρετικά συναρπαστικές οι συζητήσεις με δύο εφήβους. Διευρύνουν τους ορίζοντές μου όσο 1.000 βιβλία μαζί! Και μου θυμίζουν καθημερινά την ευθύνη μας να τους παραδώσουμε έναν καλύτερο, πιο φωτεινό κόσμο.

Υπάρχει στη ζωή σας έρωτας ή αυτό που λέμε ο άνθρωπός μου;

Κοιτάω μπροστά στον έρωτα…

Φωτογραφίες: Βαγγέλης Μασιάς

Διαβάστε ακόμη

SHOWBIZ

Ιάσονας Χρόνης: Με αυτή την ηθοποιό είναι ζευγάρι

Ερωτευμένος είναι ο Ιάσονας Χρόνης με γνωστή ηθοποιό. Μπορεί να είναι περιζήτητος εργένης ωστόσο κορίτσια δεν είναι single!