Το Πανελλαδικό Υποστηρικτικό & Κοινωνικό Δίκτυο 4amea γίνεται αποδέκτης μιας σοβαρής καταγγελίας από τη μόνιμη κάτοικο Αίγινας και επιχειρηματία Κατερίνα Μούρτζη, η οποία αναδεικνύει ένα ζήτημα που δεν αφορά απλώς την κακή διαχείριση ενός δημόσιου χώρου, αλλά αγγίζει τον πυρήνα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων: το δικαίωμα των ανθρώπων με αναπηρία να μετακινούνται με ασφάλεια, αυτονομία και αξιοπρέπεια.
Από τη Νένα Χρονοπούλου
Στο κέντρο της Αίγινας, στο λιμάνι, και συγκεκριμένα στη συμβολή της Λεωφόρου Δημοκρατίας 4 με την οδό Λάμπωνος, υπάρχει μια ράμπα διάβασης για αναπηρικά αμαξίδια, η οποία, αντί να εξυπηρετεί τον σκοπό για τον οποίο κατασκευάστηκε, καταλήγει μπροστά σε ένα περίπτερο που, σύμφωνα με την καταγγελία και τα διαθέσιμα στοιχεία, έχει επεκταθεί, καταλαμβάνοντας τον απαραίτητο ελεύθερο χώρο διέλευσης.
Το αποτέλεσμα είναι εξοργιστικό. Μια υποδομή που δημιουργήθηκε για να διευκολύνει την προσβασιμότητα μετατρέπεται σε αδιέξοδο. Ο άνθρωπος που χρησιμοποιεί αναπηρικό αμαξίδιο φτάνει στη ράμπα, ακολουθεί την προβλεπόμενη διαδρομή και βρίσκεται αντιμέτωπος με έναν τεχνητό αποκλεισμό. Ψυγεία, κατασκευές και ο όγκος του περιπτέρου εμποδίζουν την ελεύθερη διέλευση, καθιστώντας ουσιαστικά άχρηστη τη συγκεκριμένη υποδομή. «Ως καταστηματάρχης πλησίον της ράμπας, έχω γίνει μάρτυρας δεκάδων δυστυχών περιστατικών, όπου αναπηρικά αμαξίδια, γονείς με παιδικά καρότσια, ακόμα και πεζοί έχουν πέσει πάνω στον όγκο του περιπτέρου, λόγω της κλίσης της δημοτικής οδού και της θέσης τόσο του περιπτέρου όσο και των παρελκομένων αυτού (ψυγεία, κούτες κ.λπ.).

Αιτήσεις και αναφορές
Εχουμε υποβάλει επανειλημμένως αιτήσεις και αναφορές σε όλες τις αρμόδιες Αρχές και ιδίως στον δήμο, προκειμένου να προβεί στις νόμιμες ενέργειες, αλλά χωρίς αποτέλεσμα μέχρι και σήμερα. Παρόλο που η παράταση της άδειας του περιπτέρου έχει λήξει οριστικά από τις 28/08/2026, αυτό εξακολουθεί να λειτουργεί, εμποδίζοντας την ελεύθερη διέλευση, ενώ, παρά το αίτημά μας προς τον δήμο να προβεί στις νόμιμες ενέργειες, δεν έχει γίνει καμία απαραίτητη ενέργεια έως και σήμερα, 17/11/2026. Επίσης, ως επιχείρηση θέσαμε τις ενστάσεις μας στο Δημοτικό Συμβούλιο Αίγινας σχετικά με τα δικαιώματα προσβασιμότητας που επικαλεστήκαμε. Διότι όλοι γνωρίζουν πως η νομοθεσία ορίζει ρητά ότι πρέπει να υπάρχει ελεύθερη ζώνη διέλευσης πλάτους ενάμιση μέτρου για την πρόσβαση πεζών και ΑμεΑ, γεγονός που, στην προκειμένη περίπτωση, δεν τηρείται.
Για τους ίδιους ακριβώς λόγους έχουμε προσφύγει στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής, ώστε να ακυρωθεί η απόφαση, και αναμένουμε την απόφαση της τελευταίας. Παρακαλώ για τη συνδρομή σας στην ευαισθητοποίηση των αρμόδιων Αρχών και την αποκατάσταση της νομιμότητας. Οι ΑμεΑ συνάνθρωποί μας δεν είναι άνθρωποι ενός κατώτερου Θεού. Εχουν ακριβώς τα ίδια δικαιώματα με εμάς. Και κάτι ακόμα: δεν φταίει για όλα το κράτος… Το κράτος, πρώτα απ’ όλα, είμαστε εμείς οι ίδιοι. Γι’ αυτό και αυτή μας η προσπάθεια δεν θα σταματήσει μέχρι να δικαιωθεί κάθε άνθρωπος που δεν μπορεί να ακουστεί».
Ας αναρωτηθούμε, λοιπόν, τι νόημα έχει να κατασκευάζουμε ράμπες, όταν δεν εξασφαλίζουμε ότι μπορούν πραγματικά να χρησιμοποιηθούν; Τι αξία έχουν οι τεχνικές προδιαγραφές, οι κανονισμοί και οι διακηρύξεις περί ισότιμης πρόσβασης, όταν στην καθημερινότητα ένας άνθρωπος με αναπηρία δεν μπορεί να περάσει από ένα σημείο του δημόσιου δρόμου;
Και ας μην περιορίσουμε το ζήτημα μόνο στους χρήστες αναπηρικών αμαξιδίων. Η ανεμπόδιστη πρόσβαση αφορά ηλικιωμένους, ανθρώπους με προσωρινές κινητικές δυσκολίες, γονείς με παιδικά καρότσια και κάθε πολίτη που δικαιούται να κινείται ελεύθερα στον δημόσιο χώρο.

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί το γεγονός ότι, σύμφωνα με όσα μας γνωστοποιήθηκαν, το πρόβλημα έχει επισημανθεί επανειλημμένα από κατοίκους, χωρίς, μέχρι σήμερα, να έχει δοθεί ουσιαστική λύση. Αντιθέτως, το Δημοτικό Συμβούλιο Αίγινας, με την υπ’ αριθ. 75/2026 απόφασή του, φέρεται ότι αποφάσισε τη διατήρηση της συγκεκριμένης θέσης περιπτέρου, παρά τις ενστάσεις που έχουν διατυπωθεί. Παράλληλα, σύμφωνα με την καταγγελία, η άδεια λειτουργίας του περιπτέρου έχει λήξει από τον Αύγουστο του 2026, ενώ έχουν διαπιστωθεί πολεοδομικές αυθαιρεσίες από την αρμόδια υπηρεσία. Για την απόφαση αυτή έχει ήδη κατατεθεί Ειδική Διοικητική Προσφυγή στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής, με αριθμό πρωτοκόλλου 69861/25-10-2026, στην οποία τίθεται, μεταξύ άλλων, το ζήτημα του αποκλεισμού της πρόσβασης των ατόμων με αναπηρία.
Δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε αυτή την υπόθεση ως μια απλή διαφωνία μεταξύ κατοίκων και δημοτικής Αρχής. Δεν πρόκειται για μια συνηθισμένη διαμάχη σχετικά με τη χρήση ενός κοινόχρηστου χώρου. Πρόκειται για ένα ζήτημα ισότητας, κοινωνικής δικαιοσύνης και σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Η προσβασιμότητα
Η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες, την οποία έχει κυρώσει και η χώρα μας, αναγνωρίζει την προσβασιμότητα ως θεμελιώδη προϋπόθεση για την ανεξάρτητη διαβίωση και την ισότιμη συμμετοχή στην κοινωνία. Το ίδιο το πνεύμα της σύμβασης επιβάλλει στις δημόσιες Αρχές να διασφαλίζουν ότι οι άνθρωποι με αναπηρία δεν αποκλείονται από το δομημένο περιβάλλον και τους δημόσιους χώρους.
Η προσβασιμότητα, επομένως, δεν μπορεί να εφαρμόζεται επιλεκτικά. Δεν μπορεί να εξαρτάται από εμπορικά συμφέροντα, διοικητικές ευκολίες ή αποφάσεις που αγνοούν τις πραγματικές ανάγκες των πολιτών. Ούτε μπορεί να θεωρείται ότι εκπληρώθηκε μια υποχρέωση επειδή απλώς κατασκευάστηκε μια ράμπα. Η ράμπα πρέπει να οδηγεί σε ελεύθερη και ασφαλή διέλευση. Διαφορετικά, αποτελεί μια υποδομή χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα. Ο Δήμος Αίγινας οφείλει να εξετάσει άμεσα την κατάσταση και να προχωρήσει σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες για την αποκατάσταση της ελεύθερης πρόσβασης στη συγκεκριμένη διάβαση. Αντίστοιχα, η Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής οφείλει να εξετάσει με τη δέουσα προσοχή την εκκρεμή διοικητική προσφυγή, δίνοντας ιδιαίτερη βαρύτητα στις επιπτώσεις που έχει η συγκεκριμένη απόφαση στα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία.
Καλούμε τις αρμόδιες υπηρεσίες να ελέγξουν τη νομιμότητα της κατάληψης του κοινόχρηστου χώρου και να διασφαλίσουν ότι καμία εμπορική ή άλλη δραστηριότητα δεν παρεμποδίζει την ασφαλή και ανεμπόδιστη διέλευση των πολιτών. Δεν ζητάμε προνόμια. Δεν ζητάμε ειδική μεταχείριση. Ζητάμε το αυτονόητο: να μπορεί ένας άνθρωπος με αναπηρία να διασχίσει έναν δρόμο χωρίς να χρειάζεται να διαπραγματευτεί τον χώρο του, χωρίς να κινδυνεύει και χωρίς να εξαρτάται από την καλή διάθεση κανενός.

Η Αίγινα είναι ένας τόπος που ανήκει σε όλους. Στους κατοίκους της, στους επισκέπτες της, στους ανθρώπους με αναπηρία, στους ηλικιωμένους, στα παιδιά και στις οικογένειές τους.
Δεν υπάρχουν πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Δεν υπάρχουν δικαιώματα που μπορούν να παραμερίζονται για λόγους ευκολίας. Και δεν υπάρχουν ράμπες για να φωτογραφίζονται, αλλά για να χρησιμοποιούνται. Οφείλουμε να υπερασπιζόμαστε την ισότιμη πρόσβαση, την αυτονομία και την αξιοπρέπεια κάθε ανθρώπου. Γιατί μια κοινωνία κρίνεται όχι από το πώς διευκολύνει τους ανθρώπους που δεν αντιμετωπίζουν εμπόδια, αλλά από το αν φροντίζει να μην αποκλείει εκείνους που καθημερινά καλούνται να τα ξεπεράσουν. Η προσβασιμότητα δεν είναι πολυτέλεια. Είναι δικαίωμα. Και τα δικαιώματα δεν μπαίνουν σε διαπραγμάτευση.
Κατεβάστε τη δωρεάν εφαρμογή και διαβάστε πρώτοι τις ειδήσεις στο κινητό σας.









