Παύλος Χρηστίδης: «Το ΠΑΣΟΚ πρέπει να αφήσει πίσω του την εσωστρέφεια»
«Η εμπιστοσύνη κερδίζεται στην πράξη»
Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ και βουλευτής του Β3 Νότιου Τομέα Αθηνών, Παύλος Χρηστίδης, μιλά σήμερα στην «Espresso» χωρίς να αποφεύγει τίποτα και μπαίνει σε «βαθιά νερά».
Της Βίβιαν Μπενέκου
Αναγνωρίζει ότι η παράταξή του πρέπει να εξηγήσει πιο καθαρά τι ακριβώς θέλει να αλλάξει στη χώρα, παραδέχεται ότι η εσωστρέφεια αποτέλεσε ένα από τα μεγαλύτερα λάθη των προηγούμενων χρόνων και επιμένει ότι η πολιτική δεν μπορεί να εξαντλείται σε συνθήματα και επικοινωνιακές συγκρούσεις. Στο επίκεντρο της δικής του πολιτικής αφήγησης βρίσκεται «ο άνθρωπος της καθημερινότητας».
«Η εμπιστοσύνη δεν ζητιέται με λόγια – κερδίζεται στην πράξη» λέει ο Παύλος Χρηστίδης, και ίσως αυτή η φράση να συμπυκνώνει περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη τη φιλοσοφία του για την πολιτική.
Στην αίθουσα συσκέψεων μετά το τέλος της συνάντησής του και με τα διευθυντικά στελέχη της εφημερίδας
Εκείνος μετρά την πολιτική με όρους καθημερινούς: με τον μισθό που δεν φτάνει, με το νοίκι που πιέζει, με το σχολείο, το νοσοκομείο, τη σύνταξη, την ασφάλεια και κυρίως με την αγωνία ενός ανθρώπου που θέλει να σχεδιάσει τη ζωή του.
Ως κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος, αναφέρεται και στη Βουλή, αποκαλύπτοντας ότι δύο πολιτικούς αντιπάλους σέβεται απόλυτα: τον πρόεδρο της Βουλής Νικήτα Κακλαμάνη και τη βουλευτή του ΚΚΕ Λιάνα Κανέλλη.
Κατά τη διάρκεια της συνάντησής μας στο «στρατηγείο» της Espresso στο Παλαιό Φάληρο, συζητήσαμε επίσης για την πολιτική φιλοδοξία, χωρίς ο ίδιος να την κρύβει, αλλά και για την ανάγκη να μη χαθεί ο άνθρωπος πίσω από τον πολιτικό.
Ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ θέλει να μπορεί να διαφωνεί, να λέει αυτό που πιστεύει και να παραμείνει ο ίδιος άνθρωπος που ήταν πριν μπει στην πολιτική. Ίσως γι’ αυτό η πιο αποκαλυπτική εικόνα της προσωπικότητάς του να μη βρίσκεται τελικά στη Βουλή, αλλά στο σπίτι. Εκεί όπου δύο μικρά κορίτσια, οι κόρες του, δεν ενδιαφέρονται για αξιώματα, τίτλους και πολιτικές ισορροπίες, αλλά για τον μπαμπά που επιστρέφει, παίζει και χορεύει μαζί τους. «Στο σπίτι κανένας τίτλος δεν έχει σημασία» λέει χαρακτηριστικά και έχει απόλυτο δίκιο!
Ξεκάθαρος και στα προσωπικά του, παραδέχεται ότι η σχέση του με τη σύζυγό του Νάντια Μητσάκου δεν χαρακτηρίζεται τέλεια, αλλά είναι αληθινή!
Παύλος Χρηστίδης – Βίβιαν Μπενέκου
Πώς απαντάτε σε έναν ψηφοφόρο που λέει ότι «το ΠΑΣΟΚ έχει καλές προτάσεις, αλλά γιατί να σας εμπιστευτώ να τις εφαρμόσετε;»;
Κατ’ αρχάς, οι δικές μας θέσεις γίνονται κυβερνητικές αποφάσεις ακόμα και σήμερα, που είμαστε αξιωματική αντιπολίτευση. Όχι όπως θα έπρεπε ή στο διάστημα που πρέπει, αλλά στο τέλος γίνονται. Δείτε το πρόγραμμα στέγασης που πρώτο το ΠΑΣΟΚ ανέφερε. Το θέμα των 120 δόσεων που επίσης πρώτοι εμείς θίξαμε.
Από την άλλη, ο πρόεδρός μας και πολλοί από εμάς έχουμε ένα χαρακτηριστικό που ελάχιστοι άλλοι μπορούν να επικαλεστούν: είμαστε η πραγματική ανανέωση στην πολιτική. Οι άλλοι δύο διεκδικητές έχουν ασκήσει την πρωθυπουργία, έχουν δοκιμαστεί και είτε έχουν κριθεί είτε κρίνονται. Η ανανέωση αυτή συνδυάζεται μοναδικά με την εμπειρία άλλων στελεχών.
Το ΠΑΣΟΚ σήμερα είναι στην πράξη το μόνο κόμμα που μπορεί να φέρει πραγματικά την πολιτική αλλαγή. Άρα, είμαστε αξιόπιστοι, ανανεωμένοι, έχουμε ρίζες στην ελληνική κοινωνία και είμαστε κόμμα που ξέρει να κυβερνά. Δοκιμάστηκαν όλοι τα τελευταία δέκα χρόνια και τα αποτελέσματα είναι γνωστά. Επίσης, θα του έλεγα ότι η εμπιστοσύνη δεν ζητιέται με λόγια – κερδίζεται στην πράξη.
Είστε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ. Τι σας ενοχλεί στη Βουλή τού σήμερα;
Με ενοχλεί ότι πολλές φορές η Βουλή λειτουργεί περισσότερο ως χώρος επικοινωνιακής αντιπαράθεσης και λιγότερο ως χώρος παραγωγής πολιτικής. Η κοινωνία περιμένει από εμάς να λύνουμε προβλήματα. Η Βουλή πρέπει να είναι ο χώρος όπου συγκρούονται πολιτικές και επιχειρήματα, όχι απλώς συνθήματα και προσωπικές φιλοδοξίες.
Ποιο θεωρείτε σήμερα το μεγαλύτερο πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας: την ακρίβεια, τους μισθούς, τη στέγαση, τη δημόσια υγεία ή κάτι άλλο;
Όλα αυτά μαζί. Είναι, άλλωστε, διαφορετικές πλευρές του ίδιου προβλήματος, της αίσθησης ότι ο άνθρωπος που δουλεύει δεν μπορεί να προγραμματίσει τη ζωή του. Η ακρίβεια μειώνει το διαθέσιμο εισόδημα, οι χαμηλοί μισθοί περιορίζουν τις δυνατότητες, η στέγαση απορροφά τεράστιο μέρος του εισοδήματος και η δημόσια υγεία δημιουργεί ανασφάλεια όταν δεν μπορεί να ανταποκριθεί. Το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι πολύ μεγάλο μέρος της κοινωνίας αισθάνεται ότι δεν μπορεί να ζήσει με ασφάλεια και αξιοπρέπεια από τη δουλειά του. Και υπεύθυνη γι’ αυτό είναι η κυβέρνηση της Ν.Δ.
Ποια κριτική που ασκεί η Νέα Δημοκρατία στο ΠΑΣΟΚ θεωρείτε ότι έχει κάποια βάση και, επιπλέον, ποιο είναι το μεγαλύτερο λάθος που έχει κάνει το ΠΑΣΟΚ τα τελευταία χρόνια;
Όταν το ΠΑΣΟΚ αναλάβει τα ηνία της χώρας θα κριθεί για τις πολιτικές που θα εφαρμόσει και θα αναλάβει πλήρως την ευθύνη γι’ αυτές. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να φοβόμαστε την κριτική σήμερα. Θεωρώ ότι η κριτική της Νέας Δημοκρατίας που έχει κάποια βάση είναι ότι το ΠΑΣΟΚ, τα προηγούμενα χρόνια, δεν κατάφερνε πάντα να εξηγεί με αρκετά καθαρό τρόπο τι ακριβώς θέλει να αλλάξει στη χώρα και γιατί οι δικές του προτάσεις μπορούν να δώσουν καλύτερες λύσεις. Καμιά φορά μιλήσαμε περισσότερο για το τι δεν θέλουμε και λιγότερο για το τι θέλουμε να κάνουμε.
Και αν πρέπει να πω ποιο θεωρώ το μεγαλύτερο λάθος του ΠΑΣΟΚ τα τελευταία χρόνια, θα έλεγα την εσωστρέφεια. Ένα κόμμα δεν μπορεί να ζητά από την κοινωνία να το εμπιστευτεί για να κυβερνήσει, όταν μεγάλο μέρος της δημόσιας συζήτησής του αφορά τον ίδιο του τον εαυτό.
Αυτό πρέπει να το αφήσουμε πίσω μας. Να μιλήσουμε περισσότερο για την κοινωνία, για το σχέδιό μας και κυρίως για το πώς θα κάνουμε διαφορετική τη ζωή των ανθρώπων. Εκεί θα κριθούμε όλοι.
Το 2021 διεκδικήσατε την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Σήμερα, αν σας ζητούσα να είστε απολύτως ειλικρινής, θέλετε ξανά να γίνετε αρχηγός;
Το 2021 διεκδίκησα την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, γιατί πίστευα ότι μπορούσα να συμβάλω με έναν διαφορετικό τρόπο. Σε εκείνη την καμπάνια είχα την ευκαιρία να μιλήσω για τους ανθρώπους της γενιάς μας, τη στέγαση, το Δημογραφικό, τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι γονείς στην καθημερινότητά τους, τη βία και τη θέση της γυναίκας στην κοινωνία, τη δημοκρατία που διαρκώς αναζωογονείται γιατί είναι σαν τον έρωτα.
Εκείνη η διαδικασία με δίδαξε πολλά, κυρίως ότι η πολιτική είναι ζήτημα καθαρού λόγου και εμπιστοσύνης που πρέπει κάθε μέρα να κερδίζεται.
Σήμερα, ως βουλευτής και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος, θέλω να δώσω ξανά αξιοπιστία και ανθρωπιά στην πολιτική. Με ενδιαφέρει να μπορώ να συναντώ τον πολίτη και να του εξηγώ όχι μόνο τι καταγγέλλω, αλλά τι προτείνω και τι μπορώ να κάνω γι’ αυτό, ώστε να βελτιωθεί η ζωή του – ένα όραμα που μπορεί να αλλάξει κάτι. Για εμένα αυτή είναι η πιο τίμια και ουσιαστική μορφή πολιτικής φιλοδοξίας.
Υπάρχει κάτι στον τρόπο που ασκεί την ηγεσία ο Νίκος Ανδρουλάκης με το οποίο διαφωνείτε προσωπικά;
Φυσικά και υπάρχουν πράγματα στα οποία μπορεί να έχουμε άλλη προσέγγιση. Θα ήταν λίγο παράξενο σε ένα δημοκρατικό κόμμα να συμφωνούμε όλοι σε όλα. Αλλά θα σας πω κάτι που για μένα είναι πιο ουσιαστικό από το να ψάχνω πού διαφωνώ: εγώ δεν μετράω τη διαφωνία μου με τον Νίκο Ανδρουλάκη με βάση το αν θα πω «ναι» ή «όχι» σε μια επιλογή του. Τη μετράω με βάση το αν μπορώ να του πω «πρόεδρε, εγώ αυτό θα το έκανα διαφορετικά» και να εξηγήσω αμέσως και το «γιατί». Και αυτό θεωρώ ότι πρέπει να είναι φυσιολογικό σε ένα σοβαρό κόμμα. Η δυνατότητα που έχουμε να λέμε την άποψή μας, στις συσκέψεις που κάνουμε, είναι κάτι το οποίο πιστεύω ότι αποτελεί μεγάλη δύναμη για την παράταξη.
Αν, λοιπόν, υπάρχει κάτι στο οποίο προσωπικά επιμένω περισσότερο είναι το να μη φοβόμαστε την καθαρότητα. Να παίρνουμε μια πολιτική θέση και να μπορούμε να την εξηγήσουμε όχι μόνο στον πολιτικό μας χώρο, αλλά και στον άνθρωπο που δεν μας ψηφίζει. Να μπορούμε να του πούμε τι θα κάνουμε, πόσο θα κοστίσει, ποιον αφορά και κυρίως πότε θα δει αποτέλεσμα.
Ποιο είναι το μεγαλύτερο λάθος που βλέπετε σήμερα στον Νίκο Ανδρουλάκη;
Αν πρέπει να αναφέρω κάτι που πολλοί θεωρούν λάθος, θα πω την επιλογή του να κρατήσει ισορροπίες σε μια περίοδο έντονης εσωστρέφειας. Εγώ θεωρώ ότι τότε έκανε το δύσκολο, αλλά αναγκαίο: δεν επέτρεψε μια εσωτερική σύγκρουση να γίνει πολιτικό αυτογκόλ. Όταν το ακροατήριό μας είχε πληγωθεί από την εσωστρέφεια, χρειαζόταν ψυχραιμία, όχι άλλη ένταση.
Υπάρχει κάποιος πολιτικός αντίπαλος τον οποίο εκτιμάτε προσωπικά, παρότι πολιτικά συγκρούεστε μαζί του;
Όταν ήμουν εκπρόσωπος Τύπου, αρκετές φορές αντιμετώπισα μια αντίληψη ότι η ηλικία περιορίζει την πολιτική γνώση ή την εμπειρία. Ο Νικήτας Κακλαμάνης και η Λιάνα Κανέλλη δεν με αντιμετώπισαν ποτέ με αυτό το κριτήριο. Μπορεί να διαφωνούσαμε πολιτικά, αλλά αναγνώριζαν ότι η νεότερη γενιά έχει δικαίωμα να έχει γνώση, άποψη και ρόλο. Αυτό το εκτιμώ.
Είστε νέος μπαμπάς. Πώς είναι αυτός ο ρόλος; Τον ασκείτε πραγματικά ή τυπικά;
Έχω δύο κορίτσια που δεν μου χαρίζονται καθόλου. Αν λείψω, θα μου το πουν. Αν ξεχάσω κάτι, θα μου το θυμίσουν. Και αν έχω γυρίσει κουρασμένος, εκείνες δεν το ξέρουν! Οι κόρες μου κάθε πρωί με ρωτάνε «μπαμπά, τώρα πας στη Βουλή ή στην τηλεόραση;» και, όταν φεύγω το βράδυ για την τηλεόραση, μου λένε «θα σε δούμε, μπαμπά!».
Για εκείνες όμως είμαι απλώς ο μπαμπάς που γυρίζει σπίτι, παίζει και χορεύει μαζί τους. Και αυτό είναι ίσως το καλύτερο πράγμα σε αυτή τη δουλειά: στο σπίτι κανένας τίτλος δεν έχει σημασία.
Τι μουσική ακούτε; Σας απασχόλησε ή όχι η ιστορία του Γιώργου Μαζωνάκη;
Θα ακουστεί «κάπως», αλλά ακούω σχεδόν τα πάντα ανάλογα με τη στιγμή, τη διάθεση. Είμαι από αυτούς που στο αυτοκίνητο, για παράδειγμα, δεν μπορούν να ακούσουν τίποτα άλλο εκτός από μουσική. Μου αρέσει, με ταξιδεύει, με ηρεμεί.
Δεν σου κρύβω ότι ο θάνατος του Γιώργου Μαζωνάκη με πόνεσε πολύ. Όχι μόνο για τον τρόπο που έγινε, αλλά απλώς επειδή έγινε. Έχω και εγώ συνδέσει πολλές στιγμές της ζωής μου με τα τραγούδια του, έχω περάσει πολύ όμορφα στα μαγαζιά όπου τραγουδούσε και πλέον μαθαίνω για εκείνον πτυχές της ζωής του που δεν ήξερα και που με επηρεάζουν συναισθηματικά πολύ. Ο Γιώργος Μαζωνάκης για όλους μας θα είναι πάντα εδώ, μέσα από τη φωνή του και τη μοναδική του, αυθεντική παρουσία.
Σε πολιτικό επίπεδο, έχουμε δεσμευτεί ως ΠΑΣΟΚ ότι κοινοβουλευτικά θα κάνουμε ό,τι μπορούμε προκειμένου να εντοπιστούν και να αποδοθούν όποιες ευθύνες.
Τι σύζυγος είστε;
Αυτή είναι ερώτηση-παγίδα! Ό,τι και να πω θα χρησιμοποιηθεί εναντίον μου! Εγώ θα πω ότι προσπαθώ να είμαι καλός σύντροφος. Να ακούμε ο ένας τον άλλον, να γελάμε, να κάνουμε πράγματα μαζί και να μη θεωρούμε ποτέ ο ένας τον άλλον δεδομένο.
Με τη γυναίκα μου πλέον είμαστε γονείς, αλλά είμαστε πάντα και πρώτα απ’ όλα σύντροφοι. Και νομίζω ότι αυτό είναι που κρατάει μια σχέση όμορφη στον χρόνο.
Μπορούμε να μιλάμε για τα πάντα, να διαφωνούμε και ύστερα από πέντε λεπτά να γελάμε με κάτι τελείως άσχετο. Δεν έχουμε την τέλεια σχέση – έχουμε μια αληθινή σχέση, μια δική μας καθημερινότητα. Και αυτό μου αρέσει πολύ.
Φωτογραφίες: Βαγγέλης Μασιάς
Κατεβάστε τη δωρεάν εφαρμογή και διαβάστε πρώτοι τις ειδήσεις στο κινητό σας.
