Υπάρχουν ιστορίες που δεν ξεχνιούνται ποτέ. Ιστορίες που σημάδεψαν όχι μόνο ανθρώπινες ζωές, αλλά και τη συνείδηση της κοινωνίας.
- Από τον Στέργιο Σαμαρτζή
Η ιστορία του Χρήστου Ρούσσου είναι μία από αυτές. Το 1976, σε ηλικία μόλις 19 ετών, βρέθηκε στο επίκεντρο ενός εγκλήματος που συγκλόνισε την Ελλάδα, όταν σκότωσε τον 22χρονο εραστή του, Ανέστη Παπαδόπουλο, εγκλωβισμένος σε μια σχέση που φλεγόταν από πάθος, έρωτα, αλλά και αφόρητη ψυχολογική πίεση.
Κανείς όμως τότε δεν είδε τον άνθρωπο πίσω από την πράξη, καθώς η κοινωνία επέλεξε να δει μόνο τον «δράστη» και να αγνοήσει την ουσία. Τότε, οι τίτλοι των εφημερίδων χαρακτήριζαν και τους δύο «ανώμαλους», ενώ το πραγματικό δράμα πίσω από την πράξη θάφτηκε κάτω από προκαταλήψεις και φόβους.
Η ιστορία του Χρήστου Ρούσσου δεν έμεινε μόνο στα πρωτοσέλιδα. Το 1982, ο σκηνοθέτης Γιώργος Κατακουζηνός στην ταινία «Αγγελος» προσπάθησε να αποδώσει τα γεγονότα, αλλά απέτυχε να αποτυπώσει την αλήθεια.
Οι σεναριακές επιλογές τροποποίησαν κρίσιμες πτυχές της υπόθεσης, παρουσιάζοντας αλλοιωμένη την προσωπικότητα και τις πράξεις του Χρήστου Ρούσσου, μετατρέποντας μια τραγωδία σε μυθοπλασία. Μάλιστα, με την έναρξη της προβολής, ο Χρήστος Ρούσσος δεν δίστασε να καταθέσει αίτηση ασφαλιστικών μέτρων, ζητώντας τη διακοπή της, επισημαίνοντας τις αυθαίρετες αλλοιώσεις της πραγματικής του ιστορίας.
Ωστόσο, πολλά χρόνια αργότερα, ο ίδιος παραδέχθηκε ότι, παρά τη διαστρέβλωση των γεγονότων, η ταινία τού έδωσε σημαντική ώθηση για να διεκδικήσει αργότερα τη μείωση της ποινής του.
Το 1987 εκδόθηκε το πρώτο βιβλίο του Χρήστου Ρούσσου, με τίτλο «Εγώ ο Αγγελος, που σκότωσα τον εραστή μου». Το βιβλίο αυτό ήταν μια πρώτη απόπειρα αφήγησης της ζωής του, χωρίς όμως την επιμέλεια του ίδιου, όπως αποκαλύπτει σήμερα στην «Espresso». «Το πρώτο μου βιβλίο δεν το είχα επιμεληθεί εγώ, διότι τότε ήμουν στη φυλακή. 
Είχα δώσει έξω τα χειρόγραφά μου και έγιναν πάρα πολλές αλλαγές μέχρι τη δημοσίευση. Τότε είχε κυκλοφορήσει με τον τίτλο “Εγώ ο Αγγελος, που σκότωσα τον εραστή μου”. Δεν μου άρεσε καθόλου αυτός ο τίτλος, δεν τον είχα επιλέξει εγώ. Ηταν μια εμπορική επιλογή, όχι δική μου».
Σήμερα, 50 χρόνια μετά, ο Χρήστος Ρούσσος παίρνει πίσω τη φωνή του με τη νέα αυτοβιογραφία του, με τίτλο «Τα “αντίο” που δεν είπα». Μια έκδοση που αναπλάθει την αλήθεια, διηγείται τη ζωή του όπως ακριβώς ήταν στην πραγματικότητα, από την παιδική του ηλικία μέχρι το έγκλημα που σημάδεψε τη
νεότητά του και τη σκληρή ζωή στη φυλακή. «Τώρα, μου δίνεται η ευκαιρία να ξαναγράψω σωστά την αυτοβιογραφία μου και να της αλλάξω τον τίτλο. Διόρθωσα όσα είχαν γραφτεί λάθος και πρόσθεσα κεφάλαια για τη ζωή μου μέχρι σήμερα. Αυτό μου άρεσε πάρα πολύ» λέει ο Χρήστος Ρούσσος στην «Espresso».
Η αφήγησή του είναι ωμή, προσωπική και συγκλονιστική. Στην αυτοβιογραφία του, ο Χρήστος Ρούσσος αποτυπώνει την πίεση που δεχόταν από τον εραστή του και την ψυχολογική ασφυξία που βίωνε, όμως δεν μένει μόνο στο έγκλημα. Μιλά ακόμα για την προσωπική του μάχη να επιβιώσει και να επαναστατήσει απέναντι σε μια κοινωνία που τον είχε καταδικάσει.
Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες της «Espresso», το βιβλίο θα είναι δίγλωσσο, στα ελληνικά και τα ιταλικά, και θα είναι αφιερωμένο στη μητέρα του, σε αυτούς που του στάθηκαν, αλλά και σε όσους τον πλήγωσαν. Ο ίδιος δεν κρύβει τα λάθη του, αλλά τα παρουσιάζει με αυτοκριτική διάθεση. «Τώρα γράφω τη ζωή μου όπως ακριβώς ήταν, χωρίς στοιχεία μυθοπλασίας. Θέλω η κοινωνία να με δει ως άνθρωπο, με λάθη, έρωτες και πάθη» λέει.
Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου που θα κυκλοφορήσει σύντομα, οι αναγνώστες θα έχουν την ευκαιρία να καταλάβουν ότι, πίσω από τον «δράστη», υπήρχε ένας άνθρωπος που βίωνε μοναξιά, φόβο, αγωνία και πόνο. Σήμερα, έπειτα από δεκαετίες, επιλέγει να αφηγηθεί την αλήθεια όπως ήταν, χωρίς φιλτράρισμα.
«Η αλήθεια μου είναι αυτή που γράφω τώρα. Θέλω ο κόσμος να δει ποιος είμαι πραγματικά. Δεν είμαι μόνο ο Χρήστος Ρούσσος που σκότωσε. Είμαι ένας άνθρωπος που αγωνίστηκε και πλήρωσε για τις επιλογές του» παραδέχεται στην «Espresso».
Η ιστορία του Χρήστου Ρούσσου δεν είναι πια μύθος, αλλά μια ζωντανή μαρτυρία για το πώς η κοινωνία, η πίεση, οι προκαταλήψεις και τα ταμπού μπορούν να στιγματίσουν έναν άνθρωπο. Και πώς, ακόμα και έπειτα από μια τραγωδία, ένας άνθρωπος μπορεί να βρει τη δύναμη να μιλήσει και να αποκαλύψει την αλήθεια του.
Μαζί με την αυτοβιογραφία του, ο Χρήστος Ρούσσος ετοιμάζεται να κυκλοφορήσει και την ποιητική συλλογή του με τίτλο «Σου φωνάζω», μια προσωπική και βαθιά συναισθηματική κατάθεση, που γεννήθηκε από έναν παθιασμένο και επίμονο έρωτα που έζησε. «Οταν ερωτεύομαι γίνομαι ποιητής» λέει στην «Espresso».
Κάθε ποίημα θα συνοδεύεται από τον λόγο που το γέννησε, προσφέροντας στον αναγνώστη μια μοναδική και άμεση σύνδεση με τις προσωπικές εμπειρίες, τις προσδοκίες, τις απογοητεύσεις και τα όνειρά του. Το βιβλίο αφηγείται μέσω ποιημάτων την ιστορία ενός έρωτα μεταξύ δύο ανθρώπων με 40 χρόνια διαφορά – ο Χρήστος ήταν 66 ετών και ο σύντροφός του μόλις 26. Μια σχέση που κράτησε μόλις δύο χρόνια, αλλά άφησε ανεξίτηλο σημάδι στην ψυχή του Χρήστου Ρούσσου. «Ηταν μια περίοδος πολύ ωραία για εμένα. Ο άνθρωπος αυτός μου υποσχέθηκε πολλά, όπως ότι θα ήταν κοντά μου μέχρι το τέλος μου, αλλά αυτή η σχέση κράτησε μόνο δύο χρόνια. Ο χωρισμός μας ήταν πολύ δύσκολος για εμένα. Εχω περάσει τόσο πολλά στη ζωή μου, κι όμως τώρα βρίσκομαι στη χειρότερη ψυχολογική κατάσταση που έχω βιώσει…» εξομολογείται στην «Espresso».
Οι σελίδες του νέου βιβλίου του δεν είναι απλώς ποίηση, αλλά μια βαθιά προσωπική κατάθεση που συνδυάζει την αγάπη, την προδοσία και την αφοσίωση. Ο Χρήστος Ρούσσος δεν κρύβει τις πληγές του – αντίθετα, τις εκθέτει με γενναιότητα. «Τα ποιήματα τα έγραφα όσο ήμουν ακόμα πολύ ερωτευμένος μαζί του» λέει, «παρότι ο σύντροφός μου συχνά αθετούσε τις υποσχέσεις του. Εγώ είχα πιστέψει σε εκείνον κι έκανα όνειρα ότι θα ήμασταν μαζί για πάντα».
Το έργο αυτό δεν είναι απλώς μια συλλογή ποιημάτων, αλλά μια βαθιά, ανθρώπινη εξομολόγηση, μια φωνή που, μέσα από τον πόνο και την αγάπη, συνεχίζει να ψάχνει νόημα, ελπίδα και αλήθεια.