Η «Espresso» βρήκε τον βετεράνο ηθοποιό Στέφανο Κυριακίδη, ο οποίος κλείνει 66 χρόνια στο θεατρικό σανίδι, στο ιερό νησί της Τήνου, όπου γυρίζεται ένα μεγάλο κομμάτι της νέας θρησκευτικής σειράς του Mega «Ο Άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής».
Από την Μαρία Ανδρέου
Χειμαρρώδης, βαθιά πιστός στον Ελληνισμό και στην Ορθοδοξία, εδώ και χρόνια υπηρετεί με πολύ αγάπη την τέχνη της υποκριτικής τόσο στο θέατρο όσο και στη μυθοπλασία.
Ηθοποιός με πάνω από 130 ρόλους στο ενεργητικό του δίπλα σε πολύ σημαντικούς ανθρώπους του ελληνικού θεάτρου, όπως ο Κάρολος Κουν, ο Σπύρος Ευαγγελάτος, ο Μίνως Βολανάκης, ο Τάκης Μουζενίδης, αλλά και της τηλεόρασης, όπως ο Μανούσος Μανουσάκης, ήρθε σε επαφή με το θέατρο σε πολύ μικρή ηλικία, όταν ανέβηκε πρώτη φορά στη θεατρική σκηνή τυχαία, αντικαθιστώντας έναν ηθοποιό στον χορό του «Οιδίποδα Τυράννου» του Σοφοκλή το καλοκαίρι του 1961 και, όπως λέει χαρακτηριστικά, στο θέατρο μπήκε με τα μούτρα, σκοντάφτοντας, αφού πραγματικά έπεσε πάνω στη σκηνή.

Ο Στέφανος Κυριακίδης, μετά τη σπουδαία ερμηνεία του στην αριστουργηματική σειρά «Το κόκκινο ποτάμι» (2019) του Open και του αξέχαστου Μανούσου Μανουσάκη, στην οποία ποιος τηλεθεατής δεν δάκρυσε μαζί του βλέποντάς τον ως μαρτυρικό Δεσπότη του Πόντου να τον γδέρνουν οι Νεότουρκοι, θα υποδυθεί φέτος ακόμη έναν ιερέα.
Ως γνωστόν, η νέα βιογραφική, θρησκευτική σειρά του Mega, που θα δούμε λίαν συντόμως στο γυαλί, ακολουθεί τη ζωή του Αγίου Ιωσήφ του Ησυχαστή (Άρης Σερβετάλης), από τα πρώτα χρόνια στην Πάρο μέχρι την απόφασή του να αφοσιωθεί στον μοναχισμό στο Άγιον Όρος.
Ο Στέφανος Κυριακίδης θα υποδυθεί τον πνευματικό του νεαρού Φραγκίσκου (Τάσος Λέκκας) στην Πάρο.
Ο Στέφανος Κυριακίδης μάς μαγεύει μεμιάς με τη διήγησή του: «Η ιστορία ξεκινά στην Πάρο, όπου ο Άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής γεννιέται το 1897 με το όνομα Φραγκίσκος Κότης. Μεγάλωσε σε φτωχή και πολύτεκνη οικογένεια και, σε νεαρή ηλικία, αναγκάστηκε να μετακομίσει στον Πειραιά προκειμένου να εργαστεί. Για ένα διάστημα όλα έδειχναν ότι στη ζωή του θα ακολουθούσε έναν συνηθισμένο δρόμο. Είχε ήδη αρραβωνιαστεί, όμως σε ηλικία 23 ετών ένα καθοριστικό όραμα στάθηκε η αφορμή για να αλλάξει ολοκληρωτικά πορεία, και εκεί ο πνευματικός του παίζει καθοριστικό ρόλο. Ο Φραγκίσκος διέλυσε τον αρραβώνα του και το 1921 πήρε την απόφαση να βρεθεί στο Άγιο Όρος, αφήνοντας πίσω του την προηγούμενη ζωή του. Στο Άγιο Όρος επιλέγει μια ζωή απόλυτης λιτότητας, απομόνωσης και αυστηρής άσκησης, ακολουθώντας έναν δρόμο αφιερωμένο στην πίστη και στην πνευματική αναζήτηση».
Και συνεχίζει με πάθος: «Η σειρά δεν περιορίζεται μόνο στην καταγραφή των ιστορικών γεγονότων της ζωής του Αγίου Ιωσήφ του Ησυχαστή. Στόχος της είναι να εστιάσει και στο συναίσθημα, στην πίστη και στη δύναμη της ανθρώπινης μεταμόρφωσης, φωτίζοντας όσα συνέβησαν εσωτερικά σε έναν άνθρωπο που επέλεξε να εγκαταλείψει τα πάντα για τον μοναχισμό».

Στα γυρίσματα της σειράς «Το Κόκκινο Ποτάμι»
Κύριε Κυριακίδη, επιστρέφετε στην τηλεόραση με μια εμβληματική θρησκευτική σειρά. Πώς έγινε η πρόταση;
Από τον σεναριογράφο της σειράς, τον υπέροχο και βαθιά πιστό άνθρωπο Γιώργο Τσιάκκα, που έχει δώσει στη μικρή οθόνη και τη σειρά «Άγιος Παΐσιος, από τα Φάρασα στον Ουρανό». Με τον Γιώργο ήταν να συνεργαστούμε και στη σειρά για τον Άγιο Παΐσιο, αλλά δεν μπορούσα με τους χρόνους των γυρισμάτων.
Πλέον, βρέθηκε αυτός ο πολύτιμος χρόνος και θα παίξω τον πνευματικό του Αγίου Ιωσήφ του Ησυχαστή στην Πάρο, στην παιδική του ηλικία. Αλλά δεν θα είμαι μόνο στον «Άγιο Ιωσήφ τον Ησυχαστή». Θα παίξω και σε ακόμη μία σειρά του Mega, την «Κανακαρά», μια νέα δραματική σειρά εποχής που ζωντανεύει μια ξεχωριστή παράδοση στα Δωδεκάνησα, στην Κάρπαθο.
Πρόκειται για ένα έθιμο, σύμφωνα με το οποίο η πρωτότοκη κόρη (κανακαρά) έχει αποκλειστικά προνόμια στην κληρονομιά, κάτι που δημιουργεί ανισότητες στην οικογένεια, σε ένα μητριαρχικό περιβάλλον. Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Σταύρος Τσάμης και το σενάριο γράφουν ο Μάριος Ιορδάνου και η Σοφία Καζαντζιάν. Τον πρωταγωνιστικό ρόλο θα κρατήσει η Έβελιν Ασουάντ.
Στη σειρά θα υποδυθώ έναν περίεργο άνδρα που μένει στο χωριό Όλυμπος, στην Κάρπαθο, απομονωμένος. Ζει μέσα στα σκοτάδια του, κρατώντας ένα μυστικό από τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο. Η σειρά διαδραματίζεται τη δεκαετία του ’50.

Ο Άρης Σερβετάλης στον ρόλο του Αγίου Ιωσήφ του Ησυχαστή
Τι σας αρέσει στον Άρη Σερβετάλη;
Κάτι ιδιαίτερο που έχει στη μορφή του, η θρησκευτική του σκέψη, η πορεία του τα τελευταία χρόνια στο θέατρο, στον κινηματογράφο, ο λόγος του που περνάει κάποια μηνύματα.
Έχει μια σταθερότητα στις απόψεις του, σμιλευμένη από την πίστη στην Ορθοδοξία. Ο Σερβετάλης δεν σε μπερδεύει. Έχει καθαρή ματιά, μια καλοσύνη, και έχει και τη δύναμη να λέει αυτό που πιστεύει με παρρησία.
Ποια είναι η σχέση σας με τον Θεό;
Είναι η δύναμή μου. Από μικρό παιδάκι με θυμάμαι στην εκκλησία να κρατάω τα εξαπτέρυγα και να συμμετέχω στη λειτουργική ζωή της ενορίας μου.
Πάντα με γοήτευε ο κύκλος της ζωής, γέννηση, δημιουργία, θάνατος, είχα πνευματικές αναζητήσεις.
Με αφορμή το «Κόκκινο ποτάμι» του Μανούσου Μανουσάκη, όπου υποδύθηκα τον Μητροπολίτη Θεόκλητο, ψάχτηκα πιο πολύ θεολογικά, αν και η ψυχή μου είναι πάντα ταγμένη στην αλήθεια του Θεού.
Φέτος υποδύομαι τον έναν ιερέα που μεταμορφώνει πνευματικά τον νεαρό Φραγκίσκο. Ο Άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής ήταν ένας μοναχός υπέρτατης καλοσύνης, με μεγάλη παιδεία.
Διάβασα για αυτόν και θα ήθελα με αφορμή τη σειρά να επισκεφθώ και το Άγιον Όρος, το Περιβόλι της Παναγίας, που δεν έχω καταφέρει να επισκεφθώ και να προσκυνήσω μέχρι σήμερα.
Τον ιερέα τον προσέγγισα όσο πιο απλά γίνεται, δεν ήθελα κάτι φτιαχτό. Είναι ένας ιερέας που αγαπά πολύ, δεν έχει κάτι το άκαμπτο, το τυπολατρικό, το αυστηρό.
Άλλωστε, ο Θεός μας, και αυτό το έδειξε ο Χριστός μας πάνω στον Σταυρό, είναι ο Θεός της θυσιαστικής αγάπης.

Με Παπαχαραλάμπους και Βαλτινό / NDP
Τι ήταν ο Μανούσος Μανουσάκης για εσάς;
Ο Μανούσος Μανουσάκης μέσα από το «Κόκκινο ποτάμι» δίδαξε ιστορία στους τηλεθεατές, και δη την αληθινή ιστορία των Ποντίων. Τη γενοκτονία τους. Ξέρετε, είναι καλό να μαθαίνουμε και κάποια πράγματα μέσα από την τηλεόραση. Να έχουνε κάποιες αναφορές και σταθερές στη ζωή μας.
Το να μάθουμε την ιστορία και τη ζωή κάποιων Αγίων της Ορθοδοξίας μας θα μας κρατήσει ακέραιους στους δύσκολους καιρούς που ζούμε. Περνάμε δύσκολες στιγμές και ως έθνος και ως ανθρωπότητα.
Λείπουν από τη ζωή μας οι αξίες, έχουν μπει στη ζωή μας η ύλη και ένας μηδενισμός των πάντων. Αυτό φέρνει κενό και στεναχώρια. Ο άνθρωπος φέρει μέσα του τον Θεό, είναι δημιούργημά Του. Όταν ο άνθρωπος αποκόπτεται από τον Θεό, νιώθει δυστυχισμένος. Πώς νιώθει το παιδί χωρίς πατέρα; Αλλά ο Θεός, που αγαπά πολύ τον άνθρωπο, τον έκανε ελεύθερο σε όλα, και στο να επιλέγει τα καλά και τα άσχημα, αλλιώς τι ελευθερία θα ήταν αυτή αν δεν μπορούσε να είχε τη βούληση;
Η πίστη είναι πολύ σημαντική για τον άνθρωπο, γι’ αυτό να μην τη χλευάζουμε ούτε να την κοροϊδεύουμε. Μου αρέσει πάρα πολύ που στη σειρά «Άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής» θα παίζει ο Άρης Σερβετάλης. Έχει ένα στοιχείο πνευματικότητας και το έδειξε και στην ταινία «Ο άνθρωπος του Θεού», όπου έπαιζε τον Άγιο Νεκτάριο. Τον έχω γνωρίσει τον Σερβετάλη στην Κύπρο με αφορμή τη σειρά «Μπλε», όπου έπαιξε έναν μοναχό, και είχε αφήσει με αυτόν τον ρόλο κάτι πίσω του, πολύ ιδιαίτερο.

Με την Τάνια Τρύπη στη σκηνή / NDP
Τι θυμάστε από το «Κόκκινο ποτάμι;»
Θυμάμαι, όταν έπαιζα τον Δεσπότη στο «Κόκκινο ποτάμι», ένα γύρισμα πολύ έντονα. Θυμάμαι, λοιπόν, ότι με πιάνουν οι Νεότουρκοι για να με σκοτώσουν. Η σκηνή ήθελε τον Μητροπολίτη να τον σέρνουν με ένα χαλινάρι στον δρόμο και να του ξεσκίζουν ράσα, δέρμα, μαλλιά, νύχια. Είχα κάνει τόσες μελανιές και τόσους μώλωπες στο σώμα από το σύρσιμο στο πλακόστρωτο, που η γυναίκα μου το βράδυ όταν με είδε, πριν μπω στο μπάνιο, φοβήθηκε.
Πονούσα ολόκληρος, αλλά έβγαλα τη σκηνή, και ο Μανούσος ήρθε και μου είπε στο αυτί: «Είχες γίνει ο Θεόκλητος. Ήσουν αλλού στο γύρισμα. Φοβήθηκα που σε έβλεπα έτσι, αλλά δεν σταμάτησα το πλάνο». Και του απάντησα: «Η Ορθοδοξία και η ελευθερία είναι επιλογή». Και αυτή τη στιγμή δεν του μιλούσα ως ρόλος, αλλά ως Στέφανος, ως άνθρωπος που αν του συνέβαιναν τα ίδια, θα είχε αυτή την αντίδραση.

Στη σειρά «Το Κόκκινο Ποτάμι»
Τι θέλετε να αφήσετε στην υποκριτική με το πέρασμα του χρόνου;
Διαλέγω ρόλους με τη λογική να έχουν ένα αποτύπωμα, αν θα έχουν να πουν κάτι στον θεατή. Δεν παίζω για να παίζω. Επιλέγω ρόλους που θα με προχωρήσουν, αλλά θα προβληματίσουν και τον θεατή. Ξέρετε, όταν παίζω, δεν παίζω για τον εαυτό μου, παίζω για τους άλλους. Εγώ είμαι ο ενδιάμεσος. Ανάμεσα στον συγγραφέα και στο κοινό. Ο ηθοποιός με έναν τρόπο μοιάζει με ιερέα. Ο ιερέας είναι ο ενδιάμεσος του Θεού και του ανθρώπου.
Με λίγα λόγια, στο θέατρο αλλά και στη μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας τη σπουδαιότητα έχει το μήνυμα. Ο ηθοποιός και ο ιερέας είναι οι ενδιάμεσοι. Για μένα, τα πιο σημαντικά είναι το μήνυμα και η ηθική βαρύτητα που φέρει. Ο αγγελιοφόρος έχει και αυτός τη σημασία του από την άποψη ότι μπορεί να ξέρει το μήνυμα σαν τους ταχυδρόμους στον πόλεμο και να κρατήσει το χέρι στον παραλήπτη να συμπάσχει μαζί του. Και αυτό έχει την αξία του. Για μένα, αν δεν πονάς, δεν είσαι άνθρωπος! Αν δεν συμπάσχεις, δεν είσαι άνθρωπος.

Σε θεατρική παράσταση με την Αντζελα Γκερέκου / NDP
Τι θα συμβουλεύατε τους νέους ηθοποιούς πώς να γίνουν καλύτεροι;
Με τη συνεχή δουλειά. Όπως και όταν θες να έρθεις κοντά στον Θεό, νηστεύεις, εξομολογείσαι, κοινωνάς, υπάρχει μια εγκρατής ζωή, μια πειθαρχία αθλητή, έτσι και η υποκριτική απαιτεί μια ασκητική ζωή.
Πρέπει να είσαι παρών στο θέατρο. Γιατί άλλο σταρ και άλλο ηθοποιός. Ηθοποιός γίνεσαι από ανάγκη και από αγάπη.

Αν δεν υπάρξουν αυτοί οι δύο κινητήριοι μοχλοί και σε κινούν μόνο η δόξα, η ανάγκη της αποδοχής, του χρήματος, της δημοσιότητας, όλο αυτό στη διαδρομή θα σε τυφλώσει και δεν θα ξέρεις πού πατάς και πού βρίσκεσαι.
Κατεβάστε τη δωρεάν εφαρμογή και διαβάστε πρώτοι τις ειδήσεις στο κινητό σας.








