Στο μυαλό ενός δαιμόνιου ντετέκτιβ

TV GOSSIP

Στο μυαλό ενός δαιμόνιου ντετέκτιβ

❱❱ Ο Θεοχάρης Ιωαννίδης μιλά για όσα βίωσε μέσα από τον ρόλο του στη σερά του Alpha «Κόκκινο νυφικό»

Από τη
ΜΑΡΙΑ ΑΝΔΡΕΟΥ

Ο Ομηρος κλείνει την αυλαία! Ο δαιμόνιος ντετέκτιβ της σειράς του Alpha «Κόκκινο νυφικό» εξιχνιάζει τα τρία εγκλήματα την Πέμπτη 14 Δεκεμβρίου στις 22.45.

Ο ιδιωτικός αστυνομικός, τον οποίο υποδύθηκε με μαεστρία ο Θεοχάρης Ιωαννίδης, μιλά στην «Espresso» για την ευθύνη που επωμίστηκε, εκείνη του πρωταγωνιστικού ρόλου: «Στη σεναριογράφο Βάνα Δημητρίου και στον σκηνοθέτη Αντρέα Γεωργίου, πέρα από τα αυτονόητα, δηλαδή δυνατούς ρόλους και σταθερά βήματα καριέρας, οφείλω αγάπη και αφοσίωση, μια και ανταποδίδω πάντα αυτό που μου δίνεται. Μέσα από αυτό το σίριαλ έδωσα τον καλύτερό μου εαυτό. Πήρα την ευθύνη να μην μπω σε μανιέρες, δηλαδή σε επαναλαμβανόμενα μοτίβα. Ενιωθα έτοιμος για τον ρόλο του Ομήρου και ταυτόχρονα καθόλου. Με τα χρόνια αποφάσισα ότι το να μη νιώθω ποτέ έτοιμος, αλλά να βουτάω στα βαθιά, είναι ο μόνος τρόπος για να εξελίσσομαι» αναφέρει.

Στη σειρά, ο ήρωας καθορίζεται από τη σχέση με τη μητέρα του Λούση (Κωνσταντίνα Μιχαήλ). Στην πραγματικότητα, ο ηθοποιός έχει εξαιρετική επαφή με τους γονείς του: «Η σχέση με τη μητέρα μου και με τον πατέρα μου είναι μαγική. Οσο μεγαλώνω έχω μεγαλύτερη ανάγκη να κοιτάω τους γονείς μου στα μάτια την ώρα που κάνουμε πράγματα μαζί» λέει και συμπληρώνει: «Τα παιδικά μου χρόνια ήταν γεμάτα αγάπη. Πολλά ταξίδια λόγω δουλειάς της οικογένειας, άρα και πολλές διαφορετικές αναμνήσεις» αναφέρει και εξηγεί το γιατί: «Κατάγομαι από τη βόρεια Ελλάδα, από Αλεξανδρούπολη και Σέρρες, γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Γερμανία, έκανα τα τρία χρόνια του λυκείου στην Αμερική, όπου σπούδασα κινηματογράφο -σκηνοθεσία και παραγωγή- παράλληλα με την υποκριτική και επέστρεψα στην Ελλάδα για να σπουδάσω Νομική».

Οταν τον ρωτάμε γιατί δεν ακολούθησε το επάγγελμα του δικηγόρου, η απάντησή του δεν αφήνει περιθώρια να τον αμφισβητήσουμε. «Εγινα ηθοποιός από ανάγκη. Η δουλειά μου είναι η ψυχοθεραπεία μου. Τα χρήματα δεν είναι για μένα αυτοσκοπός. Δεν ισορροπώ έτσι. Δεν μπορώ να είμαι ολοκληρωμένος στον βαθμό που ορίζω, όταν σέρνομαι πίσω από την ύλη αποκλειστικά». Η συζήτηση μάς πηγαίνει στο Χόλιγουντ.

«Η Αμερική είναι μια πραγματικότητα που ζω τουλάχιστον δύο τρεις μήνες τον χρόνο. Θα άνοιγα τα φτερά για οπουδήποτε. Πιστεύω πως οτιδήποτε συμβαίνει συμβαίνει χωρίς να το εκβιάζουμε. Μου αρέσει να λέω πάντα ότι “ανοίγω ενεργειακά κανάλια” προς κάθε κατεύθυνση που με ενδιαφέρει».

Ολοκληρώνοντας την κουβέντα μας, μιλάμε και για τον γάμο, αφού στην παραγωγή «Κόκκινο νυφικό» έγιναν πολλοί, αλλά με ατυχή κατάληξη. Θα τον δούμε άραγε γαμπρό; «Βρίσκω ουσία στις ανθρώπινες σχέσεις. Χαίρομαι για τις τόσο έντονες παραδόσεις στην Ελλάδα που μας έχουν κρατήσει σε συνοχή. Θα σας πω λοιπόν ότι, όταν και αν παντρευτώ, θα έχω άποψη πιο συγκεκριμένη για το μυστήριο του γάμου».

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ