"Nικ δε Ντικ": Μια αληθινή ιστορία τραύματος, λύτρωσης και ελευθερίας

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Από τις 17 Οκτωβρίου 2026, η θεατρική παράσταση «Νικ δε Ντικ», σε κείμενο του Σταυριανού Κιναλόπουλου και σκηνοθεσία-διασκευή του Κωνσταντίνου Πασσά, ανεβαίνει στη σκηνή του Θεάτρου Μικρό Γκλόρια. Πρόκειται για μια τρυφερή αλλά και σκληρή, αληθινή ιστορία λύτρωσης, βασισμένη σε μαρτυρίες τρανς γυναικών.

Ο Νίκος γεννιέται σε λάθος τόπο και σε λάθος σώμα.Τα Σφακιά της δεκαετίας του ‘80 δε χωρούν τον διαφορετικό του σεξουαλικόπροσανατολισμό. Τον κρύβει και κρύβεται. Μόνο στο κλειδωμένο δωμάτιό του είναιο εαυτός του.Οταν φοράει τα φορέματα της μάνας του… Παρόλο που κρύβεται,γίνεται «μάρτυρας» πολλών μορφών κακοποίησης, στην οικογένεια, στον κοινωνικόπερίγυρο, στο σχολείο, στο ναυτικό. Μόνη του παρηγοριά οι ταινίες και τατραγούδια της Μελίνας, της Αλίκης, η φωνή της Σωτηρίας, τηςΑννας…Ως γνήσιο κρητικό κοπέλι τον παντρεύουν 20 χρονών με προξενιό, με μία γυναίκαάβουλη, αθόρυβη και σχεδόν αμίλητη, σαν τη μάνα του. Η μάνα του μιλάει μόνο μεγρίφους… και τα λέει όλα. Σύντομα ο Νίκος γίνεται πατέρας, αποκτά ένα γιο, αλλάκάποια στιγμή δεν μπορεί να «αναπνεύσει» στην κλειστή κοινωνία της Κρήτης.Φεύγει με ένα πρόσχημα για την Αθήνα και δεν επιστρέφει πίσω ποτέ... Επινοείμάλιστα τον θάνατό του και αρχίζει να ζει τη ζωή που ήταν προορισμένος να ζήσει…Σταδιακά ο «προσοντούχος» Νίκος- από εκεί και το προσωνύμιο Νικ δε Ντικ -μεταμορφώνεται σε Νίκη και βιώνει μια περιπετειώδη ζωή στα άκρα. Με πάθος,ένταση, ταξίδια και πληρωμένο έρωτα…Συνεχίζει όμως να φέρει στην ψυχή και στο σώμα πληγές.

Θα καταφέρει στο τέλος η Νίκη να λυτρωθεί από τα «φαντάσματα» τουπαρελθόντος που συνεχώς επιστρέφουν ή η κρυφή της δίψα για εκδίκηση θαμετατρέψει τη ζωή της στο αντίθετο του ονόματός της, σε μια ήττα; Ο Σταυριανός Κιναλόπουλοςπαραδίδει ένα δυνατό θεατρικό κείμενο, βασισμένο σεαληθινέςμαρτυρίεςτρανςγυναικών, με αιρετική γλώσσα αλλά και απαράμιλληευαισθησία, με συγκίνηση και χιούμορ, ανατροπές και σασπένς, τρυφερότητα καιαγριότητα, χωρίς να εξωραΐζει καταστάσεις και να αγιοποιεί πρόσωπα. Αποτυπώνειτη ζωή όπως ακριβώς είναι, με αφοπλιστική ειλικρίνεια και σαγηνευτική απλότητα.

Ο Ιωάννης Αθανασόπουλος, ένας ηθοποιός με ιδιαίτερη ευαισθησία καιδυναμισμό, αλλά και με αξιοσημείωτη μεταμορφωτική ικανότητα, εισέρχεται σε ένασουρεαλιστικό σκηνικό σύμπαν, όπου ο ποιητικός ρεαλισμός, ο συμβολισμός και ηαλληγορία συνυπάρχουν.

Το πάρτι συναντά το θρίλερ και ο Νίκος τη Νίκη, σ’ ένα ξεχωριστό ταξίδι με δεκάδεςεικόνες, συναισθήματα και μεταφορές στο χώρο και το χρόνο, υπό την διακριτική,αλλά εξίσου ισχυρή παρουσία της μητέρας. Σκηνοθετικό σημείωμα:Σε μια εποχή και σε μια χώρα όπου οι ομοφοβικές επιθέσεις εξακολουθούν ναυπάρχουν, όπου τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν θεωρούνται ακόμη αυτονόητα,όπου οι κοινωνικές επιταγές και οι βαθιά ριζωμένες πεποιθήσεις συνεχίζουν νακαθορίζουν σε μεγάλο βαθμό τις ζωές των ανθρώπων, η διαφορετικήσεξουαλικότητα εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται ως στίγμα και παρέκκλιση, Και ανη αποδοχή της διαφορετικότητας παραμένει ζητούμενο, η φυλομετάβαση έρχεταινα φωτίσει ακόμη πιο έντονα τις αντιστάσεις μιας κοινωνίας απέναντι σε ό,τι δενχωράει στα στερεότυπά της. Ο Νικ δε Ντικ, υπογραμμίζει δυστυχώς τηδιαχρονικότητα αυτών των θεματικών. Σαφώς έχουν γίνει βήματα προόδου, αλλά οδρόμος είναι ακόμη μακρύς. Μπορεί ένας κακοποιημένος άνθρωπος που έχειυποστεί ακραία μορφή βίας να επουλώσει μόνος του τα τραύματά του; Μάλλον όχι.Και όταν η βία, μένει αθεράπευτη, κινδυνεύει να γεννήσει νέα βία.(Κωνσταντίνος Πασσάς)

Ερμηνεία: Ιωάννης Αθανασόπουλος

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Κείμενο: Σταυριανός Κιναλόπουλος Σκηνοθεσία – διασκευή: Κωνσταντίνος ΠασσάςΜουσική: Γιάννης Τσούτσιας Στίχοι τραγουδιού «Λούμπα»: Κωνσταντίνος Πασσάς Σκηνογραφία-Ενδυματολογία-Φωτισμοί: Κωνσταντίνος Πασσάς Κατασκευή σκηνικού: Κώστας Αβραμιώτης Ειδικές κατασκευές: Μίνα ΒλαστάρηΒοηθός σκηνοθέτη: Ανδριάννα ΚολλάΦωνή μητέρας:Ελενα ΜαρσίδουΜορφή μητέρας: Ειρήνη Ευριπίδου-Νικολοπούλου Φωτογραφίες: Χριστίνα Φυλακτοπούλου

Επικοινωνία: Μαρκέλλα Καζαμία