Το κυνήγι των Αμερικανογιαπωνέζων στις ΗΠΑ

Η κεντρική φωτογραφία εμφανίζει τον Χικοτόρο Γιαμανάτα, έναν Αμερικανό, ιαπωνικής καταγωγής, ήρωα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, με τη μεγάλη του στολή και τα παράσημα να παίρνει το δρόμο για ένα «Κέντρο Μετεγκατάστασης» τον Απρίλιο του 1942 στις ΗΠΑ!

• Από τον Άγγελο Μενδρινό

Ο Γιαμανάτα ήταν ένας από τους 120.000 Αμερικανούς πολίτες που είχαν την ατυχία να έχουν ιαπωνική καταγωγή και θεωρήθηκαν «εθνικά ύποπτοι» τον καιρό του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Ουσιαστικά αποκαταστάθηκαν το 1988, τέτοια μέρα, 10 Αυγούστου, όταν ο Πρόεδρος Ρίγκαν ζήτησε συγγνώμη για τη μεταχείρισή τους και τους έκοψε κι ένα τσεκ 20.000 δολαρίων που αντιστοιχεί σε σημερινά 55.000 δολάρια.

Συνήθως όταν οι άνθρωποι πρόκειται να κάνουν φριχτά πράγματα επινοούν διάφορες όμορφες ή έστω ανώδυνες λέξεις για να τα δικαιολογήσουν. Η κυβέρνηση των ΗΠΑ βάφτισε τα δικά της στρατόπεδα συγκέντρωσης «Κέντρα Μετεγκατάστασης» το 1942.

Η πλειοψηφία των ανθρώπων που βρέθηκαν σε αυτά κατοικούσαν στις Δυτικές Ακτές. Είχαν μεταναστεύσει εκεί από τα τέλη του 19ου αιώνα και είχαν ασχοληθεί με τις καλλιέργειες, ενώ όσοι είχαν επιλέξει τις πόλεις είχαν μικρά καταστήματα. Εφευρετικοί από τη φύση τους προχώρησαν σε νέους τρόπους καλλιέργειας αυξάνοντας την παραγωγή και τα εισοδήματά τους.

Το Περλ Χάρμπορ έδωσε την αφορμή. Με διάταγμά του που πέρασε από το Κογκρέσο με έναν μόνο Ρεμπουπλικάνο να το καταψηφίζει οι κατά τόπους στρατιωτικοί διοικητές είχαν δικαίωμα να εκτοπίζουν όσους θεωρούσαν ότι μπορούσαν να συνεργαστούν με τον εχθρό.

Ο Διοικητής της Δυτικής Διοίκησης Άμυνας αντιστράτηγος Τζον Ντε Γουίτ τους θεώρησε όλους εν δυνάμει συνεργάτες του εχθρού και διέταξε τον εκτοπισμό τους. Σύμμαχοί του όσοι θα είχαν κέρδος από αυτή τη διαδικασία. Οι γεωργοί ανταγωνιστές τους στην Καλιφόρνια, οι ιδιοκτήτες κατοικιών, οι λοιποί έμποροι.

Γιατί; Είχαν οκτώ μέρες να πουλήσουν τις περιουσίες τους και να μπουν στα τρένα που θα τους μετέφεραν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Φυσικά και οι αμερικανογιαπωνέζοι πούλησαν κοψοχρονιά τις σπίτια και μαγαζιά, έχασαν τις περιουσίες τους αφού από τα 400 εκ. δολάρια της εποχής εκείνης που υπήρχαν στις τράπεζες και κατασχέθηκαν μόλις 38 επιστράφηκαν κι αυτά σε τιμές του 1942! Όσοι είχαν την έμπνευση να νοικιάσουν αποθήκες όταν επέστρεψαν τις βρήκαν άδειες. Είχαν λεηλατηθεί!

Όσο για τα Κέντρα Μετεγκατάστασης φτιάχτηκαν βιαστικά σε σχέδια στρατώνων. Σε μεγάλους θαλάμους έμεναν ολόκληρες οικογένειες. Η ιδιωτικότητα ήταν άγνωστη, ενώ οι συνθήκες υγιεινής μόνο αξιοπρεπείς δεν μπορούσαν να θεωρηθούν. Δέκα τέτοια κέντρα λειτούργησαν μέχρι το 1945. Κι όταν οικογένειες ολόκληρες έφευγαν το μόνο που πήραν ήταν εάν τσεκ 25 δολαρίων που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί μόνο για να βγάλουν εισιτήριο σε τρένο!

Από την άλλη καριέρες στηρίχτηκαν στο κυνήγι των μαγισσών. Ο Γενικός Εισαγγελέας της Καλιφόρνια επιβραβεύτηκε για την σκληρή του στάση με τη θέση του Προέδρου του Ανωτάτου Δικαστηρίου των ΗΠΑ.

Ακόμα και μεγάλες εφημερίδες πήραν μέρος στην ανάγκη εφαρμογής του μέτρου για κυκλοφοριακούς λόγους.

Ο πρόεδρος Ρούσβελτ που στη δεκαετία του ΄20 με άρθρα του στις εφημερίδες είχε εναντιωθεί στους γάμους ιαπωνικής καταγωγής Αμερικανών με λευκούς ή λευκές θεωρώντας ότι νοθεύεται το DNA του ευρωπαϊκής καταγωγής Αμερικανού, παραμέρισε όλες τις αναφορές ότι οι Αμερικανοϊάπωνες είχαν ενσωματωθεί στην κοινωνία και δεν αποτελούσαν κίνδυνο.

Ο ρατσισμός και το οικονομικό συμφέρον πήγαιναν… αγκαζέ την ίδια στιγμή που στη Χαβάη όπου το 1/3 του πληθυσμού είχε καταγωγή από την Ιαπωνία οι ύποπτοι που οδηγήθηκαν σε στρατόπεδα ήταν ελάχιστοι, γύρω στους 2.000 σε σύνολο 150.000. Κι εκεί τα αίτια ήταν οικονομικά. Οι επιχειρηματίες του νησιού δήλωσαν ότι θα καταρρεύσει η οικονομία, δεν θα υπάρχουν εργατικά χέρια, ενώ ολόκληρα επαγγέλματα όπως οι ξυλουργοί θα εξαφανιστούν. Κι εκεί οι λόγοι ήταν οικονομικοί κι ας βρισκόταν το νησί πολύ πιο κοντά στον εχθρό!

Παρόλα αυτά 20.000 ιαπωνικής καταγωγής Αμερικανοί πολίτες πήγαν στον πόλεμο και διακρίθηκαν. Η 442 ομάδα Μάχης παρασημοφορήθηκε κι ας είχαν οι περισσότεροι δικούς τους ανθρώπους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης των ΗΠΑ.

Κι επειδή οι ΗΠΑ παραδοσιακά θέλουν να ελέγχους όλη την ήπειρο τις διώξεις των ιαπωνικής καταγωγής ακολούθησαν κι άλλες χώρες όπως η Χιλή, η Αργεντινή, η Παραγουάη. Μόνο που αυτοί τους έστειλαν στις ΗΠΑ αφού δεν είχαν δυνατότητα να διαθέσουν χρήματα για εγκαταστάσεις. Κάποιοι πήγαν και δεν γύρισαν μετά τον πόλεμο. Συνέβη στην Παραγουάη όπου ο δικτάτορας της χώρας αρνήθηκε να τους δεχτεί πίσω αφού οι περιουσίες τους είχε περιέλθει σε ντόπιους, ενώ κι οι άλλες χώρες έδιναν άδειες με το σταγονόμετρο.

Μόλις πέρσι το Μουσείο Ιαπωνικής και Αμερικανικής Ιστορίας ένα από αυτά που προσπαθούν να διαφυλάξουν την μνήμη είδε την επιχορήγησή του από το κράτος να μειώνεται δραματικά ενώ βρισκόταν σε φάση ανακαίνισης με την αιτιολογία ότι ο Πρόεδρος Τραμπ θέλει οι κοινότητες να προωθούν την Αμερικανική Ιδέα κι όχι την εθνοτική καταγωγή!

Προπαγανδιστικό φιλμάκι για το πόσο ωραία κυλούσε η ζωή μέσα στα Στρατόπεδα Συγκέντρωσης

Άλλα γεγονότα τέτοια μέρα

1675: Θεμελιώνεται το Βασιλικό Αστεροσκοπείο στο Γκρίνουιτς της Αγγλίας.

1792: Με έφοδο στο παλάτι του Κεραμικού συλλαμβάνεται ο Βασιλιάς Λουδοβίκος ο ΙΣΤ’ της Γαλλίας. Η ελβετική φρουρά που τον προστάτευσε σφάζεται από τον παρισινό όχλο.

1809: Ο Ισημερινός αποκτά την ανεξαρτησία του από την Ισπανία.

1821: Στη μάχη της Γράνας, έξω από την Τρίπολη, οι Έλληνες νικούν τους Τούρκους του Κεχαγιά Μπέη. Ο δρόμος για την κατάληψη της Τρίπολης είναι πλέον ανοιχτός.

1823:Η σορός του Μάρκου Μπότσαρη μεταφέρεται και θάβεται στο Μεσολόγγι.

1825: Ο Μιαούλης με τον Σαχτούρη και τους ναύτες τους μπαίνουν στο πολιορκημένο από τον Κιουταχή, Μεσολόγγι για να εμψυχώσουν τους κατοίκους του.

1826: Συνάντηση Καραϊσκάκη – Κιουταχή και Ομέρ πασά της Εύβοιας πάνω στη ναυαρχίδα του Δεριγνί, η οποία είναι αγκυροβολημένη έξω από τα Αμπελάκια.

1904: Η ναυμαχία της «κίτρινης θάλασσας» στο Πορτ Άρθουρ, παίρνει τέλος με βαρύτατες απώλειες για τον Ρωσσικό στόλο που κατανικήθηκε από τον Ιαπωνικό.

1913:Ο Β’ Βαλκανικός Πόλεμος τελειώνει με τη συνθήκη του Βουκουρεστίου που υπογράφουν η Βουλγαρία με τις Ελλάδα, Σερβία, Μαυροβούνιο και Ρουμανία.

1913: Οι Έλληνες εγκαταλείπουν τη Θράκη μετά τις βουλγαρικές διώξεις.

1921: Ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος την ώρα του φαγητού καταλαμβάνεται από αιφνίδιο παροξυσμό. Έπειτα από κάμποση ώρα συνήλθε, αλλά το ηθικό του ήταν πολύ πεσμένο. Αυτό συνέβη στο Εσκί Σεχίρ. Την ίδια μέρα Το Α’ και το Γ’ Σώμα Στρατού καταλαμβάνουν σημαντικές τουρκικές οχυρές θέσεις κοντά στον ποταμό Γκεούκ.

1933: Από συγκρούσεις εργατών του λιγνιτωρυχείου Αλιβερίου με τον χωροφυλακή τραυματίζονται έξι διαδηλωτές.

1940: Με αφορμή τον θάνατο του Αλβανού ληστή Νταούτ Χότζα οι Ιταλοί σκηνοθετούν επεισόδιο σε βάρος της Ελλάδος. Πέντε μέρες αργότερα βύθισαν το «Έλλη» στο λιμάνι της Τήνου.

1943: Στο αεροδρόμιο των ανταρτών στη Νερέϊδα Καρδίτσας, αργά το βράδυ αεροπλάνο τύπου «Ντακότα» παραλαμβάνει τους αντιπροσώπους των ανταρτικών ομάδων. Έπειτα από εξάωρη πτήση φθάνει στο Κάιρο όπου αρχίζουν συζητήσεις με την εξόριστη ελληνική κυβέρνηση.

1944: Οι «μαυροσκούφηδες» του Άρη Βελουχιώτη μάχονται με τους Γερμανούς στα Βούρλα της Πελοποννήσου. Οι Γερμανοί έχουν 86 νεκρούς κι άλλοι 23 πιάνονται αιχμάλωτοι.

1944: Οι αμερικανικές δυνάμεις νικούν τις ιαπωνικές στο Γκουάμ του Ειρηνικού ωκεανού.

1949: Στο Βίτσι ο κυβερνητικός στρατός επιτίθεται εναντίον των ανταρτών εφαρμόζοντας το σχέδιο «Πυρσός Β’»

1949: Στο Στρασβούργο συνεδριάζει για πρώτη φορά το κοινοβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παρόντες 101 βουλευτές από 12 ευρωπαϊκές χώρες. Ανάμεσά τους και η Ελλάδα.

1966: Στον Καναδά και στις ΗΠΑ παρατηρείται κατά τη διάρκεια της ημέρας η μόνη έως τώρα γνωστή περίπτωση μεταωρίτη που ενώ μπήκε στην ατμόσφαιρα της Γης, στη συνέχεια βγήκε από αυτήν!

1984: Η Αμερικανίδα Μαίρη Ντέκερ φαβορί για το χρυσό μετάλλιο στα 3.000μ γυναικών στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Λος Άντζελες έπειτα από αψιμαχία με την Νοτιοαφρικανικής καταγωγής Βρετανίδα Ζόλα Μπαντ χάνει την ισορροπία της και βρίσκεται στο έδαφος. Τραυματίζεται σοβαρά στο πόδι κι εγκαταλείπει την κούρσα, αλλά και το στάδιο επάνω σε φορείο.

1990: Το διαστημόπλοιο «Μαγγελάνος» προσεδαφίζεται στο πλανήτη Αφροδίτη.

1992: Χίλια άτομα σκοτώνονται στην Καμπούλ, τη πρωτεύουσα του Αφγανιστάν, από βομβαρδισμό, τον χειρότερο στη διάρκεια του 14ετούς εμφυλίου πολέμου.

1995: Η υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ χαρακτηρίζει την νικοτίνη ναρκωτικό.

1995: Δίωξη των δύο πρώην φίλων από τον στρατό Τίμοθι Μακ Βέϊ και Τέρι Νίκολς για τη βομβιστική ενέργεια στην Οκλαχόμα στις 19 Απριλίου από την οποία είχαν σκοτωθεί 169 άτομα.

Γεννήσεις

1716: Ευγένιος Βούλγαρης, λόγιος και ιεράρχης. Πέθανε το 1806.

1810: Κάμιλος Καβούρ, ο πρώτος πρωθυπουργός της ενωμένης Ιταλίας. Πέθανε το 1861.

1865: Αλεξάντρ Γκλαζούνοφ, Ρώσος μουσικός. Πέθανε το 1936.

1874: Χέρμπερτ Χούβερ (1929-33), 31ος πρόεδρος των ΗΠΑ. Στην διάρκεια της προεδρίας του έγινε το κραχ του 1929. Πέθανε το 1964.

1884: Παναΐτ Ιστράτι, Ρουμάνος συγγραφέας και δημοσιογράφος. Πέθανε το 1935.

1909: Μοχάμεντ Ε’, του Μαρόκου. Συγκρούστηκε με τους Γάλλους και πέτυχε την ανεξαρτησία της χώρας του. Ήταν ο τελευταίος Σουλτάνος της χώρας, αλλά και ο πρώτος Βασιλιάς. Πέθανε τομ1961.

1911: Λεωνίδας Ανδριανόπουλος, ο νεότερος της θρυλικής πεντάδας του Ολυμπιακού. Πέθανε το 2011.

1916: Γιώργος Τζαβέλας, σκηνοθέτης, συγγραφέας και παραγωγός από τους πρωτοπόρους του ελληνικού κινηματογράφου. Πέθανε το 1976.

1947: Ιαν Άντερσον, Σκωτσέζος μουσικός και τραγουδιστής  μέλος των Jethro Tull.

1955: Δημήτρης Κουτσούμπας, γενικός γραμματέας του ΚΚΕ

1959: Ροζάνα Αρκέτ, Αμερικανίδα ηθοποιός, σκηνοθέτης, παραγωγός και μοντέλο.

1960: Αντόνιο Μπαντέρας, Ισπανός ηθοποιός με καριέρα στο Χόλυγουντ.

1966: Χοσάμ Χασάν, Αιγύπτιος ποδοσφαιριστής και προπονητής. Καθοδηγεί την εθνική ομάδα της χώρας του, ενώ ως ποδοσφαιριστής αγωνίστηκε στον ΠΑΟΚ.

Θάνατοι

1896: Ότο Λίλιενταλ (48 χρ.), Γερμανός μηχανικός και πρωτοπόρος της αεροπορίας

1951: Γεώργιος Βλάχος (65 χρ.), ιδρυτής και εκδότης της «Καθημερινής»

1987: Γεώργιος Αθανασιάδης – Νόβας (94 χρ.), πολιτικός, πρώην πρωθυπουργός.

1998: Γιώργος Λουκανίδης (31 χρ.), γυμναστής σε τροχαίο. Γνωστός από τις εμφανίσεις του στην τηλεόραση («Πρωϊνός Καφές»). Ήταν γιός του παλιού ποδοσφαιριστή της Δόξας και του Παναθηναϊκού Τάκη Λουκανίδη.

2001: Γιάννης Φλερύ (87 χρ.), χορευτής.

2017: Ιπποκράτης Σαββούρας (86 χρ.), αντιστασιακός, πολιτικός και κτηνίατρος.

Διαβάστε ακόμη

SHOWBIZ

Διαζύγιο Λιβάνη - Ανδρομάχης: Το πρόσωπο-κλειδί που μπήκε στη μέση

Οι πραγματικές σχέσεις με τη νύφη της