Έζησε το όνειρο του Λονδίνου, βρέθηκε δίπλα σε έναν από τους σημαντικότερους ηθοποιούς του παγκόσμιου κινηματογράφου, τον Τζέρεμι Άιρονς, ταξίδεψε για γυρίσματα και επέστρεψε στην Ελλάδα για να συνεχίσει να κάνει αυτό που αγαπά περισσότερο: να ζει μέσα από τους ρόλους της. Η Κρυσταλλία Κεφαλούδη είναι μια ηθοποιός που δεν φοβάται τις αλλαγές, τις προκλήσεις και τα νέα ξεκινήματα.
Από τον ΗΛΙΑ ΜΑΡΑΒΕΓΙΑ
Με αφορμή τη συμμετοχή της στη νέα σειρά εποχής της ΕΡΤ «Θάλασσες μας χώρισαν», συναντά την «Espresso» και ξετυλίγει το κουβάρι της διαδρομής της. Μιλά για τις διεθνείς εμπειρίες της, τις συνεργασίες που τη σημάδεψαν, τις δυσκολίες του χώρου αλλά και τη φιλοσοφία ζωής, που συνοψίζεται σε μια φράση του Νίκου Καζαντζάκη: «Μια αστραπή η ζωή μας… μα προλαβαίνουμε».
Πώς μπήκε στη ζωή σου η υποκριτική; Δοκίμασες κι άλλα πράγματα νωρίτερα;
Η ενασχόλησή μου με το θέατρο ξεκίνησε ερασιτεχνικά, όταν ήμουν ακόμη στο γυμνάσιο στη Νάουσα, απ’ όπου κατάγομαι. Μέσα στο θέατρο ένιωθα σαν να βρίσκομαι στον φυσικό μου χώρο. Περνούσα υπέροχα, απολάμβανα κάθε στιγμή των προβών και ένιωθα μια βαθιά χαρά και πληρότητα.
Αυτό όμως το οποίο έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην απόφασή μου να ασχοληθώ επαγγελματικά συνέβη όταν ήμουν στο λύκειο και βίωσα την πρώτη μεγάλη απώλεια της ζωής μου: έχασα τη γιαγιά μου, έναν από τους πιο δικούς μου ανθρώπους, από την οποία έχω πάρει και το όνομά μου. Ήταν ο άνθρωπος που με μεγάλωσε και που, μέσα στην παιδική μου αθωότητα, πίστευα πως δεν θα πεθάνει ποτέ.
Εκείνη την περίοδο, λοιπόν, ανεβάσαμε τη «Λυσιστράτη» του Αριστοφάνη. Θυμάμαι πως κάθε φορά που έβγαινα στη σκηνή, ξεχνούσα τα πάντα. Για τις τρεις ώρες της παράστασης δεν υπήρχε ούτε πόνος ούτε θλίψη. Εκεί έγινε το «κλικ» μέσα μου. Συνειδητοποίησα πως το θέατρο μπορούσε να με απομακρύνει για λίγο από την πραγματικότητα και να με κάνει να επιστρέφω σε αυτήν πιο ανάλαφρη και δυνατή. Στην πορεία, μέσα από την τριβή με τη δουλειά, ανακάλυψα έναν μαγικό κόσμο, όπου εγώ τουλάχιστον έχω βιώσει την απόλυτη ελευθερία.
Έχεις ζήσει την εμπειρία του εξωτερικού, με σπουδές στο Λονδίνο, διεθνή γυρίσματα αλλά και μια συνεργασία με τον Τζέρεμι Άιρονς. Τι θυμάσαι πιο έντονα από τον διάσημο ηθοποιό;
Το Λονδίνο προέκυψε λίγο μετά την αποφοίτησή μου από το Θέατρο Τέχνης, όταν άρχισε η μεγάλη οικονομική κρίση στην Ελλάδα κι όλα έμοιαζαν να έχουν παραλύσει. Αποφάσισα, λοιπόν, να ενταχθώ στο ετήσιο εκπαιδευτικό πρόγραμμα MA Acting for Screen του Royal Central School of Speech and Drama. Το σύστημα στο εξωτερικό, αν και πολύ πιο απαιτητικό από άποψη ανταγωνισμού, προσφέρει -κατά τη γνώμη μου- πιο αξιοκρατικές ευκαιρίες σε σχέση με την Ελλάδα.
Κάπως έτσι ξεκίνησαν τα castings. Είχα την τύχη να βρω ατζέντη, ο οποίος με οδήγησε στο casting της τηλεοπτικής σειράς εποχής του Showtime «The Borgias», στην οποία ο Τζέρεμι Άιρονς πρωταγωνιστούσε. Ήμουν τρομοκρατημένη! Όταν έφτασα στο τελικό δοκιμαστικό, όπου είχα μείνει μαζί με άλλες δύο κοπέλες, το άγχος μου χτύπησε ταβάνι. Κι όμως, αυτά ήταν τα ομορφότερα είκοσι λεπτά της ζωής μου. Ξαφνικά δεν ήθελα να τελειώσουν.
Και επειδή με ρωτάς για εκείνον, έχω να σου πω ότι, ακόμη κι όταν έτρεμα σαν ψάρι, ήταν τόσο γλυκός και υποστηρικτικός, που δεν έβλεπα μπροστά μου έναν σταρ, αλλά τον μπαμπά μου ή τον κολλητό μου. Έναν άνθρωπο δικό μου. Όταν του είπα ότι είμαι Ελληνίδα, επειδή λατρεύει την Ελλάδα, άρχισε να μου μιλάει για το Ηρώδειο και την Αθήνα, προσπαθώντας να με χαλαρώσει και να με κάνει να αισθανθώ άνετα. Τόσο γενναιόδωρος! Για μένα, αυτή είναι η φύση των αληθινών σταρ.
Σκέφτηκες να μείνεις μόνιμα στη Βρετανία και να δοκιμάσεις εκεί την τύχη σου ως ηθοποιός;
Η Αγγλία μού πήγε, μου ταίριαξε ως κουλτούρα, ως ενέργεια. Άρχισε να υπάρχει μια ροή, η οποία με οδήγησε σε όμορφες συνεργασίες, όπως, για παράδειγμα, μια ανεξάρτητη ταινία που γύρισα στο Δουβλίνο, σε σκηνοθεσία του Joe Doyle. Ένιωθα ότι εξελισσόμουν ως επαγγελματίας, αλλά ταυτόχρονα ξαναγινόμουν μαθήτρια, ανακαλύπτοντας μια τεράστια, πολυπολιτισμική βιομηχανία, όπου το ρητό «Sky is the limit» έπαιρνε σάρκα και οστά.
Ωστόσο, κάποια πράγματα στη ζωή δεν μπορείς να τα σχεδιάσεις. Δυστυχώς, η δική μου γενιά έχει βρεθεί αντιμέτωπη με μια σειρά παγκόσμιων κρίσεων, και μία από αυτές ήταν το Brexit. Η αγορά άρχισε να συρρικνώνεται και, κάπως έτσι, επέστρεψα στην Ελλάδα. Το είδα σαν μια παύση, για να αφήσω τη ζωή να με οδηγήσει εκείνη.
Στιγμιότυπο από θεατρική συμμετοχή της
Επιστρέφοντας στα πάτρια εδάφη, συνάντησες δυσκολίες;
Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, ήμουν κάπως φοβισμένη απέναντι στο κομμάτι της τηλεόρασης, γιατί εκείνη την περίοδο θεωρούσα ότι ήμασταν ακόμα αρκετά πίσω τόσο σε επίπεδο αισθητικής όσο και τεχνογνωσίας. Παράλληλα, ένιωθα ότι το αναξιοκρατικό σύστημα που επικρατούσε δημιουργούσε δυσκαμψία και δεν άφηνε πάντα χώρο για την εξέλιξη της ίδιας της φύσης της δουλειάς. Με τα δεδομένα εκείνης της εποχής, δεν έβρισκα κάτι που να με αντιπροσωπεύει πραγματικά.
Κοιτάζοντας πίσω, αναγνωρίζω ότι σε κάποιες φάσεις ίσως ήμουν λίγο υπερβολική με τα «όχι» μου. Από την άλλη, έκανα πολύ θέατρο, έπαιξα στο Ηρώδειο και ένιωθα ότι η δουλειά μου με κάλυπτε. Δεν αισθανόμουν ότι μου έλειπε κάτι.
Σταδιακά, όμως, το τοπίο άρχισε να αλλάζει και να δημιουργούνται προτάσεις που με ενδιέφεραν πραγματικά. Το «Καρτ ποστάλ», για παράδειγμα, ήταν μια δουλειά που ήθελα πολύ να κάνω και την κυνήγησα. Το ίδιο συνέβη και με τους «Πανθέους», με το «Φλόγα και άνεμος» και τώρα, με τη σειρά «Θάλασσες μας χώρισαν». Νομίζω ότι με τον καιρό έμαθα να αναγνωρίζω καλύτερα τι με εκφράζει και για ποιες δουλειές αξίζει να προσπαθώ.
Επί σκηνής στις «Τίμιες Πόρνες»
Η παράσταση «Τίμιες πόρνες», στην οποία πρωταγωνιστείς από πέρυσι, πραγματεύεται το θέμα της βίας και της επιβολής εξουσίας κατά των γυναικών. Σε ανησυχεί που αυξάνονται οι περιπτώσεις γυναικών-θυμάτων κακοποίησης και στη χώρα μας;
Καθώς η περιοδεία της παράστασης συνεχίζεται έως τις αρχές Δεκεμβρίου, με αφορμή τις σημαντικές ημερομηνίες του Νοεμβρίου (συγκεκριμένα τη 18η Νοεμβρίου, Παγκόσμια Ημέρα για την Πρόληψη και τη Θεραπεία από την Παιδική Σεξουαλική Εκμετάλλευση, Κακοποίηση και Βία, καθώς και την 25η Νοεμβρίου, Διεθνή Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών), προτείναμε ως θίασος να συνοδεύσουμε την παρουσίαση της παράστασης με μια ημερίδα, στο πλαίσιο μιας ανοιχτής συζήτησης με το κοινό.
Στόχος μας είναι να συμβάλουμε στην ευρύτερη ενημέρωση και ευαισθητοποίηση γύρω από αυτά, τα τόσο σοβαρά κοινωνικά ζητήματα. Η σκέψη αυτή προέκυψε μέσα από την ίδια την ανταπόκριση του κοινού. Μας εξέπληξε, πραγματικά, πόσο βαθιά άγγιξε τους θεατές η παράσταση και πόσο θερμά την υποδέχτηκαν. Φυσικά και με ανησυχεί που αυξάνονται οι περιπτώσεις έμφυλης βίας στην Ελλάδα. Κάτι πρέπει να γίνει για να σταματήσει αυτό το κακό…
Εσύ έχεις δεχτεί ποτέ κακοποιητική συμπεριφορά στον καλλιτεχνικό χώρο;
Ευτυχώς, έχω υπάρξει τυχερή και δεν έχω βρεθεί αντιμέτωπη με περιστατικά σωματικής κακοποίησης. Θα ήταν, άλλωστε, άδικο απέναντι στα πραγματικά θύματα να ισχυριστώ το αντίθετο. Πέρα όμως από τη σωματική βία, υπάρχει και η ψυχολογική, η οποία μπορεί να πάρει εξίσου σκληρές μορφές.
«Αν δεν μου κάτσεις, θα σε εξαφανίσω από τον χώρο». Ακόμη ηχεί στ’ αυτιά μου! Τόσο ωμά. Τόσο ξεδιάντροπα. Και πού να τα πεις; Υπήρξε περίοδος που ούτε μεταξύ μας δεν μπορούσαμε να τα ξεστομίσουμε. Το στομάχι κόμπος. Να ακροβατείς διαρκώς πάνω σε ένα τεντωμένο σχοινί. Από τη μια, οι αρχές σου και, από την άλλη, τα όνειρά σου. Αυτό δεν αποτελεί μια μορφή σεξουαλικής παρενόχλησης; Ρητορική η ερώτηση.
Ευτυχώς, πλέον μιλάμε πιο ανοιχτά γι’ αυτά τα θέματα. Δεν αποτελούν πια το ίδιο ταμπού, όπως κάποτε, όταν συναντούσες μόνο σφραγισμένα στόματα και μια διάχυτη σιωπή.
Δίπλα στον Γιάννη Κουκουράκη στις «Θάλασσες μας χώρισαν»
Αυτήν την εποχή σε απολαμβάνουμε στη νέα σειρά εποχής της ΕΡΤ, «Θάλασσες μας χώρισαν». Πώς ήταν ως εμπειρία αυτή η δουλειά;
Αχ, οι «Θάλασσές» μου… Ακόμα μία φορά νιώθω ευλογημένη που συμμετέχω σε ένα τόσο όμορφο project εποχής, με υπέροχους συντελεστές! Ένα μεγάλο «μπράβο» στην ΕΡΤ για την επένδυση που κάνει όλα αυτά τα χρόνια στην ποιότητα και την ελληνική μυθοπλασία.
Προσωπικά, με ό,τι καταπιάνομαι, θέλω να ερωτεύομαι! Μια σειρά βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο της Ιφιγένειας Τέκου, με ένα μαγικό σενάριο της Σοφίας Σωτηρίου, τη σκηνοθετική ματιά του Χρήστου Δήμα και γυρίσματα στη Σύμη και την Κωνσταντινούπολη. Είναι δυνατόν να μην ερωτευτείς;
Με τη Χριστίνα Αλεξανιάν και τον Γιάννη Κουκουράκη στις «Θάλασσες μας χώρισαν»
Υπήρξε κάτι στα γυρίσματα της σειράς που σε δυσκόλεψε πολύ ή, από την άλλη μεριά, σε ενθουσίασε ιδιαίτερα;
Δεν με δυσκόλεψε τίποτα απολύτως, πέρα από τις κλασικές απαιτήσεις της δουλειάς. Τουναντίον, ανυπομονούσα να πηγαίνω στο σετ, καθώς ήμασταν μια ομάδα, αποτελούμενη από πολύ καλούς φίλους και συνεργάτες.
Με τη Χριστίνα Αλεξανιάν, για παράδειγμα, έχουμε συνεργαστεί ξανά στους «Πανθέους», οπότε η χημεία μεταξύ μας ήταν ήδη δεδομένη. Γενικότερα, η χημεία όλων μας λειτούργησε αυτόματα και αβίαστα. Κάτι εξαιρετικά σημαντικό, ειδικά όταν καλείσαι να γυρίσεις, για παράδειγμα, μια ερωτική σκηνή με τον Γιάννη Κουκουράκη!
Με τη Χριστίνα Αλεξανιάν που είχαν συνεργαστεί και στους «Πανθέους»
Αν σου ζητούσα να περιγράψεις την Κρυσταλλία εκτός σκηνής και με λίγες λέξεις, ποιες θα διάλεγες;
«Μια αστραπή η ζωή μας… μα προλαβαίνουμε», από την «Ασκητική» του Νίκου Καζαντζάκη. Να ζούμε με ένταση, να αγαπάμε, να ονειρευόμαστε, να ερωτευόμαστε και να αγωνιζόμαστε με θάρρος. Δεν είναι πρόβα η ζωή μας, είναι παράσταση.
Γι’ αυτό δεν θα με δεις ποτέ να κάθομαι και να περιμένω. Θέλω να ζω, να δοκιμάζω, να τολμάω και να απολαμβάνω κάθε στιγμή, σαν να είναι η τελευταία μου πάνω στη Γη.
Κατεβάστε τη δωρεάν εφαρμογή και διαβάστε πρώτοι τις ειδήσεις στο κινητό σας.
The Voice: Πάολα και Παπαρίζου φιλήθηκαν στο στόμα! Η «απάντηση» στις φήμες για κόντρα
Τέσσερα φιλιά στο στόμα αντάλλαξαν η Πάολα και η Έλενα Παπαρίζου στο The Voice, βάζοντας...
Σταματίνα Τσιμτσιλή: Στόλισε για τα Χριστούγεννα! – Το εντυπωσιακό δέντρο στο σαλόνι της
Το χριστουγεννιάτικο δέντρο στο σπίτι της στόλισε η Σταματίνα Τσιμτσιλή, η οποία αποφάσισε να μπει...
Έξαλλη η Αναστασία Γιούσεφ: «Τώρα που έγινα μάνα πρέπει να φοράω ζιβάγκο;»
Έξαλλη έγινε η Αναστασία Γιούσεφ με τα σχόλια που δέχεται στα social media μετά τη...
Σταύρος Φλώρος: Περπάτησε για πρώτη φορά με τεχνητό πόδι, έξι μήνες μετά τον ακρωτηριασμό!
Τα πρώτα του βήματα με τεχνητό πόδι κατάφερε να κάνει ο Σταύρος Φλώρος, έξι μήνες...
Σόλων Τσούνης: Το μεγάλο παράπονο που του άφησε ο θάνατος του πατέρα του
Για τον θάνατο του πατέρα του και τις ενοχές που αισθάνθηκε επειδή δεν περνούσε όσο...
Κατερίνα Καινούργιου: Βόλτα με την επτά μηνών κόρη της – Η τρυφερή φωτογραφία
Μια τρυφερή φωτογραφία από τη βόλτα με την επτά μηνών κόρη της, Ξένια, δημοσίευσε η...
Ιωάννα Τούνη: Η «απάντηση» μετά το «οικογένεια» του Αλεξάνδρου με την Ελληνίδου και τον μικρό Πάρη
Μια νέα φωτογραφία με πρωταγωνιστή τον μικρό Πάρη ανέβασε η Ιωάννα Τούνη, λίγες ημέρες μετά...
Αντώνης Καρυστινός: Η απίστευτη εξομολόγηση – «Έκανα ξυλοπόδαρα στην Ερμού»
Μια απίστευτη ιστορία από τα νεανικά του χρόνια αποκάλυψε ο Αντώνης Καρυστινός, ο οποίος, πριν...