Το Πολυτεχνείο έγινε τον Νοέμβριο του ’73 κι όμως από τότε το αίμα συνεχίζει να ρέει. Μόνο που το 1980 δεν έτρεξε απλά αίμα, αλλά χάθηκαν δύο ζωές.
Αυτή τη φορά οι διαδηλωτές δεν ζητούσαν Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία, αλλά το δικαίωμα να φτάσουν μέχρι την Αμερικανική πρεσβεία. Ήταν 16 Νοεμβρίου, ημέρα Κυριακή.
Η κυβέρνηση Ράλλη είχε απαγορεύσει η πορεία να καταλήξει στον προορισμό της. Η Αστυνομία είχε πάρει ρητή εντολή να σταματήσει η πορεία στο Βουλή.

Το κλίμα έτσι κι αλλιώς ήταν φορτισμένο. Λίγες μέρες νωρίτερα στις 21 Οκτωβρίου η Ελλάδα επέστρεφε (και) στο στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ, άρχιζαν οι διαπραγματεύσεις για την αναθεώρηση της συμφωνίας για τις Αμερικανικές βάσεις στην Ελλάδα, ενώ για πρώτη φορά Έλληνας υπουργός Εθνικής Άμυνας, ο Ευάγγελος Αβέρωφ μετείχε σε σύσκεψη για την πυρηνική προστασία των μελών της συμμαχίας σε περίπτωση πυρηνικής επίθεσης από την ΕΣΣΔ.
Και το βασικότερο, το ρολόι της Ιστορίας ήταν έτοιμο να αλλάξει. Σε λιγότερο από ένα χρόνο το ΠΑΣΟΚ θα ερχόταν στην εξουσία.
Το κλίμα είναι φορτισμένο και αντιαμερικανικό. Όμως έρχονται και εκλογές, το ΠΑΣΟΚ θέλει να διατηρήσει τον αέρα της πρωτιάς και το ΚΚΕ δεν θέλει να φοβίσει τους αναποφάσιστους. Αυτοί έχουν το… πάνω χέρι στην ΕΦΕΕ.

Αντίθετα οι άλλες παρατάξεις της Αριστεράς κα ειδικά της εξωκοινοβουλευτικής επιμένουν η πορεία να ολοκληρωθεί στον αρχικό προορισμό.
Ένα μπλοκ της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς είχε μπει σφήνα στα αντίστοιχα του «Ρήγα» και της ΚΝΕ.
Η κίνησή τους να συνεχίσουν και μετά το Σύνταγμα συναντά την αντίδραση της αστυνομίας που με βία πουν θυμίζει τη δεκαετία του ΄60 χτυπά όποιον βρει μπροστά της.
Έξω από το ξενοδοχείο Μεγάλη Βρετανία μια κοπέλα εγκλωβίζεται. Δέχεται 18 χτυπήματα στο κεφάλι, τόσα έδειξε η ιατροδικαστική έρευνα. Είναι η εργάτρια από το Περιστέρι Σταματίνα Κανελλοπούλου…

Ο σύντροφός της περιγράφει στα «ΝΕΑ»:

Ο Ιάκωβος Κουμής είχε γεννηθεί στην Αμμόχωστο. Έζησε τον ξεριζωμό, σπούδαζε και παράλληλα εργαζόταν στην Αθήνα μαζί με τη γυναίκα του Μαρία. Ήταν ακόμα πιο άτυχος. Δέχτηκε πισώπλατα χτύπημα κι έμεινε σε κώμα, ουσιαστικά νεκρός πριν αφήσει την τελευταία του πνοή μια εβδομάδα αργότερα.

Η γυναίκα του Μαρία μίλησε κι αυτή στα «ΝΕΑ», ενώ ο σύζυγός της έδινε μάχη να κρατηθεί στη ζωή.

Ο συμπολιτευόμενος τύπος στάθηκε περισσότερο στον τραυματισμό του εισαγγελέα Κοιυβέλη στο μηρό παρά στη νεκρή Σταματίνα και τους δύο νεαρούς που έδιναν μάχη να κρατηθούν στη ζωή, ή τους δεκάδες άλλους τραυματίες. Ο εισαγγελέας αναφέρει:

Λίγες μέρες αργότερα ην εφημερίδα «Ποντίκι» αποκάλυπτε μερικές λεπτομέρειες από το παρελθόν του

Όπως συμβαίνει συχνά σε αυτό τον τόπο, άλλα γεγονότα… προσπέρασαν τις δύο τραγικές περιπτώσεις. Έμεινε ο πόνος στις οικογένειες των θυμάτων κι αναφορά σε κάποια επέτειο όπως η σημερινή. Έγινε ΕΔΕ, το αποτέλεσμά της δεν ανακοινώθηκε ποτέ, κανείς δεν υπέστη οποιαδήποτε κύρωση και στην ουσία οι δολοφόνοι δύο ανθρώπων έμειναν ατιμώρητοι. Οι οικογένειες των δύο θυμάτων κατέθεσαν μηνύσεις κατά παντός υπευθύνου, αλλά οι δράστες δεν ταυτοποιήθηκαν ποτέ και δεν υπήρξε καμία ποινική δίωξη ή καταδίκη.
Και το χειρότερο: Η τότε πολιτική ηγεσία και μεγάλο μέρος του Τύπου απέδωσαν τα εκτεταμένα επεισόδια σε «προβοκάτορες» και εξτρεμιστικά στοιχεία.

Γεννήσεις
1896: Όσβαλντ Μόσλι, ηγέτης των Βρετανών φασιστών κατά το Μεσοπόλεμο. Στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου αυτός και μέλη του κόμματός που φυλακίστηκαν. Αφέθηκε ελεύθερος το 1943, προσπάθησε να επανέλθει στην πολιτική, αλλά οι εκλογείς αποδοκίμασαν με την ψήφο τους την απόφασή του αυτή. Πέθανε στη Γαλλία στις 3 Δεκεμβρίου 1980.
1919: Ζοζέ ντε Σόζα Σαμαράγκου, Πορτογάλος συγγραφέας, ποιητής, σεναριογράφος, δημοσιογράφος, τιμήθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1998. Στα έργα του συνήθιζε να παρουσιάζει ανατροπές πάνω σε ιστορικά γεγονότα. Πέθανε στις 18 Ιουνίου 2010.
1952: Σιγκερού Μιγιαμότο, Ιάπωνας σχεδιαστής βιντεοπαιχνιδιών της Nintendoμ δημιουργός του Mario και του Legend of Zelda.
1953: Γλυκερία, τραγουδίστρια από τις εμπορικότερες στην Ελλάδα, ενώ είναι ιδιαίτερα δημοφιλής στο Ισραήλ.
1968: Γιώργος Καραϊβάζ, δημοσιογράφος με ειδικότητα το αστυνομικό ρεπορτάζ. Δολοφονήθηκε έξω από το σπίτι του στις 9Απριλίου 2021.
Θάνατοι
1822: Παναγιώτης Κρεββατάς (37 χρ.), αγωνιστής της Επανάστασης. Σκοτώθηκε από τους αδελφούς Γιατράκου ενώ έφιππος περνούσε τον Ευρώτα. Κίνητρο ο έλεγχος της περιοχής. Φυσικός αυτουργός ήταν ο ανιψιός του Γρηγοράκης Γιατράκος.
1831: Καρλ φον Κλάουζεβιτς (49 χρ.), Πρώσος στρατηγός γνωστός για το σύγγραμμά του Περί Πολέμου.
1934: Αλίκη Λίντελ (81 χρ.) το κοριτσάκι που ενέπνευσε τον Λουίς Κάρολ να γράψει το βιβλίο Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων.
1960: Κλαρκ Γκέιμπλ (59 χρ.), Αμερικανός ηθοποιός από τους γόητες του Χόλυγουντ.
1971: Στράτος Παγιουμτζής (67 χρ.), ρεμπέτης τραγουδιστής, μέλος της ξακουστής Τετράς στον Πειραιά. Πέθανε στην Νέα Υόρκη πάνω στο πάλκο. Για να επιστρέψει στην Ελλάδα και να κηδευτεί έγινε έρανος. Τα έξοδα της κηδείας του τα κάλυψε ο Γιώργος Ζαμπέτας.
1982: Θανάσης Χατζής (77 χρ.) στέλεχος του ΚΚΕ και του ΕΑΜ. Μετά τον Εμφύλιο έζησε για χρόνια στην ΕΣΣΔ διαγράφηκε από τον Νίκο Ζαχαριάδη, επαναπατρίστηκε το 1984.
1997: Ζορζ Μαρσέ (77 χρ.), Γάλλος πολιτικός, ηγέτης του ΚΚ Γαλλίας (1972-94). Δεν απαρνήθηκε το σοβιετικό μοντέλο κι άσκησε σκληρή κριτική στον Γκορμπατσόφ και την Περεστρόικα.
Κατεβάστε τη δωρεάν εφαρμογή και διαβάστε πρώτοι τις ειδήσεις στο κινητό σας.









