Στις μέρες μας εάν ένας αθλητής του στίβου κερδίσει 4 χρυσά σε Ολυμπιακούς Αγώνες, καταρρίψει 18 παγκόσμια ρεκόρ, τρία ολυμπιακά και 51 εθνικά, το πιθανότερο είναι να έχει εξασφαλίσει όχι μόνο τη δική του ζωή, αλλά και των παιδιών του.
Κι όμως ο Τσεχοσλοβάκος Εμίλ Ζάτοπεκ όχι μόνο δεν έγινε πλούσιος, αλλά για ένα διάστημα υποχρεώθηκε να ψάχνει στα σκουπίδια το φαγητό το δικό του και της γυναίκας του.
Όχι δεν έπαιξε στον τζόγο τα λεφτά του, αλλά μέσα σε ένα βράδυ έχασε όλα τα αξιώματα και τις δουλειές που είχε στη χώρα. Ήταν αξιωματικός του στρατού, προπονητής αθλητών στίβου σε επίπεδο εθνικής ομάδας και παραλήπτης δεκάδων μεταλλίων.
Όλα αυτά μέχρι το 1968, όταν υπέγραψε με άλλους τρεις Ολυμπιονίκες, ανάμεσά τους και η γυναίκα του, το μανιφέστο των 2.000 λέξεων για την Άνοιξη της Πράγας. Πρωτοστάτησε στις διαδηλώσεις, μίλησε στα ξένα δίκτυα που κάλυπταν τα γεγονότα, λίγο πολύ έγινε από τους πρωταγωνιστές της εξέγερσης. Όταν στις 21 Αυγούστου τα σοβιετικά τανκς μπήκαν για να… διώξουν την Άνοιξη φόρεσε τη μεγάλη του στρατιωτική στολή και προσπαθούσε να πείσει τους σοβιετικούς στρατιώτες που ήταν στα τανκς να επιστρέψουν στη χώρα τους.
Θεωρήθηκε εχθρός της πατρίδας, ένα μήνα αργότερα έχασε όλες τις δουλειές του, αποτάχτηκε από τον στρατό κι έμεινε φτωχός στη χώρα που δόξασε. Τότε χρειάστηκε να ψάχνει στα σκουπίδια φαγητό. Μόνο που δεν ήταν ο μόνος κι όταν τον αναγνώριζαν έκαναν στην άκρη να πάρει αυτός. Κάποιοι καλοί άνθρωποι του προσέφεραν ένα γεύμα κοιτώντας γύρω τους για να μην στοχοποιηθούν. Κάποιοι καλύτεροι του βρήκαν δουλειά σε μια εταιρεία εξορύξεων. Σκληρή, ανθυγιεινή που έγινε σκληρότερη αφού βρήκε παρηγοριά στο ποτό.
Στο εξωτερικό πολλοί αθλητικοί φορείς όταν έγιναν γνωστά τα προβλήματά του έξαναν παραστάσεις στο υπουργείο αθλητισμού. Με τον καιρό η κατάσταση βελτιώθηκε. Του επετράπη να ταξιδεύει στο εξωτερικό με τη συμφωνία ότι δεν θα κάνει πολιτικές δηλώσεις. Καλού κακού κρατούσαν πίσω τη γυναίκα του για να μην διανοηθεί να ζητήσει πολιτικό άσυλο.
Χρειάστηκε να φθάσουμε στα 1990 με τον Βάτσλαβ Χάβελ και τη βελούδινη επανάσταση για να αποκατασταθεί. Τα προβλήματα υγείας είχαν αρχίσει να εμφανίζονται. Το 1995 είχε προσκληθεί από τον ΠΣΑΤ στη γιορτή των καλυτέρων αθλητών. Στο αεροδρόμιο κατά την αναχώρησή του έπαθε το πρώτο εγκεφαλικό. Λίγο αργότερα θα ερχόταν και το δεύτερο. Ακολούθησε η άνοια. Πέθανε τέτοια μέρα, 21 Νοεμβρίου του 2000, έχοντας ζήσει πολύ κακές και πολύ άσχημες στιγμές.
- Στην κεντρική φωτογραφία το φιλί στη γυναίκα του μετά τον τερματισμό του στα 5.000μ. Νωρίτερα η γυναίκα του είχε κερδίσει κι αυτή χρυσό στον ακοντισμό
Γεννήσεις
1694: Βολτέρος, Γάλλος συγγραφέας, φιλόσοφος και εγκυκλοπαιδιστής θεωρούσε υπέρτατο αγαθό την ελευθερία και υπέρτατη αρετή την ανεξιθρησκεία. Πέθανε στις 30 Μαΐου 1778.
1920: Γαλάτεια Σαράντη, συγγραφέας, μεταφράστρια, πρώτη γυναίκα μέλος της Ακαδημίας. Αθηνών. Πέθανε στις 28 Δεκεμβρίου 2009.
1927: Άννα Συνοδινού, ηθοποιός και πολιτικός. Διακρίθηκε στην αρχαία τραγωδία. Αξεπέραστη ως Αντιγόνη του Σοφοκλή στην Επίδαυρο το καλοκαίρι του 1956. Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας από το 1974 έως το 1989. Παραιτήθηκε το 1990 τόσο από το Κοινοβούλιο, όσο και από την Νέα Δημοκρατία. Πέθανε στις 7 Ιανουαρίου 2016.
1930: Γιώργος Μαρμαρίδης, δημοσιογράφος, σκοπευτής, συγγραφέας. Πρωταθλητής Ελλάδος με τον Παναθηναϊκό από το 1955 έως το 1980 στην σκοποβολή. Συμμετείχε σε παγκόσμια και ευρωπαϊκά πρωταθλήματα και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1960 στη Ρώμη όπου ήταν 48ος στο αεροβόλο πιστόλι 25μ και 52ος στο αεροβόλο πιστόλι 50μ. Ως δημοσιογράφος εργάστηκε σε Ακρόπολη και Απογευματινή. Παράλληλα έγραφε ιστορίες περιπέτειας σε λαϊκά περιοδικά (Ο Υπεράνθρωπος, Οι δρόμοι του Φαρ Ουέστ), πεζογραφήματα, ποιήματα και θεατρικά έργα. Πέθανε στις 22 Δεκεμβρίου 2005.
1953: Γιάννης Παθιακάκης, ποδοσφαιριστής και προπονητής. Με τον Πανιώνιο το 1979 κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας. Ως προπονητής συνέδεσε την παρουσία του με την ενδοξότερη περίοδο της ομάδας (1994-96) που οδήγησε στη συμμετοχή στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Πέθανε στις 8 Φεβρουαρίου 2002 από έμφραγμα στο γήπεδο του Ακράτητου.
1977: Μάικλ Μπατίστ, Αμερικανός μπασκετμπολίστας, βοηθός του Ζέλικο Ομπράντοβιτς στον Παναθηναϊκό. Νωρίτερα υπηρέτησε την ομάδα ως παίκτης για δέκα χρόνια.
1998: Βαγγέλης Παυλίδης, ποδοσφαιριστής (σέντερ φορ) που αγωνίζεται στην πορτογαλική Μπενφίκα.
Θάνατοι
1695: Χένρι Περσέλ (36 χρ.), Άγγλος συνθέτης μπαρόκ μουσικής.
1916: Φραγκίσκος Ιωσήφ (86 χρ.), Αυτοκράτορας της Αυστροουγγαρίας
1998: Μιχάλης Κατσαρός (79 χρ.), σουρεαλιστής ποιητής και ζωγράφος, συμμετείχε στην Εθνική Αντίσταση.
2000: Εμίλ Ζάτοπεκ (78 χρ.), Τσεχοσλοβάκος δρομέας μεγάλων αποστάσεων. Κατέκτησε τέσσερα χρυσά μετάλλια σε Ολυμπιακούς Αγώνες.
2006: Ιάκωβος Ψαρράς (70 χρ.), ηθοποιός με έντονη παρουσία σε θέατρο, κινηματογράφο και τηλεόραση.
2013: Ντιμίτρι Μιχαλάς (74 χρ.), Αμερικανός αστροφυσικός με ελληνική καταγωγή.
Κατεβάστε τη δωρεάν εφαρμογή και διαβάστε πρώτοι τις ειδήσεις στο κινητό σας.









