Χείμαρρος η Ελένη Ανουσάκη. Λίγες ώρες μετά την εκδήλωση για την παρουσίαση του νέου ημερολογίου του ΤΑΣΕΗ και τη βράβευση των Ελλήνων ηθοποιών που έκαναν καριέρα στο εξωτερικό, ξεσπάει μέσω της «Espresso», μιλώντας για το επάγγελμά της, το οποίο -όπως καταγγέλλει- έχει γεμίσει με ανθρώπους που δεν έχουν γνώση του αντικειμένου.
Από τον ΝΙΚΟ ΝΙΚΟΛΙΖΑ
«Δυστυχώς, το θέατρο έχει συνθλιβεί. Περνάω έξω από θέατρα και θλίβομαι. Παίζουν άνθρωποι που δουλεύουν σε πρωινάδικα και μεσημεριανάδικα. Η κατάργηση άδειας εξασκήσεως επαγγέλματος έφερε πολλά δεινά. Αυτό δεν το θεωρώ ελευθερία, να παίζει ο κάθε πικραμένος, ν’ ανεβαίνει στη σκηνή και να κάνει βλακείες» μας δηλώνει, φανερά δυσαρεστημένη με όσα συμβαίνουν στον χώρο της υποκριτικής.
Η σπουδαία ηθοποιός, η οποία ήταν ένα από τα τιμώμενα πρόσωπα της εκδήλωσης του ΤΑΣΕΗ, λόγω της διεθνούς καριέρας που έχει κάνει, αρκετή ώρα μετά την έναρξη της βραδιάς στο Rex αποφάσισε να αποχωρήσει, προτού παραλάβει το τιμητικό τρόπαιο για την προσφορά της.
Πολλοί θεώρησαν ότι η κίνησή της αυτή ήταν το… κερασάκι στην τούρτα της μεγάλης αναμονής μέχρι να τη φωνάξουν στη σκηνή για να την τιμήσουν. Η ίδια ωστόσο ξεκαθαρίζει τα πράγματα.
«Εγώ είμαι παιδί ηθοποιών, της Μαλένας Ανουσάκη και του Ευάγγελου Ανουσάκη, που είχαν στηρίξει το ΤΑΣΕΗ σε πολύ δύσκολους καιρούς. Εγώ, λοιπόν, έχω “γεννηθεί” μέσα στο ΣΕΗ και το ΤΑΣΕΗ. Το ΤΑΣΕΗ δεν γίνεται για να υπάρχει προβολή ανθρώπων. Δεν χρειάζεται η προβολή αυτή. Ο καλλιτέχνης προβάλλεται μέσα από τη δουλειά του στην τέχνη, η οποία, δυστυχώς, και στην τηλεόραση και στο θέατρο έχει ξεπέσει. Σήμερα υπάρχει ένας γενικός ξεπεσμός. Παίζουν και γράφουν όποιοι θέλουν. Όποιοι πάνε σε ένα σεμινάριο βαφτίζονται ηθοποιοί. Όποιοι γράφουν μια αρλούμπα είναι συγγραφείς. Το ΣΕΗ έχει γίνει κομματικό όργανο και μάλιστα χαλασμένο όργανο» λέει στην «Espresso» με τη βροντερή φωνή της.
Έργο Μπιμπίλα
«Το ΤΑΣΕΗ και ο Σπύρος Μπιμπίλας πραγματικά επιτελούν ένα σπουδαίο έργο. Ο Μπιμπίλας είναι ένας πολύ ευαίσθητος άνθρωπος κι αυτός έπρεπε να βραβευτεί πρώτος για τους αγώνες που κάνει. Όμως, καλό θα ήταν όλες αυτές τις εκδηλώσεις να μην τις παρουσιάζει ο ίδιος, αλλά ένας καλλιτέχνης διακεκριμένος στην τέχνη του. Ας πούμε, ένας δημοσιογράφος, ένας κριτικός. Υπήρχαν στην εκδήλωση αυτό που λέμε “ουρές”. Ήταν ανοργάνωτο. Εγώ λοιπόν δεν έφυγα γιατί δεν με βράβευσαν την ώρα που έπρεπε. Ούτε έφυγα θυμωμένη. Αυτό να το ξεκαθαρίσουμε. Είχα επαγγελματικό ραντεβού…» εξηγεί η ηθοποιός.
«Εμένα με έχει βραβεύσει ο Κακογιάννης, με βράβευσε σεναριογράφος του “Λα Στράντα” για την ταινία “Ζορμπάς”, με επιβράβευσε σπουδαίος σκηνοθέτης στη Δανία και πολλοί άλλοι. Τους ευχαριστώ, αλλά δεν είχα ανάγκη να με βραβεύσουν. Εγώ προσέχω πάρα πολύ την παρουσία μου, γι’ αυτό και δεν βγαίνω στη δημοσιότητα, ώστε να αλλοιώνω την εικόνα μου. Και να ξέρεις ότι ο κόσμος αγκαλιάζει καθετί επαγγελματικό. Στη βραδιά αυτή βράβευσαν ανθρώπους που είχαν πάει μόνο σε σεμινάρια» συνεχίζει και κατόπιν αναρωτιέται θυμωμένη: «Τι είναι αυτά τα πράγματα;»
Τη ρωτάμε αν κουράστηκε που υπήρξαν πολλές βραβεύσεις πριν από εκείνη. «Σωματείο είναι, ας βραβεύσουν και τη θεία τους. Δεν με ενδιαφέρει!» μας λέει και συμπληρώνει: «Όμως, ο πρώτος που έπρεπε να βραβευτεί από το ΤΑΣΕΗ είναι ο Λιβαθινός του Εθνικού Θεάτρου, ανιψιός του Κατράκη. Στη σκηνή του Rex εγώ έχω ζήσει τρομερές στιγμές ως παιδί, γιατί η μητέρα μου έπαιζε εκεί με την Παξινού, τον Κατράκη, τη Ζουμπουλάκη. Εγώ από εκεί μέσα έχω ακούσματα, εικόνες, φωνές, τα οποία δεν θέλω να γίνονται θρύψαλα.
Να ξέρετε, σέβομαι πολύ το επάγγελμά μου. Δεν μπορούσα να παρακολουθήσω όλα αυτά που έγιναν. Πάει και τέλειωσε. Επίσης να ξέρετε ότι δεν πηγαίνω σε εορτές πένθους. Εγώ πηγαίνω σε χαρές. Θεωρώ ότι όλο αυτό ήταν πένθος… Η σκηνή αυτή είναι ένας πολύ ιερός χώρος. Όταν μπαίνεις, λοιπόν, σε αυτόν τον ιερό χώρο, πρέπει καταρχάς να αναφέρεσαι στην ιστορία του. Δεν το έκαναν.
Και κάτι ακόμα: Έπρεπε να κάνουν πρόταση στον Λιβαθινό και να του πουν: “Μπορείς να σκηνοθετήσεις αυτή τη βραδιά;” Εδώ τα καλλιστεία της “Απογευματινής” που παρουσίαζα το ’78 είχαν τρεις σκηνοθέτες. Έτσι, τα διοργανώνουμε όλα μόνοι μας; Και ο ένας μιλάει μισή ώρα, ο άλλος δεν μιλάει καθόλου και ο άλλος πέφτει στην καταπακτή;»
