Φθινόπωρο και η «Εspresso» βρέθηκε με πολλή χαρά στο ηρωικό και μαρτυρικό χωριό του Πηλίου, στη Δράκεια, με τους 220 κατοίκους! Εκεί που στις 18 Δεκεμβρίου 1943 οι Γερμανοί εκτέλεσαν 115 παλικάρια στην πλατεία του χωριού επειδή αντιστάθηκαν στην «μπότα» του κατακτητή και των ναζί κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Από τη Μαρία Ανδρέου
Λεβέντες που έπεφταν από τις σφαίρες και οι μάνες και οι γυναίκες τους τούς κοιτούσαν σοκαρισμένες και δακρυσμένες από τα μπαλκόνια με τους οντάδες. Μια θηριωδία του εχθρού που μέχρι σήμερα δεν έχει αποζημιώσει το χωριό το οποίο ερημώθηκε.

Στη Δράκεια μείναμε τρεις μέρες και ζήσαμε μαζί με τους κατοίκους όλες τις προετοιμασίες αλλά και τη μεγάλη γιορτή για το πρώτο Φεστιβάλ Κάστανου στη χώρα μας. Μια γιορτή που ξεκίνησε αρχικά πριν από πέντε χρόνια ως μια εκδήλωση τοπικών προϊόντων, όπως τα μήλα και το αγριογούρουνο, με την παρουσία ανά χρονιά των παρουσιαστών Ηλία Μαμαλάκη και Ελένης Ψυχούλη, του Βολιώτη νικητή στο MasterChef 2018 Τιμολέοντα Διαμαντή, και εξελίχθηκε φέτος στο πρώτο Φεστιβάλ Κάστανου, στο οποίο συμμετέχουν διάφοροι παραγωγοί, χορευτικοί σύλλογοι, πολιτιστικοί φορείς, καθώς και η σεφ από την Κρήτη, Νεκταρία Κοκκινάκη που ήταν η επίσημη καλεσμένη τους.

Λαχταριστά φαγητά
Νοικοκυρές από τη Δράκεια μαγείρεψαν στο σπίτι τους αγριογούρουνο με κάστανα και δαμάσκηνα, χαλβά με μήλο και κάστανο, μουσακά με μήλο, χόρτα με αβγά, μπακλαβά με μήλο, κορμό με κάστανο, γίδα κοκκινιστή, φασόλες με λουκάνικο, τρουφάκια με κάστανο, τραγί με κάστανο, σπετζοφάι, κότα σούπα γεμιστή με κάστανο, χοιρινό με πράσα και κάστανο, μηλόπιτα, μπισκότα με μήλο και πόσα ακόμη λαχταριστά φαγητά, και τα παρουσίασαν στους πάγκους την Κυριακή μετά τη λειτουργία των Ταξιαρχών Μιχάηλ και Γαβριήλ. Οι πάγκοι γέμισαν με ποιοτικά φαγητά μαγειρεμένα με αγάπη, τα οποία παρείχαν όλα δωρεάν και σε έκαναν να γλείφεις τα δάχτυλά σου, συνοδευόμενα με αχνιστή φασολάδα στο καζάνι -βράστηκαν δέκα κιλά φασόλια-, τσίπουρο αλλά και ζεστό κόκκινο κρασί με μήλο, το οποίο έφτιαξε η Αγγλίδα χειρουργός Τζούντι μαζί με την κόρη της, οι οποίες μένουν μόνιμα στη Δράκεια.


Κόσμος ήρθε από την Αθήνα, τη Λάρισα, τη Θεσσαλονίκη και τα Γιάννενα, καθώς η πρωτοτυπία της γιορτής από μόνη της αποτέλεσε το μεγάλο δέλεαρ στο καταπράσινο χωριό του Πηλίου με τις χιλιάδες καστανιές, την εκκλησία του Αγίου Νικολάου, τα σπίτια με την πηλιορίτικη αρχιτεκτονική και τις πέτρινες σκεπές, που είναι σαν μια χούφτα μέσα στα βουνά.

Ένας… δράκος
Η Δράκεια δεν είναι μόνο το παλαιότερο χωριό του Πηλίου, που ο θρύλος και η μυθολογία θέλουν να κατοικεί σε αυτήν ένας δράκος, εξού και το όνομά της είναι και οι άνθρωποι του τόπου, όπως ο κ. Νίκος, ο υλοτόμος, με το ιστορικό καφενείο του χωριού και το καλύτερο σπετζοφάι, ο κ. Κώστας με την ταβέρνα του χωριού και το καλύτερο μπουμπάρι (μεζές για κρεατοφάγους με κιμά και έντερα), η κυρία Αννα με τη ζεστή τσαγερί της και τις νύφες του χωριού κρεμασμένες στους τοίχους σε καδράκια, η κυρία Σπυριδούλα με το παντοπωλείο της και τα βαζάκια μήλου, κάστανου, η κυρία Γρηγορία με τον ξενώνα της, ο 35χρονος ιερέας, ο πατέρας Ιωσήφ, και οι 10 μαθητές του δημοτικού σχολείου.



Φέτος ο σύλλογος κάλεσε τη διάσημη σεφ από το Λασίθι και πρέσβειρα της κρητικής γαστρονομίας Νεκταρία Κοκκινάκη να μαγειρέψει στο καζάνι αγριογούρουνο με κάστανο και στάρι. Επίσης, προσκλήθηκε ο Χορευτικός Σύλλογος Βόλου, που χόρεψε προς τιμήν της κρητικούς χορούς και άναψε το κέφι με λαούτο και λύρα. Η Νεκταρία Κοκκινάκη μάς αποκάλυψε ότι οι δίδυμες αδερφές επικοινώνησαν μαζί της μέσω του facebook και όταν της είπαν την ιδέα τους για τη γιορτή κάστανου, που προήλθε από τη Βρετανίδα γιατρίνα Τζούντι, την έκαναν πράξη.

Η Δράκεια έχει δύο καρδιές!
Ψυχή της Δράκειας είναι οι αεικίνητες δίδυμες αδερφές Αθανασία και Αναστασία Λύτρα, γυμνάστριες -απόφοιτες ΤΕΦΦΑ με ειδικότητα στους παραδοσιακούς χορούς- αλλά και αγρότισσες, οι οποίες με μόχθο καλλιεργούν καστανιές μαζί με τη μαμά τους Αγγελική και τον πατέρα τους Δημήτρη. Αυτά τα κορίτσια με τη χρυσή καρδιά είναι οι προεδρίνες του Πολιτιστικού Συλλόγου Δράκειας, που αριθμεί πάνω από 100 μέλη, οι οποίες ψηφίζονται παμψηφεί και φέτος διοργάνωσαν στο χωριό και τη Γιορτή Ελιάς! Οι δίδυμες αδερφές μάς πήγαν μέχρι και σε κτήματα με κάστανα, όπου πρώτη φορά είδαμε πώς περικλείεται ο καρπός του κάστανου σε ένα κουκούλι σαν αχινό και πώς μαζεύονται τα κάστανα από τα δέντρα, ταρακουνώντας τα κλαδιά με ραβδιά και γεμίζοντας τα στρωμένα πανιά στη γη. Μιλήσαμε μαζί τους για το πώς το Φεστιβάλ Κάστανου προκάλεσε το ενδιαφέρον της περιοχής αλλά και των τηλεοπτικών σταθμών, όπως ο Alpha, ο Σκάι, το TV 100 στη βόρεια Ελλάδα, γεγονός που προκάλεσε και σε αυτές μεγάλη έκπληξη.

Τι είπαν στην «Espresso» οι δίδυμες αδερφές που τα οργανώνουν όλα
Πώς αποφασίσατε να κάνετε αυτή τη Γιορτή Κάστανου;
Αρχικά, εδώ και πέντε χρόνια κάνουμε τη γιορτή τοπικών εδεσμάτων αυτή την εποχή στην πλατεία του χωριού, η οποία είχε πολλή επιτυχία, και έτσι φέτος αυτό εξελίχθηκε σε Γιορτή Κάστανου. Είναι πολύ δύσκολο να μαζέψεις το κάστανο. Το κάστανο και το φιρίκι, το μήλο δηλαδή, είναι τα βασικά προϊόντα με τα οποία όλοι ασχολούμαστε στο χωριό. Γιατί να μην προβάλλουμε αυτούς τους εκλεκτούς καρπούς της περιοχής μας και να γίνουν γνωστά στο πανελλήνιο, να τα αγοράζουν και να τα απολαμβάνουν; Επίσης, το αγριογούρουνο είναι ντόπιο κρέας της περιοχής, καθαρό, εγγυημένο, και έχουμε πολλούς κυνηγούς στην περιοχή που μας το προσφέρουν. Το κάνουμε με κάστανο αλλά και στιφάδο. Η συγκομιδή κάστανου ξεκινάει στις αρχές Οκτώβρη και τελειώνει τον ίδιο μήνα. Η Δράκεια κάνει 35 τόνους κάστανο. Τον Αύγουστο, πάντως, κάνουμε και τη Γιορτή Ελιάς. Φέτος ήρθαν 500 άτομα. Εχουμε ευλογημένο τόπο και με ελαιοτριβείο. Εμείς θέλουμε να γίνει θεσμός αυτή η γιορτή του κάστανου και να κάνει γνωστό το χωριό μας. Στη γιορτή του κάστανου είμαστε όλοι εθελοντές, από το Στέκι του Πέτελ μέχρι το ελαιοτριβείο. Αλλωστε, το κάστανο της περιοχής είναι πλέον ξακουστό και πωλείται από την Ιταλία μέχρι τον Καναδά. Οι μεγάλοι παραγωγοί, ωστόσο, παγκοσμίως σε κάστανα είναι η Κίνα και η Τουρκία.
Σκεφτήκατε ποτέ να φύγετε από το χωριό σας;
Πήγαμε δυο τρεις φορές Αθήνα για βόλτα και δεν θα μέναμε για κανένα λόγο στην πρωτεύουσα. Σπουδάσαμε στα Τρίκαλα Φυσική Αγωγή, μαθαίνουμε παραδοσιακούς χορούς στον Βόλο και τον ελεύθερο χρόνο έχουμε αναλάβει τα κτήματα της οικογένειας. Είμαστε τέσσερις αδερφές και ο πατέρας μας λέει: «Δεν θα σας άλλαζα με δέκα γιους, γιατί κάνετε τα πάντα στα κτήματα, μαζεύετε από καστανιές, ελιές μέχρι και κεράσια». Σκοπός μας είναι να καταφέρουμε να ζούμε μέσα από τις αγροτικές εργασίες. Στο χωριό δεν μας λείπει τίποτα. Κοντά μας είναι ο Βόλος. Η Δράκεια είναι ηρωικό χωριό. Σε αντίποινα για την απώλεια δύο Γερμανών στρατιωτών οι ναζί συγκέντρωσαν 120 άτομα στην πλατεία του χωριού και στο καφενείο και σκότωσαν 115 άνδρες. Οι εφτά άνδρες δεν ήταν από τη Δράκεια, ήταν αγρότες από το διπλανό χωριό, αλλά τους έπιασαν τυχαία και αυτούς ενώ είχαν έρθει για μεροκάματο. Στις 18 Δεκεμβρίου γίνεται μνημόσυνο και δεν πάει κανείς για δουλειά από το χωριό.
Γιατί καλέσατε τη Νεκταρία στη γιορτή σας;
Γιατί είναι μια εγκάρδια και θετική σεφ, την οποία ακολουθούσαμε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Δεν είναι σνομπαρία η Νεκταρία. Της στείλαμε μήνυμα και απάντησε. Μετά την πήραμε στο τηλέφωνο και ήταν σαν να την ξέραμε χρόνια. Τη Νεκταρία θα την καλούμε για πάντα. Η πλατεία φέτος γέμισε. Θεωρώ ότι ήρθαν 400 άτομα, αν και είχε κρύο. Εμείς θέλουμε επισκέπτες γιατί είμαστε αυθεντικό χωριό, με τη γιαγιά στην εκκλησία, τον παππού πάνω στο γαϊδούρι να πηγαίνει στο κτήμα.
Είστε και ηθοποιοί ή κάνω λάθος;
Ναι. Ανεβάζουμε θεατρικές παραστάσεις. Το έργο που γράψαμε «9.000 πρόβατα και 9.000 γίδια», εμπνευσμένο από το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, πήγε μέχρι τον Βόλο, τα Τρίκαλα, την Κηφισιά. Μας κάλεσαν πολλά φεστιβάλ. Παίζουμε τέσσερα άτομα, και έχουμε ήρωα έναν τσοπάνο, τη μάνα του, μια γιαγιά γειτόνισσα και έναν υπάλληλο που κάνει τον κρατικό έλεγχο. Εχει γίνει χαμός με αυτό το έργο.
Εχετε ωραία ήθη και έθιμα για τη γιορτή των Χριστουγέννων;
Διαφορετικά θα λέγαμε. Τα κάλαντα τα λένε τα Φώτα πάνω από 20 άνδρες σε όλα τα σπίτια του χωριού και δίνουμε και ειδικές ευχές στον καθένα. Επίσης, κάνουμε και τη φημισμένη βασιλόκλουρα σαν βασιλόπιτα, αλλά με γλυκό ψωμί, και μέσα βάζουμε ένα κομμάτι ξύλο, μια λίρα, ένα άχυρο κ.ο.κ. Οπου πέσει κάθε κομμάτι, ο άνθρωπος που θα το πάρει θα έχει μια καλή χρονιά στη γεωργία, στα οικονομικά, ανάλογα με αυτό που θα του τύχει. Το άχυρο συμβολίζει την καλή χρονιά στα σιτηρά. Επίσης, κάνουμε μπακλαβά τα Χριστούγεννα, το οποίο είναι και γαμήλιο γλυκό, αλλά και χοιρινό με πράσα, κοτόσουπα, αγριογούρουνο γεμιστό με κάστανο.
Κατεβάστε τη δωρεάν εφαρμογή και διαβάστε πρώτοι τις ειδήσεις στο κινητό σας.









