Εφτιαξε όνομα στη δημοσιογραφία με πρόσβαση στα άδυτα της Ευελπίδων και με τις πλάτες άλλων έβγαλε εφημερίδα
«Στην Ελλάδα είσαι ό,τι δηλώσεις» είχε πει πριν από δεκαετίες ολόκληρες ο ηθοποιός Τζαβαλάς Καρούσος και τα λόγια του όχι μόνο άντεξαν στον χρόνο και δεν ξεχάστηκαν, αλλά περιγράφουν με ακρίβεια την υποκρισία που βασιλεύει διαχρονικά στη χώρα και στις ζωές κάποιων ανθρώπων.
Ενας εξ αυτών και ο wanna be εκδότης με τις οικογενειακές άκρες, ο οποίος όπου βρεθεί και όπου σταθεί προσπαθεί να πείσει τους συνομιλητές του ότι έχει καταφέρει, παρά το νεαρό της ηλικίας του, να βρίσκεται στον χώρο των εκδόσεων με πολλή προσωπική δουλειά και με τις δικές του… τσέπες.
Και το μόνο που καταφέρνει τελικά είναι να τους διασκεδάσει με τα «ανέκδοτά» του, καθώς στην Ψωροκώσταινα τίποτα δεν μένει κρυφό και κανείς δεν ξεχνά. Μόνο ο ίδιος…
Ηταν περίπου πριν από αρκετά χρόνια, όταν έσκασε μύτη στην Ελλάδα από τα ξένα, όπου οι ευκατάστατοι γονείς του τον είχαν στείλει για να σπουδάσει σε ένα από τα καλύτερα και ακριβότερα κολέγια του κόσμου.
Ομως δεν θέλησε να ακολουθήσει το επάγγελμα που σπούδασε, μια και η δημοσιογραφία τον είχε… μαγέψει.
Ετσι, τι να κάνουν και οι δόλιοι οι γονείς του, έβαλαν τα μέσα, πήραν τηλέφωνο τον διευθυντή μιας καθημερινής τότε εφημερίδας και του ζήτησαν να τον βάλει στον χώρο. Οπως κι έγινε. Λίγες ημέρες αργότερα, ντυμένος από τη κορυφή μέχρι τα νύχια με ρούχα γνωστών οίκων του εξωτερικού, μπήκε στα γραφεία της εφημερίδας και με ύφος πολλών καρδιναλίων (σ.σ.: αφού ήταν βύσμα) συστήθηκε στους δημοσιογράφους αφήνοντάς τους με το στόμα ανοιχτό. Και αυτό καθώς, όπως συζητιόταν λίγη ώρα αργότερα στο κυλικείο, μόνο τα παπούτσια που φορούσε κόστιζαν τέσσερα μισθά… Γρήγορα ο «αγαπημένος» «προστατευόμενος» του διευθυντή άρχισε να προκαλεί ίντριγκες και αντιπάθειες. Την ώρα που συνάδελφοί του πάλευαν για να εξασφαλίσουν μια δικογραφία, ο ίδιος είχε τα «αποκλειστικά» της Ευελπίδων στο τσεπάκι του.
Αθέμιτος ανταγωνισμός
Οχι βέβαια λόγω ικανοτήτων, αλλά λόγω των οικογενειακών γνωριμιών του που είχαν πρόσβαση σε αρχεία και συρτάρια! Μάλιστα, λόγω του «αθέμιτου» ανταγωνισμού αρκετοί έχασαν τότε και τη δουλειά τους, το μεροκάματο που πήγαιναν στα σπίτια τους για να ταΐσουν τα παιδιά τους. Αλλά ο «ρεπόρτερ με τις άκρες» συνέχιζε να παίρνει τον μισθό του για να αγοράζει ακόμη και επώνυμα εσώρουχα. Λίγο καιρό αργότερα, όσοι από τους «συναδέλφους» του είχαν απομείνει στην εφημερίδα τον άκουσαν με στόμφο να τους ενημερώνει ότι ο ίδιος είναι για μεγαλύτερα πράγματα.
Και πράγματι, πάλι με βύσμα των γονιών του, μεταπήδησε στην τηλεόραση και έγινε εν μια νυκτί παρουσιαστής. Αλλά τι να το κάνεις, μανούλα μου… Ο κόσμος δεν είναι χαζός κι έτσι, αφού δεν κατάφερε να κάνει νούμερα, έβαλε πλώρη για άλλα λιμάνια. Κι έτσι, με τις πλάτες άλλων, άνοιξε τα φτερά του στον εκδοτικό χώρο εκδίδοντας εφημερίδα για να κάνει το κομμάτι του και να συνεχίσει να σουλατσάρει σε κοσμικά στέκια μοστράροντας τα πανάκριβα συνολάκια του.