Γεώργιος Περιστέρης σε περιπέτειες

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσεχώς πτωχεύουμε…

Στην εποχή μας όλα συμβαίνουν πιο γρήγορα. Δηλαδή, για να το πω φιλοσοφικά: το μέλλον γίνεται παρόν. Ετσι, από το βροντερό «δυστυχώς επτωχεύσαμεν» του Χαριλάου Τρικούπη, έχουμε πάει στο ψιθυριστό «προσεχώς πτωχεύουμε» του Γεωργίου Περιστέρη. Εντάξει, άλλο η Ελλάς, άλλο η ΓΕΚ-ΤΕΡΝΑ, αν όμως έχεις την παραχώρηση της Εγνατίας και της Αττικής Οδού, ε, πώς να το κάνουμε, κρατάς τον κορμό των μεταφορικών υποδομών της χώρας. Λοιπόν, τα πράγματα -δηλαδή, τα έσοδα- από τους δύο μεγαλύτερους αυτοκινητοδρόμους της χώρας δεν πάνε καλά. Η μετοχή της ΓΕΚ-ΤΕΡΝΑ έχει αρχίσει και εμφανίζει ρωγμές στο χρηματιστήριο. Οπότε, για να προλάβουμε το μέλλον, πριν γίνει παρόν, χρειαζόμαστε νέο στόρι.

Το στόρι είναι διπλό

Ο μπαρμπα-Γιώργος βγήκε, λέει, στην αγορά για να πουλήσει ποσοστά της Εγνατίας και υπάρχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον. Αλήθεια; Ποιοι ενδιαφέρονται να αγοράσουν ένα κομμάτι από έναν έρημο αυτοκινητόδρομο – αν εξαιρέσεις τις αλεπούδες και τα αγριογούρουνα που τον διασχίζουν τη νύχτα; Πάντως, οι παπαγάλοι μιλούν για πληθώρα επίδοξων αγοραστών. Εδώ είμαι και κρατάω σκορ.

Στην Αττική Οδό, πάλι, το αφήγημα διαφέρει. Επειδή έχουν βουίξει τα Μεσόγεια από τα κορναρίσματα, καθώς ο αυτοκινητόδρομος είναι πλέον ένα χύμα μποτιλιάρισμα, ιδίως στον άξονα Μαρκόπουλο – Ελευσίνα, υποτίθεται ότι η ΓΕΚ-ΤΕΡΝΑ -σε δουλειά να βρισκόμαστε- θα προχωρήσει σε έργα επεκτάσεως του οδοστρώματος, ώστε να προστεθούν επιπλέον λωρίδες. Εντάξει, εντάξει. Μόνο που, αν μοσχοπληρώσεις ένα asset -άντε, να το παίξω κι εγώ Ισπανός αναλυτής- και πνιγείς στα δάνεια για να αντεπεξέλθεις, όλη η Αττική μια λωρίδα να γίνει, η αριθμητική δεν βγαίνει.

Κοινώς, στον αυτοκινητόδρομο μπήκαμε, όμως καθόλου καλά δεν πάμε – μάλλον στο ανάποδο ρεύμα βρισκόμαστε.

Γεώργιος Περιστέρης σε περιπέτειες

Εδώ ο Πρεμ, εκεί ο Πρεμ…

«Εδώ παπάς, εκεί παπάς, πού είναι ο παπάς;» Κάπως έτσι υπνωτίζουν οι παπατζήδες την πελατεία τους, καθώς η φιγούρα του ρήγα περιφέρεται κάτω από τα άλλα χαρτιά, χωρίς κανείς να την παίρνει χαμπάρι. Πώς αλλιώς να ξαφρίσεις τα αιώνια κορόιδα; Ετσι, λοιπόν, γίνεται και με τον Ινδοκαναδό, που έκανε την τύχη του με τη Eurobank στη ρημαγμένη Ελλάδα της κρίσης. «Εδώ Πρεμ, εκεί Πρεμ, πού είναι ο Πρεμ;»

Ε, ο Πρεμ είναι, βεβαίως, κάτω από το χαρτί. Εννοώ, κάτω από τη μετοχή που την ανεβοκατεβάζουν για να κάνουν αίσθηση, αλλά και γιατί όλα τα ωραία πράγματα έχουν ένα τέλος. Ο Πρεμ, αν καταλαβαίνω καλά, ξεφορτώνεται τη συμμετοχή του στη Eurobank γιατί ξέρει πως δεν υπάρχει καλύτερο σημείο εξόδου από την παρούσα φούσκα, συγγνώμη παρασύρθηκα: την παρούσα φάση. Ετσι, η γνωστή παρέα της Eurobank το έχει ρίξει στα παπατζιλίκια, αφού ετοιμάζονται πάλι να πιουν στην υγεία των κορόιδων που, ως γνωστόν, δεν έχουν τέλος στη χώρα της φαιδράς τραπεζικής πορτοκαλέας – ή, μάλλον, τι λέω, νεραντζιάς.

Δεν του ξεφεύγει τίποτε

Ευτυχώς, κάποιους τους κινεί πάντα ο πατριωτισμός. Το λέω σκεπτόμενος τον Κώστα Καραμανλή. Σοβαρός και μετρημένος, πολιτικά δωρικός στον συντηρητικό κλασικισμό του, ο πρώην πρωθυπουργός παραμένει κεφάλαιο, πρωτίστως, για τη χώρα και, δευτερευόντως, για την παράταξή του. Η Ν.Δ. νοητή χωρίς τον καραμανλισμό δεν είναι, γιατί είναι ιδρυτικό της στοιχείο, όπως, βέβαια, είναι και συστατική παράμετρος της Μεταπολίτευσης.

Ενσαρκωτής του καραμανλισμού από το 1997 είναι ο Κώστας Καραμανλής. Η εκλογή του στην αρχηγία της Ν.Δ. συνέπεσε με την έξοδο του Κωνσταντίνου Καραμανλή από τη ζωή, σε μια ιστορική σύμπτωση που δεν προσέχτηκε ίσως όσο έπρεπε τότε. Πολιτικός με βάθος, σοβαρότητα και, κυρίως, αίσθηση της Ιστορίας, ο Κώστας Καραμανλής είναι αδιατάρακτα παρών έκτοτε. Να το πω αλλιώς: δεν λείπει από πουθενά και δεν του ξεφεύγει τίποτε. Σε μια στιγμή γεωπολιτικής μετάβασης σε όλα τα μήκη και τα πλάτη, η παρουσία του Καραμανλή είναι σημαίνουσα, αλλά αποτελεί και μια παράμετρο ελέγχου του πολιτικού συστήματος και, βεβαίως, της άσκησης της εξουσίας.

Γεώργιος Περιστέρης σε περιπέτειες

Χρειαζόμαστε ηγεσία

Εχει γεμίσει η Ελλάδα καφέ και σε όλα τα καφέ της χώρας ένα είναι το θέμα που συζητείται, όταν η κουβέντα αφορά την πολιτική: η διαφθορά. Είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για το πολιτικό σύστημα. Και για αυτό, για άλλη μια φορά, ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης προσφέρει τεράστια υπηρεσία στην ελληνική δημόσια ζωή λειτουργώντας σαν δύναμη κάθαρσης και εξυγίανσης. Παλιότερα ήταν η 17Ν φονικό σαράκι για τη χώρα. Τώρα είναι όλοι αυτοί που φοροδιαφεύγουν, ξεπλένουν χρήμα, κάνουν τράφικινγκ στην κυβερνητική εξουσία, μολύνουν τη χώρα και προκαλούν το δημόσιο αίσθημα.

Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη έχει απελευθερώσει τις υπηρεσίες για να τελειώνουμε με το λαθρεμπόριο καυσίμων και τσιγάρων, την Greek Mafia, τη βιτρίνα του «Χωριάτικου» και όλη την αθλιότητα ενός παράνομου πλουτισμού, που μολύνει τη χώρα και προσβάλλει το δημόσιο αίσθημα. Είναι έκφραση της ηγετικότητας, που είναι στοιχείο της πολιτικής προσωπικότητας του πιο επιτυχημένου υπουργού της Μεταπολίτευσης – αλλά είναι και στοιχείο ηγεσίας. Και ηγεσία η Ελλάδα σαφώς χρειάζεται. Γιατί οι καιροί ου μενετοί.

Γεώργιος Περιστέρης σε περιπέτειες