Ο Δημήτρης Θεοφίλου είναι ένας παλιός Αθηναίος, που στις πλάτες του σηκώνει το βάρος μιας μεγάλης οικογένειας με βαρύ παρελθόν.
Από τον Νίκο Νικόλιζα
Είναι ανιψιός του πιο διάσημου παλαιστή όλων των εποχών, το όνομα του οποίου έχει γραφτεί με χρυσά γράμματα στα παγκόσμια ρινγκ, του Τζιμ Λόντος. Επίσης, είναι ανιψιός της περίφημης χορεύτριας Λίντας Αλμα και του συζύγου της Μάνου Κατράκη. Είναι παιδί του ιδιοκτήτη της πιο διάσημης ταβέρνας στην περιοχή της Πλάκας, «Θεόφιλου», όπου όλοι οι σπουδαίοι Ελληνες έτρωγαν και αντάλλαζαν απόψεις κάτω από τους πρόποδες της Ακρόπολης.
Και όχι μόνο: Ο Δημήτρης Θεοφίλου υπήρξε ο άνθρωπος που πήγαινε καφέ στην τεράστια Κατίνα Παξινού και στον Αλέξη Μινωτή, ενώ είδε σχεδόν όλες τις παραστάσεις από τα πρώτα Επιδαύρια και μετά το 1954, καθώς ο πατέρας του είχε δημιουργήσει το πρώτο κάμπινγκ στην Ελλάδα στην παλιά Επίδαυρο, φιλοξενώντας όλα τα ιερά τέρατα στις εγκαταστάσεις του.
Συναντηθήκαμε στο θρυλικό ρεστοράν του Μάνου Χατζιδάκι, στον περίφημο Μαγεμένο Αυλό. Εκεί όπου έγινε το πρώτο μυστικό ραντεβού της Αλίκης Βουγιουκλάκη με τον τότε διάδοχο του θρόνου. Πίνοντας λίγο κρασί και τσουγκρίζοντας τα ποτήρια μας, αρχίσαμε να λέμε ιστορίες που έχτισαν τον μύθο της Αθήνας του πολιτισμού…
Βρισκόμαστε κάτω από τις αφίσες του θείου σας Τζιμ Λόντος…
Ο θείος μου έφυγε πολύ μικρός για την Αμερική. Μόλις 14 ετών. Και γύρισε παγκόσμιος πρωταθλητής και με πολλές περγαμηνές. Τον φώναζαν «λιοντάρι της γης». Ευτυχώς, τον πρόλαβα και τον θυμάμαι πολύ καλά, γιατί μακροημέρευσε και μας έλεγε ιστορίες από τα κατορθώματά του. Ο πατέρας μου είχε ασχοληθεί νέος με τη δικηγορία και αργότερα τα παράτησε όλα για να ασχοληθεί με την καριέρα του Τζιμ Λόντος, ο οποίος ήταν αδερφός του παππού μου. Το πραγματικό όνομα του Τζιμ Λόντος ήταν Χρήστος Θεοφίλου.

Ας τα πάρουμε από την αρχή: Πού γεννηθήκατε;
Στην Πλάκα. Τότε που υπήρχαν παντού αλάνες και παίζαμε. Από τα παιδικά μου χρόνια θυμάμαι μόνο χαρούμενα πράγματα. Τα αναπολώ και συγκινούμαι. Θυμάμαι την παιδικότητα που υπήρχε στους ανθρώπους, θυμάμαι ότι όλοι ήταν χαμογελαστοί και όλοι σκάρωναν αστεία μεταξύ τους για να γελάνε ακόμα περισσότερο. Είχαν όρεξη για τη ζωή. Εμείς είχαμε ταβέρνα στην Πλάκα, την περίφημη «Ταβέρνα του Θεοφίλου». Θυμάμαι όμορφους ανθρώπους να έρχονται στο μαγαζί μας και πόσο πολύ σέβονταν ο ένας τον άλλον. Τότε παίζαμε στις γειτονιές. Επί της οδού Μακρυγιάννη, που τώρα είναι άκρως τουριστικό μέρος, τα αγόρια παίζαμε ποδόσφαιρο. Εκει, στο Νέο Μουσείο, υπήρχε μια τεράστια αλάνα, όπου άκουγες μόνο παιδικές φωνές.
Καταγόσασταν από αστική οικογένεια;
Αστική οικογένεια νοικοκυραίων ανθρώπων. Μετά την ίδρυση της «Ταβέρνας του Θεοφίλου», ο μπαμπάς μπήκε στον τουρισμό, όπου έφτιαξε το πρώτο κάμπινγκ στην Ελλάδα, στην παλιά Επίδαυρο. Μέσα είχε φτιάξει καλύβες από καλάμια, που τα λέγαμε «μπανγκαλόουζ». Εκεί έμειναν όλοι οι καλλιτέχνες που έπαιξαν στην Επίδαυρο, καθώς δεν υπήρχαν την εποχή εκείνη άλλα καταλύματα.
Ποιους θυμάστε από καλλιτέχνες;
Πρώτη και καλύτερη την Κατίνα Παξινού, της οποίας εγώ ήμουν ο προσωπικός περιποιητής. Της άρεσε να της φτιάχνω καφέ. Συνήθως δεν πετύχαινα τη σύνθεση του καφέ. Της πήγαινα με λίγη ζάχαρη, αντιδρούσε. Της πήγαινα με περισσότερη, πάλι αντιδρούσε. Κάποια στιγμή με πιάνει κρυφά ο Μινωτής και μου λέει: «Μικρέ, βάλε μία κουταλιά ζάχαρη, λίγο καφέ και πήγαινέ τον». Τον πάω στην Κατίνα και ακούμε έπειτα από λίγο να φωνάζει με την τεράστια φωνή της: “Επιτέλους, αυτός είναι καφές”. Με την Κατίνα στην Επίδαυρο ζήσαμε μυθικές εποχές. Γιατί δίπλα της ήταν και άλλα ιερά τέρατα που έπαιζαν: ο Θάνος ο Κωτσόπουλος, η Ελένη Ζαφειρίου, η Αννα Συνοδινού, ο Θόδωρος Μορίδης, ο Αλέκος Αλεξανδράκης, η Μαίρη Χρονοπούλου, η Μάρω Κοντού.

Η Κατίνα Παξινού όντως ήταν τόσο μεγάλη ηθοποιός;
Τεράστια. Βέβαια, είχε και το θείο χάρισμα της φωνής. Ανατρίχιαζες, άμα μιλούσε. Οταν έπαιζε στο αρχαίο θέατρο, η φωνή της αντιλαλούσε σε όλα τα γύρω βουνά. Και ο Μινωτής είχε ωραία φωνή, όμως ο Μάνος Κατράκης είχε την καλύτερη αντρική μέσα στο ελληνικό θέατρο. Εκεί είχε γίνει και το θρυλικό τρακάρισμα με τον Μινωτή και πέντε – έξι κορίτσια από τον χορό. Είχαν φύγει με το αμάξι, ντελαπάρισε και πέφτουν μέσα σε ένα χαντάκι. Και γίνονται όλοι με γρατζουνιές και τραύματα. Και έλεγε τότε η Παξινού, χωρίς να γνωρίζει τίποτα: «Για όνομα του Θεού! Περονόσπορος έπεσε στο Εθνικό;” Ποιος να της έλεγε ότι είχαν πέσει όλοι μαζί σε χαντάκι. Σκέψου ότι εκεί ακόμη και σήμερα έχει μια ταμπέλα που λέει «Η γέφυρα του Μινωτή», από αυτό το περιστατικό.
Ομως, είστε και ανιψιός της Λίντας Αλμα…
Η Λίντα ήταν ένα απίστευτο, ταλαντούχο πλάσμα, που θα μπορούσε να είχε κατακτήσει τον κόσμο. Βέβαια, η καριέρα της δεν ολοκληρώθηκε, γιατί ερωτεύτηκε τον Μάνο Κατράκη και παρέμεινε στην Ελλάδα. Στην Κατοχή ο Γιάννης Φλερύ χόρευε με την Μπέλλα Σμάρω, μια άλλη σπουδαία δόξα του χορού και του θεάτρου. Και ένας Ιταλός μεθυσμένος άδειασε το πιστόλι του στην κοιλιά της Μπέλλας Σμάρω. Ευτυχώς, επέζησε, καθώς την πήγαν σε μια σπουδαία κλινική της εποχής. Απελπισμένος ο Φλερύ έψαχνε να βρει παρτενέρ, καθώς είχε υπογράψει συμβόλαια για εμφανίσεις. Πήγε, λοιπόν, τότε στη σχολή χορού Νίκι Νίκολς, ρωσικής προελεύσεως. Του λέει η ιδιοκτήτρια: «Δεν έχω κάτι, Γιαννάκη μου. Ομως, έχω μια μικρή κοπέλα, που θα μπορούσες να τη δεις”. Βλέπει τη Λίντα και τρελαίνεται, και τους λέει: «Δεν φεύγω, αν δεν την πάρω μαζί μου”. Φωνάζουν τη γιαγιά μου, η οποία ήταν χήρα στρατιωτικού, και της λένε ότι θα την κάνουν χορεύτρια. Η γιαγιά μου ανένδοτη. Τότε ο Φλερύ τής λέει: “Μα, θα παίρνετε τρεις κονσέρβες και μία κουραμάνα κάθε μέρα”. Το ακούει η γιαγιά μου και του απαντάει: “Αν είναι έτσι, ας γίνει”. Και έτσι ξεκίνησε. Με τον Φλερύ ταξίδεψαν σε όλον τον κόσμο. Μάλιστα, όταν τους είδε στην Αθήνα η Εντίθ Πιάφ, ξετρελάθηκε και τους έκανε πρόταση να πάνε στο Παρίσι. Πήγαν στο Θέατρο των Αστέρων, όπου τα προγράμματα της εποχής γράφουν: «Εντίθ Πιάφ με το συγκρότημά της. Γιάννης Φλερύ – Λίντα Αλμα. Και από κάτω με πιο μικρά γράμματα το όνομα του Ιβ Μοντάν. Αυτό ήταν το 1947. Οπου κι αν πήγαν, το όνομά τους είχε γραφτεί με χρυσά γράμματα. Κάποια στιγμή γίνεται πρόταση από το Χόλιγουντ να πάει η Λίντα να χορέψει και να μείνει εκεί με τεράστιο συμβόλαιο. Ομως, την ήθελαν μόνη της, χωρίς τον Φλερύ. Και λέει η Λίντα: “Εγώ μόνη μου δεν έρχομαι”. Και έτσι έχασε την ευκαιρία να γίνει το μεγαλύτερο όνομα και στην Αμερική.

Της Λίντας τής έκανε καλό που παντρεύτηκε και ερωτεύτηκε τον Κατράκη;
Στην καριέρα της τής έκανε κακό. Στην ψυχή όμως της έκανε καλό. Διότι αυτός που δίνει αγάπη πρωτίστως είναι αυτός κερδισμένος και ευτυχισμένος. Η Λίντα αγάπησε απόλυτα τον Μάνο και του δόθηκε έως το τέλος της ζωής του.
Σε αυτό το στέκι του Μάνου Χατζιδάκι, στον Μαγεμένο Αυλό, έγινε και το περίφημο κρυφό ραντεβού Αλίκης και διαδόχου Κωνσταντίνου, απ’ όσο ξέρω…
Το στέκι αυτό το έφτιαξε ένας σπουδαίος μπον βιβέρ της εποχής του ’60, ο Γιώργος Πολυχρόνης. Ηταν παντρεμένος με την κόρη του Παυλίδη, της περίφημης σοκολατοβιομηχανίας. Εφτιαξε αυτήν τη γωνιά, στην οποία ερχόταν συνέχεια ο Μάνος Χατζιδάκις, με τον οποίο έγιναν φίλοι. Ο Μάνος ήταν ένας μεγαλειώδης άνθρωπος, με απίστευτο πνεύμα. Εγώ τον είχα γνωρίσει τη δεκαετία του ’60 στην αρχαία Επίδαυρο, όταν είχε έρθει να γράψει το τραγούδι για τη «Λυσιστράτη». Τότε, λοιπόν, αργούσε να το βρει και να το συνθέσει. Οι πρόβες προχωρούσαν και δεν υπήρχε το τραγούδι του Μάνου. Ενα βράδυ απελπισμένοι κάθονται όλοι στον Φλοίσβο της θάλασσας, στην αρχαία Επίδαυρο, και κάθεται μαζί τους και ο Χατζιδάκις, ο οποίος ανάβει το ένα τσιγάρο μετά το άλλο από το άγχος του. Και ξαφνικά μέσα στη σιωπή ακούγεται: “Aχ, το βρήκα. Ελάτε όλοι κοντά και να λέτε ό,τι λέω” και αρχίζει να τραγουδάει: “Eναν μυθο θα σας πω, που τον μάθαμε παιδιά”. Ολοκληρώνει το τραγούδι, βγάζει το πακέτο τα Σαντέ τσιγάρα και αρχίζει να γράφει απο πίσω το τραγούδι!

Δεν μου είπατε όμως για την Αλίκη και το μυστικό ραντεβού με τον διάδοχο…
Ο Πολυχρόνης, που είχε ξεκινήσει τον Μαγεμένο Αυλό τη δεκαετία του ’60, είχε φιλία με τον τότε διάδοχο Κωνσταντίνο. Το πρώτο ραντεβού, λοιπόν, της Αλίκης με τον Κωνσταντίνο έγινε σε αυτό το μαγαζί χάρη στον Πολυχρόνη. Το μαγαζί είναι κοντά στα ανάκτορα. Από την πίσω πόρτα, λοιπόν, των ανακτόρων υπήρχε ένα μικρό, μυστικό πορτάκι, από το οποίο έβγαιναν από το παλάτι και έρχονταν στο μαγαζί για να φάνε. Προκειμένου η Αλίκη και ο διάδοχος να μη δώσουν στόχο, ήρθαν μυστικά από αυτήν την πίσω πόρτα.
Μάλιστα, μια φορά έπιασε μπόρα και στο μαγαζί, όπου μέσα ήταν ο διάδοχος. Ο Πολυχρόνης λέει τότε του Κωνσταντίνου: “Υψηλότατε, θέλετε να σας μεταφέρω με το αμάξι μου στα ανάκτορα για να μη βραχείτε; Ομως, είναι αυτό που μεταφέρουμε τρόφιμα”. Ο Κωνσταντίνος δέχτηκε. Μπαίνει στο μικρό αμάξι, στο οποίο προηγουμένως είχαμε μεταφέρει ένα σακί κρεμμύδια. Οταν γύρισε ο Πολυχρόνης, μας λέει: “Ολο το αμάξι μύριζε κρεμμυδίλα. Αισθάνθηκα τόσο άσχημα μπροστά στον Κωνσταντίνο, που ήθελα να ανοίξει η γη να με καταπιεί”».
Κατεβάστε τη δωρεάν εφαρμογή και διαβάστε πρώτοι τις ειδήσεις στο κινητό σας.









