Θάνος Πετρέλης: Εχω δεχτεί πισώπλατα μαχαιρώματα!

SHOWBIZ

Θάνος Πετρέλης: Εχω δεχτεί πισώπλατα μαχαιρώματα!

❱❱ Ο Θάνος Πετρέλης κάνει φλας μπακ στη διαδρομή του μέχρι να «κατακτήσει» τα μεγάλα νυχτερινά κέντρα 
❱❱ Η συμμετοχή στο πρώτο «Fame Story» που τον έκανε γνωστό, οι λαμπερές συνεργασίες, οι πλατινένιοι δίσκοι και η κουμπαριά με τον Νίνο

Από την
ΚΛΑΡΑ ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Οσοι τον γνωρίζουν τον περιγράφουν ως καλό παιδί. Οσοι τον ακούν αναγνωρίζουν την υπέροχη φωνή του. Συμμετείχε στο πρώτο «Fame Story» και, παρότι δεν νίκησε, είναι από τους κερδισμένους. 

Από τότε έχει κάνει πολλές και διαχρονικές επιτυχίες και, παρά τη δόξα που γνώρισε, παραμένει απλός και πάντα χαμογελαστός.

Πού γεννηθήκατε και πότε; 

Στα Πατήσια. Στις 27 Σεπτεμβρίου του 1975.

Τι θυμάστε από τα παιδικά σας χρόνια; 

Ηταν ωραία. Τότε υπήρχε η αλάνα στις γειτονιές, παίζαμε μπάλα στη μέση του δρόμου, ήμασταν έξω μέχρι αργά... Τώρα δεν υπάρχουν αυτά! Δηλαδή ως γονιός δεν διανοούμαι να αφήσω τα παιδιά μου έξω αργά το βράδυ, εκτεθειμένα στους κινδύνους που υπάρχουν σήμερα. Οικονομικά, δεν υπήρχε ιδιαίτερη ευχέρεια, αλλά χωρίς να μας λείπει και τίποτα. Μια κλασική ελληνική οικογένεια όπου ο μπαμπάς φέρνει τα προς το ζην στο σπίτι, η μαμά μεγαλώνει τα παιδιά, τα προσέχει, τους δίνει τη σωστή κατεύθυνση...

Ως παιδί πώς ήσασταν;

Ημουν πολύ ντροπαλό και συνεσταλμένο, κάτι που έρχεται εντελώς κόντρα με το επάγγελμα που κάνω. Εχει τύχει να έρθουν συμμαθητές μου από το δημοτικό και το γυμνάσιο να με δουν σε μαγαζιά και με ρωτούν: «Εσύ που ντρεπόσουν να πεις προσευχή;» 

 
Χαιρετώντας την Ελένη Μενεγάκη και τη Δέσποινα Βανδή στο κέντρο Θάλασσα, το 2005

Σε όλα τα σχολικά χρόνια μου ο διευθυντής διάλεγε κάποιον από τους μαθητές να πει την προσευχή. Ηταν ο μόνιμος φόβος μου μη τυχόν και με σηκώσει μπροστά σε όλους. Κρυβόμουν και το είχα αποφύγει.

Πότε άλλαξε αυτό;

Δεν άλλαξαν οι αντιλήψεις μου... Απλώς συνειδητοποίησα ότι η έκθεση είναι μέρος της δουλειάς μου και, αφού αγαπώ αυτό που κάνω, πρέπει να το αποδεχτώ.

Μετά το σχολείο τι;

Τελείωσα το λύκειο και πήγα φαντάρος. Μετά με τον μπαμπά στην οικοδομή.

Από τι ηλικία σάς έπαιρνε μαζί;

Με έπαιρνε τα καλοκαίρια από την ηλικία των 16. Για το χαρτζιλίκι και για να μπαίνω και λίγο στη λογική της δουλειάς, γιατί ο πατέρας μου έλεγε: «Ολα τα ανέχομαι, αλλά δεν ανέχομαι να είναι κάποιος τεμπέλης!» Μετά τον Στρατό ξαναγύρισα στη δουλειά με τον μπαμπά μου, μέχρι τη στιγμή που ασχολήθηκα με το τραγούδι επαγγελματικά.


Αριστερά: Φανταράκι στη Μυτιλήνη το 1994. Δεξιά: Με τη Σοφία, σε διακοπές στη Σαντορίνη το 1997

Αυτό πώς προέκυψε; Ηταν κάτι που ονειρευόσασταν από μικρός; 

Οχι. Παρότι τραγουδούσα όλα αυτά τα χρόνια. Ο ξάδερφός μου έπαιζε μπουζούκι και είχε φτιάξει μια μπάντα για την παρέα. Σε κάποια φάση μού λέει: «Αφού τραγουδάς, έλα μαζί να λες πέντε δέκα τραγούδια». Αυτή ήταν η πρώτη μου επαφή. Αλλά σε καμία περίπτωση δεν σκεφτόμουν ότι θα γίνω τραγουδιστής. Θεωρούσα ότι είναι πιο εύκολο να κερδίσεις το Τζόκερ παρά να μπορέσεις να μπεις σε αυτή τη δουλειά.

Ωστόσο, έβλεπα την αποδοχή του κόσμου. Ερχονταν και μου έλεγαν: «Πού τραγουδάς να έρθουμε να σε ακούσουμε; Να ασχοληθείς!» Τότε υπήρχαν καλλιτεχνικά γραφεία και σ’ αυτά απευθύνονταν επιχειρηματίες από την Αθήνα και την περιφέρεια. Για να μπεις σε ένα τέτοιο γραφείο έπρεπε να στείλεις μία φωτογραφία σου και μία κασέτα με ένα demo, με ένα δυο τραγούδια. 

Αυτό ήταν το επόμενό μου βήμα, το 1998. Οντως, αυτή η προσπάθεια απέδωσε καρπούς και πολύ γρήγορα με πήραν τηλέφωνο και ξεκίνησα επαγγελματικά, με πρώτη μου δουλειά στις Χάντρες στο Ψυχικό. Ηταν τον Νοέμβριο του 1998. Και ήμουν από το ξεκίνημά μου στο λαϊκό πρόγραμμα.

Και μετά ήρθε το «Fame Story»;

Επειτα από τέσσερα χρόνια. Το καλοκαίρι του 2001 ήμουν στο Romeo με τον Γιώργο Τσαλίκη που είχε κάνει το «Με χαλάει» και την Ελλη Κοκκίνου, προ Φοίβου, που είχε «Τα σεντόνια» κι αυτό ήταν το πιο μεγάλο σχήμα όπου δούλεψα πριν από το παιχνίδι. Είδα το τρέιλερ στην τηλεόραση, όταν δούλευα στο Volcano στην Πάτρα μαζί με τον Νίνο, και το συζητήσαμε. Κάναμε την αίτηση μαζί και περάσαμε τις οντισιόν παράλληλα. Μάλιστα, είχαμε και ενδοιασμούς μήπως επειδή ήταν το πρώτο ήταν καμιά μούφα και ξεφτιλιστούμε. Σκεφτόμασταν, από την άλλη, ότι ήταν πρότζεκτ από το εξωτερικό.

Με τον Νίνο είστε ακόμα φίλοι; Κρατάτε επαφή;

Ναι! Βέβαια! Είναι και κουμπάρος μου. Εχει βαφτίσει την Αγάπη, την πρώτη μου κόρη.


Στιγμιότυπο από τον γάμο του με κουμπάρο τον Φοίβο

Η πρώτη σας δισκογραφική δουλειά;

Εγινε 14 μήνες μετά το παιχνίδι, το 2004, με τον Φοίβο. Το «Κόκκινο». Ηταν τρομερή επιτυχία. Το «Κόκκινο» ήταν το hit της χρονιάς και το συναίσθημα συγκλονιστικό, γιατί ήμουν πρωτοεμφανιζόμενος. Η πρώτη μου μεγάλη συνεργασία ήταν με την Πέγκυ Ζήνα. Εγώ και ο Νίκος Βέρτης, που κι αυτός έκανε το ντεμπούτο του με το πρώτο του τραγούδι «Θέλω να μεθύσω». Το σχήμα πήγε πάρα πολύ καλά. Στη συνέχεια πήρα και λίγο το χρίσμα του πρώτου ονόματος. Ηταν στο Θάλασσα το καλοκαίρι του 2004 και ήμουν συνεχόμενα εκεί έως το 2007.

Το 2005 έβγαλα το δεύτερο άλμπουμ «Θυμίζεις κάτι από Ελλάδα» με το «Κερνάω» και το «Ωραία», το οποίο έγινε πλατινένιο. Το «Κερνάω» ήταν σημείο αναφοράς για την πορεία μου και στις εμφανίσεις μου. Πολλά τραγούδια μου έχουν δυναμική και είναι διαχρονικά. Ακόμα και σήμερα ακούγονται και τα τραγουδάει ο κόσμος.

Και μετά, βλέποντας τα πράγματα να αλλάζουν στη μουσική και έχοντας και τα τραγούδια επιτυχίες, εφησυχάσατε;

Υπήρξε αυτό, αλλά όχι με τη λογική «έχω τα κομμάτια και δεν χρειάζεται». Πάντα χρειάζεται. Εγινε λόγω συνθηκών. Εκανα ένα τάιμ άουτ. Αυτό ξεκίνησε από το 2010, όταν άλλαξα εταιρία και από τη Heaven ακολούθησα τον Φοίβο στη Spicy. Κάναμε δυο τρία χρόνια και μετά πέσαμε στην περίοδο της κρίσης. Αποφάσισα να δώσω περισσότερη βάση στις εμφανίσεις μου στο εξωτερικό, που τις κάνω από το 2007 μέχρι σήμερα. Συναυλίες σε Αμερική, Καναδά και Αυστραλία. Είδα ότι εδώ τα πράγματα άλλαξαν, δεν άξιζε τον κόπο να δουλέψεις και, αφού είχα χτίσει το κομμάτι του εξωτερικού, επέλεξα να απέχω δυο τρία χρόνια από τη νυχτερινή Αθήνα και να επιστρέψω πιο ξεκούραστος. 

Η αποχή βέβαια στοιχίζει. Αλλά έχω το μαξιλάρι ασφαλείας, το ρεπερτόριό μου. Οταν γύρισα πέρυσι, όλα πήγαν καλά. Ευτυχώς, υπάρχει άμεση ανταπόκριση, παρότι δεν μπορείς να ξαναγυρίσεις στο σημείο που ήσουν. Αλλά δεν μ’ ενοχλεί. Ηταν εις γνώσιν μου.

Τώρα τι κάνετε; 

Εδώ και δύο μήνες εμφανίζομαι κάθε Παρασκευή στο Dames στη Γλυφάδα και πηγαίνει πάρα πολύ καλά. Ισως γίνει και τα Σάββατα από δω και πέρα. Δισκογραφικά, τους τελευταίους εφτά μήνες συνεργάζομαι με τον Χριστόδουλο Σιγανό και τον Βαλεντίνο. Εχουμε κάνει ήδη δύο κομμάτια, το «Τι φάση» και το «Για μια βραδιά», και μετά το Πάσχα θα μπούμε στο στούντιο να κάνουμε άλλα δύο για το καλοκαίρι.


Με τη σύζυγό του Σοφία και τις τρεις κόρες τους

Στην προσωπική σας ζωή είστε παντρεμένος κι έχετε τρία κοριτσάκια. Πόσο δύσκολο είναι για έναν καλλιτέχνη να κρατήσει την οικογένειά του; 

Με τη Σοφία ήμασταν μαζί προτού ασχοληθώ μ’ αυτή τη δουλειά. Από 21 χρονών. Εγώ δεν ένιωσα να πιέζομαι για να κρατήσω την οικογένειά μου. Σε αυτό βέβαια παίζει ρόλο και ο άνθρωπος που έχεις δίπλα σου. Γιατί ό,τι δουλειά και να κάνεις, και άνεργος να είσαι, αν δεν τα βρίσκεις με τον άνθρωπο που έχεις πλάι σου, πάλι θα χωρίσεις.

Δηλαδή η γυναίκα σας δεν σας ζηλεύει; 

Το αν ζηλεύει δεν το ξέρω. Δεν το δείχνει. Βλέπω όμως τη συμπεριφορά της.

Στους πειρασμούς πώς αντιστέκεστε;

Αφού είμαι εντάξει και κάτι παραπάνω από εντάξει με την οικογένειά μου, δεν μπαίνω καν στη διαδικασία.

Πόσες φορές έχετε ερωτευτεί; 

Μία και τέρμα! Στη Σοφία τα έχω βρει όλα!


Αριστερά: Αγκαλιά με τον Γιάννη Αντετοκούνμπο. Δεξιά: Στην Αυστραλία σε μία από τις περιοδείες του

Δεν καπνίζετε;

Δεν έχω δοκιμάσει ποτέ τσιγάρο.

Ούτε αλκοόλ;

Ούτε μπίρα.

Προσέχετε τη διατροφή σας; Γυμνάζεστε; Σας απασχολεί η εικόνα σας; Σας φοβίζει ο χρόνος;

Οχι ιδιαίτερα... Δεν κάνω γυμναστική και από φαγητό τρώω ό,τι πιο junk.

Αισθητική επέμβαση θα κάνατε;

Ναι. Δεν έχω θέμα. Γιατί να μην κάνει κάποιος; Είναι κάτι που βοηθά κυρίως στην ψυχολογία.

Εχετε κάνει;

Είμαι 40 κάτι ακόμα! Οχι 60 κάτι!


«Λούζοντας» με γαρίφαλα την Ελεονώρα Μελέτη

Στα 60, δηλαδή, θα κάνετε;

Και πιο πριν μπορεί!

Φίλους έχετε κάνει στον χώρο;

Γνωστούς. Οχι φίλους. Η δουλειά αυτή δεν βοηθάει να κάνεις φίλους. Υπάρχει και ο ανταγωνισμός.

Προδοσίες και πισώπλατα μαχαιρώματα έχετε δεχτεί;

Τυχαίνει... Αυτό που γίνεται εύκολα στη δουλειά και στις συνεργασίες είναι να ειπωθούν κάποια πράγματα στην αρχή και να μη γίνουν στην πορεία. Αυτό μου έχει συμβεί πολλές φορές.

Και τι κάνατε; Παραμείνατε ή φύγατε;

Παρέμεινα μέχρι τέλους. Είμαι της άποψης πως, ό,τι και να σου κάνει ο άλλος, τελειώνεις τη δουλειά σου και δεν συνεργάζεσαι ξανά με αυτόν που σου δημιούργησε πρόβλημα.

Γιατί είναι κρίμα, φεύγοντας από ένα σχήμα, να την πληρώσουν και άνθρωποι που δεν φταίνε και θα μείνουν άνεργοι...

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ