ΜπΑΝΝΑνια: «Αίσχος, αίσχος» στο ΟΑΚΑ – Χάος, κρίσεις πανικού, λιποθυμίες

Η συναυλία της 70χρονης Αννας Βίσση στο ΟΑΚΑ παρουσιάστηκε από πολλούς ως ένα από τα μεγαλύτερα μουσικά γεγονότα των τελευταίων ετών. Περισσότεροι από 95.000 άνθρωποι βρέθηκαν στο στάδιο, αψηφώντας ακόμα και την έντονη βροχή, για να παρακολουθήσουν το πολυδιαφημισμένο show. Οι κερκίδες γέμισαν, η αρένα πλημμύρισε ασφυκτικά από κόσμο και η ατμόσφαιρα μιας τεράστιας γιορτής από νωρίς μεταμορφώθηκε στο μεγαλύτερο μουσικό… φιάσκο, με την «Espresso» να βλέπει διά ζώσης το φιάσκο της χρονιάς.

Την ώρα που η Αννα Βίσση ανέβαινε ή μάλλον… προσγειωνόταν στη σκηνή και δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι μούσκεμα από τη βροχή τραγουδούσαν μαζί της, εκατοντάδες άλλοι βρίσκονταν ακόμη έξω από την αρένα, παρότι είχαν πληρώσει κανονικά το εισιτήριό τους. Σε βίντεο που κυκλοφόρησαν στα social media ακούγεται το πλήθος να φωνάζει ρυθμικά «αίσχος, αίσχος», την ώρα που η συναυλία είχε ήδη αρχίσει.

Πώς γίνεται σε μια συναυλία με δεκάδες χιλιάδες θεατές να υπάρχουν άνθρωποι με εισιτήριο που δεν μπορούν καν να φτάσουν στη θέση τους;

Οι καταγγελίες των παρευρισκομένων που φτάνουν στην «Espresso» περιγράφουν μια κατάσταση που εγείρει σοβαρά ερωτήματα για τον σχεδιασμό και τη διαχείριση της διοργάνωσης, την οποία ανέλαβε με τεράστια… αποτυχία η D&A LIVE CONCERTS ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ι.Κ.Ε.

Σύμφωνα με μαρτυρίες που φτάνουν στα γραφεία της «Espresso», τεράστιες μάζες κόσμου οδηγούνταν προς την ήδη κατάμεστη αρένα, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ασφυκτική συμφόρηση. Ανθρωποι περίμεναν χωρίς να μπορούν να προχωρήσουν, ενώ άλλοι καταγγέλλουν ότι δεν υπήρχε επαρκές προσωπικό για να τους κατευθύνει. Το πιο εξοργιστικό, όμως, είναι ότι ενώ η αρένα ήταν ασφυκτικά γεμάτη σε ορισμένα σημεία, υπήρχε ταυτόχρονα τμήμα της που παρέμενε άδειο. Δηλαδή, από τη μία πλευρά, άνθρωποι στριμώχνονταν σαν σαρδέλες και δεν μπορούσαν να περάσουν και, από την άλλη, υπήρχε διαθέσιμος χώρος που δεν αξιοποιήθηκε.

Οι καταγγελίες των θεατών κάνουν λόγο για σοβαρή αποτυχία στη διαχείριση της ροής του κοινού. Ανθρωποι φέρεται ότι έφταναν σε διαφορετικές πύλες, περνούσαν το εισιτήριό τους από το μηχάνημα και ενημερώνονταν πως βρίσκονται σε «λάθος» είσοδο, χωρίς όμως να μπορούν να πάρουν σαφείς οδηγίες για το πού πρέπει να κατευθυνθούν.

Και όσο περνούσε η ώρα η κατάσταση φέρεται ότι γινόταν ακόμα χειρότερη. Υπήρχαν άνθρωποι που, σύμφωνα με μαρτυρίες, δεν κατάφεραν ποτέ να μπουν στον χώρο, παρότι είχαν εισιτήριο, όπως συνέβη και με άνθρωπο της εφημερίδας μας. Αλλοι καταγγέλλουν στην «Espresso» ότι τα μηχανήματα επικύρωσης δεν αναγνώριζαν τα εισιτήριά τους, τα οποία είχαν πληρώσει δεκάδες ή και εκατοντάδες ευρώ. Αλλοι, που στάθηκαν τυχεροί και κατάφεραν να μπουν στο στάδιο, βρέθηκαν αντιμέτωποι με ένα ανθρώπινο τείχος, έναν αδιαχώρητο όγκο κόσμου που δεν επέτρεπε ούτε την ομαλή μετακίνηση ούτε, σε αρκετές περιπτώσεις, την παραμικρή οπτική επαφή με τη σκηνή. Ετσι, κάποιοι πλήρωσαν εισιτήριο για να παρακολουθήσουν από κοντά ένα από τα μεγαλύτερα συναυλιακά shows και κατέληξαν να παρακολουθούν τη συναυλία μέσω… TikTok, Instagram Stories και βίντεο άλλων θεατών.

Και μέσα στο στάδιο η εικόνα που περιγράφουν ορισμένοι θεατές ήταν ακόμα πιο… σουρεαλιστική.

Κερκίδες γεμάτες μέχρι ασφυξίας. Ανθρωποι στοιβαγμένοι ο ένας πάνω στον άλλον, σαν… σαρδέλες, χωρίς επαρκή χώρο για να κινηθούν. Μια μάζα ανθρώπων που προσπαθούσε να βρει τρόπο να μετακινηθεί, ενώ σε διάφορα σημεία, σύμφωνα με καταγγελίες που έγιναν στην «Espresso», άτομα που δεν μπορούσαν να διαχειριστούν αυτό το χάος πάθαιναν κρίσεις πανικού, ενώ άλλοι λιποθυμούσαν από την έλλειψη οξυγόνου, αφού η κατάσταση είχε γίνει αφόρητη. Και σαν να μην έφταναν όλα τα παραπάνω, ακόμα ένα σοβαρό πρόβλημα που καταγγέλλουν θεατές αφορά τις τουαλέτες του χώρου. Για μια διοργάνωση που φιλοξένησε δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους, οι διαθέσιμες τουαλέτες φέρεται ότι ήταν πολύ λίγες, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται τεράστιες ουρές και πολύωρη αναμονή. Σύμφωνα με μαρτυρίες παρευρισκομένων, υπήρχαν άνθρωποι που περίμεναν ακόμη και 45 λεπτά ή και περισσότερο απλώς για να μπορέσουν να μπουν στην τουαλέτα. Μιλάμε για ανθρώπους που είχαν ήδη περάσει ώρες μέσα στον συνωστισμό, είχαν ταλαιπωρηθεί από την αναμονή στις εισόδους και τη βροχή και, όταν τελικά χρειάζονταν να χρησιμοποιήσουν τις τουαλέτες, βρίσκονταν ξανά αντιμέτωποι με ατελείωτες ουρές. Θεατές περιγράφουν εικόνες έντονης βρομιάς και υποστηρίζουν ότι δεν υπήρχε επαρκές προσωπικό καθαριότητας ώστε οι χώροι να διατηρούνται σε στοιχειωδώς αξιοπρεπή κατάσταση καθ’ όλη τη διάρκεια της βραδιάς.

Σε έναν χώρο που φιλοξενεί δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους, η διαχείριση μιας έκτακτης ανάγκης δεν μπορεί να βασίζεται στην τύχη. Αν ένας άνθρωπος χρειαστεί να αποχωρήσει επειγόντως, πρέπει να υπάρχει ελεύθερη και σαφής διαδρομή. Αν κάποιος λιποθυμήσει, πρέπει να μπορεί να φτάσει άμεσα σε αυτόν βοήθεια. Αν προκληθεί πανικός, πρέπει να υπάρχουν άνθρωποι που γνωρίζουν ακριβώς τι πρέπει να κάνουν. Και αν υπάρξει ανάγκη μαζικής εκκένωσης, οι έξοδοι κινδύνου και οι διάδρομοι διαφυγής πρέπει να είναι πραγματικά διαθέσιμοι και προσβάσιμοι.

Ακριβώς γι’ αυτό προκαλούν ιδιαίτερη ανησυχία οι καταγγελίες θεατών, ότι η βασική δίοδος προς τον εξωτερικό χώρο είχε ουσιαστικά μπλοκαριστεί από το πλήθος. Ορισμένοι υποστηρίζουν ακόμα ότι δεν υπήρχε εμφανής και εύκολα προσβάσιμη έξοδος κινδύνου από το σημείο όπου βρίσκονταν.

Παράλληλα, αναφέρονται καταγγελίες για ανεπαρκή παρουσία ασθενοφόρων ή υγειονομικής υποστήριξης. Σε μια διοργάνωση τέτοιου μεγέθους, η ασφάλεια του κοινού πρέπει να βρίσκεται πάνω από το θέαμα, πάνω από την εικόνα, πάνω από το sold out, πάνω από τα πάντα.

Ιδιαίτερα βαρύ είναι πλέον το αίσθημα απογοήτευσης που έμεινε σε μεγάλο μέρος του κοινού της Αννας Βίσση. Χιλιάδες άνθρωποι που ταξίδεψαν από την επαρχία, ακόμα και από το εξωτερικό, έχοντας επενδύσει χρόνο, χρήμα και προσδοκίες για να ζήσουν από κοντά μια συναυλία που είχε παρουσιαστεί ως ένα κορυφαίο μουσικό γεγονός, εξετάζουν ακόμα και το ενδεχόμενο να ξεκινήσουν διαδικασίες για τη διεκδίκηση επιστροφής χρημάτων.

Στο τέλος τα φώτα σβήνουν, η μουσική σταματά και το show μένει πίσω. Αυτό που μένει, όμως, είναι η εμπειρία των ανθρώπων που πλήρωσαν για να ζήσουν μια μεγάλη συναυλία και, σύμφωνα με τις καταγγελίες τους, βρέθηκαν αντιμέτωποι με ουρές, συνωστισμό, ταλαιπωρία, βρομιά και εικόνες που κάθε άλλο παρά μια άρτια οργανωμένη διοργάνωση θυμίζουν. Γιατί τα 95.000 εισιτήρια μπορεί να κάνουν μια συναυλία μεγάλη, αλλά δεν μπορούν από μόνα τους να την κάνουν και επιτυχημένη.

Τα ίδια είχαν  γίνει και πέρσι στο  Καλλιμάρμαρο 

Κανείς δεν ξεχνά ότι και οι εμφανίσεις της Αννας Βίσση στο Παναθηναϊκό Στάδιο το 2025 άφησαν πίσω τους σοβαρά ερωτήματα για τη διαχείριση της ασφάλειας του κοινού. Οπως, άλλωστε, είχε τονίσει και τότε η «Espresso», όταν 65.000 άνθρωποι κατακλύζουν ένα ιστορικό μνημείο με συγκεκριμένες αρχιτεκτονικές ιδιαιτερότητες, η οργάνωση οφείλει να είναι αψεγάδιαστη. Στην πράξη, ωστόσο, αποδείχθηκε ότι το επιχειρησιακό πλάνο υποτάχθηκε στην ανάγκη της μαζικότητας. Το βασικότερο πρόβλημα εστιάστηκε στον ακραίο συνωστισμό που δημιουργήθηκε στις ελάχιστες πύλες εισόδου του σταδίου. Χιλιάδες θεατές, έχοντας πληρώσει κανονικά το αντίτιμο του εισιτηρίου, βρέθηκαν εγκλωβισμένοι για ώρες σε χαοτικές ουρές που έφταναν μέχρι τη λεωφόρο Βασιλέως Κωνσταντίνου. Η έλλειψη επαρκούς προσωπικού για την καθοδήγηση των ροών και ο αργός ρυθμός των ελέγχων προκάλεσαν συνθήκες ασφυξίας έξω από το μνημείο, με το πλήθος να διαμαρτύρεται έντονα. Η κατάσταση δεν ήταν καλύτερη και στο εσωτερικό. Η αρένα και οι κερκίδες γέμισαν σε βαθμό που οδήγησε σε σοβαρά παράπονα για «υπεράριθμα» εισιτήρια. Πολλοί θεατές κατήγγειλαν ότι ήταν αδύνατο να προσεγγίσουν τις θέσεις τους, ενώ η μετακίνηση εντός του χώρου σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης φάνταζε εφιαλτική. Οταν μια παραγωγή γνωρίζει εκ των προτέρων τη χωρητικότητα, η αδυναμία ορθής κατανομής των θεατών αποτελεί ξεκάθαρη αποτυχία. Τα τυπικά μέτρα ασφαλείας, όπως η απαγόρευση επικίνδυνων αντικειμένων, λειτούργησαν ως ημίμετρα, αφού ο πυρήνας της διαχείρισης πλήθους (crowd management) απέτυχε να εγγυηθεί μια αξιοπρεπή και ασφαλή εμπειρία. Το Καλλιμάρμαρο έστειλε ένα ηχηρό μήνυμα: η επιτυχία μιας εκδήλωσης δεν κρίνεται από τα φώτα της σκηνής, αλλά από την ικανότητα των διοργανωτών να διασφαλίσουν τη σωματική ακεραιότητα του κοινού…

Διαβάστε ακόμη

SHOWBIZ

Κόλαφος η Βάνα Μπάρμπα: «Είναι μια βίζιτα πολυτελείας, δε μπορώ να βλέπω αυτό το έκτρωμα»

Η Βάνα Μπάρμπα μιλά για τη Μύκονο, τη ζωή που άφησε πίσω της και αποκαλύπτει πως σε τρία έως πέντε χρόνια μπορεί να έχει…